Home » Forum » Relaties » Gedoe met mijn moeder

Gedoe met mijn moeder

65 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Even geen naam
Gedoe met mijn moeder

Van de week was er een voor mij onverwachte aanvaring tussen mij en mijn moeder. De aanleiding was de diploma-uitreiking van mijn dochter. Mijn ouders kwamen hier naar toe en tevoren aten ze bij ons. Mijn moeder had aangeboden te koken omdat ik die middag aan het werk was.
De diploma-uitreiking was lang, maar wel leuk om te zien. Na afloop gingen wij de zaal uit, maar dochter bleef nog even in de zaal met wat vriendinnen, foto's maken etc. Echte puberdingen. Man en ik gingen de zaal dus weer in, ook nog wat foto's gemaakt met de mentor en zo. Mijn ouders stonden in de hal te wachten. Mijn moeder keek nog even de zaal in en zag ons. Daarna waren ze dus ineens vertrokken naar de auto.
Mijn dochter vond het raar, wij ook. Had wel in de gaten dat mijn vader het lang vond, maar zag niet echt de reden om zonder gedag te zeggen te vertrekken.
De volgende ochtend heb ik mijn moeder een appje gestuurd om te vertellen dat ik hier verbaasd over was. Ze zou er 's avonds over bellen.
Die avond belde ze dus en ik kreeg allerlei verwijten te horen met name over dochter.
Mijn moeder had altijd zoveel tijd besteed aan dochter om een band met haar te krijgen. Ze was 's middags al gekomen om te koken en had bloemen voor dochter meegenomen. En vervolgens blijft zij zo lang in die zaal en komt niet eens naar je toe. En andere kinderen deden dit wel etc. etc.
Ik heb uitgelegd dat dit nu eenmaal onze dochter is en zij het op haar manier doet. En dat ik daar niet echt iets aan kan doen, maar het geen reden vind om zomaar weg te gaan. Ze had best even de zaal in kunnen komen om gedag te zeggen. Mijn moeder zei, dat ze dat niet meer had gekund. En mijn vader was het ook zat, want vond het allemaal veel te lang.

Duidelijk een situatie die uitging van verkeerde verwachtingen vanuit mijn moeder. Verwachtingen die mijn dochter niet waar kan maken. En zij houdt echt van haar oma hoor en kan het ook heel gezellig met haar hebben als ze samen een dagje uit zijn of zo. Maar mijn moeder vindt dat dit soort dingen altijd van haar uit komen en niet vanuit dochter.
Ik vind het lastig, want over 2 weken gaan we met z'n drieën (mijn moeder, dochter en ik) twee dagen naar een stad in België. Omdat mijn moeder zo nadrukkelijk zei dat ze er zo geen zin meer in had, vroeg ik hoe dat dan moest. Ze zou proberen het wel gezellig te houden maar als dochter niet gezellig is dan zou het de laatste keer zijn. Nou verpest dochter echt zo'n weekend niet, maar ik vond dit reden genoeg om vooral niets te zeggen tegen dochter. Geeft haar alleen maar spanning. Maar ik zie nu wel tegen die dagen op, want geen idee of het nog wel leuk gaat worden. We hebben al geboekt dus terug kunnen we niet echt meer.
Wat zouden jullie adviseren?

Phryne Fisher
Tja, grootouders

Ik heb het idee dat grootouders altijd een beetje onrealistische verwachtingen hebben van kleinkinderen. Ik hoop maar dat ik later niet zo wordt. Zelf neem ik het altijd voor de kinderen op, en heb hen aangeraden sorry te zeggen als ze direct kritiek krijgen van hun grootouders.
Zo’n diploma-avond is toch juist voor de kinderen?! Ik voelde me er ook niet echt op mijn gemak omdat ik alleen was en geen zin had om de hele tijd bij mijn ex en zijn vrouw rond te hangen. Die waren trouwens ook al eerder weg dan wij, want dochter heeft nog zeker een uur met vriendinnen gestaan en foto’s gemaakt in de school.

