Home » Forum » Dochter geslaagd en geen een kaartje

Dochter geslaagd en geen een kaartje :(

63 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
trots
Dochter geslaagd en geen een kaartje :(

Mijn oudste is recentelijk zeer dik geslaagd voor haar gymnasium. Cum laude zelfs. Wij zijn als ouders natuurlijk erg trots en hebben dit feit natuurlijk ook met familie en vrienden gedeeld (via whats app en telefonisch). Dochter had niet echt behoefte aan een feest (wel met vrienden) dus we hebben het verder niet gevierd. Maar niemand heeft haar een kaart gestuurd. Terwijl ik wel bij iedere gelegenheid kaarten stuur naar neefjes en nichtjes, vrienden enz. Ik vind dat nogal vreemd.

Ook pijnlijk toen we dit weekend op visite waren bij iemand die ook een geslaagde had en de hele muur hing daar vol met kaarten (ook die van ons...).
Het is klein maar ik merk dat ik er toch best wel mee zit.

Of zouden de mensen jaloers zijn omdat ze zo 'n prachtige cijferlijst heeft (hoewel we dit niet expliciet hebben genoemd trouwens, maar ze is altijd nogal een studiebol geweest).

Lou
Hier ook maar wel anders

Dochter heeft ook geen enkele, oh wacht toch één kaart gekregen voor haar diploma. Maar zij is op andere manieren gefeliciteerd, vooral live en op social media. Ze heeft nergens last van, had geen enkele kaart verwacht dus die ene was al een leuke verrassing. Wij sturen zelf nooit kaarten en krijgen ze ook nauwelijks, alleen soms van een oma of ander familielid van de vorige generatie.

Krijgen jullie normaal wel kaarten voor verjaardagen bijvoorbeeld? En dan nu ineens niets? Dat zou inderdaad raar zijn. Maar belangrijker nog: zit je dochter ermee?

AnneJ
Apart

Ik vind het juist apart dat er nog zoveel kaarten gestuurd worden bij zoiets.
Mijn zoon zette het slagen van dochter op zijn facebook en bij hem en dochter stroomden de felicitaties binnen. Van verre en dichtbije familie en vrienden.
Ik geef toe, ik heb dochter wel een kaartje gegeven met gelukwensen en wat geld/staatslot, maar dat voelt toch anders.

trost
Dochter zelf

Ja die vindt het dus wel jammer.

Ze is niet zo actief op sociale media (ze volgt alleen dingen) en heeft er dus ook niks over gepost (want ze wil niet opscheppen). Normaal worden hier (nog?) volop kaarten gestuurd, dus daarom vind ik het zo gek.

En dat die jongen waar we op visite waren er zo veel had (veel uit dezelfde familie/vrienden kring). Dat viel dochter dus ook op.

Wel is mijn dochter een lief en verlegen type, zou dat het kunnen zijn?

Floria
wie

Wie heeft het gedeeld, jullie of zij zelf? Dat kan misschien schelen. Of misschien was het bij de andere geslaagde meer een verrassing of prestatie. Het hoeft niet eens echt jaloezie te zijn, maar meer dat niemand verwachtte dat je dochter zou zakken of slechte cijfers zou halen, zoiets.

Wat betreft kaartjes, ik stuur nooit kaartjes, al zou iemand me er bij iedere gelegenheid eentje sturen. Dat je er zelf veel stuurt is dus geen garantie dat je ze ook terug krijgt, bedoel ik.

Maar heb je nou echt alle kaartjes bij die jongen bekeken om te zien van wie ze kwamen? Dat is best gek.

trots
floria

Nou ja het valt gewoon op.
Hier worden over het algemeen wel kaarten gestuurd, ook omdat er twee jarig zijn in de zomer (vaak vakantie dus dan maar een kaartje). Wie weet komt er nog wat.

