Home » Forum » Hulp voor trouwe partner na overspel

Hulp voor trouwe partner na overspel

65 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Pennestreek
Eens met Senna

Relatietherapie is, meestal, goed voor beide partners persoonlijk EN voor je relatie. Je komt met een onafhankelijk iemand, die daarvoor heeft geleerd, echt verder in je communicatie. En wat je leert in de relatietherapie neem je ook mee in de rest van je leven. Je werk, je kinderen, je familie, vrienden. Echt, het levert heel veel op.

Hoedan, als je echt slecht slaapt is het verstandig om langs de huisarts te gaan. Ik heb een ruim half jaar lichte slaapmedicatie en een jaar lang een lichte dosis antidepressiva gebruikt om overeind te blijven. Je komt in een vicieuze cirkel, doordat je slecht slaapt ben je emotioneler en daardoor ga je piekeren en slaap je weer slechter... Ik ben zeker geen voorstander van 'zomaar pillen slikken', maar soms moet je even wat doen om die cirkel te doorbreken zodat je weer op kunt bouwen.

Sterkte allemaal!

moederziel
Tips

Ik ben geen deskundige op het gebied van relatietherapie (na 3 emotionele sessies met veelbelovende afspraken dat het contact met truus ja echt serieus zeker weten verbroken zou worden, bleek er nog volop app-verkeer), maar ik ben wel mijn pad alleen gegaan. Bij mij speelden er op de achtergrond nog andere issues die door de klap werden getriggerd. Ik heb emdr gevolgd, en psychotherapie, maar dat kon omdat ik door de huisarts werd doorverwezen en zodoende voor vergoeding in aanmerking kwam.

Ik zou voor een therapeut of coach gaan die vertrouwd is met systeemtherapie. Het kan helpen om je eigen rol en plek in het bredere systeem te onderzoeken.
Met reiki heb ik persoonlijk niks, maar als het helpt om te ontspannen is dat alleen maar mooi, toch?

Je huisarts kan je adviseren

Hoedan
Moederziel

Dankje, bij mij komen door dit alles ook wat andere zaken boven waar wellicht systeemtherapie een goede is.

Puinhoop
Senna

Wat is het toch idioot. je hebt ook al in de draad over ontrouw meegeschreven, Senna maar als ik dit allemaal lees van jou: precies hetzelfde verhaal van man. Naar de toekomst kijken, wake-up call, er niet in mogen blijven hangen, dezelfde bewoordingen notabene! Bestaat er soms een how-to voor mannen na overspel? En na een paar weken, hè?

onze tehrapeut zie het ook weer: vreemdgangers willen niets liever dan ergens meer over praten en hup, door. Zo werkt het niet. je mag blij zijn als je er over een paar jaar overheen bent.
Een paar weken. Peanuts!

Senna
Miss

Hey Miss,

Ik lees af en toe nog wel mee in het ontrouw draadje. Maar niet te vaak meer. Ik merkte nml aan mezelf dat ik er vaak negatiever van werd omdat ik dan toch bij veel dingen weer na ging denken. Waardoor ik er weer beetje in bleef hangen. Ook als ik jullie verhalen lees, zo van; zo herkenbaar en het verdriet is er weer.

Dit draadje is alweer enige tijd geleden gelukkig. Mijn man wilde veel te snel idd. Dat is later nog wel bijgetrokken gelukkig.
Het gaat nu eigenlijk best wel heel goed moet ik zeggen. Ik heb gesprekken met coach gehad en die heeft me ook aangegeven als je kiest om door te gaan samen is het een feit wat er gebeurd is verleden tijd is.
Dus waarom zou je het op blijven rakelen. Helpt het je om er telkens weer over na te denken? Veranderd er iets aan het feit dat hij gelogen heeft en vreemd is gegaan als je meer details weet? Helpt het jezelf om terug te kijken ipv voorruit? Wordt je gelukkiger als je terug kijkt of wordt je gelukkig als je een toekomst samen voor ogen ziet. Dit zijn wat kreten waar ik over na mocht denken. En ik was er al vrij snel achter dat het echt niets brengt om terug te blijven kijken. En natuurlijk heb ik ook nog regelmatig een stemmetje in mijn hoofd die andere dingen zegt. Maar ik ben me er nu meer bewust van en probeer het dan te negeren en niet mijn hele dag er door te laten lijden. En ja zeker heb ik ook nog mijn rot dagen. Laatste tijd is lastig omdat nu alles een jaar geleden is dat het afspeelde.
Maar ik sla me er wel doorheen tot nu toe gelukkig. Soms huil ook nog wel maar ik voel me krachtiger en sterker worden. Onze zoon zit weer lekker in zijn vel en we genieten samen ook weer meer. Soms als we onenigheid hebben val ik wel eens terug en laat ik mezelf even meegaan in mijn hoofd. Want wij vrouwen kunnen het heel goed om ons zelf gek te maken in ons hoofd, en datgene probeer ik onder controle te houden. Manlief doet ook goed zijn best.

