Home » Forum » Broer gaat uit elkaarik heb er last van

Broer gaat uit elkaar,...ik heb er last van

46 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Natje1812
Broer gaat uit elkaar,...ik heb er last van

Hoi,mijn broer gaat na 10 jaar relatie uit elkaar met zijn vriendin en ik vind dat zo jammer dat ik er echt last van heb en hem wil overtuigen hun relatie nog een kans te willen geven...Het komt dus van hem uit hij is verliefd op iemand anders...Hij is al eens getrouwd geweest ook een huwelijk van meer dan 10 jaar.Ik heb dan zijn ex vrouw opgevangen want hij was toen ook weg gegaan voor iemand anders...Ergens voel ik me verantwoordelijk om haar ook terug op te vangen.Ik vind het zo erg voor haar ze heeft
Momenteel een rotte periode ook op haar werk en nu nog dit erbij.Ze zijn niet getrouwd maar hebben een eigendom
samen al die rompslomp terug want zij is ook al eens
Gescheiden...Mijn ouders die hier ook weer veel verdriet van zullen hebben want we waren best gehecht aan elkaar...Het rare is dat ik niet echt boos op mijn broer kan zijn.Het is zijn leven en ik kan hem niet verplichten om bij haar te blijven maar
Ik voel me schuldig dat mijn broer weer zoiets
Lapt...

Knurf
Niet doen

'ik vind dat zo jammer dat ik er echt last van heb en hem wil overtuigen hun relatie nog een kans te willen geven.'

Als mijn broer zoiets tegen mij zou zeggen, zou mijn antwoord zijn dat hij dan maar lekker zelf een relatie met mijn ex moet nemen.

Niet mee bemoeien dus.

juf Ank
inderdaad

Volkomen ongepast om je daarmee te bemoeien.
Heeft zijn toekomstige ex geen vriendinnen? vanwaar de verplichting/behoefte om haar op te vangen?
Heb je verantwoordelijke gevoelens voor je broer?

Het is een klotestreek van je broer. maar je kunt niet zien wat er allemaal nog meer speelt tussen hen en het zijn volwassenen, dus nee, echt niet mee bemoeien.

Cactus
Opvangen

Inderdaad niet mee bemoeien maar dat wil niet zeggen dat je er niet voor je schoonzus kan zijn/klaar kan staan. Maar wel zonder je broer af te vallen. Al mag je best noemen dat je het ook heel vervelend/moeilijk vindt. Jij hebt ook met haar een band opgebouwd. Dat begrijpt je broer toch ook wel.

Natje1812
Jammer maar

Ik ga me er niet mee moeien hij moet het weten.Ik vind het vooral sneu voor haar...Ze heeft 1 zus maar ze zijn beide opgegroeid in een tehuis want ze hebben al lang geen ouders meer.Ze zei altijd dat ze blij was dat ze in onze familie was terecht gekomen want dat ze nooit echt veel feestdagen in familieverband heeft doorgebracht.Ze heeft een zoon van 23 die net een paar maanden geleden alleen is gaan wonen...Ze is wel sociaal en heeft veel kennissen en vrienden maar ik heb hetzelfde meegemaakt en thuis komen in een leeg huis...verschrikkelijk.

Marie
vriendinnen blijven?

Dat het uit is met je broer wil toch niet zeggen dat jullie geen vriendinnen kunnen blijven?

Natje1812
Nee maar het

Wordt toch anders...Ik hoop dat we het contact kunnen behouden...maar onze familiefeesten zullen toch een stuk saaier worden zonder haar want we hadden echt altijd veel plezier...Ik vind het gewoon zo jammer...

HierOokZoiets
Ik ‘bemoei’ me er wel mee

Het is mijn familie, waar ik om geef, dus ik bemoei me er wel degelijk mee. Ook al is het in mijn geval de schoonzus die wil scheiden. Maar we (ik, man, zus, zwager) hebben allemaal met allebei (dus ook met broer) gesproken over de gang van zaken en onze menig gegeven als we dat nodig vonden. Ook als we vonden dat broer dingen niet handig deed of zei. Haar familie deed dat ook. Had helaas allemaal geen zin, want schoonzus heeft blijkbaar al jaren een ander dus er was toch geen redden aan.