Even geen naam
Normaal

Tja, leek mij dus ook volkomen normaal dat ze dat doen, foto's maken en zo. En mijn moeder (en vader) had gewoon de zaal in kunnen komen om gedag te zeggen. Maar die stap kon ze niet meer zetten, zei ze letterlijk tegen mij. Dus dan maar weggaan zonder iets te zeggen. Goed voorbeeld ook, terwijl je zelf altijd verwacht dat je (klein) kinderen je groeten en het liefst ook nog zoenen als je komt of weggaat.

Marga
tja

Ik voel er in dat je ouders gewoon geen pubers meer gewend zijn. Ik zou geloof ik met je moeder het een beetje proberen te sussen. (ja dat had beter gekund" of zo) vervolgens iets gezelligs afspreken (zonder je dochter) en uitleggen hoe pubers in elkaar zitten.
Het is ook een beetje de oudere generatie die dingen niet goed in kan schatten. Waarschijnlijk ben ik ouder dan je moeder maar omdat ik nog een puber kind heb, ervaar ik meer dagelijks hoe het werkt in die wereld.
Ik begrijp je dochter trouwens totaal hoor: het ging nu om haar en zij was gewoon blij. Ze hoeft niet iedereen tevreden te houden

Miss
Precies

Wij moesten altijd gedag zeggen vroeger. En hun hoeven dat nu op eens niet?
Zo krom als wat. Ze hebben verwachtingen maar handelen er zelf ook niet naar.
Heel herkenbaar dit. Mijn moeder wijst iedere keer wel met vingers naar mijn zoon. Bijna het contact een paar jaar geleden hierdoor verbroken.
Nu denk ik ze zijn niet wijzer.

Ik zou de dagen Belgien luchtig houden. Niet te veel in discussie gaan en zeggen mam, het is goed zo. Richt je op je dochter en denk ze weten niet beter. De andere generatie vind dat alles minder goed is. Vruuger was alles beter ;)

De keer daarop bedenk je je nog wel 3x voordat je een dag/ paar daagjes weg boekt. Tenminste ik heb het ervaren en ze komen hier zelfs niet meer eten. Dus laat staan een dag weg.

Ik ga altijd hun kant op. Pak mijn zoontje op en ben uit fatsoen en oma/opa band een uurtje geweest. Prima maar is een lange weg hoor.
Heel erg jammer maar ik heb het geaccepteerd ( een naar therapie voor achter de rug hoor bij een psycholoog, stapel werd ik er van, die andere " betere" opvattingen van hun)

Sterkte. En geniet van de omgeving in België.

Miss
Marga

Precies wat jij zegt.

Hun kunnen dat maar moeilijk begrijpen.

Bennikki
Verwachtingen

Het lijkt erop dat je moeder onrealistische verwachtingen heeft over je dochter. Bij zo'n diploma-uitrijking hoort alle aandacht naar je dochter te gaan en stel je je als (groot) ouder bescheiden op. Natuurlijk gaat ze op de foto met schoolgenoten, die ziet ze misschien nooit meer!
Je zegt dat je wel met je moeder en dochter naar Belgie moet gaan, want je hebt al geboekt. Maar dat verplicht je niet te gaan. Wellicht ben je je geld kwijt, maar het lijkt me voor niemand leuk om zo gespannen met elkaar op pad te gaan. Zelf heb ik dat ooit wél gedaan en het was een verschrikkelijke ervaring, omdat ik mezelf elke dag geweld aan moest doen en mooi weer moest spelen (van mezelf), terwijl er van alles speelde.
Ik zou toch proberen een goed gesprek met je moeder aan te gaan. Vraag aan haar, wat haar precies dwars zit, (en luister naar wat ze zegt) leg nog eens uit dat het gedrag van je dochter niks met oma te maken heeft maar volkomen normaal is. Maar als ze het voor vertrek nog steeds helemaal gehad heeft met je dochter, zou ik gewoon niet gaan. Dan maar wat geld kwijt, het is de ellende niet waard.

