Home » Forum » Eventjes graag jullie mening aub

Eventjes graag jullie mening aub...

1001 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Larisse
omdraaien

"Hij heeft nog eens alles op een rijtje gezet en jeetje ik weet het niet meer. Ik voel me na zo'n gesprek met hem nog slechter omdat hij voortdurend alles omdraait en met het gevoel geeft dat ik de slechte ben. "

Vreselijk en herkenbaar. Je ziet het goed: hij draait het om. Zijn strategie is "aanval is de beste verdediging". Zodra jij iets zegt (hoeft niet aanvallend te zijn, maar als je je zorg over dochter uitspreekt voelt hij dat al meteen als aanval), dan gaat hij in de aanval en richt hij zijn pijlers op een ander, bij voorkeur op jou, maar evt. een ander zoals jullie dochter.

Twijfel niet aan jezelf, lees alle berichten hier keer op keer na, en weet dat JIJ het goed doet en dat JIJ (want hij doet het niet) echt jullie dochter moet steunen.

Wat heb je vanochtend tegen je dochter gezegd?

En als je man hatelijke berichtjes stuurt: lees ze gewoon niet!

Twijfel niet dat jullie dochter een onmogelijke puber wordt en dat je dat in je eentje niet aan kan. Onzin! Zo klinkt je dochter helemaal niet. Je dochter zal veel beter gedijen met onvoorwaardelijke steun en liefde van jou dan als jij je niet zo durft te uiten vanwege je manipulatieve man.

Is het financieel mogelijk dat je man een week uit huis gaat? Durf je dat voor te stellen? Zo ja, doen! Zeg maar dat jij en je dochter nu rust nodig hebben dus dat hij maar even uit huis moet. Zodat jullie alledrie even rust hebben en en dat jij en hij kunnen nadenken over wat jullie nu willen.

Anke
Huisarts en rustig weekend

Alsjeblief Nina, ga vandaag nog naar je huisarts. Zeg aan de telefoon dat het heel dringend is. Vertel wat er aan de hand is, over zijn gedrag en het snijden van je dochter. Alsjeblieft. Ga pal voor je dochter staan. Laat hem haar niet nog verder beschadigen.
En zeg tegen je dochter dat je trots bent omdat ze zelf hulp heeft gezocht bij haar leerkracht, lang niet iedereen kan of durft dat. Zeg maar dat je trots bent dat ze ondanks alles nog goed presteert, maar dat het belangrijker is dat je gelukkig bent dan dat je hoge punten haalt, en dat jullie nu daaraan gaan werken.

Tegelijkertijd kun je je man zeggen dat hij dit weekend maar ergens moet gaan logeren, dat iedereen rust nodig heeft. Zeg desnoods maar dat je dochter in een rustige sfeer moet studeren, ze zal haast wel eindejaarstoetsen hebben (lees ik het goed dat je in België woont)? Is er iemand (familie, vriendin) die dit weekend bij jou kan blijven om je een beetje te ondersteunen?
Als hij weigert en het lukt echt niet, kun jij dan met je dochter naar een rustige plek? Ergens logeren? Desnoods iets huren voor het weekend?

Laat je niet aanpraten dat jij hier de slechte bent. Jij bent niet gek, je bent niet dom, je bent niet slecht. Lees deze berichten en lees ze nog eens. Jij bent een normale en goede moeder, jij reageert prima, en je moet nu je dochter helpen. Nu.

Sally MacLennane
leerkracht

Man is boos op dochter omdat zij naar de leerkracht is gestapt, schrijf je.

Ja, logisch. Hij voelt zijn voetstuk wankelen!

Mijntje
geestelijke mishandeling

Nina, nee je bent niet gek, je bent niet schuldig hoe je je dochter probeert te beschermen. Ik heb geen idee wat er met je man aan de hand is, maar het gaat niet goed met hem. Wie wil er nu scheiden om de schoolcijfers van zijn kind van 11? Wie geeft er nu z'n partner de schuld van de schoolcijfers van het kind? Het kind is niet haar cijfers.
Hij is overduidelijk niet goed voor je dochter, dit is schadelijk, geestelijke mishandeling - en ook voor jou schadelijk, voor je zelfvertrouwen.
Twijfel niet aan jezelf, ga naar de huisarts. Maak een stappenplan. Laat hem gaan. Niet tegenin gaan. Hij is ziek.
En als je maar even twijfelt of jij de kwaaie pier bent lees even deze berichtjes hier.