Ik vind het van jou zo super knap dat je even tijd voor jezelf genomen hebt en het nu toch samen weer wil proberen. Want jij hebt zoveel meer voor je kiezen gehad dan ik. Respect hoor! Probeer uiteindelijk je verleden opzij te zetten en te genieten van het nu.
Toi toi toi

Miss
Waarom

Hoi Senna,

Bedankt voor je lieve oprechte bericht!
Heel goed dat je je focust op dat wat goed gaat en wat je ziet legt ! Daar gaat het ook om. Het is een heel proces.
En begrijp Ik ook ontzettend goed dat je daarom ook niet zo vaak meer mee leest. Omdat het dan weer over" het onderwerp gaat" en je er praat, maar ook lees moe van word.
Je wilt gewoon door met je leven!

Voor mezelf ervaar ik het als een nieuw paar ogen wat ik heb gekregen!! En doordat man weg is geweest kan ik ook meer loslaten. Het verleden kun jij idd niet meer veranderen, ik niet, jou man niet, mijn man niet, in de treuren op blijven rakelen, het is niet helpend voor jezelf. Alleen verwerken en een plek geven. Wat nijn post heb ik goed in mijn oren geknoopt, hij deed het niet bewust om mij pijn te doen, ondanks dat het me veel pijn heeft gedaan.
Het is meer iets kostbaars dat weg is. Iets wat heel erg waardevol was is er niet meer, rouwen om. En dat doet ieder op zijn manier. Geen goed of fout. Maar vergeet niet dat ook jou pijn oprecht is, hoe anders onze situaties ook zijn.
Ik ben juist blij dat jou man zijn stinkende best doet.

Wat ik ook ervaar bij mijzelf is dat er heel erg veel kapot is, er is alleen een mogelijkheid op iets anders. Een ander soort relatie. Maar ik kan er nog geen uitspraak over doen wat het gaat zijn..
Ik zie in iedergeval de zon weer schijnen en zie mijn zoon weer, en daar geniet ik van en de liefde voor mezelf die ik veel te lang weg gegooit heb.
En we zullen zien wat het gaat worden, mijn vecht lust is weg en dat geeft ook niet meer. Zelfs daar vind ik een soort van berusting in.

Ik wens jou heel veel geluk, en doe wat jou goed doet. Twijfel daar nooit meer aan en denk aan de vragen van de therapeute. Die zijn heel duidelijk vind ik :-)

Hoedan
Senna, Miss

Ook hier gaat alles best goed samen. In de woorden van Senna en Miss herken ik veel. We doen samen ons stinkende best. Maar soms is het lastig. Dan blijf ik hangen in het verdriet om wat stuk is gemaakt. Ookal weet ik nu ook dat man dit niet bewust heeft gedaan om mij te kwetsen.
Dan mezelf maar weer schop onder de kont. Ik kom er wel. Wat ik wel lastig vind is dat ik door een heel moeilijke periode ben gegaan. Zichtbaar voor veel mensen dat het niet goed met me ging. En ik lang niet bij iedereen alles kon vertellen. Althans zo voelt dat voor mij aangezien ik ook niet wilde dat dingen een eigen leven gingen leiden of bij de kinderen terecht zouden komen.
Hier breekt bijna de tijd aan dat het een jaar geleden is. Dat brengt wel dingen naar boven.

En het is toch fijn om herkenning te lezen bij lotgenoten. Ik ken niemand irl die hierdoorheen is gegaan. Wellicht zijn ze er wel maar het is toch nog een soort van taboe bijna.

