Home » Forum » Huidige partner heeft veel moeite met ex partner

Huidige partner heeft veel moeite met ex partner

309 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
mirreke
Yara

Ik sluit me aan bij Anke.
Ik heb respect voor je. Het lijkt me best lastig allemaal. Je wekt een hele sterke indruk...

mirreke
Nou ja

'best lastig'... moet natuurlijk zijn, 'heel ingewikkeld en moeilijk'.

Nog even over dat 'psychopaat en autist'.

Ik heb dat ook nergens gelezen of geschreven. Ik vind het ook wat vreemd dat daar op gehamerd wordt. Ik vind Yara zelf behoorlijk respectvol naar haar nu expartner toe. De dingen die ze over hem schrijft vind ik zelf soms best schokkend, zoals haar niet willen duwen toen ze na een operatie in een rolstoel zat. Dat mag best benoemd worden. Vooral omdat je de indruk krijgt (ik in ieder geval) dat Yara zelf vaak ook vond dat ze nog niet genoeg haar best deed, teveel een last voor hem was, hem nog meer wilde ontlasten, dat alles kortom toch wel vooral háár schuld was.

Er mag best worden benadrukt dat dat toch best eigenaardig is. Ook Yara moet hierna verder, en dat hoeft niet met een schuldgevoel.

Enfin, knap dat Yara er zo sterk in staat. En Yara, ik vind juist dat jij heel erg je best hebt gedaan, daaraan heeft het niet gelegen.
Leergeld is dat je inziet dat je eerder en meer op je eigen strepen moet staan, minder afwachtend en ontlastend moet zijn. En ook duidelijker en eerder je verwachtingen moet uitspreken. En dat geeft Yara zelf ook aan.

AlisonH
Go Yara!

Wat goed, complimenten dat je er zo in staat. Jij en je zoon gaan er samen vast wat moois van maken, en als die nieuwe leuke man komt is dat mooi meegenomen.

Knurf
Ik bedoel

Onder meer de reacties van Maske en AllisonH. Die vind ik enorm overtrokken, en passen helemaal niet bij de strubbelingen die Yara beschrijft.

AlisonH
Knurf

Dat mag je vinden. Ik vind dat jij dingen bagatelliseert die ik zeer zorgelijk vind. En dat heeft ongetwijfeld te maken met onze verschillende ervaringen die ons op een bepaalde manier naar de dingen doen kijken.

Knurf
Grappig (beetje ot)

'Ik vind dat jij dingen bagatelliseert die ik zeer zorgelijk vind.'

In een ander draadje werd me net verweten dat ik zo'n rancuneuze blik op de wereld en de mensen hebt ... Ik doe het niet snel goed 😂😂😂

AlisonH
Knurf :-)

.... wat maar weer bewijst dat het allemaal afhangt van welke dingen je meer of minder raken. Ik kan ook erg kort door de bocht zijn en dat komt op een forum soms een beetje rottig over.

Knurf
AllisonH

'Ik kan ook erg kort door de bocht zijn en dat komt op een forum soms een beetje rottig over.'

Ik ook. Een 'bewerken-knop' op dit forum zou zooo handig zijn.

Yara
..

Snap ook ergens wel dat wat je leest wat ik heb geschreven over mijn situatie dat je er eigen interpretaties je hebt.
Ik heb natuurlijk een beeld over hem geschetst maar ook zoveel mogelijk proberen te benoemen dat het geen slecht mens is. Ook in mijn omgeving praat ik niet slecht over hem. Want ik denk en voel niet slecht over hem.
Dat is ook wat hij gisteren nog zei: “ik ben geen slecht mens, we zijn allemaal lief en leuke mensen. Maar ik ga hier ook kapot van en het voelt als een nachtmerrie”
Zijn moeder sprak ik gisteren nog en die is er ook kapot van.
Ik ga hem missen, mijn maatje, en ik ga denk ik het stukje hoop houden van... wat als....?
Vooralsnog show must go on.... :)

Ik heb voor hetere vuren gestaan toen ik werd verlaten met een baby van 8 maanden oud. Nieuwe partner al wonend bij mijn toenmalige ex. Ook in contact met mijn baby. En al vrij snel in een co-ouderschap. Ik toen mijn baan verloren, burn-out. Die bodem van de put heb ik nu niet. Ik voel mij eigenlijk heel ok. Het is nu niet dat ik ben bedrogen.... of verlaten voor een ander. Heb nog geen momenten gevoeld dat ik in bed wil liggen huilen. Misschien komt dat nog wel. Ik weet dat hij het er ook moeilijk mee heeft en mij nu al mist. We moeten er beiden doorheen.