En tja als er een muurtje pontificaal in de huiskamer vol kaarten hangt waar groot geslaagd! op staat dan zie ik dat. Is dat zo raar dan? Van wie ze allemaal waren weet ik natuurlijk niet, maar ik zag ook die van ons erbij... En omdat dochter dit ook zag (en in de auto benoemde). Ik heb er verder ook geen punt van gemaakt tegenover haar.

Wij vinden het wel erg bijzonder dat dochter geslaagd is, ze heeft er hard voor gewerkt. Het was natuurlijk voor niemand een verassing dat ze zou slagen, maar cum laude is toch wel bijzonder (hoewel er nog 3 waren in haar jaar).

En we hebben het in de familie (broers, zussen, zwagers en dergelijke) groeps-apps geplaatst (daar ook bijna geen respons) een in twee vrienden apps.
Ik ben er zelf niet zo van om dit soort dingen op sociale media te delen (zeker omdat dochter dit zelf niet doet) maar dan boeit het ook verder niemand blijkbaar.

Ik had gewoon anders verwacht, en dochter dus ook.
Blijkbaar is dit normaal en moet ik daar even aan wennen.

Lou
Nee

"Blijkbaar is dit normaal en moet ik daar even aan wennen."

Bij ons is het normaal, maar bij jou kennelijk niet. Je schjrijft letterlijk dat 'hier over het algemeen wel kaarten worden gestuurd'. Bovendien kreeg je ook al nauwelijks respons in je appgroepjes. En bovendien heeft die jongen met een overlappende sociale kring wel een muur vol kaarten. Dit alles bij elkaar denk ik: nee, het is in jullie geval niet normaal. Waarom zo weinig respons? Ik heb uiteraard geen idee. Kun je het iemand in je familie vragen, of er misschien iets aan de hand is?

Annemarie
super gefeliciteerd

Gymnasium vind ik al geweldig, maar cum laude dat is een hele prestatie! ( ook al zijn er nog 3 dat doet niks af aan haar prestatie)

Van harte gefeliciteerd voor jullie dochter en jullie zelf! Daar mogen jullie allen erg trots op zijn!

Tensy
Steekt

Het steekt en dat begrijp ik heel goed. Zelf ben je heel trouw met kaartjes maar familie en vrienden blijkbaar niet. Daar kun je weinig aan veranderen. Het zou ook n stukje jaloezie kunnen zijn van familie en vrienden. Jouw kind doet t zo goed en hun eigen kinderen niet zo goed misschien. Misschien is er zelfs t beeld bij dat jouw kind er niets voor hoeft te doen. Ik herken t wel, op een iets ander vlak dat wel. Jammer. Voor jou maar zeker jammer voor je vrienden en familie.

Wilgenkatje
Doen jullie familieleden en vrienden dat ook?

De prestaties van hun kinderen delen in groepsapps? Zo ja, dan is het bijzonder dat men flauwtjes/niet reageert. Zo nee, dan vinden de groepsleden het misschien een beetje irritant dat je de prestatie van jullie dochter zo pontificaal deelt. Snap best dat je heel trots bent met een dochter die cum laude gymnasium haalt; zoiets kan bij anderen soms gevoelig liggen. Lijkt misschien kinderachtig, maar ja. Zo goed als jij hier je teleurstelling deelt, zo kan een ander teleurstelling delen over het gegeven dan kind niet aan ( onterechte?) verwachtingen voldoet.

Ik herinner me hoe blij ik was toen oudste dochter 20 jaar geleden haar mavodiploma haalde. Het had haar grote moeite gekost en de opluchting was groot. En ja, ze kreeg kaarten. Verscheidene mensen wisten hoe lastig het was geweest. Ik geloof dat de andere drie (havo/vwo) minder kaarten kregen 😉😎

trots
Tensy

Ja hier ben ik dus heel erg bang voor. Nu is mijn dochter in de directe familie wel de eerste die al zo ver is (want de oudste).

Wel heb ik er altijd heel erg voor opgepast over haar op te scheppen. Los daarvan; mijn andere kind is absoluut geen studiebol dus ook voor haar zou dat niet leuk zijn.