Brave Hendrik
verlies de oorzaak niet uit het oog

Senna,
Ik hoop dat je ondertussen weer wat verder bent gekomen, want ik wil een perspectief toevoegen aan alles wat hier geschreven is. Natuurlijk gaat het over jouw verdriet en angsten, maar pas op dat je jouw man niet kwijt raakt door alleen op jezelf te focussen. Immers overspel is het teken aan de wand dat er iets ontbreekt in jullie relatie. Ik hoop dat jullie therapeut daar oog voor heeft en ook aandacht heeft voor de reden waardoor jouw man verleid is om een naar die ander te gaan.
Mijn therapeut had daar destijds geen oog voor. Het ging alleen maar over mij en mijn misstap. Er werd compleet voorbij gegaan aan het aandeel dat mijn ex daar in had door mij jaren lang te negeren. Ik voelde mij zo verschrikkelijk miskend, dat ik uiteindelijk gestopt ben met de therapie, terwijl we dat wel enorm nodig hadden.

JJ
sorry hoor

"Immers overspel is het teken aan de wand dat er iets ontbreekt in jullie relatie".

Generaliseren heet dat. Wellicht dat dat bij jou zo was.
Ik vind het nogal een slap argument.

Overspel is een teken aan de wand dat er iets ontbreekt bij de vreemdganger, fatsoen en respect voor degene waar je van zegt te houden.

Pennestreek
Eens met JJ!

In veel gevallen blijkt inderdaad dat de vreemdganger vooral iets in zichzelf mist(e). Wat jij nu doet Brave Hendrik, is een vorm van blaming the victim. Ik snap het wel hoor, dat het voor jouzelf het makkelijkst is om vooral naar je partner te kijken, maar zelf zal je ook heus het lot uit de loterij niet altijd zijn. Iemand negeren doe je neem ik aan ook niet alleen omdat diegene hamertenen heeft.
Daarnaast inderdaad wat JJ zegt: ook al ben je niet gelukkig, ook al behandelt je partner je niet zoals je graag zou zien, vreemdgaan is echt respectloos, en al helemaal als je partner ook nog de moeder (of vader) van je kinderen is. Los eerst de problemen op, kan ook door een scheiding, en kijk daarna pas om je heen naar nieuw relatiemateriaal.

Neemt niet weg dat relatietherapie om beide partners zou moeten draaien en als jij je daarin miskend voelde is het logisch dat je stopte met (die) therapie. Maar dan had je, naar mijn idee, door moeten zoeken naar een therapie of therapeut die wel bij jou/jullie paste.
Wij hebben geluk gehad, we hadden direct de goede te pakken. Die luisterde naar ons allebei, en die vooral focuste op onze communicatie. En die man duidelijk kon maken dat een relatiecrisis zelden alleen maar door 'de ander' veroorzaakt wordt, een relatie is namelijk een soort derde entiteit, die een vorm heeft (gekregen) die beide partners eraan gegeven hebben. Iedere actie krijgt een reactie. Per definitie bestaat een relatie alleen maar als er twee deelnemers zijn. Dus dat een crisis maar aan een van de twee partners ligt, is onzin.

Bobbie
Zo dan

"Immers overspel is het teken aan de wand dat er iets ontbreekt in jullie relatie".

Senna is al een aardig nederige vrouw, ik geloof niet dat dit helpt.
Vreemdgaan geeft blijk van een persoon die niet praten kan, niet echt een goed oplossend vermogen heeft, schijt heeft aan de partner, egoistisch denkt en handelt, bereid is hoge prijzen te betalen voor 3 minuten goedkope lol, die het inzicht heeft van een aardvarken op het gebied van relaties en die geen moment denkt aan de gevolgen voor de kinderen.
En nu kom jij nog even zeggen dat het slachtoffer vooral niet dr hele tijd over de dader moet praten, anders is ze nog verantwoordelijk voor het mislukken van de therapie en daarmee schuldig aan de scheiding.
Want jij bent verleid. Kom nou!
Brave Hendrik je snapt t dus nog steeds niet.
Dan komt t ook niet meer in relaties hierna.

Miss
Lust

Oh nee hoor brave Hendrik. Als ik voor mezelf spreek en mijn man, was het pure teasing, vermaak, lust, verveeld, verdrietig en zin in aandacht. Een vlucht in vertier.

Gewoon mij én kind weg parkeren, heeft geen klap met onze relatie te maken.