Maar ik heb volop afleiding. En omdat ik dit topic heb geopend medio mei heb ik al kunnen wennen aan het idee dat we uit elkaar zouden gaan.

Maske
Wat ik vervelend vond

Aan de reactie mbt de psychopaat etc is dat ik juist bewust geen uitspraken doe op zo’n manier. Hier op t forum lijken er soms wat trends om even een papieren diagnose te stellen (autist, narcist) en dat is een enkele keer nuttig omdat het richting geeft voor een eventuele handleiding maar vaak brengt het weinig. Dus het expliciet nooit mijn intentie geweest de ex vriend van Yara zo weg te zetten.

Net als een aantal anderen vond ik het gedrag wat Yara beschreef wel zorgelijk in de zin van geen positieve leefomgeving, vooral voor een achtjarig kind. Ik geloof dat als zoon Yara nog tien jaar in deze situatie had geleefd hem dat op een manier zn negatieve invloed zal hebben gehad.
Mijn eigen verhaal en filter zijn hier natuurlijk ook van invloed op, ik heb als stiefmoeder zo ook mijn dingen meegemaakt en doorleeft. Dat was (ook) beslist niet altijd makkelijk. Maar ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik mijn stiefzoon zo zou behandelen zoals Yara beschreef. Ik heb het ook altijd als een one-package-deal gezien, man en kind. Wat inhield dat als ik kind niet trok, de man ook niet voor mij was weggelegd. Dat heeft mijn reacties zeker gekleurd.
Hoe dan ook, ik blijf erbij dat ik het super vind hoe Yara het heeft gedaan en doet 😊

Yara
...

Ik kan het mij ook niet voorstellen. Als ik met een man zou daten zou ik diens kind ook willen leren kennen. Zeker als je de keuze maakt om serieus met elkaar te worden.
En daar wat redelijk is volgens alle partijen in investeren. Maar het hoort wel bij het totale pakket waar je voor kiest als je een relatie aangaat met een persoon met kind. Ik zou het wel pijnlijk vinden als de houding zoals mijn ex partner dat deed ik zou doen in een relatie met een partner en kind.

Overigens schiet mij ook te binnen. Ex partner kende ik al van toen hij nog een relatie had met iemand anders en in die tijd deelde hij ook dat hij de relatie ging beëindigen ivm schoonmaak issues, haar kinderwens, vond zijn schoonouders niet leuk en weigerde mee te gaan, al jaren niet intiem, langs elkaar heen leven, ergernissen aan haar, broer zus relatie etc etc.....Ook toen zei hij; ik wil met een schone lei beginnen en alles achter mij laten wat er in het verleden was gebeurd. En wat er niet goed gaat. Ook hun ups en downs...

Precies dezelfde opmerking als wat ik nu krijg.... het afhandelen, niet meer gaan investeren maar vinden dat je betere match elders kan krijgen.

RoosjeRaas
Dus eigenlijk

Zo als je “aan hem kwam” zo kom je er ook af? Of was dat gewoon een gezellig praatje op een verjaardag toen je nog niet voor hem viel? Ik wil geen etiketjes plakken. Het klinkt in mijn oren gewoon echt niet als een leuke man. De hele wereld doet het niet goed en is niet leuk en dan vertrekt-ie weer. En nooit denken: wat is het dat IK doe dat ik mensen verlies, dat ze uit mijn leven verdwijnen? Brrr. Wat zul jij na je verdriet een rust gaan ervaren. En nu met een heerlijke, gezellige 8-jarige knul! Met wie je prachtige jaren kunt hebben, in ieder geval tot aan zijn puberteit. Dan kun je rustig kijken of die ook iets brengt. Zonder dat je met een grote kleuter van doen hebt (lees: ex). Ik gun jullie zo die rustige, mooie, fijne tijd! Het komt goed!