Maar als familie (en vrienden) sta je er toch niet alleen maar van een afstandje naar te kijken? Je probeert toch ze allebei tot steun te zijn? En het proces te begeleiden?

Ex-schoonzus is nog altijd de moeder van onze neef en nicht, dus ook wij houden altijd een relatie met haar en we zullen elkaar op verjaardagen en dergelijke nog jaren tegenkomen. Ik hoop dat in ieder geval wel, ik zou het voor mijn neefje en nichtje fijn vinden als ze feestdagen niet in 2 delen hoeven te vieren later omdat vader en moeder elkaar niet willen tegenkomen. Bovendien hebben wij het altijd goed met schoonzus kunnen vinden. Ja, we vinden haar nu wel iets minder leuk natuurlijk, maar ik wil zeker wel proberen om het contact goed te houden. Ik weet dat mijn zus er ook zo tegenaan kijkt. Mijn ouders hebben het er wat moeilijker mee, en dat snap ik. Maar ook zij zullen hun best doen om schoonzus in ieder geval beleefd te behandelen.

Ik snap die opmerkingen dat je je er niet mee moet bemoeien dus niet. In ieder geval denk ik dat jouw schoonzus het fijn zal vinden om jou voorlopig als vriendin te houden. Dat zal vast minder worden na de scheiding, want dan wordt het neem ik aan toch een beetje ongemakkelijk. Maar wat je broer haar dumpt betekent natuurlijk niet dat jij dat ook moet doen. Lekker je eigen koers varen hoor.

Plaksel
Hierookzoiets

"En het proces te begeleiden?"

Begeleiden? Daar is familie niet voor opgeleid en dat zou er bij mij extra druk op leggen. Alsof ik familie verantwoording schuldig ben. Nee hoor niemand heeft zich er mee bemoeid; was lastig genoeg. Wij vaarden onze eigen koers (grapje).

Knurf
Hierookzoiets

Je broer zal zich wel flink verraden voelen, nu zijn familie partij kiest voor zijn vreemdgaande ex.

HierOokZoiets
Verraden? Nee, hoezo?

Als we al partij kiezen, is dat voor de kinderen. Nu het allemaal definitief wordt hebben we natuurlijk broer bijgestaan met het regelen van de scheiding. Ik kan me er echt he-le-maal niets bij voorstellen dat je dat als scheidend stel alleen doet. Je praat daar toch over met vrienden, familie, collega's? En dan geef je als vrienden, familie, collega's toch advies, of in ieder geval jouw zienswijze? Ik zou me pas echt diep verraden voelen als mijn familie zich afzijdig zou houden en zich er niet mee zou bemoeien. Zoek het maar lekker zelf uit, nee, dat is erg steunend...
En 'partij kiezen voor broer', hoe zou dat er dan uit moeten zien? Hem lekker opfokken? Zeggen dat hij haar geen cent moet geven? Dat hij moet zorgen dat het een klassieke weekendregeling moet worden, waarbij de kinderen eens in de twee weken bij moeder zijn? Want ja, zij ging vreemd, dus zij heeft geen 'recht' op de kinderen? Lekker volwassen zeg.

Gelukkig denken wij er binnen de familie allemaal hetzelfde over. En broer geeft aan heel blij te zijn (en geweest) met alle steun, kennis, meedenken en meehelpen. En ook schoonzus is echt nog wel on speaking terms met ons hoor, ik heb haar vanochtend ook gewoon gefeliciteerd met haar verjaardag. Kan dat ineens niet meer, omdat ze een vreemdganger is? En waar ligt dan de grens? Wanneer mogen we haar nog wel 'gewoon' benaderen en als mens en als moeder van onze neef en nicht behandelen?

Knurf
Ach

Ik ben benieuwd of je ook zo ruimdenkend zou zijn als het jouw partner was die vreemd ging. Het lijkt wel of je het je broer gunt dat dit gebeurd is.

