Sporten - ik vind het gewoon niet meer leuk
Sinds eind twintig tot en met nu (42) heb ik af en aan gesport op sportschool, (mn lessen zosls bodypump en andere Les Mills producten). Verder ook nog aan loopgroepjes meegedaan en cursussen om weer in shape te komen na zwangerschap. Enfin, van alles wat. Vandaag was ik weer in de sportschool, was al tijdje niet geweest om dezelfde reden, en ik vind het gewoon niet meer leuk. Niet de sportschool, maar gewoon het sporten zelf. Het hoeft van mij allemaal niet meer, gewoon geen zin meer in.
Herkennen jullie dit? Heeft het te maken met leeftijd (ben nu 42)?
spiercorset
Ik heb een enorme hoeveelheid spieren, veel meer dan gemiddeld. Dat is ook wel nodig ook om mijn gewrichten in de kom te houden. Gerichte training is mij niet aangeraden door mijn fysiotherapeut, gewoon actief blijven was wel genoeg volgens hem. Als ik blessures vermoedde moest ik langskomen.
Bij mij is alles wel uit de kom geweest, vingers, ellebogen, schouders, tenen, enkels, knieën, heup, ribben, si-gewrichten, noem maar op. Tot nu toe heb ik alles zelf wel terug kunnen zetten, alleen als ik twee armen tegelijk uit de kom heb is wat hulp wel handig (ooit als brugpiepertje bij de gymles gehad, de enige keer dat ik eruit gestuurd ben, daarna hoefde ik nooit weer te komen).
Het doet geen pijn om het uit de kom te krijgen, als het daarna maar weer vlot terug gaat. Juist langer uit de kom is pijnlijk, dan rekken mijn spieren meer op dan ze leuk vinden. Terug zetten valt ook reuze mee, het is meer de omgeving die wel eens een glaasje water nodig heeft.
Het zit in de familie, mijn vader en zusje zijn net zo erg. Zijn moeder ook, diens moeder en broertje ook, enz.
Mijn twee zoons hebben er ook last van, maar gelukkig minder erg dan ik.
Fransien!
"Terug zetten valt ook reuze mee, het is meer de omgeving die wel eens een glaasje water nodig heeft"
Ik krijg bij het lezen alleen al behoefte aan even zitten en een glaasje water. Argh!
Dit is zo ontzettend herkenbaar, ik heb een tijdje geleden exact in hetzelfde schuitje gezeten. Na jarenlang braaf naar de sportschool te zijn gegaan, was de motivatie ineens compleet weg en voelde elke sessie als een enorme straf. Ik ben toen gestopt met mezelf te dwingen en heb de sportschool opgezegd. In plaats daarvan ben ik thuis heel laagdrempelig gaan sporten: gewoon een fijne workout doen wanneer ik zin had, zonder die luide muziek of groepsdruk.
Ik vraag me altijd af hoe iemand nou op een draadje terecht komt dat al 10 jaar oud is, en dan ook nog de behoefte voelt om daar dan op te reageren. Want je krijgt eerst een melding dat de draad gesloten is én de vraag of je zeker weet dat je nog een reactie wil plaatsen.