Yara
..

Ik leerde hem inderdaad kennen toen zij uit elkaar gingen. Enkele maanden daarna gingen wij daten en hij had eigenlijk in die tijd toen we elkaar tegenkwamen al gevoelens voor mij. Dat heeft hij later kenbaar gemaakt.

Het is allemaal heel makkelijk om de schuld bij de ander te leggen. Ik vind wel, diep van binnen, dat naast elke relatie ups en down heeft wij op dit punt ook er aan hadden kunnen werken (als de liefde/verliefdheid/dol op elkaar er nog is) toch het latten weer doen/coaching etc. Daarin voel ik wel een teleurstelling. Een ieder is daar nu verbaasd over in onze omgeving. Zelfs mijn ouders en zijn moeder. Maarja, wel de situatie.

Stel we zouden coaching nemen en als daar ook uitkwam dat zoon echt volledig het breekpunt is dan had ik mij daarbij neer kunnen leggen. Hij vond het maar verspilling van geld toen ik het voorstelde. Ook zijn zusje had coaching voorgelegd aan hem. Eerste wat ook zij zei: “ ik heb niet bepaald het gevoel dat er aan gewerkt is”
Ik had letterlijk het benoemd als “iemand ons laten begeleiden in dit proces, wat er ook uit komt, dat we daar vrede mee hebben”
Als ik het plaats naar ruim 6 jaar geleden hoe hij toen de balans opmaakte met zijn ex dan zie ik wel gelijkenissen. De schone lei.... overnieuw beginnen.
Nu is het appels met peren vergelijken. Zij waren al ruim 2 jaar niet meer intiem, hij ontevreden over zijn werk al lange tijd, zij een buiten baarmoedelijke zwangerschap, anorexia, geen leuke schoonouders, beiden gingen vreemd, breekpunt was ook de kinderwens en broer zus relatie.

Neemt echt niet weg dat zeker wanneer je ouder wordt mensen bagage hebben. Ziek kunnen worden, burn out of werkissues, irritaties in een relatie etc. Een relatie is niet perfect. Je maakt met elkaar ook minder leuke tijden mee of je steunt elkaar. Ik heb hem ook gesteund. En hij mij.
Weer met een schone lei beginnen zal je met x jaar ook weer tegen dingen aanlopen. Alsof mensen een perfect leven hebben zonder issues!?
En dan verbreek je weer een relatie omdat er gebeurtenissen zijn geweest of donkere wolken?
Ik krijg soms het gevoel dat hij het inderdaad erg laat afhangen dat zijn partner maar nagenoeg perfect moet zijn en dat het moet passen in zijn plaatje. Hij is heel erg rationeel ingesteld.

Lijkt wel een hallo dagboek als ik hier schrijf :)
Ik deel ook niet veel met mijn omgeving. Mensen hebben hun eigen ellende momenteel. Ze weten wel wat, maar ik wil ook weer niet drama delen en in herhalen vallen. Eigenlijk hier schrijven is mijn enige uitlaatklep momenteel. :)

AlisonH
Uitlaatklep

Blijf gewoon schrijven, vaak helpt dat om dingen voor jezelf op een rijtje te zetten en reacties kunnen je ook helpen.
Ik denk dat het voor je ex-vriend heel goed zou zijn als hij eens ging kijken naar zijn eigen rol in het mislukken van zijn relaties. Dat zal hem toch ook verdriet doen, twee verbroken relaties. Maar zolang hij niet oprecht naar zijn eigen aandeel kunt kijken zal hij steeds weer in dezelfde situatie belanden.
Geldt voor jou ook natuurlijk, met het jezelf blijven in een relatie. Van het altijd een ander naar de zin willen maken word je heel moe en erg goed voor je zelfvertrouwen is het ook niet. Ik spreek uit ervaring maar dat had je vast al begrepen.

