Hoe lang doorgaan met deze school?

Wil je dochter zelf ook weg? In dat geval zou ik zo snel mogelijk op andere scholen gaan praten om je te oriënteren en te kijken of ze nog een plekje hebben voor volgend schooljaar. 

Ga je oriënteren dan ontstaat vanzelf het inzicht of je er vertrouwen in krijgt dat een andere plek mogelijk beter aansluit en biedt wat nodig is. 

direct gaan zoeken. Er zijn ook scholen met een lespakket voor hoogbegaafde kinderen. Daar heeft ze meer aansluiting met haar leeftijdsgenoten en wordt meer uitgedaagd. Niet eens een wat plus werk willen geven???

Je kan eens contact zoeken met het ouder steunpunt van het samenwerkingsverband. Misschien kunnen zij met een school meedenken hoe je dochter welkan worden uitgedaagd? In principe zou elke school zowel de wat zwakkere als de wat sterkere leerlingen differentiatie moeten kunnen bieden. Wat staat daarover in het schoolontwikkelingsplan van deze basisschool? 

Even over de repetitive opdrachten. Ze moet hier en daar natuurlijk wel laten zien dat ze weet hoe ze het doet. 

¼ van 20 is 5
⅕ van 30 is 6
⅖ van 30 is 12
Dat doen veel kinderen nog op inzicht (kennen de tafels)  maar wat is 3/8 van 784? 

Ik zie soms kinderen in groep zes en zeven die heel veel doen of deden op inzicht maar als de getallen lastiger worden niet weten waar ze moeten beginnen. 

De leerkrachten zouden kunnen compacten voor haar, maar dan moet ze dat stukje wel laten zien. 

Ik zou om me heen kijken, en nagaan of er een andere school haalbaar is voor jullie. Ik zou de wissel nog voor de zomervakantie doen, al is het maar alleen omdat de huidige situatie me heel erg onwenselijk lijkt voor je dochter.

Ik zou met haar naar de bibliotheek gaan, een uitdagende hobby zoeken, een interessant tijdschrift aanschaffen, en dat alles thuis ondernemen. Dat is het terrein waarop jij zelf iets in te brengen hebt. Dan is school maar even saai en vindt ze ergens anders vriendinnetjes en leuke dingen. 

Vanaf een jaar of elf zou ze ook naar de Jonge onderzoekers kunnen als dat ergens in de buurt zit. Of misschien naar scouting. Daar vind je weer eens wat andere kinderen (met hopelijk meer dezelfde belangstelling) dan in de klas.
En je kan gerust van school wisselen natuurlijk. Als ze er toch niks aan vindt, geen vrienden heeft en geen klik met de juf zie ik weinig reden om op de huidige school door te ploeteren. Het Walhalla vind je nergens maar een nieuwe start kan best goed uitpakken.

Ook eens met rekenenisleuktaalook, slimme kinderen vinden automatiseren maar stom werk maar bij hardlopen moet je ook regelmatig meters maken en dat geldt voor schoolwerk net zo. En inderdaad kun je met slimmigheid veel simpele sommen nog wel te lijf maar gaat het mis als het complexer wordt, dan zul je toch een en ander aan gereedschap geleerd moeten hebben. En die verschillende methodes vragen ook inzicht en automatiseren, dus oefenen. 
Bij nieuwe dingen leer je in het begin heel snel, daarna komt de plateuafase en die is niet uitdagend, of het nou om rekenen, muziek spelen, hardlopen of breien gaat. Dan is het doorploeteren en misschien af en toe een stukje beter worden maar lang niet meer zo snel als in het begin. Het is verleidelijk om daarom steeds iets nieuws te willen beginnen, want dat eerste stuk van de leercurve is zo bevredigend steil. Alleen kom je dan nooit echt ver ergens in. En dat is uiteindelijk de valkuil.

Elke week de was doen of appeltaart bakken is intellectueel ook niet erg uitdagend maar gek genoeg ben je er na 20 jaar wel een stuk beter in dan iemand die net begin.

tsjor schreef op 15-03-2026 om 09:13:

Ik zou met haar naar de bibliotheek gaan, een uitdagende hobby zoeken, een interessant tijdschrift aanschaffen, en dat alles thuis ondernemen. Dat is het terrein waarop jij zelf iets in te brengen hebt. Dan is school maar even saai en vindt ze ergens anders vriendinnetjes en leuke dingen.

Zo hebben mijn ouders dat vroeger ook opgelost en dat heeft voor mij goed gewerkt. Thuis was de plek waar ik dingen leerde en school was gewoon een soort dagbesteding. 

Mijn kinderen hadden het niet zo op extra werk toen duidelijk werd dat ze het niveau makkelijk aankonden. Wat wel hielp wat bepaalde lessen of bepaalde opdrachten overslaan. Als ze lieten zien dat het beheersten, mochten ze verder. Wellicht is dat nog een optie. Heb je ook contact met de IB er op school? Die had in ons geval goede ideeën. 

AnnaPollewop schreef op 15-03-2026 om 09:45:

Vanaf een jaar of elf zou ze ook naar de Jonge onderzoekers kunnen als dat ergens in de buurt zit. Of misschien naar scouting. Daar vind je weer eens wat andere kinderen (met hopelijk meer dezelfde belangstelling) dan in de klas.
En je kan gerust van school wisselen natuurlijk. Als ze er toch niks aan vindt, geen vrienden heeft en geen klik met de juf zie ik weinig reden om op de huidige school door te ploeteren. Het Walhalla vind je nergens maar een nieuwe start kan best goed uitpakken.

Ook eens met rekenenisleuktaalook, slimme kinderen vinden automatiseren maar stom werk maar bij hardlopen moet je ook regelmatig meters maken en dat geldt voor schoolwerk net zo. En inderdaad kun je met slimmigheid veel simpele sommen nog wel te lijf maar gaat het mis als het complexer wordt, dan zul je toch een en ander aan gereedschap geleerd moeten hebben. En die verschillende methodes vragen ook inzicht en automatiseren, dus oefenen.
Bij nieuwe dingen leer je in het begin heel snel, daarna komt de plateuafase en die is niet uitdagend, of het nou om rekenen, muziek spelen, hardlopen of breien gaat. Dan is het doorploeteren en misschien af en toe een stukje beter worden maar lang niet meer zo snel als in het begin. Het is verleidelijk om daarom steeds iets nieuws te willen beginnen, want dat eerste stuk van de leercurve is zo bevredigend steil. Alleen kom je dan nooit echt ver ergens in. En dat is uiteindelijk de valkuil.

Elke week de was doen of appeltaart bakken is intellectueel ook niet erg uitdagend maar gek genoeg ben je er na 20 jaar wel een stuk beter in dan iemand die net begin.

Mijn kind hoefde maar de helft van automatiseringswerk te doen. Zo werd hij tenminste minder geïrriteerd/gefrustreerd.

Speelt dit pas dit jaar of al langer? Ligt het aan de juf die ze nu heeft of biedt de hele school niks meer aan? Al met de IBer gepraat? Met de directeur desnoods?

Als je alles geprobeerd hebt. Zou ik
zeker even rondkijken voor een andere school. En dan niet de eerste de beste die plek heeft, maar goed gaan praten, het probleem uitleggen en dan kijken bij welke school jij en je dochter het beste gevoel hebben.