Je verzint een smoes voor jezelf, om de pijn te verlichten met deze post. Goedpraten wat krom is.
Op het moment dat de rush kwam had hij moeten zeggen, schat als ik jou nou eens vast bind of een nieuw speeltje koop, lijkt je dat wat? want ik mis spanning. Of in jou geval had jij dat tegen je vrouw moeten zeggen, Dan kun je alles bespreken. Desnoods was hij met andere voorbeelden gekomen. Dan was het aan mij geweest te zeggen wat ik er van dacht.
Ik heb totaal geen zicht gehad, gesprek of wat dan maar ook in dat hele circus.

Brave Hendrik
Kortzichtig

JJ, Pennenstreek, Bobbie en Miss, jullie illustreren prima wat het probleem is waarvoor ik Senna vraag aandacht te hebben: namelijk naast de (terechte) boosheid over het vreemdgaan, ook oog te hebben voor de motieven van degene die vreemd gaat. Denken jullie nu echt dat de vreemdganger zich nooit gerealiseerd heeft welk risico hij liep door vreemd te gaan? En toch deed hij het. Is het dan niet verstandig om je af te vragen waarom hij dan toch dat risico neemt? Al zou je het maar doen om de verwerking sneller zal verlopen door het inzicht dat je krijgt. Maar wanneer je samen verder wil dan moet je toch met elkaar in gesprek? Dat betekent ook oog hebben voor de motieven van de ander. Misschien kom je er dan wel achter wat het achterliggende probleem is.
Overigens heb ik persoonlijk geen behoefte om mijn straatje schoon te vegen. Daar is in mijn ogen helemaal geen noodzaak toe. Wel kan ik aangeven dat ik bij de relatietherapeut ben weg gelopen toen zij sessie na sessie alleen focuste om mijn vreemdgaan, en nooit eens aandacht besteedde aan mijn achterliggende verhaal. Ik begreep uit de vraagstelling van Senna dat zij wel een succesvol relatietherapie traject hoopt te hebben. Vandaar mijn advies.

Mari
Mwaoh Hendrik

Er zijn narcistische, seksverslaafde mensen op de wereld die vinden dat zij entitled zijn op seks met anderen dan hun partner.
Veelal gaat de goedwillende partner op zoek (evt. m.b.v. een therapeut) naar motieven gelegen binnen de relatie waar die ander ook vreemd zou gaan in willekeurig welke relatie dan ook. Dat zoeken naar motieven, willen praten, willen veranderen omwille van de trouw van hun man, komt diegene prima uit. Zo hoeft hij/zij niet het ware motief achter die pijnlijke daden te onthullen: namelijk egoïsme. Hun geduld en goede wil wordt zijn macht. En ze spelen het spelletje nog mee bij relatietherapeuten - die nog onvoldoende zijn toegerust t.a.v. narcisme- ook.
Niet iedere vreemdganger is zo'n narcist. En ja, er zijn ook bijna doodgebloede relaties waar een van de twee het elders gaat zoeken, eenmalig en zich later weer aantoonbaar inzet voor de relatie.
Maar er zijn dus ook wel degelijk gevaren aan het je willen verdiepen in de motieven van eerstgenoemde vreemdganger: je raakt dieper in het toxische web verstrikt.

JJ
Hendrik

"Denken jullie nu echt dat de vreemdganger zich nooit gerealiseerd heeft welk risico hij liep door vreemd te gaan?"

Ik denk nog steeds dat je generaliseert vanuit je eigen context en jij dus blijkbaar wel gewetensbezwaren heb overwogen en toen toch maar besloot het wel te doen.. Ik denk niet dat elke vreemdganger een heel lijstje van overwegingen afgaat om het wel of niet te doen. Je staat er open voor of niet, laat je verleiden door contact te houden en je voelt heus wel aan als de 3e persoon meer van je wil dan strikt noodzakelijk. Het heeft nog steeds veel met fatsoen te maken, wat de voeding ook geweest is voor eht feit dat je er vatbaar voor was: slechte relatie, niet gezien voelen, of gewoon je ego dat gestreeld werd door de aandacht.