Yara
..

Hoe makkelijk is het wanneer je naar binnen moet kijken en naar jezelf vooral, dat je dat voor bent en een relatie dan maar beëindigd.
Net zoals voor mij zou er ook voor hem iemand rondlopen waar hij wel een match mee is.
Vandaag zonder 1 traan of emo moment doorgekomen. Eigenlijk top dagje gehad. Veel gelachen. Als dit het is dan teken ik ervoor 🤪

Anke
Wat fijn!

"Vandaag zonder 1 traan of emo moment doorgekomen. Eigenlijk top dagje gehad. Veel gelachen. Als dit het is dan teken ik ervoor."
Dat verbaast me niks. Toen ik mijn lange relatie met een uiteindelijk niet meer leuke man (understatement van de eeuw) verbroken had, ik heb gezongen, gedanst, gelachen en ook geen traan gelaten. De opluchting! Sommige dingen waren lastig, de pijnlijke verhalen van de kinderen aanhoren, soms de eenzaamheid (maar dat nooit lang). Het was het beste besluit van mijn leven. Hopelijk vind jij dat straks terugkijkend ook.

mirreke
Over verwachtingen

Mijn ervaring is dat mensen niet echt veranderen.
Tenzij ze zelf willen vanuit een intrinsieke motivatie. En dus niet omdat een partner dat wil. En die nood tot verandering wordt vaak (als die al komt) pas gevoeld als die persoon enorm op zichzelf teruggeworpen wordt.

Ook wat jij nu zegt: ik had wel coaching gewild, om het gevoel te hebben dat we er minstens ons best voor hebben gedaan, is een te hoog gegrepen verwachting, net zoals je verwachting dat jullie bij samenwonen misschien uiteindelijk toch zouden morphen tot een gezin. Want: je weet dus blijkbaar uit eerdere ervaringen met hem (ook al was je die misschien vergeten, of had je nooit gedacht dat die ook op jou van toepassing zouden zijn) hoe hij werkelijk is.

Het gaat mij overigens niet om het feit of hij wel of niet een fijn of naar mens is, maar puur alleen om het gedrag wat hij laat zien. En mijn ervaring is dat je vooral moet afgaan op wat mensen doen, en niet op wat ze zeggen. En wat hij laat zien is dat hij inderdaad op zoek lijkt te zijn naar iemand die perfect (in zijn opvatting) op hem en zijn leefinstelling aansluit. En als die persoon niet blijkt te (kunnen) zijn wat hij verlangt, ditcht hij die persoon ook weer. Met wellicht nu wat gevoelens van spijt, maar toch.

Jij hoeft mijns inziens geen gevoelens van spijt of van 'wat als' te hebben. Want de verwachtingen die jij had zouden nooit door hem zijn ingevuld. Omdat hij zo niet is. Om wat voor reden dan ook.

Ik ben blij te lezen dat je zo'n goede dag had. Schrik niet als er af en toe een tegenvallende dag is, dat hoort er ook bij.

Yara
..

Ik had dit niet verwacht. Wederom weer een goede dag. Of ik ben redelijk door de wol geverfd inmiddels. :)
Eerste drie weken waren het tranen en al afscheid nemen en wennen aan het idee dat er een eind datum zou zijn. Hij vond van niet. Ik heb dat wel keihard besloten afgelopen Woensdag.

Misschien omdat er al wat kwartjes vallen..... en die eenzame momenten of hem missen of de boosheid zal ik echt nog wel voelen.
In de kern voel ik mij echt aan de kant gezet. Snap ook even niet waarom hij in eerste instantie zei dat we samen tot dat besluit zijn gekomen. “ wij bepalen wat de outcome is en hoe we dat gaan doen. En welke opties wij hebben” eeeh nee je hebt mij aan de kant gezet. Dat is een feit voor mij.
In de kern hou ik van hem. Maar voor mij en zoon gun ik ons een betere match. Misschien heb ik toch nog wel een stukje hoop dat hij toch over 3 weken op de stoep staat. Mij mist en spijt krijgt. Stiekem zit ik nog in die stilletje hoop fase denk ik. Denk dat als ik hem straks langer dan een maand niet meer spreek dat dat een definitief moment is dat hij ook niet meer mij mist en tot inkeer is gekomen. Wellicht confronterend tegen die tijd....