Flanagan
TS,

Ergens heb je ook een bijdrage in het geheel; je moeder heeft gekookt en voor bloemen gezorgd zodat jij kon werken. Maar toen je dochter in de zaal bleef, ben je niet naar je moeder toe gegaan.
Als je wel ook aandacht aan je moeder had gegeven, even uitleggen of even vragen hoe ze de uitreiking vonden, waren je ouders mogelijk nog gebleven.
Het lijkt nu net of alle nalatigheid bij je dochter ligt.

Je dochter is nu klaar met leren, ze kan in de komende dagen haar oma uitnodigen om bij een taartenwinkel een kopje koffie doen. Brandje geblust.
Kunnen jullie weer fijn naar struinen door België.

Ginny Twijfelvuur
Tja

Ik denk dat aan beide kanten de verwachtingen niet realistisch zijn.

Kan het zijn dat het diploma-incident de druppel was?
Het ging om je dochter, maar even opa en oma gedag zeggen is echt toch geen opgave. Daar zou je wel iets van kunnen zeggen tegen je dochter.

De wijze waarop je moeder het aangepakt heeft vind ik echt ook bepaald niet de schoonheidsprijs verdienen. Het ging die dag immers echt niet om haar.

Ik zou, als je moeder erbij blijft dat ze grote moeite heeft met je dochter de reis naar België afzeggen. Daar zou ik mijn kind niet aan blootstellen.

Angela67
beetje opvoeden

ik zou dochter even geroepen hebben als ik mijn ouders in de gang had zien staan.
Gewoon even een dikke knuffel en dan kan iedereen z'n eigen weg gaan. Want dochter snapt ook wel dat het voor opa en oma een lange zit was. Dus ja ik had wel ingegrepen, niet omdat ik vind dat dochter dat uit zichzelf had moeten doen maar ook niet omdat ik vind dat opa/oma onrealistische verwachtingen zouden moeten hebben. Maar gewoon, omdat het fijn is dat beide partijen met een prettig gevoel terug kunnen kijken. Je dochter is oud genoeg om dat gesnapt te hebben. Ik vind jouw excuus 'mijn dochter doet het op haar manier' een beetje slapjes eerlijk gezegd. Natuurlijk is het 'haar' avond, maar hé jij en je man hadden de situatie best even kunnen redden.
En je moeder de volgende dag een appje sturen. . Ik zou gewoon je dochter hebben laten bellen 's avonds, dan konden ze meteen even kletsen . . .
gr Angela

Even geen naam
Flanagan Angela

Jullie zien ook een aandeel bij mij. Dat begrijp ik.
Flanagan, jij schrijft: Ergens heb je ook een bijdrage in het geheel; je moeder heeft gekookt en voor bloemen gezorgd zodat jij kon werken. Maar toen je dochter in de zaal bleef, ben je niet naar je moeder toe gegaan.
Was niet helemaal hoe het ging, maar begrijp jou wel. Mijn moeder bood zelf aan om te koken. De bloemen (geplukt uit de tuin) waren van haar voor dochter. En toen dochter in de zaal bleef waren wij er met mijn ouders uitgelopen en hebben nagepraat over de uitreiking. Daarna gingen man en ik de zaal weer in en bleven mijn ouders dus in de hal.
Wij gingen de zaal ook in met de insteek dochter richting opa en oma te sturen om gedag te zeggen, maar dat duurde dus te lang naar hun zin.

En Angela, wij gingen dus wel degelijk de zaal in om dochter naar opa en oma te sturen. Maar dit duurde wat langer omdat ze nog bezig was met foto's maken e.d. Op het moment dat ze weg waren gegaan wist ik de reden ook niet. Dacht meer dat mijn vader het zat was.
Vandaar dat ik mijn dochter ook niet heb laten bellen.

juf Ank
klaar

Dit klinkt mij in de oren als het verhaal van de mug en de olifant.
Ik zou er geen punt van maken. Je ouders waren het zat (want al de hele middag in touw voor jullie) en je dochter nam even de tijd voor haar afsluiting met school.
Dat is begrijpelijk. Dat je ouders het zat waren ook. En zo is het gegaan. Waarom je er nog druk over maken dat zij geen afscheid kwamen nemen? Ze voelden zich misschien ook een beetje te veel en/of ongemakkelijk. Kan toch. Geen gedoe over hebben, gewoon zand erover!