HierOokZoiets
Knurf

Ja, inderdaad, dat ben ik. En mijn familie ook.
Waar slaat die opmerking nou op over dat ik dit mijn broer gun? Dingen lezen die er niet staan is ook een kunst hoor.
Ik vind je erg kortzichtig en ik vind dat je een erg rancuneuze blik op de wereld en de mensen hebt.

Ik vind het mijn plicht om hem erop te wijzen als hij vanuit zijn emotie (die ik heel goed herken en ook terecht vindt, been there, done that) dingen zegt en doet die niet handig zijn omdat ze de relatie met zijn ex op scherp zetten. Toen ik in die situatie zat had ik zelf gelukkig mensen om mij heen die mij daarop wezen. Waaronder mijn broer. In zo'n situatie is het gewoon heel moeilijk om de emoties te parkeren en de boel zakelijk te houden. Daar helpen we dus bij, want we weten uit ervaring dat dat belangrijk is. En dat heeft helemaal niets te maken met mijn broer de situatie of de scheiding gunnen, maar alles met de kinderen het beste gunnen. En dat is een vader en moeder die ondanks alles gewoon met elkaar door 1 deur kunnen en gewoon met elkaar kunnen blijven praten over de kinderen en samen dingen kunnen regelen en afspreken. Lijkt mij dat daar niks op tegen kan zijn.

Trix
Knurf

"Het lijkt wel of je het je broer gunt dat dit gebeurd is."

Huh? Waar maak je dat uit op?

Je klinkt flink verbitterd in je reactie. Niet iedereen die bedrogen wordt raakt verbitterd. Veel mensen blijven elkaar het goede gunnen. Dat jij dat moeilijk vindt, of je misschien niet kunt voorstellen, zegt niets over de intentie van anderen.

Knurf
Nou

'Ook als we vonden dat broer dingen niet handig deed of zei. Haar familie deed dat ook. Had helaas allemaal geen zin, want schoonzus heeft blijkbaar al jaren een ander dus er was toch geen redden aan.'

Hier haal ik toch echt uit de broer te horen kreeg dat hij dingen fout deed. En dat broer er blijkbaar niet genoeg mee deed, waardoor schoonzus (al jaren) vreemd ging.

HierOokZoiets
Dan lees je toch wat je wil lezen

Wij spraken (ook) met broer, en de familie van schoonzus met haar (en ook met broer). Doen we nog steeds. Ik heb laatst toch wel even laten weten dat haar opstelling erg schadelijk is voor de kinderen. Denk dan bijvoorbeeld aan moeilijk doen over de verdeling van de feestdagen (kan alleen op haar manier, geen andere verdeling mogelijk, ze wil de kinderen met kerst en dan mogen ze met O&N bij mijn broer. Waardoor ze dus nooit meer bij het traditionele familiediner kunnen zijn).

En nee, het lag niet aan broer dat schoonzus vreemd ging. Tenminste, dat vind ik altijd een heel erg foute reactie, als vreemdgangers dat zeggen. Dat is victimblaming. En voor zover ik het kan zien had schoonzus niks te klagen.

Alkes
HierOokZoiets

Als je mijn schoonzus geweest zou zijn, was mijn nu goed verlopen scheiding waarschijnlijk uitgelopen op een vechtscheiding. Nee hoor. Ik denk dat mijn ex dan ieder contact met jou verbroken zou hebben.
Scheiden is een pijnlijk proces. Als buitenstaanders - zeker buitenstaanders met jouw opvatting dat je schoonzus niks te klagen had - kunnen een scheiding zwaar bemoeilijken
Als er hulp gevraagd wordt, kijk dan of je kunt helpen waarbij wat mij betreft de kinderen het uitgangspunt moeten zijn. Zij moeten bij beide ouders terecht kunnen.

Knurf
Alkes

Eens. Ik zou me zwaar belazerd voelen als mijn zus vastbesloten was om het contact met mijn ex zo leuk mogelijk te houden. Zeker als ik jarenlang (!) was voorgelogen en bedrogen.

Flavia
Knurf/Alkes

Helaas is dat dan wel de beslissing van je zus. Omdat jij gaat scheiden hoeft zij haar vriendschap nog niet op te geven.