Als ik het rijtje opsom; ik vind hem knap, aantrekkelijk, gezellig, verzorgd, veel zelfde interesses, goed georganiseerd, onze gewoontes, intimiteit, humor, zijn fam&vrienden... ja dat vind ik allemaal duimpjes omhoog. Ga ik dat wel bij iemand anders vinden....?? Maar dat zijn logische gedachten op dit moment.

Ben heel benieuwd hoe het straks is als zoon weer thuis zit en we zijn weer met z'n twee. Ik denk dat ik het dan goed kan beoordelen. Ook vast weer zingend en met de iPad lekker aan! :) dat was vast de grootste opluchting zijn.

Esmee68
rationaliseren

Ik kan me je gedachten van "ga ik hem missen, hij heeft zoveel positieve kanten" goed begrijpen. Het is echter rationaliseren, vooral kijken naar het goede, en ja dat is veel.

Maar uiteindelijk wil je dat jij en je zoon zich thuis ontspannen kunnen voelen en gedragen en lekker zichzelf kunnen zijn (en niet in een toonzaaleis van je egocentrische partner voldoen) en niet op eieren hoeven te lopen.

Dat is uiteindelijk toch waar het volgens mij om draait.

Ik denk dat jullie je ontspannen en bevrijd voelen in je huis en blijven voelen. Dus geniet ervan. En dat je zijn goede kanten mist, ach. Maar ja, hij bestaat helaas niet alleen uit goede kanten.

Jo Hanna
Fijn dat het zo goed gaat

Het is ook zuur dat je met iemand in wie je zoveel positiefs hebt gezien en met wie je het zo goed hebt gehad niet door een verschil of crisis heen blijkt te kunnen manoeuvreren door te zoeken naar een modus die voor iedereen goed werkt. Uit wat je schrijft, maak ik op dat jullie in heel veel opzichten bij elkaar aansluiten en vergelijkbare verwachtingen en wensen hebben over het leven maar, eigenlijk vanzelfsprekend, niet in alle opzichten. Ik denk dat jouw intuïtie klopt dat het 'normaal' zou zijn om op zijn minst te proberen je op de een of andere manier samen door moeilijkheden heen te werken als je zoveel goeds samen deelt. Maar kennelijk is hij daartoe niet in staat, gezien ook het verloop van zijn eerdere relatie. Het is ook voor hem wrang dat hij zo'n goede match, wat ik denk dat jij dat voor hem was, verliest doordat hij niet in staat is energie te steken in en ruimte te maken in zijn leven voor dingen die niet in zijn ideale plaatje passen. Dat soort dingen komen toch bij íedere partner mee? Ik denk dan ook dat je juist het feit dát hij de beslissing genomen heeft in zekere zin kunt aannemen als een vrijwaring. Het is níet iets wat jullie samen hebben beslist. Hij kan gewoon niet verder. Daar kun je niet samen over beslissen. Hij is gewoon aan het eind van zijn mogelijkheden gekomen. Dat hij dat niet inziet, is precies waardoor er geen mogelijkheid is om met hem verder te gaan, al zou je dat nog zo graag willen. Ik ben het met Mirreke eens: ook ik zie niet in wat jij nog meer had kunnen doen omdat ik in dit hele draadje weinig aanwijzingen heb gezien dat hij de verbinding die jij wil en ook terecht heb opgeëist voor je zoon - niet alleen met overeenkomsten maar ook met verschillen samen leven - kán maken. Je kunt niet in je eentje een boot drijvende houden terwijl de ander bezig is gaten in de bodem te steken.

Ik hoop dat je je zo goed blijft voelen over jezelf en je leven! Je hebt er wat mij betreft alle reden toe!