Triva
hmm

Ik heb nu twee van die diploma-uitreikingen meegemaakt maar ik vind het echt helemaal niets voor grootouders. Het duurt ellenlang en je luistert alleen maar naar hele korte verhaaltjes over alle leerlingen die examen doen. Daarna is het een kwestie van afscheid nemen tussen leerlingen en leraren en leerlingen onderling. Neem aub geen grootouders mee naar die ellenlange zit. Het ging twee keer om mijn kind maar het is echt ellenlang en doodsaai.

Voor TS heeft het geen zin meer maar wellicht voor anderen.

Phryne Fisher
Triva

Wat herkenbaar. Volgens mij moesten wij 4 klassen maal ongeveer 25 geslaagden aanhoren. Ze hadden het gelukkig opgesplitst, maar het was een lange zit in een bloedheet gymlokaal.

Kaaskopje
Lieve bedankkaart sturen

Ik vind dit typisch een situatie om een 'ouderwetse' bedankkaart te sturen.

Lieve opa en oma,

Fijn dat jullie erbij waren, dat betekende veel voor mij.

Ik was later in de hal terug dan gedacht. Vervelend dat het daardoor te lang duurde voor jullie. Ik snap dat best.

En wat het uitstapje naar België betreft, dat wordt heel erg gezellig!

Liefs kleindochter

Tot zover mijn voorgekauwde briefje :-)).

Ik herken dit gedrag wel een beetje van mijn schoonmoeder. Die snapte ook niet alles van 'de jeugd'. Echt grote kritiek uitte ze dan niet, maar genoeg om te laten voelen dat ze de gang van zaken niet vond gaan zoals zij vond dat ze hoorden te gaan. Bij ons ging dat het ene oor in en het andere weer uit. Ach ja... oma....

Wilgenkatje
Lange zit

Als ouders is dat prima, je komt voor je kind en daarnaast ken je waarschijnlijk ook wat klasgenoten en docenten. Grootouders kennen verder niemand, voor hen kan het heel saai zijn, tenzij ze aardigheid hebben om de verhalen aan te horen. Mijn man en ik gaan als vervanging van grootouders ( die leven niet meer) mee bij de zonen van mijn broer. Mijn broer en schoonzus vinden het fijn dat we dat doen, veel mensen vragen meer familieleden mee.

Maar o.t. - ben het met anderen eens, maak het niet te groot. Het liep gewoon even niet. Je moeder was het op dat moment helemaal zat - dat is te begrijpen. Ze wist kennelijk niet hoe zoiets in zijn werk gaat tegenwoordig. En het was niet zo aardig van je dochter dat ze niet eventjes voordat ze aan de fotosessie begon haar grootouders groette - die waren speciaal voor haar gekomen.

Over verwachtingen van grootouders richting kleinkinderen - dat is een andere topic waard.

Dymo
mijn moeder

Mijn moeder heeft mijn diploma uitreiking totaal voor me verpest vroeger, door me te dwingen met haar en mijn vader mee te rijden in de auto terwijl ik op de fiets wilde gaan en me vervolgens ook te dwingen halverwege de na-zit mee terug te gaan. Dat alles op onaangename toon, waar al mijn vrienden bij waren. Geheel volgens haar gewoonte overigens, alles moet altijd gaan zoals zij wil.
Toen dochter haar diploma haalde twee jaar geleden heb ik opa en oma dan ook gewoon niet uitgenodigd. Het was prachtig weer en ik heb dochter gewoon haar ding laten doen terwijl ik buiten op een bankje in het zonnetje zat te wachten tot ze klaar was met foto's en knuffelen en weet ik het allemaal.
Dochter studeert nu geneeskunde en krijgt volgend jaar haar witte jas uitgereikt in een ceremonie. No way dat opa en oma daar mee naartoe gaan. Het gaat om dochter, niet om mijn moeder. Klinkt misschien hard, maar mijn moeder kan werkelijk nooit een ander het middelpunt laten zijn.
Vreemd genoeg mag dochter voor uitreikingen en dat soort dingen altijd maar twee mensen uitnodigen - haar vader en mij. Zo hoeft de nieuwe vrouw van haar vader ook nooit mee :-)