AnneJ
Nou Trots

Van mij in elk geval van harte gefeliciteerd met het cum laude slagen van je dochter!
En dochter ook van harte gefeliciteerd. Daar zal ze veel plezier van hebben in haar leven, van dat diploma. Fijn voor haar dat het zo goed gelukt is.
Weet ze al hoe het verder gaat? Of is ze al ingeschreven voor een vervolgstudie? Of gaat ze een tussenjaar doen?
Jammer dat dit even een vervelend gevoel tussendoor geeft, maar laat je er niet door afleiden. Je gunt je kinderen het beste en soms valt het wat tegen, maar laat je tevredenheid er niet minder om zijn.
Nogmaals van harte gefeliciteerd!

Alkes
normaal?

Dat is een lastige vraag. Hier heeft dochter zelf vooral felicitaties via app/sociale media gekregen. Mijn schoonzus en ik sturen altijd de wederzijdse kinderen een kaart bij dit soort gelegenheden. Verder nog een andere tante en twee vriendinnen van mij stuurden een kaart. Maar echt geen muur vol.Mijn dochter was blij met de felicitaties meer ze was vooral helemaal in de gloria met haar diploma. Daar ging het haar tenslotte om.
Ik kan me niet goed voorstellen dat je geen kaart zou sturen uit jaloezie. Ook een lijst met zessen kan een goede prestatie zijn (ook al is het een "liever een zes zonder stress dan een zeven zonder leven" kind)

trots
Wilgenkatje

Nou toen mijn neefje in groep 8 VWO advies kreeg, waren mijn zwager en schoonzus wel supertrots. En dus een appje met het nieuws.
En dus had ik een kaart gestuurd. Dit was vorig jaar.

Hetzelfde met mijn nichtje die haar zwemdiploma had gehaald (is alweer even geleden). Inclusief een hele foto/video reportage. Ook hier een kaart natuurlijk.

Dus een gymnasiumdiploma melden is dan toch redelijk normaal?

Floria
Melden wel

Melden vind ik normaal. Ik heb de laatste tijd heel veel mensen op Facebook zien melden dat hun kind was geslaagd.

Of ze.ook nog kaarten krijgen wet ik niet. Ik zou denken op 1 plek feliciteren/liken is genoeg, maar misschien van ouderen?

Phryne Fisher
Geen onderscheid

Ik feliciteer FB vrienden met een berichtje en bekenden in mijn omgeving met een kaartje, ongeacht het niveau of cijferlijst. Cum laude is natuurlijk wel extra knap, dat haal je niet met nietsdoen.

vlinder72
Geen kaarten

Ik stuur geen kaarten. Dat zou niet eens in mij opkomen.

Zoon is ook geslaagd en heeft wel wat kaarten gekregen maar allemaal overhandigd tijdens zijn feestje. Wij hebben ze trouwens niet ergens in huis opgehangen.

Als er bij jullie wel kaarten gestuurd worden is het een beetje gek. Maar heeft he dochter het wel zelf gedeeld. Via app of instagram ? Het klinkt wel een beetje alsof het van hoor ook allemaal niet echt nodig is al dat feestgedoe

trots
Dochter

Dochter vond het dus wel jammer omdat ze zag dat anderen blijkbaar wel kaarten hadden gekregen. Dat heeft ze tegen mij gezegd.

Hier geen feestje voor familie en kennissen vooral omdat dochter erg weinig tijd had (ze ging op vakantie en heeft ervoor veel gewerkt om die vakantie te betalen). Misschien daardoor? Wellicht zijn ze boos omdat er geen feest was?

Wie weet komt er nog wat in september, omdat ze dan ook haar verjaardag wil vieren.

Sociale media wordt hier erg weinig gebruikt. Facebook kom ik zelden op. Ooit een profiel aangemaakt maar al meer dan een jaar niks gepost. Is dat dan gek? Ik vind het gewoon niet zo boeiend.
Ik geloof van de familie dat er een schoonzus is die er überhaupt wel eens iets op zet. Ik kan me dus niet zo voorstellen dat het hieraan ligt, maar wie weet loop ik achter.
Dochter zit zelf alleen op Instagram maar dat doet (volwassen) familie helemaal niet.