AnneJ
Hulp

Daar zou ik toch maar even over nadenken. Of je nu vandaag naar de huisarts gaat of aankomende week, er zijn nog steeds wachtlijsten in de psychische gezondheidszorg. Een praktijkondersteuner kan licht genoeg zijn maar het is maar de vraag wat je er mee kan. Voor hetzelfde geld heb je per direct een melding bij VT te pakken.

Goede hulp is een geduldige pragmatische en praktische therapeut die dochter kan bevestigen in haar observaties dat ze zich de grond in laat praten en die haar kan helpen om daar afstand van te nemen.

Overleg dat met je huisarts of deze een goede therapeut weet en vraag anders even in je omgeving of ze iemand kennen.

Vraag in elk geval ook aan je dochter of ze dat wel wil.

Bevestig haar in elk geval zelf. En je kunt rustig naar haar melden dat je je zorgen maakt over het snijden. Dat het ook niet verstandig is want verslavend. Liever zoekt ze andere manieren om zichzelf een goed gevoel te geven.

Muziek, maken of luisteren, chocola, beweging.

Voorlopig kan ze ook even genoeg hebben aan gesprekken op school.

En vergeet ook niet, ook al weet ze dat het gedrag van haar vader naar haar geen goed oudergedrag is, dan nog zal ze zich loyaal naar hem voelen. Dus behoud haar vader en verwerp het gedrag.

Als het kan ga dan een weekendje met haar weg of logeer even bij een vriendin met haar. Wat afstand van je gezin kan jullie allebei helpen.

Anke
Berichtjes

Schrijf hem één bericht: Stop met mij berichten te sturen. (belangrijk als je later stalking moet aantonen, zeg duidelijk stop, liefst meermaals) Ik reageer niet op hatelijke berichten.

Je kunt zijn nummer blokkeren, zeker gedurende de werkdag. Weet ook dat je zijn berichten niet hoeft te lezen EN dat je er al helemaal niet op hoeft te reageren.

Duidelijkheid is nodig. Dus zeg stop. Zeg dat als hij doorgaat, dit stalking is en dat dat strafbaar is. Bewaar zijn berichten. Kopiëren en plakken en bewaren op een veilige plek (werkcomputer?).

Belt hij vanaf een ander nummer, dan kun je gewoon zeggen dat je het nu te druk hebt en ophangen. Als hij je dan op je vaste werknummer begint te storen, laat dan (als dat kan) een collega de telefoon aannemen die dan kan, liefst heel neutraal, zeggen dat jij niet gestoord kunt worden. Zonder uitleg, zonder discussie. Dat laatste is heel belangrijk. Ja hij gaat boos worden, maar hij heeft het recht niet je zo lastig te vallen.

Dit houdt in dat je ook op je werk zult moeten vertellen dat er thuis iets speelt. Je zult ongetwijfeld niet 100% presteren als anders. Maar als je niets zegt, krijg je zeker geen begrip van je collega's.

Dreigt hij? Zeg maar: is goed. Hij dreigt met een scheiding? Zeg dan: ga het maar regelen. (een ook niet meer dan dat) Dreigt hij met weggaan? Zeg maar dat hij vrij is te gaan. Dreigt hij zijn dochter niet meer te ondersteunen? Zeg maar dat jij haar dan wel zult ondersteunen. Dreigt hij je kaal te plukken in een scheiding? Zeg dan: doe maar waar jij je goed bij voelt. Dreigt hij met zelfmoord (dat past ook in het patroon)? Zeg dan: dat is dan jouw keuze.
Niet verdedigen, niet terugdreigen, niet ontkennen, niet schelden, niet smeken, probeer vooral onderkoeld en niet-emotioneel (!!) te reageren. Hij zal een tijd lang steeds heftiger doorgaan, het met steeds grovere middelen blijven proberen, maar als jij dit kunt volhouden, zal het stoppen.

Sterkte.

Anke
AnneJ: België

Voor Nina: VT is Veilig Thuis, de op hol geslagen Nederlandse "kinderbescherming".
Als ik het goed lees, in Nina Vlaamse. Geen risico op een melding bij VT dus.