Ik en mijn destijds vrouw, want ondanks dat we voor- en na dat akkefietje in totaal 1,5 jaar geprobeerd hebben de relatie weer voldoende levensvatbaarheid in te blazen is het huwelijk gestrand, hebben echt wel gekeken waar haar onvrede vandaan kwam in haar leven, en daarmee de relatie. Nee, haar twijfel over de relatie, haar niet gelukkig (genoeg) zijn, lag niet alleen aan haar. Toch denk ik dat het vooral met gelukkig met jezelf zijn te maken heeft, zeker bij ons. We hadden veel, 3 kinderen, goed salaris, gingen regelmatig op stap, waren een prima gezin, maar het zaadje in haar hoofd was geplant en geen onkruidverdelger die daar nog wat aan kon doen, helaas.

"Maar wanneer je samen verder wil dan moet je toch met elkaar in gesprek? Dat betekent ook oog hebben voor de motieven van de ander. Misschien kom je er dan wel achter wat het achterliggende probleem is."

Ik volg je hierin echt wel. Als het gebeurd is, en je besluit te vergeven en samen door te gaan, dan moet je niet eindeloos blijven focussen op die affaire. Toch lijkt de vreemdganger hier veel te makkelijk overheen te stappen onder het mom van, het is gebeurd, het ligt achter ons, terwijl het litteken bij 'slachtoffer' echt heel diep zit.

Mijn (ex)vrouw en ik zijn uit elkaar, ik heb nu een goedontwikkelde vriendschap met een andere vrouw, maar de onzekerheid door de affaire leeft nog steeds, sluimert, draag ik mee in de 'relatie' met deze nieuwe dame. Ben ik nu wel goed genoeg?

Onderschat niet wat vreemdgaan aanricht, dus dat het ook logisch is dat 'slachtoffer' er veel langer last van heeft dan 'vreemdganger'. Vreemdganger weet immers wat er precies gebeurd is, wat de motieven waren, of hij/zij verliefd was, hoe vaak, waar, wanneer, wat er gezegd over jullie relatie, en tussen hun 2 aan amoureuze teksten etc. Slachtoffer moet het doen met de halve informatie die vreemdganger hem/haar verteld (vaak politiek correct) en de rest doet je lieve brein wel voor je in de vorm van achterdocht, nachtmerries, onzekerheid, jezelf wegcijferen om maar te laten zien dat jij de nummer 1 bent in haar/zijn leven, aanpassen aan het ideaalbeeld van je partner, zelfs denken dat je moet zijn zoals de -in mijn geval- man (jongetje..man is teveel eer) waar ze wél tijdelijk kriebels in haar buik kreeg.

Ik heb mijn halve leven omgegooid, lees 'Verder na ontrouw' al een jaar voordat de affaire plaats had, en toch was ze vatbaar voor aandacht van een ander en koos ze ervoor zijn nummer in haar telefoon te zetten en contact te hebben en wat verder volgde, allemaal keuzes. We probeerden het erna, hadden het leukste jaar sinds jaren, maar het ijs bleek toch te dun met een definitieve scheiding en kinderen in 2 huizen als gevolg. En nog steeds vraag ik me af of het nou allemaal wel nodig was.

Niet gelukkig met je relatie, of je eigen leventje,.. sluit je oude leven eerst netjes af voordat je degene waar je ooit verliefd op raakte een trauma bezorgd. Zeker als dat de vader/moeder van je kinderen is waar je dus de rest van je leven nog mee te maken zult hebben.

Dat jij wegliep bij een therapeut die alleen op jouw misstap aan het mikken was snap ik ergens wel. Aan de andere kant, als je intentie was om serieus een doorstart te willen maken moet je ook terecht even op de blaren zitten. Maar ja, er zijn grenzen, anders heeft een doorstart ook geen zin. Maar again, ook ik kreeg het 'verwijt' dat ik 'het' niet los kon laten. Tussen 'het' en willen scheiden zaten maar 9 maandjes.

Trust takes years to build, seconds to break and forever to repair.

Ik denk dat je dat pas écht gaat begrijpen als je zelf de rol van 'slachtoffer' ondergaat.

Mari
Nogmaals Hendrik

nog even afgezien van echt narcistische individuen naar de ietwat gezondere vreemdganger. Je schrijft "Natuurlijk gaat het over jouw verdriet en angsten, maar pas op dat je jouw man niet kwijt raakt door alleen op jezelf te focussen. Immers overspel is het teken aan de wand dat er iets ontbreekt in jullie relatie. "

Zie je wat je hier doet? Je legt de verantwoordelijkheid voor het vreemdgaan bij de ander. Het klinkt een beetje Margriet 50er jaren- achtig "vrouwen houd uw mannen bij u door hen op tijd seks en aandacht te geven en aantrekkelijk te blijven".