Ik ben nog steeds bevriend met mijn schoonzusje al zijn we inmiddels allebei gescheiden van de broers waar we ooit mee getrouwd waren. Ik spreek haar ex nog regelmatig op feestjes en partijen bij mijn ex.

HierOokZoiets
Vreemde instelling

Dus wat jullie betreft zou er in zo’n geval geen contact meer mogelijk zijn met de schoonzus of zwager? En wat bereik je daarmee? Dat het contact voor de hele familie ongemakkelijk, lastig of misschien wel onmogelijk wordt. En hoe gaat dat dan straks op het huwelijk van je neefje of nichtje? Jij komt niet, want hun moeder/vader is er? Heeeel bijzonder. En toch ook wel afwijkend van de OO-consensus over een goed na-huwelijk, lijkt me. Want naast je partner heb je in een huwelijk ook te maken met je schoonfamilie. Die verdwijnt niet zomaar, en die blijft ook gewoon familie van je kinderen.

Zowel wij als familie van broer als de familie van schoonzus willen graag het onderlinge contact goed houden. Daarmee zeg ik niet dat ik schoonzus’ beste vriendin ben en al helemaal niet blijf, maar ze is wel de moeder van mijn neef en nicht en dus van belang voor hun. Mijn broer zou het eerder als verraad zien als wij allemaal zouden besluiten schoonzus niet meer te willen zien. Dat zou het voor hem echt niet makkelijker maken.

En voordat ik hier ook weer op aangevallen word: nee, ik ben geen groot fan meer van haar. Wat mij betreft was ze van de aardbodem verdwenen voor wat ze nu doet. Maar helaas, dat gaat niet gebeuren. Dus wij als familie zullen toch een manier moeten vinden om met haar om te gaan. Omdat we haar tegen gaan komen bij verjaar- en feestdagen. Omwille van de kinderen. Jullie hebben daar altijd erg de mond van vol, dat het belang van de kinderen voorop moet staan. Dat staat het bij ons allemaal dus echt wel. Anders was het inderdaad een stuk makkelijker om te zeggen dat ze wat ons betreft kan ontploffen.

Alkes
HierOokZoiets

Ik heb je dan verkeerd begrepen. Ik dacht dat jullie je actief bemoeiden met hoe de scheiding vorm moet krijgen. Ik vind het prima om on speaking terms met familie ex te blijven. Beter zelfs. In ons geval beperkt dat zich er toe dat we het gezellig vinden om elkaar te spreken op verjaardagen van de kinderen. En dat we met oog op de kinderen afspraken maken over de feestdagen. En als traditioneel eerste Kerstdag altijd bij familie van ex werd gevierd, dan is dat bij ons zo gebleven. Vinden de kinderen gezellig. En er zijn nog genoeg andere feestdagen te vieren.

Knurf
Nou

'Dus wat jullie betreft zou er in zo’n geval geen contact meer mogelijk zijn met de schoonzus of zwager?'

Niet in de beginsituatie, als je broer nog gekwetst, verraden en in de war is. En daarna ook alleen als mijn broer ermee zou instemmen.

'En wat bereik je daarmee?'

Steun en begrip voor mijn broer. Ik begrijp werkelijk niet hoe je de relatie met je schoonzus voorrang kunt geven boven de gevoelens van je broer. Erg egoistisch, alsof jij en de rest van de familie er vooral geen last van mogen hebben.

'Want naast je partner heb je in een huwelijk ook te maken met je schoonfamilie. Die verdwijnt niet zomaar'

Is dir de eerste scheiding in je familie?

Zonnebloem
good and bad guy

"Niet in de beginsituatie, als je broer nog gekwetst, verraden en in de war is."

Hm, dat geeft mij toch het gevoel dat degene die vreemd is gegaan, automatisch de 'bad guy' moet zijn. En de ander de 'good guy', het slachtoffer.