AnneJ
Therapie

Therapie kan ook huiswerkbegeleiding zijn. Leg uit dat vader het graag wil dat ze het goed doet. Maar dat goed kan hij niet anders bedenken dan wat hij zelf goed vind. Met huiswerkbegeleiding kan ze het goed doen wat goed voor haar is. En uiteindelijk hebben beiden daar meer aan, vader en dochter. Dat creeert meer afstand maar ook het idee bij dochter dat ze ook werkt aan haar toekomst al is het op haar eigen manier. En dat komt toch voor een deel tegemoet aan wat haar vader voor haar wenst.

Maar die goedkeuring die ze graag van haar vader wil die geef jij, die geeft ze haarzelf, dat blijft een moeilijk punt, dat kan hij niet. Soms per toeval.

Ik heb begrepen dat psychologische hulp in Belgie niet in het pakket zit? Dat lijkt me nog wel lastig als je het helemaal zelf zou moeten financieren.

Larisse
Anke

"Als ik het goed lees, in Nina Vlaamse. Geen risico op een melding bij VT dus."

Hoe kom je erbij dat Nina Vlaamse is?
Wil je het citaat hier vermelden waar je dat uit afleidt?

Ik heb al haar postings nog even gescand en leid dat niet zo eruit af, maar misschien heb ik iets over het hoofd gezien?

Sally MacLennane
off topic Vlaams

"Vadertjesdag" is een Vlaamse uitdrukking, en wordt al as. zondag gevierd (1 week eerder dan in NL).

En de zin "het gaat precies over ons" is ook Vlaams.

Ik ben er ook vanuit gegaan dat Nina Vlaamse is, maar ik kan me vergissen ;-)

noor
Vlaams

zo imponeert ze op mij iig. (ik hoop toch dat de term vadertjesdag hier nooit ingeburgerd raakt!)

Vergeet niet dat in België prestatiedrang veel gewoner is dan in Nederland. In Nederland 'moeten' kinderen gelukkig zijn (soms ook een aardige dwang) en in veel andere landen hoge cijfers halen.

Maar allee, ik ben Nederlands en dus zou ik zoiets ook niet voor mijn kind willen.
Maar ik heb toch vragen, het lijkt me niet bevorderlijk zo'n strijd in een klaslokaal te gaan voeren. Ik zou mijn partner thuis, (al jaren terug) aangepakt hebben. (en als dat niet gelukt was wellicht niet samen zijn gebleven)
Dat dit escaleert bij een leerkracht is zeer ongelukkig en voor iedereen verdrietig, het loopt nu zo uit de hand. Kun je dochter natuurlijk absoluut niet kwalijk nemen, even voor de goede orde.

Temet
niet mee eens

"Maar ik heb toch vragen, het lijkt me niet bevorderlijk zo'n strijd in een klaslokaal te gaan voeren. Ik zou mijn partner thuis, (al jaren terug) aangepakt hebben. (en als dat niet gelukt was wellicht niet samen zijn gebleven)"

Achteraf kijk je een koe in zijn kont, zeggen ze dan. Wat er achteraf beter was geweest is nu niet zo vreselijk relevant meer.

Ik zie niet waarom het in dit geval zo slecht is de leerkracht erin te betrekken. In tegendeel. Vader doet alsof hij de Enige Bron van Alle Wijsheid is en iedereen dit het niet met hem eens is dus gek is, kind zit klem en roept extern om hulp. Dat was slim van haar. En mensen van buiten kunnen moeder laten zien dat zij niet gek is en vader laten zien dat hij misschien toch zijn gedrag eens aan moet pakken. Dat wil vader niet, dus nu gaat hij nu om zich heen slaan in een poging de geest weer in de fles te krijgen.

Juist door het gesloten thuisfront te doorbreken en mensen van buiten erin te betrekken raakt vader zijn grip op de situatie kwijt. Dat is denk ik precies wat er gebeuren moet, en ook precies waar hij zo bang voor is. Jammer dan. Niet aan toegeven.

Groeten,

Nina

Anke
Helemaal eens met Temet

Vandaar ook dat ik Nina aanmoedigde tegen haar dochter te zeggen dat ze trots is op haar en het feit dat ze met haar leerkracht is gaan praten. Dat was krachtig en moedig. Hier is hulp van buiten nodig.

noor
Kan

Ik heb ook geen medelijden met pa hoor, maar voor dochter is dit vast ook niet fijn.
En erg eens met AnneJ: vergeet je loyaliteit van kind niet.

