Home » Forum » Huidige partner heeft veel moeite met ex partner

Huidige partner heeft veel moeite met ex partner

309 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Yara
..

Ik besef mij echt wel dat ik teveel heb verwacht van hem in zijn ogen. Er zit zo’n groot gebied tussen full on stiefvader en compleet afwezig. Zoals gezegd op de vraag van zoon kwam de afwijzing om betrokken te zijn en dat heb ik gelijk geaccepteerd. Heb geen enkel moment daarover doorgevraagd en het gelijk bij zijn antwoord gelaten. Ben absoluut geen drammer. Nooit geweest. Ik heb ze ook pas na 1 jaar daten met elkaar in contact gebracht en we hebben natuurlijk lang gelat. En 2 x 3 maand proef samengewoond. Op het moment van samenwonen in dit huis heeft hij niet kenbaar gemaakt dat hij liever bleef latten. Of dat hij mijn zoon niet accepteerde. Hij had er ook zin in. Maar hij zag het alsnog wel als een proef om echt langere tijd samen onder 1 dak te wonen.

In onze lat relatie zagen zoon en ex-partner elkaar soms 4 maanden niet eens. En wanneer hij niet aanwezig wilde zijn heb ik gelijk ook een vriendin meegevraagd als extra aanwezige bij het afzwemmen of het kinderfeestje. Ik ga niet doordrammen!

Zijn eigen moeder en zus begonnen de laatste maand al vraagtekens te plaatsen dat hij zo afwezig is. Ik kan iets niet afdwingen. Ik heb geluisterd naar zijn wensen om vanaf een zijlijn toe te kijken en geen actieve betrokkenheid. En nu moet ik accepteren dat hij met 10 maanden onder 1 dak tot deze conclusie is gekomen dat het voor hem erg heftig is en het niet hij hem past. Dat is jammer. Maar daar kunnen we niets aan veranderen want dat wil en kan hij niet. En dus worden wij weggestuurd. Het samenwonen was al zijn grote stap/commitment en dat was zijn offer. Meer dan dat zat er niet in.

Esmee68
Hella

Hella, het beeld van de (ex)partner van Yara heeft niet alleen betrekking op zijn gedrag richting zoon van Yara, maar ook richting Yara zelf.
Het feit dat het aanpassen van haar woning niet snel genoeg en op de goede manier gaat, naar de zin van (ex)partner. Vind je dat niet bijzonder?
En dat Yara schrijft dat zij en zoon op eieren lopen? Vind je dat normaal? Of vind je dat dat (dus) aan zoon en Yara liggen?

Mag ik eens vragen: heb jij persoonlijk ervaring met het samenleven met iemand die wat rigide is, wat starre beelden heeft over hoe dingen moeten en zouden moeten zijn?

Heb jij ervaring met op eieren lopen bij een partner of huisgenoot?

Ik denk (vul ik in), dat mensen die hier negatiever op de (ex)partner van Yara reageren, misschien ook iets meer ervaring hebben met dergelijk gedrag en dus uit alle signaaltjes een beeld krijgen van "Dit is niet goed voor jou en je zoon, Yara, wegwezen!"

Want dat is wel degelijk het beeld dat ik er uit alle posts van Yara van krijg.
Het is nooit goed genoeg voor (ex)partner. Al loopt ze op haar tenen, houdt zoon zich in, proberen ze hem te ontzien, doet ze eindeloos haar best net zo netjes op te ruimen als (ex)partner wil, het is nog niet goed genoeg.

En tot slot: een zeer herkenbaar fenomeen is dat ik zie dat Yara aldoor aan zichzelf twijfelt en zichzelf de schuld ervan geeft. Ik heb niet gelezen dat (ex)partner ook zo over zichzelf denkt (maar misschien heb ik iets gemist).

Daarom een vraag aan Yara:
Yara, heeft je (ex)partner ooit gezegd dat hij dingen niet goed aangepakt heeft? Dat het eigenlijk zeker ook zijn fout is dat het niet goed gegaan is?

