Vakantie
Ik ben benieuwd hoe andere gescheiden ouders hiermee omgaan.
Mijn ex-partner vraagt mij om één toestemmingsformulier te ondertekenen voor de hele zomervakantie (ongeveer vijf weken). Op het formulier staat als bestemming alleen "Europa". Ze geeft aan dat ze mij per WhatsApp laat weten waar ze naartoe gaat zodra dat bekend is.
Zouden jullie zo'n formulier ondertekenen? Of vinden jullie het redelijk om vooraf per reis het land en – bij een overnachting – de verblijfslocatie te willen weten?
Ik ben niet op zoek naar een juridische discussie, maar naar hoe andere ouders dit in de praktijk oplossen.
FruitMoeder schreef op 20-07-2026 om 09:14:
[..]
Was gewoon een vraag. Ik geloof daar niet zo in, in ouderverstoting. Er is altijd wel een reden voor. Net als bejaarden die zeggen dat hun kinderen nooit langskomen dan denk ik altijd dat ze het er wel zelf toegemaakt hebben.
Zo dan. Ik heb het voor mijn ogen zien gebeuren bij een vriend, het was vreselijk en er was niks aan te doen. Dit kind is nu 23, woont eindelijk op kamers en nu pas wordt het contact weer aangehaald.
Ik heb er gelukkig in mijn omgeving niet mee te maken, maar beroepshalve heb ik echt wel situaties van ouderverstoting langs zien komen. Of welk etiketje er dan op wordt geplakt: een situatie waarin de ene ouder een kind zo tegen de andere ouder opzet dat dat kind de andere ouder volledig afwijst, zonder dat het gedrag van die andere ouder die afwijzing rechtvaardigt. Ja, er zijn zaken waarbij sprake was en soms zelfs nog altijd is van mishandeling/dwingende controle en noem het allemaal maar op. En zaken waarin de ouder die ouderverstoting claimt het er op een andere manier zelf naar gemaakt heeft (zie het draadje "problemen met ex" voor een fraai voorbeeld).
Er zijn ook zaken waarin het contact echt ten onrechte volledig wordt gesaboteerd door de ouder die voor het kind zorgt.
Overigens wil ik best aannemen dat de 'verstotende' ouder dat misschien niet eens bewust doet en dat hij/zij zichzelf ervan heeft overtuigd dat de andere ouder de baarlijke duivel is. Maar of het nou bewust of onbewust gebeurt: de schade is aanzienlijk.
En, terzijde: er is inderdaad vaak bitter weinig aan te doen. En niet omdat het niet geprobeerd wordt, maar omdat als de verzorgende ouder echt, echt, echt niet wil en de hakken maar lang en stevig genoeg in het zand zet, het kind zoveel stress ervaart bij het afdwingen van contact dat 'men' (jeugdzorg, rechterlijke macht) op een gegeven moment tandenknarsend de handdoek in de ring gooit in het belang van het kind.
En dan inderdaad maar hopen dat als het kind ouder wordt, en zich wat van de verstotende ouder heeft losgeweekt, het contact alsnog enigszins tot stand kan komen.
We weten niet wat er speelt bij TO. Hij kan een ellendeling zijn. Hij kan een oelewapper zijn zoals de ex in het draadje van Catwoman. En hij kan een compleet slachtoffer zijn van de ex. En alle gradaties daartussenin. Wij hebben geen idee.
Nick90 schreef op 20-07-2026 om 08:18:
[..]
In 75% van de gevallen is de moeder degene die de kinderen ontvoerd
En feitelijk zijn hier de kinderen dus al ontvoerd geweest, ondanks dat hij
FruitMoeder schreef op 20-07-2026 om 07:37:
Ontvoering naar het buitenland wordt meestal door de vaders gedaan. Zeker als ze naar een islamitisch land gaan. Een vrouw alleen gaat het heel moeilijk krijgen als ze naar zo'n land gaat met een kind. Dan is ze een soort paria. Dat is ontzettend beschamend voor een vrouw. Waarom heb jij je dochter al 3 jaar niet gezien dan? Ben je wel een geschikte vader?