Blijkbaar leeft het bij ons niet zo (ergens wel blij mee)

Ik ben (zoals je wellicht merkt) super onzeker met dit soort dingen. Ik ben zelf als kind erg gepest (want te slim) en ben altijd erg bang geweest dat mijn kinderen hetzelfde overkomt. Ik heb er zelfs psychologische begeleiding voor.

Oudste is gelukkig nooit gepest maar de jongste wel (en die is gewoon gemiddeld slim).
Ik ben ook altijd bang dat ze door mijn schuld door de familie genegeerd worden (ik voel me nooit zo welkom bij de familie). En mijn dochter is ook slim (net als ik was) dus. En ook een beetje afwijkend (qua kledingkeuzes en dergelijke). Misschien vinden ze haar gewoon erg raar?

Dus ik doe altijd super mijn best om toch in goede aarde te vallen, en dit raakt me gewoon.

Kadotje
Iets soortgelijks, maar dan anders:)

Onze populaire, vlotte dochter is langdurig ingrijpend ziek geweest. Is maanden niet naar school geweest. En heeft helemaal niets gehoord van school (!), niet van klasgenoten, niet van de muziekvereniging waar ze jarenlang lid van was en nooit verzuimde.

Ze had via de tablet contact met vriendinnen, maar ook daarvan is niemand langs geweest met een aardigheidje.

Ik heb wel gedacht, dat als mijn dochter een muurbloempje was, dat ik dat dan nú bevestigd had gezien.
Maar het tegendeel is waar! Ze is extravert, populair, aardig en geliefd.
Zó raar.

Inmiddels is ze weer helemaal beter en heeft ze haar vriendschappen en muziek weer opgepakt.

Zelf vind ze het ook vreemd, vooral ook omdat ze zelf wel altijd attent is. We nemen maar aan dat het met de aard van de ziekte te maken had (iets ongrijpbaars, wat langere tijd ernstig invaliderend was, maar niet iets duidelijks zoals een gebroken been of zo).

Dus trots, blijkbaar kan dat 'zo' maar gebeuren, dat iedereen je een soort van 'overslaat'. En dat hoeft dus niets over jou te zeggen, over hoe leuk je al dan niet bent.

Wel jammer, dat het zo is. Wij zijn hebben er geen probleem van gemaakt en zijn vooral blij dat dochter weer helemaal beter is.

Wilgenkatje
Aandacht

Het gaat om de aandacht die anderen (niet) voor je hebben, toch ? Zou het kunnen dat jij, TS, net wat teveel je best doet met in je achterhoofd de nare jeugdervaringen ?

Ik ben een kaartjesstuurder ( en ook best oud, trouwens 😎) maar voor een vwo-advies of een zwemdiploma zou ik neefjes/nichtjes geen kaarten sturen.

Kleinkinderen krijgen wel kaartjes en een cadeautje bij eerste zwemdiploma. De andere diploma’s worden niet ‘ gevierd’ met familie buiten het gezin.
Een kaartje bij een bepaald schooladvies (!) zou niet in me opkomen. Misschien wel ‘veel succes in de brugklas!’ als hij/zij daadwerkelijk morgen de fiets pakt. Omdat dat best een groot moment is. Kleinkinderen vind ik anders dan neefjes/nichtjes, maar dat is in families verschillend, zeker als de leeftijden sterk uiteen lopen en de familie elkaar niet zo veel ziet.

Knurf
Geen kaarten

Wij sturen geen geslaagd-kaartjes. Wel felicitaties via social media of mondeling, maar verder niets.

Flanagan
Feestje

Hier merk ik dat mensen wel enthousiast reageren wanneer een feest tegenover staat. Maar geen taart, ook geen kaart.

