Home » Forum » Buitenechtelijke relatie

Buitenechtelijke relatie

White noise helpt je baby slapen!

Lees in dit artikel hoe het werkt én hoe je ermee aan de slag kunt.

 

488 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Persephone
Liegen

Los van historische context vind ik, voor mezelf, een monogame relatie belangrijk. Ik vind het fijn dat er op de hele wereld 1 iemand is met wie ik iets deel dat ik met niemand anders deel (namelijk sex). Maar los daarvan: het verraad van mijn ex-man zat voor mij niet in die sex (daar had ik nog wel overheen kunnen komen), maar in het liegen. En dan niet een keertje een beetje jokken, maar meer dan een jaar keihard liegen en een schaduwleven leiden.

Ik weiger ruim een jaar voorgelogen worden te zien als " iets dat gebeurt". Ik wil met zo iemand niet eens vrienden zijn, laat staan getrouwd.

Mari
mwoah

Om de vraag van Anna te beantwoorden (was dat geen ander draadje?) ja ik praat altijd in het begin van de verkering of en hoe we exclusief zijn.

Om nou weer het bij de bedrogen partij te leggen (zij wil weten waarom) gaat wederom niet aan natuurlijk. Hoe weet je of er een waarom gevraagd wordt? Een aanname waar je vervolgens een heel betoog op baseert. En zoals je weet is assumption...

"Maar vreemdgangers worden nog met een schok aanschouwt en met pek en veren de stad uitgejaagd. Of erger. Het blijft verraad, egoistisch, gebrek aan verantwoordelijkheid"

eh nou alleen als het niet eerlijk gebeurt, er om gelogen wordt en niet meer om kinderen/gezinsleven bekommerd wordt. En/ of achteraf de zwarte piet bij de trouwe echtgenoot wordt gelegd waar men zelf de plots opgedoken en ineens heel snel gecommuniceerd onvrede nooit gecommuniceerd heeft.

"Waarbij vrouwen overigens hier op het forum een mildere behandeling krijgen dan mannen." Nou dat vind ik nogal meevallen. De truzen krijgen het hier hard te voortduren. Naar mijn ogen te hard want ik vind alleen de getrouwde persoon verantwoordelijk.

"Het blijft iets archaisch uitstralen." Nou wat ik dan veel archischer vind, zijn vrouwen die altijd maar voor mannen op blijven komen. Dat deden mijn moeder en grootmoeder ook, ten koste van hun eigen gender ook was de man nog zo fout bezig: ach hij kon altijd wel op sympathie rekenen.

tsjor
Opgelost

' nou alleen als het niet eerlijk gebeurt, er om gelogen wordt en niet meer om kinderen/gezinsleven bekommerd wordt.' Dus als iemand het nou gewoon eerlijk zegt en ondertussen de zorg voor vrouw en kinderen blijft volhouden, dan is er geen probleem meer?

Mari: ' Nou wat ik dan veel archischer vind, zijn vrouwen die altijd maar voor mannen op blijven komen. Dat deden mijn moeder en grootmoeder ook, ten koste van hun eigen gender ook was de man nog zo fout bezig: ach hij kon altijd wel op sympathie rekenen.' Gelukkig ben jij wijzer.

Tsjor

Mari
ja

" Dus als iemand het nou gewoon eerlijk zegt en ondertussen de zorg voor vrouw en kinderen blijft volhouden, dan is er geen probleem meer?"

Ja klopt. Voor hoe ik het zie dan: je partner laten weten waar hij/zij aan toe is en de verantwoordelijkheid voor je kinderen houden. Vrouw niet eens eigenlijk.

"gelukkig ben jij wijzer" Ja inderdaad. Dank je wel.

Het gras is nie...
Hoezo omheen verzinnen?

Het is voor veel vrouwen blijkbaar echt niet done dat een man zegt dat ie gewoonweg verliefd is geworden op een ander. Dan verzint de vreemganger er maar wat omheen volgens sommigen hier. Een man gaat echt niet altijd alleen uit onvrede vreemd maar idd ook gewoon uit lust, terwijl hij thuis een prima, leuke, slanke, intelligente vrouw heeft :) gewoon omdat het kan omdat hij of zij (want dat kan ook) die drang heeft. Sommige stellen zijn al zo lang samen, vanaf jonge leeftijd en hebben nooit een andere (bed)partner gehad. Ik heb ooit eens gelezen dat iemand dit spijtoptanten noemt wanneer ze vreemdgaan. Dat zijn mensen die vreemdgaan uit pure nieuwsgierigheid in een midlife crisis. Zij stellen zichzelf dan blijkbaar de vraag: is dit het nou? En willen weten wat er nog meer "te koop" is. En derhalve hoeft er niet eens sprake te zijn van verliefdheid....plat maar het kan.