Omdat moeder haar kinderen bij hem heeft weggehouden, in dit geval is het risico op kinderontvoering dus best wel aanwezig aangezien ze weer bezig zijn dat pa weer contact heeft. Echt een vreselijke situatie voor vader en kind, want het risico bestaat nu ook dat kind van hem.vervreemd is en allerlei rare hersenspinsels van ma voor waar heeft aangenomen.
FruitMoeder schreef op 20-07-2026 om 09:14:
[..]
Was gewoon een vraag. Ik geloof daar niet zo in, in ouderverstoting. Er is altijd wel een reden voor. Net als bejaarden die zeggen dat hun kinderen nooit langskomen dan denk ik altijd dat ze het er wel zelf toegemaakt hebben.
Vandaar dat het tegenwoordig strafbaar gesteld is. Eigenlijk zou ik op zoveel onzin niet eens moeten reageren.
FruitMoeder schreef op 20-07-2026 om 09:14:
[..]
Was gewoon een vraag. Ik geloof daar niet zo in, in ouderverstoting. Er is altijd wel een reden voor. Net als bejaarden die zeggen dat hun kinderen nooit langskomen dan denk ik altijd dat ze het er wel zelf toegemaakt hebben.
Poehpoeh jouw reactie zijn retelmstig enorm naar. Niet alleen in dit topic.
Ik heb in mijn eigen omgeving ouderverstoting gezien en nog wel door 1 van mijn beste vriendinnen. Dat ging zo geraffineerd dat ik in eerste instantie nog een soort van pion in het geheel was. Toen ik uiteindelijk het licht zag, was het contact tussen vader en dochter al enorm beschadigd en dat is ook niet meer goed gekomen. Het meisje is nu 16. Ik heb uiteraard vaak met mijn vriendin gesproken ( ook toen ik nog heel erg op haar hand was want ik geloof heilig in samenwerking) Maar zij zag het echt niet. Uiteindelijk was onze vriendschap hierdoor ook niet houdbaar meer.
Kimdekim schreef op 21-07-2026 om 13:43:
[..]
Poehpoeh jouw reactie zijn retelmstig enorm naar. Niet alleen in dit topic.
Ik heb in mijn eigen omgeving ouderverstoting gezien en nog wel door 1 van mijn beste vriendinnen. Dat ging zo geraffineerd dat ik in eerste instantie nog een soort van pion in het geheel was. Toen ik uiteindelijk het licht zag, was het contact tussen vader en dochter al enorm beschadigd en dat is ook niet meer goed gekomen. Het meisje is nu 16. Ik heb uiteraard vaak met mijn vriendin gesproken ( ook toen ik nog heel erg op haar hand was want ik geloof heilig in samenwerking) Maar zij zag het echt niet. Uiteindelijk was onze vriendschap hierdoor ook niet houdbaar meer.
Mijn ouders zijn ook gescheiden en uit mijn eigen ervaring is er echt wel een reden dat ik geen contact met mijn vader had. Vaders had dan een nieuwe vriendin en geen tijd meer voor mij en als het dan weer uitging dan werd ouderverstoting geroepen. Totdat hij weer een nieuwe vriendin kreeg en hij mij weer links liet liggen. Dus tja, ik ben altijd wel skeptisch. Misschien is het tegenwoordig beter maar in mijn jeugd wilden vaders rust aan hun hoofd hebben als ze thuiskwamen van werk, maar op het moment dat ze gescheiden zijn willen ze wel de kinderen bij zich hebben. Ik vind het allemaal hypocriet.
FruitMoeder schreef op 21-07-2026 om 14:11:
[..]