Toevallig hier ook een schoonzus en zwager die in scheiding liggen. En ja, een van beiden is vreemd gegaan. Maar geen haar op mijn hoofd om vanaf de zijlijn te bepalen dat er een good guy en een bad guy is, en dat ik partij moet kiezen. Dat ik met een van beiden niet meer zou mogen praten omdat de ander dat niet fijn zou vinden. Nu zal het per situatie verschillen, maar 'vreemd gaan' is vaak niet een oorzaak, maar een symptoom. Een symptoom van een slechte relatie, waarin onvoldoende wordt gecommuniceerd en ongezonde patronen zijn ingeslopen.

Ik ga daar geen partij in kiezen. En dat zij een relatiecrisis hebben, bepaalt niet met wie ik wel of geen contact mag hebben. Daar zou echt niemand mee geholpen zijn, ook de 'bedrogene' niet.

HierOokZoiets
Maar Knurf

Waar lees je nou dat mijn broer er niet mee instemt? Dat we daarmee tegen hem in gaan? Dat zeg ik toch nergens? In tegendeel. Ik schreef toch ook niet dat ik er veel behoefte aan heb, nu, om haar te zien? Maar ik weet wel, en de rest van de familie ook, dat ze in ons leven blijft. Wie doen we er dan een plezier mee dat onmogelijk, of minstens ongemakkelijk te maken??
Wat wij doen is volgens mij juist het tegenovergestelde van egoïstisch, namelijk de belangen van de kinderen boven die van onszelf stellen.

Ik weet niet waarom het belangrijk zou zijn, maar nee, dit is niet de eerste scheiding in de familie. Zus en zwager zijn een tijd uit elkaar geweest en ik ben gescheiden. In alle drie de gevallen is de situatie in de familie ongeveer gelijk geweest. En ook bij de schoonfamilies. Dus ik denk zomaar dat we daarin ook niet zo heel vreemd zijn. Sterker nog, ik krijg sterk het gevoel dat jij met je rigide houding misschien een beetje afwijkt.

HierOokZoiets
Nu ik je reactie nog eens nalees

Denk ik echt dat je me gewoon verkeerd wílt begrijpen.
Ik geef helemaal de relatie met schoonzus geen voorrang boven de gevoelens van mijn broer. Waar lees je dat nou?? We proberen alleen ervoor te zorgen dat er überhaupt na de scheiding nog een relatie ís. Met ons maar vooral ook met broer. Om het voor de kinderen zo prettig mogelijk te houden.

Als mijn broer los zou gaan vanuit zijn gevoel weet ik niet wat er zou gebeuren. Is ook niemand bij gebaat, dus hij mag hier regelmatig uit zijn plaat gaan en uithuilen, zodat hij tegen zijn ex redelijk neutraal kan blijven. En we helpen met het huishouden (schoonzus is allang vertrokken en is niet van plan twee huizen te poetsen, wat ik kan begrijpen, maar voor broer met gewoon een baan en meestentijds de kinderen is het flink schakelen natuurlijk). En daarnaast bespreken we ook het ouderschapsplan en de echtscheidingsconvenant. No way dat hij daarin alleen vaart op de mediator en wat zijn ex zegt.
Ik vind het echt onbegrijpelijk dat iemand die blijkbaar zelf vindt dat ze een goede relatie heeft met haar broer/zus zich daarin zo nadrukkelijk afzijdig houdt. Ik zei het al eerder, dat zou in onze familie pas echt als verraad voelen. Je helpt en steunt elkaar, juist in zware tijden.

En je zal het vast gek vinden, maar in het begin heb ik schoonzus hier ook nog thuis gehad om uit te huilen. Het is niet zo dat ze mijn broer bewust wilde kwetsen. Toen leek het er ook nog op dat het nog goed kon komen, we wisten toen nog niet van de affaire. Maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat de zaak veranderd had. Ik neem aan dat ze zelf toen nog echt twijfelde, anders was ze vast niet langs gekomen, niemand dwong haar daartoe.

Thera
Ik vind het wel mooi

Ik zou het niet kunnen met mijn familie (misschien deels nog wel met mijn schoonfamilie).

Je kunt aan deze discussie zien dat er ook in Nederlandse gezinnen cultuurverschillen zijn waarbij bijvoorbeeld de mate van het individualisme verschilt.