Yara
..

“Die vrienden verbazen zich waarschijnlijk omdat ze hem zo niet kennen. Als je niet zo dichtbij leeft, kun je om dit soort trekken nog wel grapjes maken. Maar ze hebben de reikwijdte ervan nooit beseft. Voor deze mensen wordt nu misschien enigszins zichtbaar hoe ver zijn bijzondere gedrag gaat.”

Nou. Ze kennen zijn leefstijl. Tot in de puntjes geregeld en de grote schoonmaak tik. Die opmerkingen werden regelmatig gemaakt door zus en vrienden in gesprek. Ook als grapjes naar hem toe. “ hoe houd je het vol!” Een ieder ziet dat en in zijn vorige relatie was dit voor ex ook een breekpunt. Zijn ex liep op haar beurt ook op eieren rondom het schoonmaken en de structuur in huis.

Zijn vrienden zijn eigenlijk verbaasd omdat wij ook bekend staan als het knappe, leuke stel. Nooit ruzie. Altijd leuk erbij. Geen gezeik. Overal waar we komen horen we dat. Bijkomend, niet arrogant bedoelt, maar ik val vlot in de smaak bij mensen. Pas mij makkelijk aan en ben een prima aanvulling. Ook zoon valt in de smaak. De vrolijke noot. Match goed ook met zijn familie en vrienden. Gaat allemaal heel gemoedelijk. Leuke klik. Dat is iets wat hij nu ook lastig vindt bijkomend bij het besluit wat genomen is. Eerlijk is eerlijk, het is maar de vraag of je dat terug gaat krijgen. Qua intimiteit zijn we elkaar wel even kwijtgeraakt maar de kwaliteit van onze intimiteit is altijd heel heel goed. Daarnaast ben ik ook attent naar mensen in zijn omgeving en oprecht geïnteresseerd.
Ik ben niet bepaald een draak van een vriendin zeg maar.... 🤪

Yara
..

—-“ Daarom een vraag aan Yara:
Yara, heeft je (ex)partner ooit gezegd dat hij dingen niet goed aangepakt heeft? Dat het eigenlijk zeker ook zijn fout is dat het niet goed gegaan is?——“

Esmee, nee eigenlijk niet direct uit zichzelf. Hij was vooral gericht op wat voor hem niet prettig was. En dat kreeg ik te horen. Wat hem belemmerde, niet zinde. Ik ben zelf niet snel iemand die gaat hameren op wat ik niet goed vind gaan. Of pietluttig is. Omdat ik conflictmijdend ben en te flexibel wellicht in het leven sta. Ik hou eerder rekening met de wensen van een ander dan met mijn wensen. Dat zie je nu ook terug dat ik mij afwachtend opstel en hem de regie geef. Bekend patroon bij mij. Ik maak niet snel een punt ergens van. Hij wel.
Toen hij met iemand anders had gezoen ben ik wel echt heel boos geworden en verdrietig. Dat was zo intens heftig voor mij. Voelde me echt verraden. Zeker door mijn verleden. Maar over andere zaken heb ik dat niet. Ik voel soms de teleurstelling wel en dan word ik wat afstandelijk omdat ik mij afgewezen dan voel in mijn behoeftes. Maar wat er dan gebeurd is dat ik een muurtje optrek ipv direct een gesprek aanknopen en op mijn strepen gaan staan. Het gebeurd wel, maar dan wat later en ik benoem het op de meest veilige wijze.

**In mijn vorige post is er hem komen te staan. Met auto correct via mijn iPhone lees ik achteraf vaak verkeerde woorden terug.
Ik bedoelde er mee dat zijn zus en vrienden opmerkingen naar mij gingen maken of ik het nog vol kon houden met hem en zijn gekke regeltjes in het huishouden, het is echt een bekend issue van hem**

Esmee68
nog volhouden met hem?