Verder, ja, vader dicht zichzelf veel toe. Maar dat doen wel meer ouders, toch?

Larisse
enige waarheid

Temet schrijft: "Vader doet alsof hij de Enige Bron van Alle Wijsheid is en iedereen dit het niet met hem eens is dus gek is,"

Ja, dit is een van de problemen met van die manipulatieve mensen, althans, dat is mijn ervaring :-(.

Zijn waarheid is DE waarheid.

Ik ben inmiddels een langspeelplaat "Ja, dat vind JIJ. Ik denk daar anders over."
of "Dat jij dat zo vindt, betekent niet dat het zo IS."

NB. Als hij keihard en stellig iets beweert (ook zo'n dingetje) en ik laat later zien dat het feitelijk echt niet zo is, dan is hij op zijn p.. getrapt en dan bewijst dat (wat ik laat zien) natuurlijk helemaal niet dat.... bla bla bla. Eigenlijk zonde van de tijd, maar soms kan ik het niet laten :-).

Belangrijk voor Nina is, dat ze haar zelfvertrouwen terugvindt en ik denk dat ze daar echt professionele en goede hulp (dus iemand die niet doet alsof het aan Nina ligt of aan de communicatie tussen hen beide, zucht) bij nodig heeft.

Dat zelfvertrouwen is belangrijk. Nina, het is heel belangrijk dat je (weer) leert dat jij er mag zijn. Dat jij je eigen mening mag hebben. Dat jij niet gek bent als je gevoel zegt dat hij heel raar reageert. Dat jij niet altijd de schuld bent als iets niet gaat zoals hij wilt. Dat jij niet altijd al zijn problemen moet oplossen. Dat jij gewoon naar je gevoel mag luisteren.

En in de tussentijd ook vooral je dochter bevestigen dat zij goed is zoals ze is, dat je trots bent op haar, dat ZIJ goed gehandeld heeft door hulp te vragen en dat haar vader, ook al houdt hij veel van haar, niet goed gehandeld heeft. En dat dat NIETS over haar zegt, maar alleen iets over hem. En dat hij dat niet gedaan heeft omdat hij vervelend wil doen, maar uit onmacht, omdat hij niet weet hoe hij anders kan denken en reageren.

Anke
Larisse

Haar teksten staan vol met Vlaamse uitdrukkingen en referenties. Dat is helemaal niet erg hoor Nina, ik begrijp ze prima, maar het is wel herkenbaar als Vlaams.

noor
Ik wil het niet kleiner maken

maar mijn dochter kan me ook vanalles naar mijn hoofd werpen ('ik doe het voor jou ook noooiiit goed!!')
En dan gaat het niet over cijfers maar bijv omdat ik mopper omdat ze haar rommel laat slingeren.
En ja, dat is bij ons geaccepteerd: achter je kind aan gaan om basale vaardigheden onder de knie te krijgen/ op acceptabele manier leren samenleven. In Nederland is niet zo geaccepteerd om achter je kind aan te gaan voor cijfers.
Uiteraard gaat het allemaal om balans etc maar we weten, vind ik toch, niet genoeg van de situatie om er zo'n hard oordeel over te kunnen vellen.

Larisse
Noor

"Uiteraard gaat het allemaal om balans etc maar we weten, vind ik toch, niet genoeg van de situatie om er zo'n hard oordeel over te kunnen vellen."

Het feit dat Nina veel herkende uit de link van Sally m.b.t. gaslighting zegt denk ik voldoende.

Als je zelf zo'n situatie hebt meegemaakt (ja, ik en o.m. Sally ook), dan herken je hem al op kilometers afstand. Helaas.

Wees blij dat jij denkt "ik wil het niet kleiner maken" en "je weet het niet". Dat betekent dat je niet aan dit soort gedrag van de man van Nina gewend bent (vermoed ik dan). Tel je zegeningen.:-)

Nina
reactie terug

Hallo

ik ben inderdaad Vlaamse. Sorry... Ik zocht gewoon een luisterend oor, ik kan nergens anders terechte en wou gewoon zo anoniem mogelijk zijn.
Jullie berichtjes doen me goed, maar als ik dan weer naar zijn verhalen luister, voel ik me rotslecht.
Ik mag er niet aan denken om alleen te vallen, ik heb geen vrienden. Mijn man zegt het me ook dat ik alleen er niets van zal afbrengen.
Ben echt heel radeloos.
Groetjes

AnneJ
Je eigen zelfvertrouwen

Het klinkt alsof je je eigen zelfvertrouwen door je man hebt laten ondermijnen. Maar ik heb het idee dat je het nog wel weet toch, dat dit niet deugt? Je mag een ander niet zo ondermijnen met een bombardement van beschuldigingen.