Groet,
Jo Hanna

Yara
..

Hi Esmee, Mirreke, Johanna,
Dat rationaliseren is er. Hoe zuur eigenlijk ook. Zeker als hij alleen gaat voor een relatie wat perfect moet zijn en moet passen in zijn plaatje. Is dat niet meer zo dan trekt hij zijn eigen plan, staat er ook wat passief in, focus op wat de ander vaak verkeerd heeft gedaan of hoe de ander hem niet heeft voldaan in zijn behoeftes en verbreekt de relatie. Precies idd wat je zegt Jo-Hanna, hij is aan het einde van zijn mogelijkheden gekomen. Dat zegt hij ook: “ ik zie geen andere mogelijkheden of opties meer, vertel het me want ik zie het niet volgens mij hebben we er al alles aan gedaan” ( exact zijn woorden) maar mijn voorstel van een coach ontving hij alsof hij zoveel moest doen en dan ook nog met iemand gaan praten. Al zijn offers en dan ook nog een dikke rekening met een coach omdat hij het probleem zou zijn. Tot eind april was alles nog goed en beviel het samenwonen hem en begin mei kwam het eerste gesprek. Over een streep door mijn kinderwens zetten. Hij was resoluut. Daarna opende ik dit topic en kwamen er kleine irritaties bij hem en vanaf half juni ( precies de laatste maand) werden het echt irritaties, signalen en uitspraken. Al met al best een een snel tempo is alles gegaan. Dat voelt onbevredigend omdat we er niet alles aan gedaan hebben. De conclusies zijn denk ik wel snel getrokken. Werkt niet, verder de balans opmaken en doorpakken. Hij zegt; geleerd van zijn vorige relatie. Niet iets te lang laten doorgaan. En niet geloven dat het zal veranderen en dan beter opnieuw beginnen.

Er bestaan geen perfecte relaties. En hoe ouder je wordt ( ik 36 en hij 40) dan kom je alsnog eventuele nieuwe partners tegen met ook hun bagage of die ook heel gevormd zijn met een leefstijl, behoeftes en verwachtingen. Of wel andere irritante trekjes of vlakken waar het niet matcht.
Beiden hebben wij lange tijd alleen gewoond en waren wij 3 dagen pw bij elkaar. Ik las het artikel nog wat hier gedeeld werd over dat meer mensen tegenwoordig blijven latten. En ik moet toegeven ik geloof ook wel steeds meer dat dat misschien ook beter past bij mij. Ook ik vind het heerlijk om mijn eigen space te hebben. Nu misschien tot de conclusie dat we niet hadden moeten gaan samenwonen. Ik val nu weer helemaal in mijn eigen space terug in mijn huisje. Net alsnog ik niet weggeweest ben. Ook wederom vandaag weer een super leuke dag.
Maar alsnog moet ik niet vergeten dat ik tegen het wel gedogen maar ook omzeilen van mijn zoon aanliep. Ik heb dat echt lange tijd ingeslikt en dat was ook ondanks het latten er een keer uit gekomen.

Yara
..

Nu wel ff sinds zojuist een eenzaam momentje. Morgen start de werkweek weer maar ik merk op dit moment zonder kind en zonder ex wel een lichtelijk alleen gevoel. Het is stil en het klopt niet.... ik mis de mensen om mij heen. Wil er niet teveel aan toegeven en ben nog steeds traan & treurloos :)
Maar snel ff zo Netflix aanzetten!

Flanagan
Draai het om,

Dit is een gelegenheid tot het ongestoord kijken naar een film die jou aanspreekt.

Yara
..

Het zijn even de harde momenten. Die zijn er zeker wel. Ben nogsteeds zonder traan of zwaar gevoel. De opluchting is er hier ook echt wel. Dus toch de spagaat en telkens maar een balans proberen te vinden. Ik zag ex gisteren in zijn auto langsrijden. Ongetwijfeld mij ook gezien. Het deed mij iig weinig.