Kaaskopje
Groeten

En het was niet zo aardig van je dochter dat ze niet eventjes voordat ze aan de fotosessie begon haar grootouders groette - die waren speciaal voor haar gekomen.===

Wilgenkatje, ik denk om eerlijk te zijn dat kleindochter niet veel te verwijten valt. Hoe moest kleindochter nu weten dat opa en oma hun geduld aan het verliezen waren?

Ik vind dat zo'n gelegenheid in het teken hoort te staan van de geslaagde en dat iedereen daar dan maar geduld bij moet opbrengen. Je hoeft niet per se te weten hoe zoiets in zijn werk gaat om dat geduld op te kunnen brengen. Ik kan me enorm ergeren aan ongeduldig gedoe bij dit soort avonden. Je ondergaat het, vind ik, gelaten en gaat maar even ergens zitten wachten als je het te lang vindt duren. En opa en oma hadden hun mond bij zich, ze hadden ook even naar hun dochter kunnen gaan met de vraag of het nog lang zou gaan duren en dat ze anders nu liever naar huis gingen. In dat geval zou ik op mijn beurt mijn dochter, erbij gehaald hebben met de vraag of ze al naar huis kan en anders opa en oma even gedag moet zeggen.

Dus een wijze les voor als er nog een diploma-uitreiking komt: opa en oma komen de dag erna gezellig taart eten om het te vieren, maar gaan niet meer mee. Tenzij opa en oma dusdanig met een gezin zijn vervlochten dat het raar zou zijn om ze er niet bij uit te nodigen, vind ik diploma-uitreikingen iets wat je met alleen het gezin doet.

wil40
Appjes.

"De volgende ochtend heb ik mijn moeder een appje gestuurd om te vertellen dat ik hier verbaasd over was".

Jij kent je moeder het beste, maar zelf stuur ik niemand dit type appjes.
Ik had deze gestuurd:"Hoi mam, wat fijn dat jullie er gisteren waren en nogmaals bedankt voor je lieve kookkunsten, dikke kus".

Appjes naar de negatieve kant vind ik altijd erg onaangenaam binnenkomen. Vooral bij ouderen houd ik daar rekening mee. Een geschreven woord, zonder bijpassende lichaamstaal, is snel aanvallend.

Op een later moment, samen aan de koffie, zie ik wel of er nog kritiek volgt. Meestal is het negatieve gevoel dan al over door de dingen van alle dag. Ik denk juist dat je door zo'n appje het zelf te groot maakt.

Kyana
Te veel gedoe

Ik vind dat jullie er beiden te veel gedoe van maken. Grootouders zijn gekomen, hartstikke lief en leuk. Natuurlijk was kleindochter druk met van alles en nog wat daar. Inderdaad had jij even tegen haar kunnen zeggen dat ze oma/opa dag moest zeggen. Maar het is ook geen punt dat het niet is gebeurd. Het was leuk dat ze er waren en dat ze dat moment samen hebben kunnen beleven. Lief dat ze bereid waren er te zijn tijdens een inderdaad vaak saaie uitreiking. Natuurlijk was het netjes geweest als je dochter even dag was komen zeggen maar het zij haar vergeven tijdens die speciale dag. Ik zou me daar als grootouder echt niet druk om maken.
Tegelijk denk ik dat de app die je stuurde de boel ook weer opstookt. Je had beter gewoon even kunnen bedanken voor hun aanwezigheid, benadrukken dat het lang was en zeggen dat je begrijpt dat het vervelend was dat dochter niet even tijd maakte maar ach die kinderen zijn zo druk met elkaar op zo'n dag.
En dochter kan ook even contact opnemen om oma en opa persoonlijk te bedanken.
Ik zou het zeker niet verder op de spits drijven door de vakantie af te zeggen.