Heb je geen familie die jou zou kunnen steunen? Blijkbaar heeft je man ook je sociale omgeving op afstand gezet en heb jij dat laten gebeuren.

Het is belangrijk om dat terug te winnen. Werk je wel? Heb je een eigen inkomen? Als dat niet zo is dan zou ik daar als eerste aan gaan werken. Eigen geld, al is het een minimuminkomen geeft je meer zelfvertrouwen en mogelijkheden om afstand te nemen van het slechte intimiderende gedrag van je man.

Ik weet niet hoe het in Belgie is, maar het klinkt alsof je gebaat zou kunnen zijn bij vrouwenhulpverlening. Dat is een voorziening waarbij iemand je mogelijkheden met je doorneemt en je helpt evalueren van je eigen situatie en waar jou eigen kracht ligt.
En zonodig helpen ze je aan een opvangadres waar je dan met je dochter heen zou kunnen.

Maar liever nog ga dan naar familie want instanties hebben ook zo hun eigen regels en sturing.

Sally MacLennane
jij redt het echt wel!

Ik ga nu een paar aannames doen. Als het niet waar is, beschouw het dan als niet geschreven.

Ik vermoed dat jij door de jaren heen je vrienden bent verloren en dat je man dat allemaal wel goed vindt. Want nu heeft hij jou helemaal voor zichzelf. Daarbij doet hij zijn best om jou heel klein te maken.

Resultaat: jij vindt jezelf minder dan niets waard en denkt dat je zonder hem niets kunt.

Ik vermoed dat je ook niet of weinig werkt, zodat je ook financieel afhankelijk van hem bent. (klopt het dat je man je er ook regelmatig op wijst dat HIJ degene is die het geld in huis brengt?)

Hierdoor ben je in een heel onderdanige situatie terecht gekomen en dat komt hem heel goed uit, want jij zult naar zijn pijpen dansen. Als hij roept "spring", hoor jij te zeggen "hoe hoog?"

Deze situatie duurt waarschijnlijk al langer en is er gaandeweg ingeslopen.

Ik ga enkele ingesleten niet-helpende gedachten tacklen.

Dat jij niks waard bent? ONZIN!!!

Dat jij niet voor jezelf kunt zorgen? ONZIN!!! Hij heeft je klein gemaakt, jij kunt jezelf weer groot maken!

Dat jij niet voor je dochter kunt zorgen? ONZIN!!! Het feit dat je hier schrijft omdat je je zorgen maakt om haar (en terecht) zegt al genoeg!

De eerste stap die je moet, ik zeg MOET, zetten, is jezelf niet meer afhankelijk van hem maken. Om te beginnen afhankelijk van zijn mening.
Denk bij elke verbale oprisping die is bedoeld jou en je dochter te kleineren: "Whatever... Het is slechts jouw mening."

Het is heel goed dat de leerkracht er inmiddels bij betrokken is. Geen wonder dat vader woedend is, nu wordt er aan zijn voetstuk geknaagd! Maar het wordt tijd dat je uit je isolement komt. Heb je familie?

En zoek professionele hulp. Daar heb je zijn goedkeuring niet voor nodig.

JE KAN HET!!!

Ik heb in eenzelfde situatie gezeten. Ik herken die druk die hij uitoefent en ik herken hoe minderwaardig jij je voelt. Ik ben er uit gekomen. Als zelfs ik het kan, met mijn eigen fysieke problemen en een paar kinderen met een autismediagnose, kun jij het zeker!

Temet
Nina

"Ik mag er niet aan denken om alleen te vallen, ik heb geen vrienden. "

Ook ik vraag me dan onmiddellijk af: had je die vrienden vroeger wel, waar zijn ze gebleven, en had je man een aandeel in het feit dat je nu geen vrienden hebt?