Yara, je schreef: "Ik bedoelde er mee dat zijn zus en vrienden opmerkingen naar mij gingen maken of ik het nog vol kon houden met hem en zijn gekke regeltjes in het huishouden,"

Ik denk dat ze niet voor niets zeiden 'of je het nog vol kon houden met hem'. Ik denk dat zeker zijn zus beter weet dat hij niet makkelijk is om mee te leven.

Maar omdat jij je eigen wensen wegstopt/niet onderkent en je het anderen (hem) aldoor naar de wens wilt maken en je daardoor aldoor aanpast (tot je op eieren loopt) is het nog lang goed gegaan. Dat zegt meer over jouw aanpassingsvermogen dan over zijn kwaliteiten, denk ik.

Esmee68
vrij

Ik denk dat je zoon en jij je heel erg vrij en opgelucht gaan voelen als jullie weer zonder hem wonen.

Echt, op eieren lopen is niet fijn. Dat wil je niet in je eigen huis.

Knurf
Hella

Ik sluit me aan bij jouw verbazing. Van een vriendje dat niet veel zin had om met de zoon van TS op te trekken, is hij veranderd in een psychopathische kinderhater met autistische trekken en dwangneuroses. Heel onfris. De opmerkingen dat zijn vrienden hem 'zo' niet kennen, snap ik al helemaal niet. Yara was door zijn vrienden en familie gewaarschuwd. Dat Yara het beter dacht te weten, doet er niet toe.

Yara
De traantjes kwam net bij hem

En toen was hij toch weer even in tranen. Stond bet bed van zoon uit elkaar te halen. En van hem het compliment dat ik zo ontzettend dapper, nog vrolijk ben en sterk ermee omga.
“ ik word helemaal warrig van de situatie, de spullen, verhuizing, emoties, jouw zien of s ochtends naar het werk gaan en je nog zo lief zien liggen, als we de verhuizing maar eerst doen dan kijken we verder”
Waarop ik heb gezegd vrede te hebben met de situatie, ik niet boos ben maar het alleen heel jammer te vinden dat het niet gelukt is en ik mij er echt nog wel in vast had willen bijten. En dat ik hoopte dat hij ook de vele positieve aspecten van ons en mij ook nog ziet. Maar ook dat er iemand voor mij is, niet nu gelijk maar op den duur die mij volledig accepteert om wie en wat ik heb, kan bieden en hoe leuk ik eigenlijk ben. En niet omdat ik moet veranderen in een kopie van zijn eigen smaak. Zoals mijn huis. Of rondom het schoonmaken en ik hoop dat hij beseft dat ik best ver mee ben gegaan in zijn wensen. Maar hem wel benadrukte dat ik ook snap en zie dat hij wensen en zijn eigen behoeftes heeft en dat begrijp ik.
Alle positieve dingen ziet hij al te goed en dat maakt het zo intens moeilijk.
Heb hem een knuffel gegeven..

Yara
..

——Ik sluit me aan bij jouw verbazing. Van een vriendje dat niet veel zin had om met de zoon van TS op te trekken, is hij veranderd in een psychopathische kinderhater met autistische trekken en dwangneuroses. Heel onfris. De opmerkingen dat zijn vrienden hem 'zo' niet kennen, snap ik al helemaal niet——-

Wacht, dit is wel echt overdreven.
Hij is geen kinderhater, niet psychopatisch of autistisch.

Wel zijn er grapje gemaakt over zijn planmatig leven en de extreme schoonmaak issues. Hij zou een schoonmaak bedrijf moeten oprichten. En zelf er in werken en hij wordt nog rijk ook 🤪
Feit is wel, altijd een super clean huis. Ik heb er van mee geprofiteerd en ben er zelf ook qua schoon houden van een huis op vooruit gegaan.
En heeft geen kinderwens, ik zie echt wel in. En mede dank voor jullie berichten daarover. Dat als je dit niet hebt en er loopt een kind rond dat het best heftig allemaal kan wezen.

Hella
Yara

Ik spreek misschien voor Knurf maar zelf bedoel ik echt de reacties van anderen in dit draadje en niet jou.