Zo werkt het dus niet meer. Als je voelt dat er iets ontbreekt in een relatie ga je praten, uitleggen, aansturen op een therapeut. En je gaat ook introspectie beoefenen: wat kan de reden zijn gelegen in mijn gedrag dat de ander mij niet meer geeft wat ik leuk vind? Ben ik wel een gulle minnaar, voelt zij zich wel 'gezien', doe ik mijn best de relatie op verbindings en emotioneel niveau te onderhouden of vind ik dat eigenlijk de taak van de vrouw. Net zo als ik ooit meende recht te hebben op seks en aandacht. Geef ik haar wel de aandacht waar ik zelf recht op meen te hebben?

Je gaat praten dus. En als de ander daar niet op in gaat, trek je je conclusies en rond je netjes de relatie af en gaat op zoek naar iemand waarbij je wel kan vinden wat je wilt. Maar ervan uitgaan dat je recht op seks en aandacht hebt en als je dat niet genoeg krijgt, dan maar vreemdgaan is in feite gewoon de handdoek in de ring gooien en emotioneel gezien niet heel volwassen. Het roept meer "jij moet mij geven wat ik wil en anders pak ik het ergens anders". Klinkt stampvoetend.

Miss
Eens Mari en JJ

Brave Hendrik, ben jij nog bij je vrouw? Of zijn jullie uit eindelijk uit elkaar gegaan?
Wat was jou drijfveer het te doen?
Heb jij het wel eens omgedraaid in je hoofd hoe het zou zijn als jou vrouw sex had gehad, gelogen had tegen jou, keer op keer?

Je zult het vast geprobeerd hebben, maar inbeelden is nog duidelijk anders dan dat het ECHT gebeurd is.

In Mijn situatie geldt post 1 van Mari. Nu Ik een jaar verder ben en zonder hem ben geweest zie ik dat pas. Toen ik erin stond dacht ik : verdorie wat deed IK toch verkeerd, wat heb IK gemist?
Precies dat wat sommige vreemdgangers " willen".
Dus ook wat jij post, kijk naar je eigen aandeel.

Gadverdamme ik heb er een jaar naar gekeken.

En ik ben nu een ervaring rijker, het lag niet aan mij. Het was gewoon makkelijk. Ik was naïef, goed van vertrouwen, geloofde hem op zijn mooie blauwe ogen. En ik trouwde er nog mee, na 15 jaren. En Jezus ik zie nu pas in wat een mindfuck het is geweest.
Ik was verliefd op een illusie! Misschien jou vrouw ook wel.

Pennestreek
Nee hoor Hendrik

Ik geef je letterlijk gelijk dat je bent gestopt met die therapie, als jouw motieven niet aan bod kwamen. Zo werkt het natuurlijk óók niet. Maar jij geeft nog steeds niet aan dat jij je bewust bent van jouw aandeel in jullie relatie. Want wat je vrouw ook wel of niet heeft gedaan en hoeveel last jij daar ook van gehad hebt, jij hebt hoe dan ook een aandeel gehad in de relatie, waardoor die zo weinig waardevol werd dat je bent vreemdgegaan.

Je hebt helemaal gelijk dat je samen in gesprek moet wil je samen verder kunnen en dat de focus niet moet blijven liggen op het vreemdgaan. Maar jij draait het nu om, jij gaat totaal voorbij aan de motieven van je partner om zich te gedragen zoals ze deed. Je zegt dat jij er geen behoefte aan hebt je straatje schoon te vegen. Dat vind ik echt een hele rare uitspraak die heel helder maakt dat jij echt niet begrijpt dat jij zeker ook een deel van de 'schuld' draagt. Je straatje schoonvegen betekent namelijk dat jij vindt dat je niet verantwoordelijk was voor het ontstaan van de situatie waarin jij gevoelig was voor de verleidingen van een andere vrouw. Je legt dus nog steeds de schuld daarvoor bij je toenmalige vrouw. Blaming the victim, je doet het telkens weer.