Het is een typisch patroon bij extreem controlerende en/of mishandelende partners: isoleer de partner van familie en vrienden. Ik heb geen idee of dat gedrag bewust is, maar het is echt een klassieker. Het maakt het mogelijk controle over de partner uit te oefenen en het zelfvertrouwen te ondermijnen. Iemand die een eigen krachtig netwerk heeft zal zich minder snel waardeloos voelen - hij/zij heeft immers familie en vrienden die om ze geven?

Maar goed, dit is dus de situatie. Ik zou proberen iets van een netwerk op te bouwen of de resten van een ouder netwerk misschien weer wat op te wekken. En bedenk ondertussen het volgende. Als jouw echtgenoot nu onverwacht zou overlijden, zou je dan volstrekt incapabel zijn? Of red je het, misschien met moeite, uiteindelijk toch wel? Als het het laatste is, dan red je het natuurlijk ook als je man vertrekt vanwege een scheiding.

Mijn gok is overigens dat hij helemaal niet vertrekt. Als er iemand vertrekt ben jij dat waarschijnlijk.

Groeten,

Temet

Nina
info

Even ter verduidelijking, ik werk fulltime, verdien heus niet slecht, maar om dan opeens helemaal opnieuw te beginnen, is toch nog wat anders hoor, ik ben niet schatrijk.
Mijn man zelf heeft wel familie, maar niemand wil hem nog zien, ook in mijn familie heeft hij al ruzie gemaakt waardoor ik delen van de familie soms maandenlang niet gezien heb (logisch volgens hem, want dan zou ik weer hun kant kiezen).
Waar ik me ook aan erger, meneer is leraar en superbelangrijk, alles draait rond hem, als ik hem zeg dat hij toch ook veel verlof heeft, ontploft hij, want dat is niet waar!
Hij verbiedt ons ook dingen, omdat hij daar baat bij heeft.
Ik besef, ik heb het veel te ver laten komen.
Ik kan die verloren tijd nooit nog goed maken ten opzichte van mijn kind.
Om een dom voorbeeld te geven van hoe hij is. Ik ging vroeger elke avond als de dochter ging slapen, mee naar haar kamer om haar goeie nacht te wensen, ik ben dat moeten stoppen van meneer omdat ik haar daardoor van mij afhankelijk maak. Ik ken hier mensen met kinderen van 15 jaar, die ook nog mee gaan om hun kind goeie nacht te wensen.
zucht...

Nina
@ Sally MacLennane

@ Sally MacLennane
wat naar voor je dat je het ook meegemaakt hebt, uiteindelijk zal ik het ook alleen wel kunnen, enkel ontbreekt me nu nog de kracht...

Sally MacLennane
reactie

"Even ter verduidelijking, ik werk fulltime, verdien heus niet slecht, maar om dan opeens helemaal opnieuw te beginnen, is toch nog wat anders hoor, ik ben niet schatrijk."

Gelukkig, dan ben je niet helemaal afhankelijk van hem.
Ik realiseer me dat ik niet goed gelezen heb, want je schreef al dat hij je op je werk lastig viel met berichtjes. Sorry!

"Mijn man zelf heeft wel familie, maar niemand wil hem nog zien, ook in mijn familie heeft hij al ruzie gemaakt waardoor ik delen van de familie soms maandenlang niet gezien heb (logisch volgens hem, want dan zou ik weer hun kant kiezen)."

Bijzonder toch, dat niemand hem nog wil zien?

Maak snel een afspraak met jouw familie en maak je hierbij niet afhankelijk van zijn oordeel hierover. Speel open kaart, je zult hun steun nog hard nodig hebben.

"Waar ik me ook aan erger, meneer is leraar en superbelangrijk, alles draait rond hem, als ik hem zeg dat hij toch ook veel verlof heeft, ontploft hij, want dat is niet waar!"

Zijn waarheid versus de echte waarheid. Bekend probleem.

"Hij verbiedt ons ook dingen, omdat hij daar baat bij heeft.
Ik besef, ik heb het veel te ver laten komen.
Ik kan die verloren tijd nooit nog goed maken ten opzichte van mijn kind."

De verloren tijd niet meer. Wel de tijd die nog komen gaat. Kijk niet terug vol zelfverwijt, kijk vooruit!

"Om een dom voorbeeld te geven van hoe hij is. Ik ging vroeger elke avond als de dochter ging slapen, mee naar haar kamer om haar goeie nacht te wensen, ik ben dat moeten stoppen van meneer omdat ik haar daardoor van mij afhankelijk maak. Ik ken hier mensen met kinderen van 15 jaar, die ook nog mee gaan om hun kind goeie nacht te wensen."