Met kerst een iets vergelijkbaar verhaal. Je stuurt iedereen een kaart, maar je eigen muur is leeg want whatsapp is ‘hot’ ( en goedkoop en snel) en ik heb geen whatsapp.

Ik denk niet dat de familie niet reageert uit jaloezie of verkeerde kleding maar eerder door het feit dat de ouders van die jongen mensen voor visite uitnodigden. Daarnaast is het een tendens van deze tijd dat het niet meer toe gaat zoals vroeger; minder tijd voor familiegebeuren en als het even kan, af doen met een appje.

Aan de andere kant kan het niet vieren van een diploma, zoals je dochter dat wenste, een teken zijn voor anderen dat ze er geen aandacht aan wilt geven. Oftewel, dat een felicitatie niet gewaardeerd wordt...

Donna
Ach Trots

Verdrietig dat het gepest nog zoveel invloed op jou heeft. En heel goed dat je daar hulp bij gezocht hebt. Dat staat in dit geval naar mijn mening l los van de door jou aangehaalde casus: ik vind dat vrienden en familie in dit geval tekort schieten. Komop, iemand die een deel van de muur in huis opoffert voor kaarten, kan toch tenminste een kaartje naar een nichtje sturen? Het lijkt mij prima hoor om het “jammer-gevoel” van dochter te erkennen. Blij met haar superprestatie zijn jullie allemaal verder toch wel, dus: van harte gefeliciteerd!

Marlou
pijnlijk

Trots, als eerste: van harte gefeliciteerd met de bijzondere prestatie van je dochter!Je mag inderdaad trots zijn hoor! Echt knap, zeker om dat ze er ook voor gewerkt heeft. En jammer dat ze geen kaartjes heeft gehad.

Wat kan ik me goed voorstellen dat je het pijnlijk vindt. Het 'spat' als het ware van het scherm en gezien de herkenning begrijp ik het heel erg.

Je schreef dat je dochter het opviel met die muur vol kaarten bij die jongen. Dat is begrijpelijk. Heb je de indruk dat zij het ook pijnlijk vind dat hij zoveel kaarten kreeg en zij helemaal geen? Of is het meer dat het haar 'opviel' en het alleen 'jammer' vond, maar dat ze er verder geen last (pijnlijke gevoelens) van heeft?

Bij jou lees ik dat jij heel erg je best doet om attent te zijn (kaartjes bij het minste geringste - bijv. bij een schooladvies). De vraag is of je dat enkel doet om dat je lief en attent bent, of dat je eigenlijk (diep in je hart) dat doet omdat je hoopt dat anderen jou dan ook aandacht geven. Of dat je, diep in je hart, hoop dat je van anderen waardering krijgt omdat je zo attent bent.

Zou het kunnen zijn dat je jezelf te weinig aandacht geeft, jezelf te weinig waardeert, en dat je die aandacht en waardering eigenlijk bij anderen hoopt te halen?

Door een gebrek aan zelfvertrouwen heb je dus dingen van anderen nodig om je goed te voelen.

En ja, dan is het heel naar als je dochter slaagt en zij krijgt geen aandacht en waardering....

Hopelijk heeft je dochter wel voldoende aandacht voor zichzelf en waardeert zij zichzelf wel voldoende en vindt zij het gebrek aan kaartjes alleen jammer, maar niet pijnlijk voor haar.

Fijn dat jij nu aan de slag bent met psychologische begeleiding om, naar ik aanneem, je zelfvertrouwen op te krikken. Je bent gewoon goed zoals je bent! Echt. Dat pesten is geweest. Je leeft nu in het nu. Dus probeer dat los te laten. Wees lief voor jezelf, geef jezelf aandacht en waardeer je zelf, en dan zullen dit soort dingen je hooguit nog verbazen, maar niet meer zo raken.

skik
PR

Als je bescheiden meldt dat je dochter geslaagd is komen er niet zoveel reacties of kaarten. Als je het heel uitbundig deelt, op social media en in real life, kan je meer reacties verwachten. Als je er namelijk zelf niet zo'n heisa van maakt doen anderen dat ook niet. Werken aan je PR dus, als je kaartjes wil.

skik

Raffie
ach, kaartjes

Lastig altijd!