Flanagan
Maar,

zouden die vreemdgangers zelf te maken willen krijgen met een ontrouwe partner? Wat zouden ze voelen, als het hen overkwam?
Is dat niet voldoende om je verliefdheid of lust een halt toe te roepen.

Een vraag aan de forummers in dit draadje, die eens hun partner ‘vergaten’.

Mari
Mooie vraag Flanagan

Hoewel men bijna niet anders kan dan zeggen "oh ja hoor, want dan zou het al niet goed zitten"
Maar goed, ben benieuwd

Pennestreek
Gras...

En dan vind jij dat blijkbaar oké? Vreemdgaan uit nieuwsgierigheid, of alleen maar lust?

Als je een ‘open’ relatie hebt, dat verlangen of die nieuwsgierigheid met je partner hebt besproken en daar overeenstemming over hebt, dan zie ik ook geen probleem.
Het probleem is juist, dat erover gelogen wordt. Dat het stiekem gebeurt. En dat er inderdaad vaak daarna naar de partner gekeken wordt omdat die blijkbaar op de een of andere manier tekort is geschoten. Achteraf dus. Niet vooraf. Dat vind ik, laat ik het netjes zeggen, niet sjiek. En eigenlijk denk ik dat de meeste vreemdgangers dat in hun hart ook niet sjiek van zichzelf vinden. Maar ja, het is nou eenmaal veel makkelijker, en dus menselijker, om naar de ander te wijzen.

Ik vind de vraag van Flanagan een goede. Maar ik weet het antwoord al hoor. De meeste vreemdgangers zullen zeggen dat ze er geen probleem mee hebben als hun partner ook buiten de deur wil feesten. Iets anders zeggen is namelijk eigenlijk toegeven dat ze zelf fout zaten.

Nee, hoe verklaarbaar misschien ook, vreemdgaan is nooit goed te praten. Het is bewust iets doen waarvan je weet dat je partner er veel pijn en verdriet van gaat hebben. Ik kan er niet bij dat je zoiets zou doen.

Ad Hombre
Sfeer

Tja, als je van te voren aangeeft dat je vreemdgaan niet accepteert is het niet zo vreemd dat je partner niet voor zijn externe lusten uitkomt. Je creëert op die manier eigenlijk zelf een taboesfeer in je relatie.

Dat kan echt anders. Je kunt ook gewoon met elkaar bespreken wie je leuk vindt en wie niet en wat je leuk vindt. Je kunt ook gewoon accepteren dat je partner het in de decennia die een goede relatie duurt het eens met een ander doet. Is het zo moeilijk voor te stellen dat iemand van je houdt maar toch eens wat anders verlangt?

Heeft niet iedereen, man of vrouw, soms die behoefte? Is het geen geschenk om je partner dat te gunnen zonder dat het stiekem en geheim moet? Moeten hele gezinnen stuklopen op iets wat blijkbaar zo diep in de mens zit?

Miss
Ik deel wat persoons met jullie

Wij spraken ook altijd af dat als er iemand op ons pad kwam we daar open over zouden zijn.
Ik ben zelf ook een keer naar hem toe gegaan, dit ging om een vrouw. Had daar vlinders van! Uiteindelijk kwamen wij daar op een goede mooie eerlijke manier uit samen. Doordat ik dit gevoel gedeeld had !!! ( zoals vreemdgangers had ik ook met haar de koffer in kunnen duiken en liegen, nee ik koos voor eerlijkheid)

Een week voor ik het Ja woord zei, gooide ik dit nog eenmaal op tafel. Je komt naar mij toe hè als je iemand voorbij ziet komen waar je hart een sprongetje van maakt.

Nu 16 jaren later ad ging hij gigantisch veel vreemd. Ik denk, correctie ik weet het haast zeker dat we niet op twee handen kunnen tellen hoe vaak hij vreemd is gegaan.
En nu?