Verder zijn er in Nederland wel veel mensen met schoonmaakissues, al zijn het dan vaak vrouwen.

Maske
He watte?

“Van een vriendje dat niet veel zin had om met de zoon van TS op te trekken, is hij veranderd in een psychopathische kinderhater met autistische trekken en dwangneuroses.”

Zien jullie posts die ik niet zie ofzo? Waar staat dit?

Jo Hanna
Wending

Dit draadje heeft inderdaad een bijzondere wending genomen. Daar heb ik me al eerder over verbaasd. De kwalificaties zijn voor jullie rekening, maar ik vind zijn gedrag inderdaad extreem. Een kind straal negeren en jezelf slachtoffer voelen van een vrouw omdat ze niet snel genoeg (!, het gebeurde dus wel!) toeliet dat hij HAAR huis naar zijn wensen aanpaste, ook nog eens een gebeurtenis die al geruime tijd achter ze ligt. Ik vind het al bijzonder dat hij het zonder reserve uitspreek, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Die verbazing heb ik inderdaad verkeerd geïnterpreteerd. Maar evengoed vind ik het dan weer bijzonder dat vrienden en familie je waarschuwen en aan je vragen of je het wel trekt. Ik zou dat. Ik zou dat niet gauw serieus doen tegen een partner van broer, zus of vriend(in). Dan moet er, voor mij, wel echt wat aan de hand zijn.

In een draadje als dit gaan op enig moment nekharen overeind staan, waarschijnlijk inderdaad vooral bij mensen die er iets in herkennen. Het is aan Yara om die opmerkingen al dan niet te kunnen plaatsen in haar realiteit. Het zou haar eens met een andere blik naar haar leven kunnen laten kijken, wat ontspanning kunnen geven en schuldgevoel kunnen wegnemen. Natuurlijk is het niet precies zoals het hier weergegeven wordt. Dat kan helemaal niet. Wij kennen deze mensen helemaal niet.

Succes Yara, jullie verdienen alledrie alle goeds.
Groet,
Jo Hanna

AlisonH
Niet gezegd

Niemand heeft de woorden psychopaat, kinderhater of autist gebruikt. Er zijn opmerkingen gemaakt over het rigide gedrag en gebrekkig empatisch vermogen van partner, en over gebrek aan fatsoen bij het negeren van een achtjarig jongetje. Doen alsof de partner volledig gedemoniseerd wordt slaat nergens op.
Bottom line, los van alle opmerkingen over twee kanten aan elk verhaal (dat klopt natuurlijk): deze meneer lijkt niet geschikt voor het leven met een moeder met kind. Heeft hij zich dat volledig gerealiseerd? Waarschijnlijk niet. Is hij te kwader trouw? Nee, dat denk ik ook niet. Is het beter om niet meer samen te wonen? Ik denk het wel. Maar dat maakt het allemaal niet minder pijnlijk.

Yara
Dat ging een beetje snel

Maar op basis van de door mij gegeven details is dat die kant wellicht wel zo snel opgegaan.
Hij voelt zich schuldig. Dat zie ik en dat uit hij ook.
De verhuizers zijn nu bezig en hij werkt volop mee. Ik heb even een plekje opgezocht waar ik wat tranen voel opkomen. En hier even schrijf.

Dank voor jullie input en zoals Jo Hanna zegt ik plaats de opmerkingen in mijn realiteit. Zit er ook met een dubbel gevoel in.
En bij het lezen van mijn berichten en het werkelijk niet kennen van mij, mijn kind en ex partner kan je de berichten zelf gaan vormen. Wat ik jullie verzeker is dat het niet zorgwekkend is. We zijn beiden goed volk. En allemaal goede mensen met de beste intenties. Hij dus ook. Het pakte voor hem niet positief uit. En om de voorkomen dat we ruzie zouden krijgen of het wel zou escaleren heeft hij dit besluit genomen. Het pakte voor mij en zoon ook net anders uit want wij beiden hoopten op iets meer interesse in zoon. De situatie was voor mij ook niet leuk anders was ik medio mei niet op dit forum gekomen om er over te schrijven. Ik wist ergens al dat hij mij ging wegsturen anders had ik mijn huis niet aangehouden ( dubbele lasten, niet mals)
Hij was het zat met mijn ex, ondanks dat deze al 10 maanden koest is, ik moest maar veranderen in huis en mijn zoon was een dilemma. Ik heb het oprecht geprobeerd om zoveel mogelijk hem wel te ontlasten. Door hem weghouden bij mijn ex, zo min mogelijk er meer over praten en zelf meer doen in huis. En geen verwachtingen meer te hebben rondom interactie met zoon.