Hoewel mijn moeder een hele attente kaartjesstuurder is, heb ik dat gen niet geërfd helaas. Ik neem het mij altijd voor, maar er komt nooit iets van.
Soms voor een verjaardag, wel altijd bij een geboorte of als er iemand overleden is. Oh ja, en met kerst, maar dat worden er ook steeds minder...

En stom van me, mijn neefje is dit jaar ook geslaagd, en het is niet eens in me opgekomen een kaartje te sturen. Wel gefeliciteerd via what'sapp natuurlijk.

Ik merk dus ook dat ik steeds minder krijg, logisch...

Maar wat vervelend als je zelf wel een trouwe kaartjesstuurder bent, ziet dat een ander wel kaarten krijgt. Waarom? je zal het nooit weten, tenzij je het vraagt.

Je kan er niet zoveel mee, maar ik voel met je mee... (hoewel niet in dezelfde situatie, wel herkenbaar... Iets met gunfactor?)

Kaaskopje
Niet gewend

In mijn familie is het niet gebruikelijk om elkaar te overstelpen met kaarten als iemand geslaagd is. Ik voel me door je verhaal zelfs een beetje schuldig omdat dat zo is en ik daardoor misschien niet altijd even attent ben naar anderen toe. Ik feliciteer iemand uiteraard wel, maar pas als ik diegene zie, of op een andere manier contact heb. Dus stel dat iemand dit nieuws op Facebook verspreidt, dan feliciteer ik daar van harte.

Het is wel goed dat we het er over hebben, want een nicht is binnenkort ook geslaagd voor een opleiding die ze gedaan heeft. Het heeft even geduurd voor ze definitief een beroep vond waar haar hart bij lag, dus het is best een momentje dat ze daar nu een diploma voor gaat halen. Hetzelfde geldt voor mijn dochter. Het heeft even geduurd, maar het lijkt nu te gaan lukken. Eindelijk... dat boek kan straks dicht. Dus hoewel het niet gebruikelijk is, ga ik haar denk ik een hele grote kaart sturen :-)).

Tineke van Gaal
Gefeliciteerd

Mijn oudste is recentelijk zeer dik geslaagd voor haar gymnasium. Cum laude zelfs

Gefeliciteerd met deze bijzondere prestatie. Wat zullen jullie trots zijn op zo'n doorzetter.

Trots
Reactie

Oke dus wellicht moet ik minderen met zo attent doen?

Ik vind het toch niet raar dat als je neefje heel graag VWO wil doen en dan in groep 8 dreigt HAVO advies te krijgen omdat hij dyslexie heeft en het uiteindelijk toch VWO wordt hem een kaart te sturen. Ik weet dat hij daar hard aan heeft moeten trekken, ik hou van dat kind! Hij vond de kaart ook erg leuk.
En ook iets als een zwemdiploma. Mijn kinderen kregen daar zelf ook kaarten voor destijds... Dus tja... Blijkbaar vreemd?

Ik krijg wel het gevoel dat het bij ons blijkbaar op dat vlak er niet zo heel gemiddeld aan toe gaat. Met kerst sturen we dan weer bijna niks en krijgen ook bijna niks meer.

Dat feestje bij die jongen was overigens geen diploma feest maar een jarige zus, hij had voor familie ook niks gevierd. Blijkbaar wordt dat niet gedaan (ikzelf heb ook geen diploma feest gegeven maar dat is 31 jaar geleden.)

Ik heb dit ook met mijn man besproken omdat hij 3 broers/zussen heeft en ik maar 1 waar ik niet zo heel veel contact mee heb. Mijn ouders zijn er niet meer dan verwatert het sneller.