Pennestreek
Ad

Je gaat aan het punt voorbij Ad. Het gaat hier juist over de situaties dat dat gesprek er niet is geweest van tevoren. Anders hoor je hier de verhalen niet, want dan is er geen probleem en geen relatiecrisis. Nogmaals, als er van tevoren over gesproken is en er zijn afspraken over, dan is er geen probleem.

Ik persoonlijk heb nooit de behoefte gevoeld om een ander ‘uit te proberen’, ook al ben ik al vanaf mijn 17e met mijn man samen. Ik heb zelfs nog nooit, bij geen enkele man, ook maar een beetje het gevoel gehad dat er iets meer in zou kunnen zitten. Nooit ook maar een beetje kriebels gehad, of vaag verliefd geweest. Echt niet. Behalve op George Clooney 😉.
Ze bestaan echt, mensen waarvoor één partner genoeg is.

Misschien doordat ik zelf nooit dat soort gevoelens heb gehad, kan ik me daar moeilijk in verplaatsen en misschien ook daardoor had en heb ik moeite met het ‘vreemdgaan’ van man. En van anderen in het algemeen. Het is zo ver van mijn eigen belevingswereld...

Maar om nou te stellen dat je dat je partner maar zou moeten gunnen, al zou het jou vreselijk veel pijn doen vind ik te ver gaan. Waarom zou het verlangen van de een (experimenteren, seks buiten de relatie) belangrijker moeten zijn dan de behoefte van de ander (monogamie, exclusiviteit)? Ik vind dat dus pertinent niet.

Als de een meer behoefte heeft aan seks hoeft de ander toch ook niet daar altijd maar aan toe te geven? En ik vind ook niet dat er altijd compromissen moeten worden gesloten. Voor mij is die exclusiviteit ontzettend belangrijk. En dat wist man vanaf dag 1.

Miss
Persoonlijks moest het zijn :-)

Heb ik het kat op het spek gebonden?

Zovan jij mocht het, dus ik ook ???

Nee! Nee! Nee! Niet zonder het OPEN te gooien.

Al die flauwekul die ik in dit topic lees, nee het is een hoop geklets.

Mijn man is echt ziek, dit is niet vastgesteld wel onderzocht. En sterke vermoedens van therapeuten. Dus een Ander denkpatroon. Dat zal de reden zijn

Hij mocht het van mij. Maar met Mijn goedkeuring als hij eerlijk was geweest.

Nu is alles wat ik dacht te hebben, het vertrouwen dat partners hebben naar elkaar toe stuk. Het gelieg en gedraai.
Dat is niet meer goed te praten.

Precieze vraag die ik mijn man gesteld had.
Nee ik mag dit never nooit doen was zijn antwoord. Dan weet hij het wel. Einde van onze relatie.

Pennestreek
En, Ad

Ik heb het niet nageplozen, maar volgens mij lopen en liepen hier nauwelijks draadjes over eenmalige slippertjes. Het gaat om het langdurige bedrog, het liegen, het dubbelleven leiden. Dat is heel wat anders.

En dit is voor mij niet een reactie vanuit mijn pijn, voordat die reactie weer komt, onze situatie was heel anders dan die van andere topicstarters hier. Het gaat hier niet om mijn situatie en/of mijn relatie, maar ik vind oprecht dat vreemdgaan niet, nooit, valt goed te praten.

Miss
Juist

Of je nu een open relatie hebt zoals vele mijn relatie misschien oppakken ( wat niet zo is!!! Ik was nieuwsgierig, zonder haar maar met een vinger aangeraakt te hebben !!! )
Of mensen oordelen over er word vanuit pijn gereageerd. Kletspraat.

Nee liegen, ontkennen en smoezen. Het is bedrog.

Draai de rol eens om.

Mij is geleerd, je behandeld de mede mens zoals je zelf behandeld wilt worden. En daar heb ik naar gehandeld. (Zouden meer hier moeten doen in dit topic, DeeB)

Flanagan
Quit?

Ik bedoelde niet quit spelen. Ik was benieuwd naar de reacties van vreemdgangers hoe zij zouden reageren als zij niet degene waren die vreemd gingen maar van hun partner of via via er achter kwamen dat de partner met een ander seks had gehad.
Wat ze zouden voelen als zij bedonderd werden, terwijl ze dachten dat ze het goed hadden.

Ad Hombre
Pennestreek

Mijn punt was dat juist dat gedram op exclusiviteit bij veel mensen zorgt dat ze niet zichzelf kunnen zijn. Dat leidt dan wellicht tot zo'n dubbelleven als je na jaren trouw zijn er achter komt dat het toch gaat kriebelen. De enige afspraak die nodig is is dat je het beste voor elkaar en je kinderen wilt.