Ik ga de aankomende tijd dit verwerken. Probeer de schuld niet bij mezelf te leggen. ( misschien ben ik niet leuk genoeg, het niet waard genoeg, etc etc spookt ook nu wederom door mijn hoofd) weer verlaten door een man. Vorige keer met een baby van 8 maanden omdat hij liever een open relatie had en verliefd was op een ander en meer vrijheid nodig had. Want ik voelde mij ongelukkig in de relatie. En nu een partner die mijn kind alsnog na 6 jaar niet accepteert. En hop, weer word ik opzij geschoven. Want zo voelt het wel. En dat vind ik een intens rot gevoel.

Anke
Goed besluit, en verdrietig zijn mag

Het inzicht komt in rap tempo, zie ik. Gelukkig. Dat maakt het niet minder pijnlijk. Je mag ook best verdrietig zijn. Het is ook verdrietig en rot, hoe je weer zo opzij wordt geschoven. Maar dat verdriet betekent niet dat dit een foute beslissing is, dit is een heel goede beslissing.

Leven met zo'n dwingende persoon, waarin hij de eisen stelt en jij je altijd moet aanpassen, en jij de schuld krijgt als hij zich niet goed voelt, dat is geen leven. Over een tijdje kijk je hierop terug en dank je God op je blote knietjes dat je op tijd ontsnapt bent, want zo'n relatie kan gierend uit de klauwen lopen. Dat blijft je bespaard. Dus wees verdrietig, wees lief voor jezelf. Maar snijd de banden door, ga ook niet half-half verder want dan blijf je in zijn greep en sta je niet open om verder te gaan met je leven. Ik raad je aan om 3 of 6 maanden helemaal geen contact met hem te hebben, dan zal er een wereld voor jou en je zoon opengaan. Een veel leukere wereld.

Anke
Je ex

Zie je nu nog niet dat het gedrag van je ex een drogreden van jewelste is? Die mannen hebben nauwelijks of geen contact. Hou toch op! Het feit dat er uberhaupt een ex is (en een zoon) past gewoon niet in zijn ideale plaatje. Ik zei het al eerder: in mijn ogen is hij gewoon echt geen leuke man. Hij heeft vast zijn leuke momenten, maar hij is niet geschikt voor een serieuze relatie.

Yara
Anke

Mijn ex is echt een doorn in het oog voor hem.
Dat is in 2018 geëscaleerd. Echt met een paar incidenten. Sindsdien wel weer rustig maar gedurende een jaar heeft het ons echt in zwaar weer gebracht. Toen stond hij al op het punt om de relatie te beëindigen. Hij zat in een burn out, ik kon tijdelijk niet lopen ivm een operatie.... de bron was voor hem mijn ex. Wij woonden toen niet samen. Ik heb hem toen echt ook overtuigd dat de grootste ellende toch echt tijdelijk zou zijn. En daarna was het ook over. Ik ben super snel gerevalideerd. Hij uit zijn burn out, nieuw huis samen en de zon scheen ook echt weer. Hij gelooft niet dat de zon tijdelijk schijnt en dat er altijd wel weer gedoe bij kan komen. En zo ziet hij zijn leven niet voor zich...
En ik snap het best; tenslotte bepaal je zelf hoe je je leven wil indelen en als je al niet goed met stress kan omgaan dan ben ik, hoe leuk, lief, knap, gezellig en vrolijk ik ook ben, niet de juiste persoon.