Dan ga je vanaf heden dit weer uitvoeren. Je dochter heeft je nodig! Als hij weer begint te preken dat je haar afhankelijk maakt, kijk je hem aan en zeg je iets nietszeggends als "oké", "dat zou kunnen" of zoiets. Laat je niet meer uitlokken tot een debat. Dat win je toch niet.

Sally MacLennane
nog een reactie

Die kracht komt vanzelf, als je je realiseert dat niet alleen jij, maar je dochter ook kapot gaat. En die kracht komt met ups en downs.

Vandaar dat het zo belangrijk is om weer contact met je familie te zoeken en te vertellen wat er speelt. Ze zullen waarschijnlijk niet verbaasd zijn.

Kaaskopje
Nina

Ik kan me daardoor héél goed voorstellen dat je het niet aandurft om op jezelf aangewezen te zijn als je gaat scheiden. Dat is nogal een stap, maar als ik nu eens stel dat je die stap niet in je eentje maakt, maar met je dochter? Het is van enorm belang dat je je dochter opvoedt in een omgeving waar ze haar zelfvertrouwen op de juiste manier kan ontwikkelen. Jullie gezin, dus in de huidige vorm, is een ontzettend ongezonde omgeving voor haar. Als je jezelf niet belangrijk genoeg vindt, doe het dan voor haar. Ga weg! Je zult jezelf dankbaar zijn als je later terugkijkt. Ik ben érg voor vechten om een huwelijk te repareren, maar jouw huwelijk is niet gezond. Stap eruit voor er echt geen greintje eigen wil meer in je lijf zit.

Je man lijkt nogal zeker van zijn uitspraken, zou hij ook zo gek te krijgen zijn om dat op papier te tekenen? Dat hij afstand neemt van jullie tweeën omdat jullie niet naar hem luisteren?

Stiekeme opnames zullen misschien geen waarde hebben in een rechtszaal, maar het kan hem wel in verlegenheid brengen als je het 'officieus' laat horen aan een bekende of een advocaat. Een ander hoort wat je man zegt, dus kan niet aan jouw verhaal twijfelen. Het is niet anders.

Ik maak me werkelijk ook zorgen over zijn leerlingen. Is dat ook zo zwart/wit? Is elke 5 een aanval om zijn persoon?

Thera
Nina

Als hij merkt dat je eigenlijk niet wilt scheiden, gebruikt hij dat.
Ik snap dat je er zelf niet uit bent en het eigenlijk ook niet wilt omdat het niet te overzien is voor je nu, maar het kan handig zijn om dat niet te laten merken aan hem.

AnneJ
Uitvlakken

Helaas kun je mensen, en zeker vaders, niet zomaar uitvlakken Kaaskopje. Het besluit om weg te gaan is een overweging die Nina zelf moet nemen overwegende de voor- en nadelen. Soms is blijven beter met door jou geregelde ingrepen om de schade te beperken. Weggaan betekent vaak een omgangsstrijd en een kind bij een ouder zonder jou toezicht. Een dilemma.

Daarom is het handig als Nina iemand heeft die haar kan helpen bij deze besluitvorming.

Thera
weggaan of blijven

Ik ben het helemaal met AnneJ eens dat je er niet bent met weggaan.

Nina zal eerst tot rust moeten komen en moeten beginnen om haar kracht weer te vinden. Anders kun je ook nog de pech hebben dat een rechter oordeelt dat de moeder labiel is en wat dan...

Mij hielp het om van binnen te voelen alsof ik er alleen voor stond en misschien ook alleen verder zou gaan terwijl hij er nog gewoon is. En wat vaker beschreven is, als je zelf niet alleen weer meer zelfvertrouwen hebt, maar over je verbijstering heen bent en weliswaar tegen je zin ervan doordrongen bent dat hij niet gezond in elkaar zit en daar zelf in gevangen zit, dan kun je hem anders tegemoet treden en heb je kans dat je dan ook ineens een andere man ziet waar je niet bang voor hoeft te zijn.

Dat kan, het kan ook zijn dat je wel een uitweg zal moeten zoeken, letterlijk. Dat moet je proberen in te schatten. Niet al dit soort mannen is fysiek gevaarlijk.

Pagina's

Onderwerp gesloten