Het gras is nie...
Nee Pennestreek

En dat vind jij dan blijkbaar ok? Vreemdgaan uit nieuwsgierigheid of alleen maar uit lust?

Nee, dat vind ik niet Ok en dat heb ik ook nergens geschreven!

Ik zeg alleen dat het een reden kan zijn. Ik weet namelijk dat het vreemdgaan bij ons een reden was dat man dacht dat ie verliefd was terwijl ik van mezelf vind dat ik toch echt vind en vond dat ik leuker, aardiger en bovenal loyaler ben dan die Ander. Ik dacht echt dat man niet wijs was :) mijn zelfvertrouwen heeft er niet onder geleden, daarom kan ik het makkelijk af doen met verliefdheid, tijdelijke verstandsverbijstering, want dat gaat over.

Maar eigenlijk maakt dat toch niet uit wat de reden is, wat nu merk ik dat ik ook begin met de vraag waarom terwijl dat niet uitmaakt. De vraag is wanneer zoiets geschiedt om wat voor reden dan ook, wil je dan samen verder, en daarvan zeg ik: gewoon proberen, alles uitspreken en vervolgens verder gaan met goede afspraken (maar ook er niet steeds op terug blijven komen). Getrouwd zijn (samenwonen) is een werkwoord waaraan je altijd moet blijven werken.

Anna
Monogamie als norm of als afspraak

Wat fijn Emmawee en Tsjor dat jullie op mijn "enquête" terug kwamen. De bedoeling was natuurlijk niet een echte enquête, maar om ervaringen uit te wisselen en discussie op gang te brengen.

Opvallend dat er bijna niemand een antwoord op mijn vraag geeft. Bij één iemand is er echt over gesproken, lijkt het, en bij een ander lijkt het meer een eenzijdige mededeling geweest te zijn.

Ik denk toch dat het moeilijk is om goed over wel/niet monogamie te praten en afspraken te maken, en dat er een groot aandeel onuitgesproken normen en verwachtingen is. Waarschijnlijk is het ook moeilijk om er goed over na te denken en te voelen, taboe, vandaar dat het "vreemdgaan" vaak voor alle partijen onverwacht komt.

Overigens verbaas ik me over de verhalen van veelvuldig en lang "bedrog". In mijn ervaring (van beide kanten) werden "uitstapjes", of zelfs maar de potentie daartoe, meteen door de partner aangevoeld en/of door de "dader" ter sprake gebracht. Onmogelijk om zoiets geheim te houden. En dat in LAT-relaties ook nog en zonder kinderen, waarbij je elkaar toch minder ziet dan bij samenwonen...

Victoria
Hmmm

Mijn ex was heel erg jaloers. Als ik met een andere man praatte of contact had via werk, de kinderen, school o.i.d. kon hij bij wijze van spreken groen zien van jaloezie. Terwijl ik geen bijbedoelingen had in het contact met die mannen.

Zelf bleek hij wel bijbedoelingen te hebben in het contact met andere vrouwen.
Hij heeft letterlijk tegen me gezegd, dat wanneer ik had gedaan wat hij heeft gedaan (liegen, vreemd gaan e.d.) dat hij die andere man(nen) dan volledig in elkaar had gemept en nooit meer iets met mij te maken zou willen hebben gehad.
Double standards... Want hij wilde erg graag dik bevriend met mij blijven toen we gingen scheiden vanwege zijn buitenechtelijke escapades, op zijn verzoek overigens (de scheiding).

Ad Hombre
Anna

Ik kan het me ook moeilijk voorstellen. Je ruikt het, je voelt het. Je moet het toch merken zou ik denken. En dan mensen met hele reeksen affaires. Hoe past dat in je tijd? Hoe kun je intiem zijn met iemand en niet merken dat hij of zij een affaire heeft?

Alkes
Victoria

Wat ik me dan afvraag kwam dat agressieve macho gedrag van je man totaal aks verrassing. Was hij zo anders toen je hem leerde kennen? Kwam dat pas toen er kinderen kwamen

moederziel
Tssssss

Is dit serieus?
‘Overigens verbaas ik me over de verhalen van veelvuldig en lang "bedrog". In mijn ervaring (van beide kanten) werden "uitstapjes", of zelfs maar de potentie daartoe, meteen door de partner aangevoeld en/of door de "dader" ter sprake gebracht. Onmogelijk om zoiets geheim te houden.’