Ik denk ook dat hij mij associeert met teveel gedoe. Verkeerde baan keuze van mij afgelopen maanden wat bij mij wat frustratie opleverde, nu super baan en dus goed opgelost. :)
Maar hij heeft wel wat te dealen blijkbaar. En dat trekt hij niet. Veel om mij heen is dus onrust en daar heeft hij geen grip op. En dat trekt hij niet. Op zijn beurt is hij wel altijd onder de indruk hoe optimistisch ik ben en mijn onuitputtelijke vrolijkheid.

Flanagan
Niet zo vreemd...

Het is niet zo vreemd dat na een lange periode van alleen wonen, je vertrouwde ‘plek’ (lees leven en ritme) zoek raakt. Daar is helemaal geen kind of ex voor nodig.
Het vertrouwde patroon van niet rekening hoeven houden met je huisgenoten, dat komt steeds meer voor. Alleen wonen is een soort luxe.

https://www.charliemag.be/wereld/alleen-wonen/

Anke
Jouw ex-man

Hij noemt/ziet jouw ex-man nog steeds als probleem, terwijl ze al 10 maanden geen contact meer hebben gehad. Dat vind ik niet helemaal normaal. Dat probleem speelt zich (nu) meer in zijn hoofd af dan dat het werkelijk bestaat. Nog wapperende een rode vlag.

Yara
Ex is nu koest

Dat terwijl de vader van mijn zoon nu redelijk koest is en corporatief. Dat was wel anders...
En echt heel gelukkig is dat nu wel anders.... mijn huidige ex zei nog:” zal je zien dat de persoon waarmee jij een in de toekomt een relatie mee krijgt er geen issue mee heeft en ik alle ellende heb gehad in die tijd en de weg geasfalteerd heb”

Ik heb hem al eerder gezegd: het wordt makkelijker. Mijn operatie is succesvol gebleken. Ex is koest. Heb een super toffe baan. Zoon gaat goed op school en met vriendjes en wordt ouder en wat rustiger. Ons gezamenlijke huis was echt super. Financieel zat het allemaal goed. Zijn werk ging top. We zijn allemaal gezond, vrolijk en het gaat helemaal prima....
Maar hij vind dat er teveel gebeurd is in het verleden en wil een schone lei hebben en de gebeurtenissen achter zich laten.

Al mijn spulletjes staan in huis nu. En hij heeft geholpen. Ik heb hem wel gezegd dat ik en zoon straks ook wat lucht hebben ivm de eieren waarop wij liepen. Ik merkte aan hem dat hij dit maar een vreemde opmerking vond.

Anke
Vreemde opmerking?

Ja, je wist dat hij weinig inlevingsvermogen heeft, en dat blijkt nu weer. Hij vindt het heel normaal dat anderen voor hem op eieren lopen. Dat verwacht hij van jullie, zodat hij geen last van jullie heeft. Wat dat voor jullie betekent, snapt hij niet.

Vraag hem om een lange periode rust, Yara.
Dan kun jij rouwen en je (emotionele) leven weer op poten zetten. Fijn dat je een huis en een leuke baan hebt en dat zoon het goed doet op school, dat klinkt als een solide basis om op terug te vallen en een leven zonder hem op te bouwen. Jij verdient een betere man.

Sterkte!

Persephone
Rust

"Vraag hem om een lange periode rust, Yara."

Daarvan zou ik willen maken: deel hem mede dat JIJ een lange periode van rust neemt en dat je wel ziet of en wanneer je weer contact met hem opneemt.

Yara
Thanks!

Dankjewel Anke. Voelt ergens nu al als opluchting. Zal wel even een moment zijn en het werkelijk rouwen zal mij wel zwaar gaan vallen. De basis is een bekende woonomgeving, werkroutine en school start eind deze maand weer.

Ik ben sterk en kan veel aan. Ook dit. Ben benieuwd of we nog in elkaars leven blijven. Voel nu met vlagen dat ik hem emotioneel zal afsluiten. Weet immers wat ik aan hem heb.