Zoon is er ook niet. Heb wel zee van ruimte om met mensen af te spreken na werktijd en daar maak ik volop gebruik van 🤗

Jo Hanna
Zo zie je maar weer

Hoe onverwacht lekker ruimte in je leven kan aanvoelen! Dat het evengoed dubbel is, is ook logisch.

Zo te lezen heb jij ook zonder hem een rijk leven.

Groet,
Jo Hanna

Yara
Zal ik hem een apje sturen?

Alles is wel super snel gegaan. Ik overweeg omdat ik vorige week het zo heb afgekapt om hem te berichten. Hoe het met hem gaat. Maar ik twijfel zo. Ik moest niet weg van hem maar ben zelf zo snel mogelijk verhuisd. Hij vond dat we met wat afstand, even wat rust wel in gesprek zouden blijven na de verhuisdatum.
Hij was er natuurlijk ook heel verdrietig onder. En Hij contact mij nu niet uit respect omdat ik dit zelf bepaald heb. En dat accepteert hij dat ik afstand neem. Dat was ook tijdens mijn weekje weg vorige maand. Toen vond hij het ook lastig om geen contact te zoeken.

Ik vind dit ff lastig. Heb een zwak moment hier. Mis hem toch wel een beetje. Echt een onwennig gevoel. Het begint al wat meer te landen.
Wat te doen? Ben niet in paniek of emotioneel maar het spookt echt even door mijn hoofd.

Knurf
Nee

Hij verweet jou te veel druk op hem te leggen. Dus ga je nu geen contact zoeken. Als hij jou wil spreken, weet hij je te vinden.

Pennestreek
Nee

niet appen. Want het enige dat je wil horen is dat hij je mist en dat hij jou en het hele pakket dat daarbij hoort terug wil. En dat gaat niet gebeuren. Dus het enige wat het op kan leveren is óf koetjes en kalfjes (Hoe is het met jou? Goed. Met jou? Ja, ook goed.) óf een frustratie. Of allebei, als je die koetjes en kalfjes frustrerend vindt :-).
Dus: niet doen. Sterk zijn. Natuurlijk mis je hem. Zou heel raar zijn als je dat niet deed. Maar dit gaat niet goed komen. En dan is gewoon geen contact het beste. Denk ik.

Wees blij dat het zo kan. Als je samen kinderen hebt kom je nooit echt los van een ex. En dan duurt het herstel (denk ik) veel langer.

Sterkte! Wanneer komt je zoon weer terug? Dan is het ook weer anders, heb je meer afleiding en minder tijd om aan je ex te denken of hem te missen.

Flanagan
Wat je hart je ingeeft

Als je onrust voelt in je hart, uit bezorgdheid of iets dergelijks, is het wel goed voor je als je hem appt. Niet zo zeer om de relatie weer op te starten, maar als vrienden, als broer/zus. Dergelijk contact kan voor jullie beiden waardevol zijn, desnoods als afbouw zodat jullie elkaar kunnen aankijken.
Een broer/zus contact zodat hij geen ‘zorg’ draagt voor jou en je kind en ook geen contact heeft met je ex/ vader van zoon.

Je bent een vrouw die sterker in haar schoenen is gaan staan; als je hem te dominant vindt, kunt je dat ook gemakkelijker zeggen daar jullie niet meer samenwonen.

Het is het laatste jaar misgegaan. Maar jullie hebben ook gezamenlijke raakvlakken. Zoek uit of jullie als vrienden meer aan elkaar hebben.

Yara
..

Enerzijds denk ik: nee geen contact. Ik ben aan de kant gezet en dit is de realiteit ook voor hem dat contact houden, koetjes kalfjes, weer gesprekken en nog intiem zijn met elkaar alleen maar frustratie zal opleveren bij mij. Als hij wil dan moet hij het initiatief nemen en eigenlijk is dit ook door ons wel besproken. Van wel contact houden tot ff rust aan beide kanten en daarna zien we wel weer. Ik weet dat hij mij mist en het ook moeilijk heeft maar de situatie blijft op dit moment toch ongewijzigd......

Anderzijds... gekke is. Ik heb onwijs behoefte aan intimiteit... heel stom misschien.

Pagina's