Ik weet niet of je mijn achtergrond kent, maar voor de volledigheid: mijn man en ik hebben een succesvol traject met de relatietherapeut achter de rug en zijn weer/nog bij elkaar. Terwijl we alleen nog maar de handtekeningen hoefden te zetten onder het convenant. Dus ik weet waar ik het over heb. Wij hebben het uitgebreid gehad en hebben het nog steeds over waar het scheef liep, wat we moeten veranderen om het niet weer scheef te laten lopen, we houden elkaar scherp en we hebben veel meer begrip gekregen voor elkaar en wat we van elkaar nodig hebben.

Er zijn in mijn visie twee kritische factoren voor succes: de eerste is allebei kijken naar je eigen aandeel en de tweede is als vreemdganger erkennen hoeveel schade je hebt berokkent bij je partner en daarvoor verantwoordelijkheid nemen. Jij doet geen van beide, voor zover ik kan zien.

Brave Hendrik
Aandacht voor beiden bij ontrouw

JJ, ik stel niet voor dat er gemakkelijk over het verdriet van degene die belazerd is heen gestapt moet worden hoor. Heb ik overigens ook niet gedaan. Ik jaren lang nog mijn best gedaan onze relatie te herstellen. Maar in mijn geval had mijn ex toen nog steeds net zo min aandacht voor mij en was de aanleiding van mijn vreemd gaan er nog steeds. Dat is precies wat ik Senna (is zij trouwens nog betrokken bij dit draadje) wil zeggen, namelijk dat er naast haar verdriet ook aandacht zou moeten zijn voor de motieven van haar man.

Mari, de handdoek in de ring gooien is niet iets dat je zo maar ff doet met jonge kinderen. Ik zelf had dat misschien eerder moeten doen, maar dat is achteraf altijd makkelijk gezegd. Terug kijkend op mijn situatie realiseer ik me dat ook toen we aan het praten waren met meerdere hulpverleners de aanleiding van mijn onvrede niet aangepakt werd en dus bleef bestaan. Namelijk dat mijn toenmalige partner geen ruimte in haar leven had om ook aandacht te hebben voor een partner. Omdat we dat niet opgelost hebben was onze relatie ten dode opgeschreven. Kortom natuurlijk moet er (veel) aandacht zijn voor de gevoelens waar Senna tegen aan loopt, maar niet alleen.

Overigens voor de vragenstellers over mijn situatie: ik ben inmiddels enige tijd weg bij mijn ex nadat ik jaren heb geprobeerd wel oog te hebben voor wat er bij mijn ex speelde. De vraag hoe ik het had gevonden wanneer ik bedrogen zou worden is niet zo relevant (afgezien van het feit dat ik de relatie waarschijnlijk direct zou stoppen). Dat komt namelijk doordat ik, in tegenstelling tot mijn ex, mij wel afvraag wat er leeft in het hoofd van mijn partner en wil dat zij gelukkig is met mij.

Mari
tja Hendrik

Je blijft klinken als het slachtoffer. Jij had recht op aandacht en dat kreeg je niet en daarom moest je wel vreemdgaan. En je kon de handdoek niet in de ring gooien want er waren kleine kinderen...
En ja ik begrijp dat je wederkerigheid wilt in een relatie, ieder mens heeft recht om gezien te worden in zijn of haar behoeftes. Maar nogmaals: dan ga je praten, en er samen iets aan doen. Wil de ander dat niet dan moet je je conclusies trekken. Vreemdgaan als oplossing daarvoor is als je been amputeren omdat je een wrat op je teen hebt.
En ja, misschien moet de therapeut ook kijken naar de psychodynamiek van Senna's man. En dan vooral waarom er zo'n oplossing van onvermogen (het vreemdgaan) wordt gekozen in plaats van volwassen te communiceren of de conclusies trekken. Want at the end of the day is het natuurlijk gewoon van twee walletjes willen eten.

Nijntje
Grappig

Het lijkt nu weer te gebeuren brave Hendrik.. je komt met mooie argumenten en overtuigingen maar de rest gaat er niet in mee en ziet jou stuk niet.

Flanagan
Slachtoffer?

Ik denk niet dat dat is wat Hendrik aanhaalt.

Stel staan beiden op een punt hun huwelijk te repareren. Maar als een onderdeel hiervan niet ‘behandeld’ wordt, ontstaat er wroeging en is al het werk voor niets.
Er is geen basis als één van de twee het gevoel heeft de mond te moeten houden.