Wordt nu het volgende argument dat als je niet ‘aanvoelt’ dat je partner seks heeft met een ander, er toch wel iets mis is in je relatie? Ja dan is het natuurlijk niet zo gek dat.... etc.

Zucht.

Anna
Jee moederziel

Hou 'ns op met dat gestook en die insinuaties.

IK verbaas me erover omdat MIJN ervaring zo anders is. Gezien MIJN ervaringen kan IK ME moeilijk voorstellen hoe zoiets kan gebeuren.

Zijn we hier op een forum om ervaringen uit te wisselen of zijn jouw ervaringen de enige ware?!

Miss
Tuurlijk

Merkte ik iets.

Tuurlijk zag ik soms een andere kilometerstand op de auto staan, tuurlijk hadden wij soms avonden dat man was werken geen contact.
Tuurlijk was ik overdag op mijn werk en nam hij onverwachts vrij want hij moest nog zoveel doen, wat ik savonds bij thuiskomst hoorde.
Tuurlijk zag kindje op de bso en had hij vrij spel.
Snappen jullie dan echt niet hoe het werkt?

Alles is gewoon gelogen. Van A tot B.
Van moment tot moment. Zo werkt dat bij vreemdgaan. En natuurlijk vroeg ik of er andere waren waar hij wel eens warm van werd, of zag ik hem op straat kijken naar een mooie vrouw, maar doen we dat allemaal niet?
Daar heb je ogen voor gekregen.
Wist ik veel dat hij er mee af sprak. Bij een grote Albert Hein op de parkeerplaats via Tinder. Waar hij overdag op zat als ik was werken.
Wist ik veel dat hij stiekum een dag onder werktijd met nummer x de sauna in dook inplaats van met zijn kameraad.
Wist ik veel als hij maanden weg was voor het werk dat hij ons zo naast zich neer kon leggen.

En ja ik kreeg IEDERE DAG te horen hoe gek hij op me was. En ik op hem. Daarom trouwde we ook na 15 jaar samen zijn als slagroom op de taart.

Ad, Anna weet ik veel dat hij loog. Jullie zijn zelf ook goed van vertrouwen. Misschien word je wel jaren bedonderd zonder je het weet.

Ik heb misschien een uitzonderlijk pathologisch geval. Dat realiseer ik me.
Mijn onderbuik zei genoeg maar ik geloofde hem. Net als jij jullie partners dat ze vanavond zijn sporten en niet met je beste buurvrouw of vriendin op een parkeerplaats af hebben gesproken.

Miss
En

Is het dan maar mijn eigen schuld dat ik hem niet achter na gereden ben?
Om te volgen. Als een of andere jaloerse zieke heks.

Ik vind het bijzonder dat jullie zo denken, maar weet je zoals jullie denken dacht ik ook.
Als het zo is dan weet ik het wel. Als hij dat echt doet dan voel je dat. En ja je voelt wel iets maar kijkt, praat en geloofd. Je VERTROUWD zijn blik, zijn woorden. ( oh schat wat hou ik van jou, ik wil je nooit meer kwijt, wat hebben wij het toch goed samen)
Ik werd vaak in de watten gelegd. En hij was altijd lief voor me. Net als jij Ad voor je vrouw.
Jullie voor elkaar zorgen. Exclusief zoals meerdere hier het noemen.

Ik werd ook voorgelogen door zijn beste vriend , nota bene door mijn eigen schoonvader die al die jaren wist dat hij dit deed.

De dagen dat ik weer aan de antibiotica zat van de blaasontsteking en bij de bekkenbodem therapeute liep staan in mijn hoofd gegrift.
Denk je dat je huisarts daar verder onderzoek naar doet als je al jaren intiem bent met dezelfde.
Nee dan word het op een zwakke blaas gegooit. En jaren geleden na de bevalling gegooit dat het allemaal daarmee te maken heeft.
Dat ik nu tig soas bleek te hebben of blaasontsteking kreeg door zijn wisselende contacten. Tja hoe moest ik dat weten, ruiken.

Wat zeggen jullie daarvan?

Dit is ziek ad en Anna.