Mijn ouders zijn ook gescheiden en uit mijn eigen ervaring is er echt wel een reden dat ik geen contact met mijn vader had. Vaders had dan een nieuwe vriendin en geen tijd meer voor mij en als het dan weer uitging dan werd ouderverstoting geroepen. Totdat hij weer een nieuwe vriendin kreeg en hij mij weer links liet liggen. Dus tja, ik ben altijd wel skeptisch. Misschien is het tegenwoordig beter maar in mijn jeugd wilden vaders rust aan hun hoofd hebben als ze thuiskwamen van werk, maar op het moment dat ze gescheiden zijn willen ze wel de kinderen bij zich hebben. Ik vind het allemaal hypocriet.
Ik ben aan dat je verder kan kijken dan alleen je eigen ervaring? Dat je zelf een andere ervaring hebt betekent niet dat het niet bestaat. Ik zeg niet dat het in dit geval zo is, maar het bestaat zeker wel. Mijn vader was precies zoals de jouwe. Maar ik plak dat niet 1 op 1 op elke andere situatie.
Kimdekim schreef op 21-07-2026 om 13:43:
[..]
Poehpoeh jouw reactie zijn retelmstig enorm naar. Niet alleen in dit topic.
Ik heb in mijn eigen omgeving ouderverstoting gezien en nog wel door 1 van mijn beste vriendinnen. Dat ging zo geraffineerd dat ik in eerste instantie nog een soort van pion in het geheel was. Toen ik uiteindelijk het licht zag, was het contact tussen vader en dochter al enorm beschadigd en dat is ook niet meer goed gekomen. Het meisje is nu 16. Ik heb uiteraard vaak met mijn vriendin gesproken ( ook toen ik nog heel erg op haar hand was want ik geloof heilig in samenwerking) Maar zij zag het echt niet. Uiteindelijk was onze vriendschap hierdoor ook niet houdbaar meer.
Het bestaat wel degelijk. Vaak omdat de ene ouder altijd de hoofdverzorger is geweest en het niet kon hebben dat de ander opeens die taken zou gaan overnemen. Of bij ouders die eigen psychische problematiek hebben of uit rankune naar een partner die wil scheiden. Kinderen worden dan bewust ingezet om de ander te raken.
Hier in de omgeving ook gezien. Moeder was altijd huisvrouw en had in die hoedanigheid weinig eigen leven. De kinderen waren haar identiteit geworden en het huwelijk schoot erbij in. Toen vader die kinderen (in haar ogen) weg wilde nemen kon zij daar niet mee omgaan. Haar hele identiteit en dagbesteding viel weg. Net als het inkomen. Ze heeft zich vanaf het begin verzet en geen hulpverlening geaccepteerd. Mensen gingen snel uit van de zielige verhalen een vrouw. Toen ex jaren na de scheiding een nieuwe partner kreeg heeft ze de kinderen definitief weggehouden en volledig gehersenspoeld. Dat werkte misschien een aantal jaar goed. Tot die kinderen heftig gingen puberen. Die waren natuurlijk beschadigd door zo'n jeugd en reageerden dat op moeder af. Die kreeg het dubbel zo hard terug. Intussen is het contact zelfs grotendeels verbroken. Alleen maar verliezers.
Ik heb het ook zien gebeuren gelukkig is het een soort van goed gekomen.
Vader mocht de kinderen niet langer dan een paar uur hebben want moeder zou dat niet aankunnen toen vader aangaf dat hij ook niet zo lang zonder de kinderen kon werd er zelfs door de mediated schouderophalend op gereageerd. Gelukkig is er nu een regeling en dat is maar goed ook want de regeling heeft door de problematiek van een van de kinderen al moeten wijzigen. De kinderen gedijen beter als ze gesplitst wonen, de ene keer woont 1 kind bij ma en 2 bij pa en de andere keer is het andersom, ook zijn er af en toe weekenden dat ze samen zijn dat is geloof ik om de week een weekend.
.
FruitMoeder schreef op 20-07-2026 om 09:14:
[..]
Was gewoon een vraag. Ik geloof daar niet zo in, in ouderverstoting. Er is altijd wel een reden voor. Net als bejaarden die zeggen dat hun kinderen nooit langskomen dan denk ik altijd dat ze het er wel zelf toegemaakt hebben.