Miss
Even geen naam

Zit er bij jou misschien meer dwars tot betrekking tot je ouders/ moeder? Of was het alleen de diploma uitreiking?

Ik lees hier dat mensen het een " van een mug een olifant " verhaal van maken.
Ik heb het gevoel dat je dat niet doet. Je wil erkenning van hun, je ouders. Als ik dat zo lees, klopt dat?

Maar hun begrijpen dat niet. Jou ouders. Hun kijken met ogen naar jullie dat het onbeschoft was. Terwijl jullie druk waren met genieten. Zo denk ik maar geen idee of het klopt. En wat er bij jou zelf speelt.

Wilgenkatje
Tja, ieder heeft eigen gevoelens

En het is een hele kunst tijdig oog te hebben voor wat er bij iemand speelt. Geregeld gebeuren er dingen die je als ' organisator/ uitnodigende partij' van een feestelijk moment niet in op tijd in de gaten hebt. Hoe meer betrokken generaties, hoe ingewikkelder het kan worden. De feestjes waarbij en de hoogbejaarde (over)grootmoeder en de (achter)kleinkinderen betrokken zijn, wow dat was een hele uitdaging - maar ik ga off topic.

En tja, whatsapp is een handig medium maar niet altijd.... Hoop dat jullie een goed vervolg kunnen vinden, TS. En ondanks alles plezierige dagen samen uit, in verbinding. Succes !

tsjor
Mijn frustratie

Woedend was ik. Mijn dochter kreeg haar diploma. Bij het verlaten van de zaal stond ik te wachten bij een uitgang met een bos bloemen. Maar de zaal had twee uitgangen. een grote stroom van mensen kwam langs, bijna iedereen was weg, geen dochter. Tot iemand zei, dat mijn dochter daar stond. Daar, dat was bij de familie van het vriendje, waarbij de moeder van het vriendje in het midden van het gezelschap stond met het diploma van mijn dochter in haar handen. Ik had die mensen nog nooit gezien. Woedend was ik.
Bij de eerdere diploma-uitreikingen van mijn zonen had mijn ex zich al op de voorgrond weten te manoevreren. Nu bleef mijn ex op de achtergrond en stond zij daar. Ik was zo kwaad.
Het bleek een voorteken te zijn: deze vrouw plaatst zichzelf altijd op de voorgrond en in het centrum en trekt graag alle aandacht naar zichzelf toe. Wat ook negatieve gevolgen heeft voor haar gezin.
Waar stonden ze eigenlijk nog op te wachten? Ik weet niet of de grootouders alleen nog maar stonden te wachten om afscheid te nemen, of dat ze ook nog wilden feliciteren. Maar als je klaar staat met een bos bloemen om te feliciteren en je wordt in je eentje op de gang achter gelaten, omdat de feesteling wel wat anders te doen heeft, dan kan ik me voorstellen dat dat enige irritatie oproept. Als ze al gefeliciteerd hadden en de bos bloemen al hadden afgegeven en het ging er alleen maar omdat ze wilden zeggen dat ze weg gingen, dan hadden ze inderdaad even de zaal in kunnen lopen en zeggen dat ze weg zouden gaan.
Verder eens met Wilgenkatje: als organisator is het superlastig om in de gaten te houden wat er bij iedereen speelt, maar het is wel de bedoeling dat je dat doet. Als ouder dan. Kind en grootouders zijn degenen die georganiseerd moeten worden.