Mari
Oh nee Flanagan

Ik stel toch ook niet voor dat iemand zijn mond moet houden? Ik denk juist dat het paramount is als je samen door wilt dat de vreemdganger leert communiceren over zijn gevoelens in plaats van dit soort uitwegen te zoeken.

Flanagan
Therapeut van Hendrik

Ik doelde met mond houden niet zo zeer op onze reacties, maar op de benadering van zijn therapeut.

Mari
ja Flanagan

Dat begrijp ik. Maar misschien wilde Hendrik daar ook slechts gezien worden in zijn recht op aandacht en daardoor zijn recht op vreemdgaan, net als hier. En niet zozeer waarom hij deze 'uitweg' koos en niet een andere, als communicatie of conclusies trekken. Ik bedoel, hier komen we ook niet echt verder hierin.

Phryne Fisher
Ja gek he

Niemand ziet jouw kant van het verhaal, maar dat komt doordat die vrouwen hier allemaal vast zitten in hun eigen overtuiging. Je hebt hier best vaak gepost over je huwelijksproblemen en ik vind dat je vrouw kansen te over heeft gehad om er samen met jou uit te komen. Daarbij denk ik wel dat jij te lang hebt aangemodderd, waardoor het uiteindelijk toch een minder fijne scheiding werd. Achteraf bezien had je dus beter eerder de stekker eruit kunnen trekken, misschien voordat je vreemd ging. Och ja, achteraf kijk je de koe in zijn ...

Ik ook
Brave Hendrik

Ik weet niet hoe lang je in therapie bent geweest. Ik kan me voorstellen dat de aandacht eerst naar de bedrogen partner uitgaat zodat ze jou in later stadium kan horen. In de beginfase is daar geen aandacht voor. En vreemdgaan is geen oplossing voor welk probleem dan ook, maar daar was je achter gekomen ;-)

Miss
Brave hendrik

Ik ken je " verhaal niet"

En ik geloof oprecht dat je aandacht te kort bent gekomen in jou ogen, tijdens je huwelijk, als jij vaak genoeg aan had aangeven wat jij nodig had lijkt me dat zeer moeilijk, pijnlijk en verdrietig.

Maar wanneer is aandacht genoeg? Dat is voor iedereen anders. En dat is wat ik met mijn andere post ook bedoel.
Wat ik ook deed, wat ik ook doe, het is nooit, maar dan ook nooit genoeg bij mijn man.

Ik heb werkelijk waar heeel, heeeeeel veel opzij gezet om hem te aanbidden, zou ik haast zeggen.

En nog was dat nooit genoeg kwa aandacht.
Maar goed hij heeft nu zelf ook wel in de gaten in wat dat hij vraagt enorm (te) veel is. Hij voelt zich heel snel achter gesteld, is thuis heel veel te kort gekomen in zijn jeugd. En daar betaald hij nu een prijs voor.
Dat neemt niet weg dat ik niet naar mijn eigen aan deel heb gekeken. Ik ben juist iemand die met een mini muizen beetje genoeg heeft, omdat ik het warmste thuis had wat je je maar kan wensen.
Ook dat zie ik nu pas in. En Ik oprecht er van overtuigd ben, dat je thuis je heel veel mee geeft in hoeveel aandacht iemand nodig heeft...
Heb je het zo al eens bekeken?

Nu te laat maar wie weet voor een nieuwe relatie...
Sterkte met alles.

Miss
Correctie

Een warm thuis is voor iedereen anders, mijn moeder is zeer dominant wat voor mij " normaal was" dus ook absoluut door is gegaan in mijn aangaande relatie met man.

Nu zie ik dat dat warm toch killer en koud is dan dat ik een jaren geleden vond. Maar niets vergeleken bij wat mijn man thuis had.
Dus vandaar de therm "warm"

Eigenlijk staat het los van vreemdgaan, maar ook weer vast. In mijn ogen dan.
Het gevoel van aanbid en geliefd te worden is dan zoveel moeilijker...

Knor
Oordeel

Brave Hendrik heeft hier inderdaad jaren geleden al gepost over zijn problemen in z'n relatie en het gebrek aan intimiteit oa.
Je kunt niet alleen maar met een soort blinde vlek naar de vreemdganger wijzen, zo van die is de enige en ook nog eens voor eeuwig schuldige, en alle aandacht moet naar het (voor eeuwige) slachtoffer. Dan geef je jezelf en de ander een rol waar je heel moeilijk weer uit komt.

Pagina's