En NEE dat weet je niet. Omdat je met lichaam en ziel van iemand houdt !!!!

mijk
Mijn opa ging

graag vreemd en klaagde serieus tegen mij ( toen ik een jaar of 18 was) dat vrouwen altijd maar het alleenrecht op je wilde hebben. Zo ouderwets. Hij was niet van het luegen en bedriegen maar wel van de egocentrische. Toen ik hem vroeg of zijn vriendin er ook een leuke jonge vent bij mocht hebben, werd ie boos. Ze was toch bij hem. In zijn ogen heel andere situatie.

Vederr best een lieve intelligente man. Heel trouw in vriendschappen niet in de liefde..

Mijk

Miss
Nog een voorbeeld mijk

Wat flanagan zei zo is het.
Ze kunnen zich niet inleven, dat kan niet. Je weet niet wat het is als je het niet overkomen is. Vreemdgaan Van partner. En dat is maar goed ook. Want dit gun ik niemand.

Wat ik poste, hij kan zich het niet eens inbeelden wat het met hem zou doen als ik het deed.

Gezegdes als, ik denk dat ik door het lint ga, wat Victoria post. Erop meppen en alles kort en klein slaan.

En overigens mijn mensen waar ik het mee gedeeld heb die ervan af weten zijn net zo verbaast, dat zoiets kan. Zo lang liegen.

Dat is een systeem.

moederziel
Anna

Doe 'es rustig aan. Je kunt je irritatie gerust voor jezelf houden.
Mijn ervaringen zijn mijn ervaringen. En helaas die van veel andere mensen, waarvan een piepklein deeltje hier op het forum leest en schrijft. Ik heb geen mening over jou of jouw ervaringen.

'Moederziel: ik herken akelig veel in jouw postings. Tot in sommige kleine details komt het overeen met mijn verhaal. Soms zie ik postings van jou en denk ik: dat had ik zelf kunnen schrijven.' Ik heb dat op mijn beurt met veel andere schrijfsters op dit forum.
Dat anderen zich niet kunnen voorstellen hoe naar en traumatisch zo'n breuk met je geliefde kan verlopen, betekent niet dat het dus niet waar is. Ik herken dat ongeloof maar al te goed.

'Onmogelijk om zoiets geheim te houden.’ Dat klopt dus van geen meter. Sterker nog, het blijkt zo mogelijk te zijn, dat een partner gaat twijfelen aan zichzelf - vaak geholpen door de leugenaar. Gaslighting noemen psychologen dat.
Die diepgaande ondermijning van het basisvertrouwen in de ander en jezelf is één van de grootste klappen die een bedrogen partner oploopt.
Dat verzin ik niet zelf, hoor, dat zijn de inzichten die ik en velen met mij door schade en schande heb opgedaan.

Jij kunt beter ophouden met het downsizen van de impact van bedrog en vreemdgaan in een monogame relatie. Je hebt namelijk geen idee waarover je het hebt.
En nee, ik heb geen mening over vrije relaties of polygamie of seks met de buurvrouw of andere varianten. Dat lijkt me een zaak tussen partners. Ieder z'n meug of fijne hobby.

Pennestreek
Anna

Dat is precies het punt. Jij staat anders in een relatie dan ik, denk ik, en jij hebt (gelukkig voor jou) partners getroffen die er hetzelfde in staan. Maar waar partners er verschillende ideeën op nahouden, daar kan het mis gaan.

En ik krijg hier van jou en Ad een beetje het gevoel dat jullie vinden dat iedereen zich maar open moet opstellen in een relatie. Alsof de behoefte aan monogamie en exclusiviteit raar zou zijn en egoïstisch. Dat is jezelf als maat der dingen nemen, en dat is volgens mij nooit goed. Je kunt een ander niet jouw normen en waarden opleggen.
En dat geldt natuurlijk ook in een relatie, maar als de ene partner er andere waarden op nahoudt, maar het daar niet over heeft, en maar meteen de wens ten uitvoer brengt (vreemdgaan), dan is de andere partner daar vaak kapot van. Juist omdat het zo'n andere mindset is.