Tsjor

Hangkous
Generatiekloof

Wat Wilgenkatje zegt zou heel goed kunnen. De bejaarde grootouders die de jeugd van tegenwoordig niet meer snappen.
In de tijd dat mijn ouders en schoonouders opgroeiden was een foto maken een zeldzaamheid. Er zijn wat kinderfoto's van die generatie maar geen jaarlijks terugkerend fenomeen zeg maar; een keer een foto van je verjaardag was een bijzonderheid.
Bij ons thuis vroeger werden al wat meer foto's gemaakt. Iedere vakantie schoot mijn vader een rolletje vol. Hij had fotografie als hobby en een eigen bedrijf, dus meestal waren de vakantiefoto's tegen de kerst eens afgedrukt in de doka op zolder.
Mijn schoonouders hebben wel wat foto's gemaakt toen de kinderen opgroeiden. Als er een rolletje in het toestel zat tijdens mans verjaardag dan was het feest: er was een foto. Tijdens de vakantie werden er 10 foto's gemaakt of zo, echt niet meer.

De jeugd van nu maakt met de mobiel gerust 70 foto's van 1 evenement. Mijn vader en moeder snappen dat een beetje, vader kan er ook wat van met zijn digitale camera.
Mijn schoonouders snappen dat niet. Willen er niet naar kijken, niet in delen. Snappen niet dat de jeugd het leuk vindt om alles vast te leggen en ergeren zich hoorbaar als wij het ijs met vuurwerk voor (o)pa's 80e verjaardag op een filmpje willen vastleggen.

Dat afscheid nemen van generatiegenoten voor pubers belangrijker is dan opa en oma op gepaste wijze gedag zeggen is hier ook al menigmaal punt van discussie geweest. Dochter laat vriendinnen uit bij de achterdeur als opa en oma ook ineens vertrekken en dan MOET dochter ACUUT komen om op de juiste wijze handjes en kusjes te geven en oma gedag te zeggen. Onder het mom dat dochter die meiden iedere dag ziet en oma maar af en toe.
(Waarom zou dat nou zijn oma?);)

Ik probeer(de) dat zoveel mogelijk in goede banen te leiden maar soms heb ik er ook geen erg in, ben ik in oma's ogen net zo erg als de pubers.

Laatst waren ze hier om te eten. Na het eten had ik de kinderen naar boven gestuurd om schooltassen in te pakken en te douchen, mochten ze nog een rondje voetbal kijken. Wilden opa en oma opeens toch thuis koffie drinken.
Tja, afscheid nemen onder de douche ging het niet worden en met de shampoo in je haar naar beneden ook niet. Oma boos dat ik het zo "slecht" geregeld had. Ik was al blij dat de pubers in de laatste toetsweek een uur aan tafel hadden gezeten, beleefd keuvelend met opa en oma.

Gelukkig is de diploma uitreiking over 2 jaar (als alles goed gaat) alleen voor ouders en brusjes. Want de ene oma is wel zoals Tsjor omschreef, staat zelf het liefst in de schijnwerpers ook als het niet haar feestje is.

Voor TS zand erover en opnieuw beginnen.

Mijntje
boetekleed

Mijn oma was de koningin van de familie, omdat iedereen zich altijd zo naar gedroeg.
Toen een achternicht van haar overleed, was mijn oma erg beledigd dat zij niet bij 'De Familie' aan de grote tafel mocht na de crematieplechtigheid. Mijn tantes hebben haar vreselijk moeten bepraten, wat erg genant was.

Het kan zijn dat je ouders er van uit gingen dat het (meer) hun feestje was. Natuurlijk is het onbeleefd om ze niet te laten feliciteren en gedag te zeggen. Maar ik denk dat juist je dochter daar niks aan kon doen. Jij zou je ouders moeten kennen, maar je had wel voor je dochter moeten opkomen en je ouders moeten helpen (vind ik)
Ik denk ook dat het een gelegenheid is waar je beter geen grootouders bij kan hebben.
Ik zou opkomen voor je dochter, zeggen dat er teveel mensen waren en ze door alle drukte niet even naar ze toe kon komen. Dat jij dat eigenlijk had moeten doen (jij had ze even mee moeten nemen terug de zaal in), maar door de hektiek liep dat mis. Doe jij maar het boetekleed aan (ik begrijp wel dat het voor jou anders liep dan je had gedacht) en kom op voor je dochter.