Hij vindt het ook wel opvallend en had het anders verwacht van zijn broer en zussen. Wat misschien meespeelt is dat ons neefje het allemaal niet zo makkelijk afgaat op school als gehoopt, en dat het bij mijn dochter ogenschijnlijk zo makkelijk gaat. De rest van de neefjes nichtjes zit nog op de basisschool en dan is een Middelbare school diploma ook bij na abstract ver weg.
Aldus man.

Maar dan hebben ze geen idee hoe hard onze dochter heeft gewerkt. En natuurlijk zijn we supertrots.
Maar net zo goed op ons andere kind die op het VMBO zit en met heel veel tegenzin in school toch over gaat (ze gaat volgend schooljaar wel naar een andere school). Ik vermoed dat zij het zwaarder heeft. Sowieso hebben we veel meer zorgen om haar.

Overigs gaat dochter studeren en ook nog het huis uit (ze heeft al een kamer!), dus een groot moment. Ik had gewoon verwacht dat er meer werd meegeleefd, net als bij de anderen dingen uit het verleden. Het lijkt nu ineens of de familie wat uit elkaar begint te vallen.

Het is natuurlijk ook de oudste (in de familie dan) en dit gebeuren is voor iedereen een soort nieuw, dus dat zou het ook nog kunnen zijn.
Geen idee hoor ik filosofeer aar wat.

Biebel
Til je er niet te zwaar aan?

Allereerst: ik snap dat je het jammer vindt dat je dochter geen kaartjes heeft. Ik zou je bijna vragen om haar adres, om haar er wel een te sturen. (voor iedereen die zichzelf onattent vindt: denk aan een site als Greetz of kaartje2go. Kun je meteen als je bedenkt 'daar hoort een kaart bij', deze online aanmaken en laten versturen. Lijk je een stuk attenter;-))

Maar, en dat bedoel ik goed: analyseer je niet te veel? Je zoekt allerlei verklaringen (zij is cum laude en dat vinden ze overdreven, gymnasium wordt niet gewaardeerd, neefje heeft er meer over geklaagd, dochter is wat stiller), terwijl de echte verklaring misschien gewoon heel simpel is.
Dat is nl dat je vrienden en familie wat minder attent zijn in het sturen van kaartjes dan de familieleden en vrienden van het neefje. Of ze waren allemaal te druk of is het iets simpels als "ik moet nog een kaartje sturen naar DochterTrots. Oh nee, dat had ik toch al gedaan"- omdat ze al een kaartje naar NeefjeTrots gestuurd hadden. In elk geval zou het me niet verbazen als het een opstapeling van dit soort vergeten gevallen is, ipv allerlei waarde-oordelen die je zelf bedenkt.

Ik denk dat je jezelf, en je dochter en je man, helpt als je die lading en dat kapot analyseren ervan af haalt. Jammer dat er niet meer kaartjes waren, maar wij zijn nog steeds supertrots op je.
En dat is nog steeds hartstikke terecht.

vlinder72
kaartjes sturen

Jij stuurt graag kaartjes.

Andere mensen niet. Ze denken niet zo na over zaken zoals jij dat doet. Er hoeft helemaal geen jaloezie te zijn. Als ik hoor dat mijn neef geslaagd is dan app ik terug gefeliciteerd. Als ik hem zie feliciteer ik hem en krijgt hij een bioscoopbon of zo. Ik stuur geen kaart. Mijn zoon heeft ook geen kaarten van familieleden en vrienden van ons gekregen. Wel veel felicitaties via allerlei kanalen.

Ik analyseer het slagen van mijn neeft ook niet. Ik vergelijk het ook niet met het slagen van mijn kind. Ik vind het niet extra goed van hem dat hij geslaagd is. Iedereen die slaagt vind ik knap en een felicitatie waard. En dat kan ook prima zonder kaartje. Vind ik dan. Jij vindt dat niet. Jij stuurt wel graag kaartjes. Voor allerlei zaken zoals een zwemdiploma, een schooladvies en dat is heel attent maar de meeste mensen doen dat niet. En dat is niet verkeerd. Er zit niks achter.

Pagina's