Om het even op mezelf te betrekken: wij hebben het ook regelmatig gehad over wat te doen als er een ander opduikt. Altijd afgesproken dat met elkaar te delen. Omdat dat het moment is waarop je nog bij kunt sturen. Maar dat bleek hij (vele jaren geleden) toch niet gedaan te hebben. En hij bleek het, na onze bijna-scheiding, erg moeilijk te vinden om het met mij te hebben over zijn gevoelens van onvrede. Net als Miss aangeeft had ik zeker door dat er wat speelde. Heb daar ook regelmatig naar gevraagd. Maar man gaf steeds aan dat er niets was, dat het wel goed zou komen. Tot op de laatste dag voor hij de bom dropte kreeg ik regelmatig bloemen met een lief kaartje, bonbons, knuffels, was er seks, was er een fantastische gezinsvakantie. Maar ondertussen bleek hij dus voor zichzelf de conclusie getrokken te hebben dat voor hem het huwelijk over was.

En ik snap, nu, hoe dat bij hem gewerkt heeft, maar nee, ik had echt niet, nooit, kunnen vermoeden dat het voor hem zo ver ging. Ik verkeerde in de veronderstelling dat het 'gewoon' een dipje was. Niet zo gek ook, na 27 jaar samen. Tot dan was het vooral een aaneenschakeling van flinke toppen en kleine dalen. In mijn optiek.

Daarnaast was ik degene die met regelmaat aangaf niet gelukkig te zijn met hoe dingen bij ons liepen (huishouden/rol- en taakverdeling/verantwoordelijkheden) maar is hij daar nooit op ingegaan. Voor mij geen reden dus om aan te nemen dat hij er ook niet blij mee was. Ook daarom was het voor mij nogal een harde klap om te ontdekken dat dat nou juist was waar hij niet blij mee was. Was dan eerder met mij om de tafel gaan zitten om het op te lossen. Ik heb daar meer dan genoeg openingen voor geboden. Ik voelde het echt als afgestraft worden voor 27 jaar mijn best doen...

Persephone
Ad Hombre en Anna

"Ik kan het me ook moeilijk voorstellen. Je ruikt het, je voelt het. Je moet het toch merken zou ik denken. En dan mensen met hele reeksen affaires. Hoe past dat in je tijd? Hoe kun je intiem zijn met iemand en niet merken dat hij of zij een affaire heeft?"

Goeie vraag. Ik heb mezelf in de eerste periode nadat het bedrog van mijn ex-man uitkwam die vraag tot gekmakens toe gesteld. Voelde mezelf de allerstomste vrouw van de hele wereld omdat ik iets dat blijkbaar recht onder mijn neus gebeurde, niet zag.

Het had te maken met vertrouwen. Ik vertrouwde mijn ex-man meer dan wie ook ter wereld. Ik zou zonder aarzelen mijn linker- EN mijn rechterhand voor hem in het vuur gestoken hebben.

Toen hij in het jaar waarin hij zijn dubbelleven leidde, soms was afwezig overkwam vroeg ik hem regelmatig wat eraan scheelde. Niets, zei hij. Het feit dat ik vond dat hij wat afwezig was, zei meer over mij dan over hem. Achteraf vind ik die omdraaierij misschien nog wel 1 van de pijnlijkste kanten van het verhaal, want ik ging oprecht denken dat IK gek was.

Dat er een ander was, dat kwam in mijn hoofd niet op. Ik dacht dat hij zich zorgen maakte om onze zoon met wie we een lastige tijd doormaakten, of vanwege wat andere persoonlijke issues die hij aan zijn hoofd had.

Natuurlijk, toen later zijn bedrog uitkwam, vielen er veel stukjes van de puzzle op hun plaats. Waarom de kilometerstand van mijn auto vaak niet klopte. Waarom hij ineens zo vaak bij zijn dementerende vader op bezoek ging terwijl hij daarvoor niet naar hem omkeek. Waarom hij ineens voortdurend naar de sportschool ging en ijdeler werd. Waarom hij urenlang met de hond ging lopen. Nou ja, van die cliche-dingen dus.

Ik vertrouwde hem. Dat vertrouwen werd geschaad en er werd een jaar lang tegen me gelogen. Mijn zorg om zijn emotionele welzijn werd omgedraaid: er zou wel iets met MIJ aan de hand zijn. Al die dingen vond ik vele malen erger dan eens even rolbezemen met een andere vrouw.

Was ik naief? Ik vind van niet. Het feit dat ik het niet zag, betekent toch ook vooral dat mijn ex een goede leugenaar was. En dat ik hem blind vertrouwde met als gevolg dat ik nu niet snel of misschien wel nooit meer iemand blind zal vertrouwen, vind ik verlies.

Pagina's

Begrijpend lezen: zo wordt het weer leuk

Lees hier tips voor thuis om je kind erbij te helpen.