Flanagan
Op naar België

Gebeurd is gebeurd; tijd om de kreukels uit het kleed te strijken.
Ik weet niet hoe oud je dochter is, maar misschien is het toch beter even uit te leggen waarom de sfeer tussen oma en jullie minder is dan je mag verwachten ( met een tripje voor de deur). Misschien biedt dochter zelf aan bij oma langs te gaan?!!
Pubers zijn best creatief; ze bakken een cake en alle rook is uit de lucht.

Het gaat erom dat jullie zo snel mogelijk weer door één deur gaan.
—-

Tevens lesje voor volgende officiële gebeurtenis; alleen met je gezin gaan.
Ik ga ook niet met oudere mensen op pad. Te grote kans op vertraging bij aankomst omdat hun tempo lager ligt.
—-

Maar oudere mensen gaan ook niet zo snel een zaal inlopen, daar de zaal vaak vol staat met onbekenden die meestal een kop groter zijn. Dat werkt als een muur.
Echt niet zo vreemd dat de ouders van TS die actie ook niet namen.
Nog een reden om alleen met je gezin te gaan.

tsjor
Zo Flanagan

'Ik ga ook niet met oudere mensen op pad. Te grote kans op vertraging bij aankomst omdat hun tempo lager ligt.' Ik prijs me in de gelukkige omstandigheid dat ik oma ben. Maar dat betekent ook dat ik in de minder gelukkige omstandigheid ben, dat mijn looptempo en wisseltempo minder wordt.
Als ik jouw bericht lees, dan denk ik: zo, ik lig eruit dus. Daar ga je.

tsjor

Kaaskopje
Maar Tsjor

wat ik me afvraag bij jouw situatie: achteraf praten is altijd gemakkelijk natuurlijk, maar waarom was jij dan al de zaal uit terwijl je dochter kennelijk nog binnen was? Zoek je dan geen contact met elkaar, zodat je weet waar iedereen naartoe gaat?

Op zich kan ik me je woede volledig voorstellen hoor. Er zijn grenzen aan mijn flexibele instelling. Een meisje van die leeftijd, een jongen ook uiteraard, hoort te snappen dat de éigen ouders voorgaan, dus dit was echt netjes van je dochter. Als ze daarna nog bij anderen wil pronken met het diploma, is dat prima.

Kaaskopje
Haha Flanagan

Je opmerking over te trage ouderen, komt inderdaad niet lekker over. Ik ben nog niet oud-oud, maar wel traag. Hopelijk denken mijn dochters later iets anders over mijn gezelschap bij uitstapjes. Mijn aanwezigheid heeft namelijk ook voordelen. Ik kan een wandelwagen duwen, terwijl de moeder met een groter kind iets gaat bekijken, of ik kan ergens wachten en op tassen passen. En ik ben zelf nog kinderlijk blij als ik mee mag met een uitstapje, dus ik zou het niet in mijn hoofd halen om de dag te bederven met chagrijn.

AnneJ
Inderdaad

Op leeftijd mag je hopen dat iemand toch al wat meer levenservaring heeft in dit soort situaties. En je doet je best om de dag niet te bederven met jou chagrijn.

Shit happens en je kunt jezelf betrekken maar niet vanzelfsprekend eisen dat jij niet over het hoofd gezien wordt op de dag van de eindexamenkandidaat.

Kun je best even een rotgevoel over hebben maar je relativeert en je betrekt jezelf erbij en ziet het grotere plaatje. Het gaat niet over jou.

Triva
niet overdrijven Tsjor

'Als ik jouw bericht lees, dan denk ik: zo, ik lig eruit dus. Daar ga je.'

Volgens mij ben jij nog geen oma van een 16-18jarige die net geslaagd is.

Ik vind het echt een fout idee om opa's en oma's mee te nemen naar dit gedoe. Er is echt geen zak aan en het moment dat je kleinkind in de spotlights staat is vaak maar 20 sec. Zit je daar de hele avond. Hoe komen mensen op het idee om zoveel familie mee te nemen naar zo iets?

Pagina's