Anke
Inderdaad

Je hebt gelijk, Persephone.
Deel hem mede dat JIJ een lange periode van rust neemt en dat je wel ziet of en wanneer je weer contact met hem opneemt. En zeg dat je verwacht dat hij dat respecteert.

Jezelf emotioneel afsluiten voor hem is een verstandig plan, puur zelfbehoud. Praktisch afsluiten lijkt me ook een goed plan, anders word je alsnog met zjin emoties geconfronteerd.

Yara
Laatste woorden

Fiets gepakt. Gaf mij een knuffel. Zei dat ik hem maar gewoon moest contacten als ik wat nodig heb of als hij wat kan doen.
Heb daarop geantwoord: nee dat ga ik niet. Ik ga mij focussen en dit achter mij laten, leuke dingen doen, ik heb je niet nodig en ik los het anders prima zelf op. Ik zet mezelf en zoon op de 1e plaats. Kwartjes vallen en zullen nog blijven vallen, de situatie accepteren en dit verwerken is wat ik zal doen.

Toen weggefietst.
Dit wordt ff doorbijten.

Anke
Wauw!

Wat ontzettend sterk van je! Ik heb respect voor je hoor. Je zult je nu, achteraf, misschien niet meer zo sterk voelen, maar echt, goed gedaan!!

Dikke knuffel, die heb je verdiend.

Maske
Voor wat t waard is

Yara, op mij kom je over als een superlief, leuk en stoer mens. Ik ken je natuurlijk niet echt maar zoals je hier schrijft en je proces doorgaat vind ik echt knap. Ik twijfel er geen seconde aan dat jij een kerel gaat tegenkomen die je op waarde zal schatten en waar je wat mee kunt opbouwen op een manier die jou/jullie past. Ik snap dat je je rot voelt maar volgens mij is het toeval dat je twee keer het niet hebt getroffen in je relatie en hoef je daar niet jezelf op af te rekenen. Tis gewoon lastig spul, zo’n relatie en samenleven 😊

Jo Hanna
Supergoed gedaan

Echt heel sterk. Je mag achter je laten dat je het voor hem in orde had moeten maken. Je hoeft je vanuit mijn perspectief hierover echt niet schuldig te voelen. In mijn beleving heb jij niet gefaald. Met jouw optimistische instelling komen zoon en jij wel weer op jullie pootjes terecht.

Succes,
Jo Hanna

Yara
Thank you!

Dank! Echt ook voor een subtiel steuntje in de rug. Eigenlijk, wij zijn volstrekt onbekenden voor elkaar. Maar ik heb de steun zo gevoeld in dit topic. Ik weet dat ik echt nog moeilijke momenten zal hebben. Ga wankelen, hem missen of dat er nog veel naar boven komt.
Maar toen ik vandaag nog net 15 min voor mijn laatste woorden aan hem dit topic las gaf het mij kracht op mijn eigen rust op te eisen.
En dat voelde ik toen ik het uitsprak. Ondanks de motivatie van hem om niet meer samen te wonen met een kind en acties uit het verleden. Wat niet past in zijn wereld. Voelde ik sterk dat ik ( en mijn topper van een zoon) meer verdienen. Leuk, lief en meer en voldoende in huis. Maar eerst lekker mijn eigen huis en terug naar de basis: zoon en ik.
Hij lekker met vakantie nu. En ik klussen in huis en de focus op mijn nieuwe baan.

Heb daarna nog even met 1 van mijn beste vriendinnen een fles wijn open getrokken.
Nu net weer thuis. Zet muziek aan en ga mijn kast inruimen.

Dank! :)

Knurf
Knap Yara

'Heb daarop geantwoord: nee dat ga ik niet. Ik ga mij focussen en dit achter mij laten, leuke dingen doen, ik heb je niet nodig en ik los het anders prima zelf op'

Precies! Natuurlijk kun je het ook zonder hem. Succes!

Pagina's