Ik vind het wel interessant dat individualisme hier eigenlijk wordt getalitiveerd. Volgens sommige filiosofen is daar ook wel wat voor te zeggen.

Trix
Inderdaad

Ik denk dat het heel erg afhangt van hoe je normaal gesproken met elkaar omgaat in de familie.

Wij gaan allemaal nogal onze eigen gang, dan zou het heel raar zijn om ons opeens wel actief met een vreemdgaande schoonzus te gaan bemoeien. Maar als je gewend bent om veel persoonlijk contact te hebben binnen de familie, dan zou het weer raar zijn om daar opeens mee op te houden in zo'n situatie.

Thera
En eigenlijk

terwijl wel veel van onze omgang met mensen in onze directe omgeving vaak is beinvloed door het individualisme, hebben we toch wel, misschien kan ik wel zeggen hier 'allen' een verlangen naar iets anders.

Want waarvoor bespreken we dan wel op dit forum al onze gangen in het leven met elkaar tot in detail en geven elkaar over van alles (gevraagd en ongevraagd) advies?

Knurf
Maar

'Wat wij doen is volgens mij juist het tegenovergestelde van egoïstisch, namelijk de belangen van de kinderen boven die van onszelf stellen.'

Hoezo? Je ziet de kinderen toch gewoon via je broer? Daar hem je je ex-schoonzus helemaal niet voor nodig.

'Als mijn broer los zou gaan vanuit zijn gevoel weet ik niet wat er zou gebeuren. Is ook niemand bij gebaat, dus hij mag hier regelmatig uit zijn plaat gaan en uithuilen, zodat hij tegen zijn ex redelijk neutraal kan blijven.'

Ja, dat klinkt echt alsof je broer blij is dat hij tot in lengte van dagen de familiebijeenkomsten moet delen met zijn ex.

'Maar in het begin heb ik schoonzus hier ook nog thuis gehad om uit te huilen. Het is niet zo dat ze mijn broer bewust wilde kwetsen. Toen leek het er ook nog op dat het nog goed kon komen, we wisten toen nog niet van de affaire. '

Hmm, ze heeft dus niet alleen je broer jarenlang (!) bedrogen (hoezo ze wilde hem niet bewust kwetsen, was ze gehypnotiseerd al die jaren dan?) maar ook jou voorgelogen. Inderdaad een waardevolle aanvulling op je vriendenkring. Met een beetje geluk neemt ze de echte man van haar dromen ook mee naar de familie barbecue. Gezellig!

swaen
Knurf o.t

Je lijkt In deze, en eigenlijk in de meeste, discussie alleen te luisteren om vervolgens antwoord te geven maar niet om te begrijpen wat de ander zegt.

Probeer het eens. Het echt te horen en proberen te begrijpen warmde andere zegt. Je hoeft het niet met alles eens te zijn. Maar proberen te begrijpen, aannames, en zelfs af en toe beschuldigingen, achterwege te laten en iets zorgvuldiger je reactie te formuleren zou je een prettiger gesprekspartner maken.

Voor wat het je waard is natuurlijk.

HierOokZoiets
Swaen, dank

Ik had niet verwacht dat ik me op een forum waar mensen toch schrijven om advies te krijgen en te geven mezelf zou moeten verdedigen tegen beschuldigingen die echt kant noch wal raken.

Knurf, laatste poging: het gaat mij er niet om dat ik de kinderen niet meer zou zien, wij proberen om tussen de vader en moeder de relatie zo goed mogelijk te houden. Dát is het belang van de kinderen hier. En daarnaast lijkt het ons prettig (ook hier: vooral voor de kinderen) als feesten en partijen ongedwongen kunnen blijven, en niet een bron van ruzie en ellende zoals je vaak hoort na scheidingen. En daarvoor moet je als familie ook je emoties even parkeren in deze heftige tijd. Daar helpen we elkaar bij.

En nu hou ik erover op. Ik hoop dat ik TS duidelijk heb kunnen maken dat je heel goed beide partijen kunt blijven zien en waarderen, dat je best standpunten en meningen kunt hebben (en geven!) aan beiden en dan toch niet de relatie hoeft op te zeggen. En daar ging het me om.

Pagina's