Keep dreaming en wees blij dat je het zelf niet kent. Maar het zou je enorm sieren als je niet zou (ver)oordelen als je niet alle ins en outs kent van een situatie.
Maar ik geloof niet die boodschap bij je binnenkomt, er is al veel vaker gereageerd op jouw toon en dat heeft nog niet geleid tot enige terughoudendheid in je nogal botte uitspraken.
FruitMoeder schreef op 21-07-2026 om 14:11:
[..]
Mijn ouders zijn ook gescheiden en uit mijn eigen ervaring is er echt wel een reden dat ik geen contact met mijn vader had. Vaders had dan een nieuwe vriendin en geen tijd meer voor mij en als het dan weer uitging dan werd ouderverstoting geroepen. Totdat hij weer een nieuwe vriendin kreeg en hij mij weer links liet liggen. Dus tja, ik ben altijd wel skeptisch. Misschien is het tegenwoordig beter maar in mijn jeugd wilden vaders rust aan hun hoofd hebben als ze thuiskwamen van werk, maar op het moment dat ze gescheiden zijn willen ze wel de kinderen bij zich hebben. Ik vind het allemaal hypocriet.
Ah dus je persoonlijke ervaring, zorgt er voor dat je heel hard naar de wereld kijkt en dit projecteert op de samenleving. Goed om te weten.
Vooropgesteld dat ik het voor jou persoonlijk een hele nare ervaring vind, begrijp me niet verkeerd, maar het dan als feit brengen dat ouderverstoting niet bestaat, is echt ridicuul. Niet alle papa's ( of mama's, het gebeurd namelijk ook andersom) zijn zoals die van jou.
Decembermamma schreef op 21-07-2026 om 16:26:
Ik heb het ook zien gebeuren gelukkig is het een soort van goed gekomen.
Vader mocht de kinderen niet langer dan een paar uur hebben want moeder zou dat niet aankunnen toen vader aangaf dat hij ook niet zo lang zonder de kinderen kon werd er zelfs door de mediated schouderophalend op gereageerd. Gelukkig is er nu een regeling en dat is maar goed ook want de regeling heeft door de problematiek van een van de kinderen al moeten wijzigen. De kinderen gedijen beter als ze gesplitst wonen, de ene keer woont 1 kind bij ma en 2 bij pa en de andere keer is het andersom, ook zijn er af en toe weekenden dat ze samen zijn dat is geloof ik om de week een weekend.
De hulpverlening in dit soort situaties is op zijn zachts gezegd ook niet heel erg denderend. Je kunt nog zo'n dik dossier ergens neer leggen, ze doen er gewoon niet zo heel veel mee. Ik kan me best voorstellen dat er ouders zijn die zich er uiteindelijk maar bij neer leggen. Want het kost echt een bak met energie.
Ik maak het zelf aan den lijve mee, maar ik heb het geluk in die zin dat mijn meiden alle voorvallen, alle vervelende opmerkingen, alle gekke acties wel met me delen, wat het makkelijker maakt om met ze te bespreken en daardoor richting te geven. En het feit dat ik een 50-50 regeling heb, helpt daar ook aan mee. Maar toch merk je de invloed van moeders wel heel erg duidelijk. Zeker nu ze 3 week daar zijn i.v.m. vakantie. Bellen met ze is haast onmogelijk wanneer moeder aanwezig is, is moeder net even weg, dan zijn het hele fijne gesprekken.
Je kunt gewoon niet zo heel veel meer als er over praten met ze, zonder mama af te vallen en hopen dat ze oud genoeg zijn om straks te begrijpen wat hier gebeurd.
Deze formulieren zijn tegen kinderontvoering. Dat komt bijna niet voor. Voor vrijwel alle kinderen is het zwaar overdreven en een onnodig extra regelding. Zo zie ik het. Denk altijd vanuit het belang van de kinderen.