Home » Forum » Ik wil ex terug

Ik wil ex terug

94 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
marieke74
Ik wil ex terug

Al zo'n 5 jaar zijn we met elkaar "bezig". We hebben inmiddels samen een zoontje van 3 jaar. We zijn een tijdje uit elkaar geweest en toen heeft hij "het licht" gezien en wilde het nog een keer proberen. Ik vertrouwde hem niet, maar wilde het toch proberen. We hebben het ongeveer een jaar geprobeerd, maar hij verviel weer in zijn oude gedrag, zoals veel alcohol drinken, 's nachts leven en chagerijnig zijn 'ochtends. Hierdoor groeiden we weer verder uit elkaar. Na weer eens beledigd te zijn door hem, heb ik hem eruit gezet. Binnen 2 weken had hij een nieuwe vriendin, wat me ontzettend pijn doet. Hij slaapt er elke nacht, zit er elke minuut van zijn vrije tijd, en kan daar schijnbaar wel aardig tegen doen. Ik heb hem van de week weer gezien en hij was aardig en zag er zo leuk en aantrekkelijk uit. Ik snap mezelf niet, maar nu denk ik "ik had meer mijn best kunnen doen". Hij misschien ook wel, maar ik ook. Ik heb dus nog steeds gevoelens voor hem en ik vind hem ineens weer aantrekkelijk. Het doet me daarom extra pijn dat hij elke nacht bij die andere vrouw is. Hij zegt dat hij niet verliefd is en geen relatie wil met haar, maar waarom zit hij er dan elke dag en nacht? Hij zegt dat hij nog een beetje van mij houdt. Denken jullie dat er nog een kans is? Hij doet erg afstandelijk naar me en zegt dat dat beter is. Maar misschien kunnen we in de toekomst een lat-relatie hebben ipv bij elkaar wonen? Hebben jullie tips hoe ik dit het beste kan aanpakken om hem weer voor mij te winnen in de toekomst? Ik ben er op dit moment gewoon ziek van, misselijk, trillerig en kan aan niks anders meer denken. Ik voel me heel erg somber.

groetjes Marieke

Marieke
Twee mannen

Deze man is twee mannen; de zuiplap die geen rekening met anderen wenst te houden en de charmante vent. Als hij verliefd is komt de tweede man naar boven, maar als na een tijdje het nieuwtje eraf is, krijgt man nummer 1 de overhand.
Jij verlangt naar de tweede man, na de eerste eruit geschopt te hebben, maar helaas je krijgt de één niet zonder de ander. En als je de één een tijdje hebt gaat de ander de boventoon voeren.
Het enige dat jij aan deze situatie kunt veranderen is jezelf. Vergeet die charmante vent, want in die egoïstische sjacherijn heb je geen trek meer.
M.

Gijs
Herkenning

God, wat herken ik dit. Ik had ook al een maand of twee een heel slecht gevoel bij mijn exvriendin, twijfel ja of nee. Ik vond haar best irritant op zijn tijd, maar kon ook heeeeel erg leuk zijn. En vooral erg mooi. Toen het uitging, had ze direct een andere en men, wat ben ik jaloers. Bij hem is ze vast wel weer die vreselijk leuke, lieve, prikkelende prachtvrouw. Ik had echter op het laatst alleen nog die stille, afwezige en gesloten vrouw, waarmee het ook vaak niet boterde en waar ik maar geen hoogte van kon krijgen. Toekomstbestendigheid was nul komma nul en toch steekt het me als de neten dat ze nu met hem in bed ligt, met hem verliefd de stad ingaat, geinteresseerd is in hem, hem spannend vindt. Bweeeee, ik heb dat ook allemaal meegemaakt bij haar, maar weet dat het overgaat. En toch... :-(
Advies: loslaten (goh?). Beter word je relatie niet dan wat het was namelijk. Hij zal nooit die persoon blijven, in elk geval niet bij jou. Hoe hard ook, hij was het niet voor jou. En die nachten zijn vreselijk, met het besef dat... Aan de andere kant is dit misschien de enige manier waarop jullie uit elkaar konden. Die deur is nu echt dicht en beiden kunnen jullie verder.
Succes!
Groeten,
Gijs

marieke74
Reactie

Hij is inderdaad 2 mannen. Altijd geweest. En de ene is zooo leuk en lief. En de andere is heeel erg...een egoistische alcoholdrinkende beledigende ontevreden man. Ik snap niet dat die 2 mannen in 1 persoon kunnen zitten. Maar als ik dan die lieve man zie, vind ik hem weer zooooo leuk. En hou ik nog van hem, en zie ik weer de mooie momenten. Ik vergeet dan de slechte momenten. Misschien eens goed om die slechte momenten op te gaan schrijven. Maar op dit moment heb ik het allesoverheersende gevoel dat ik hem terug wil en het feit dat ik elke ochtend zijn fiets bij haar huis zie staan (ik moet er langs fietsen als ik naar mn werk ga) maakt me misselijk en doodongelukkig..
Even een vraag: als je niet verliefd op iemand bent en geen relatie wil, waarom slaap je er dan elke nacht???

groetjes marieke

Tinus_p
Elke nacht

marieke:
"Even een vraag: als je niet verliefd op iemand bent en geen relatie wil, waarom slaap je er dan elke nacht???"
Gratis ontbijt? Geil?

marieke74
Betekenis

Dus het hoeft niet te betekenen dat hij meer voor haar voelt? Ik had hem vanmiddag een sms ergens over gestuud (ik moest iets hebben dat hij nog had), maar hij reageerde helemaal niet. Vanavond hem gebeld waarom hij niet terug gesmst had. "Oh, ja vergeten, ik had het druk". Vreselijk.. ik zit de hele dag met hem in mijn hoofd en hij vergeet me gewoon terug te sms-en.
Hoe weet ik of ik nog een kans maak? Zal ik het met hem bespreken, of kan ik beter nog even wachten?

groetjes Marieke

liat
?

Je schrijft zelf:

En de andere is heeel erg...een egoistische alcoholdrinkende beledigende ontevreden man.

en vervolgens schrijf je zelf hoe je het beste weer contact met hem kan krijgen. Je bent toch niet masochistisch? Word wakker!

marieke74
Reactie op mij

Maar dat beledigende was weer een reactie op mij en dat chagerijnige kwam ook een beetje door mijn reactie op hem. We hebben ook relatietherapie gehad en het was de bedoeling dat ik hem 's ochtends met rust liet, dus niks tegen hem zei. Hoogstens "hoe gaat het met je". Ik had hier meer mn best bij kunnen doen. En ik had niet zo moeten "zeuren" over zn alcoholgebruik. Dan was hij ook niet zo kwetsend naar mij toe geweest. Het was eigenlijk allemaal een reactie op mij. Ik had liefdevoller moeten zijn, minder zeurend. Dat is allemaal wat nu door me heen gaat. Want die andere vrouw zeurt niet, vindt het geweldig dat hij elke nacht bij haar slaapt. Dus is hij daar ook aardig tegen.. En ik ben jaloeeeeeeeers! Ik wil dat hij ook weer elke avond bij mij wil zijn. Hij had gezegd dat hij me niet miste, maar wel veel aan me dacht. Hij was opgelucht, maar ook verdrietig en boos. In eerste instantie was ik ook opgelucht, maar ook bang en eenzaam. Nu vind ik hem ineens weer leuk. Ik mis hem! Is dit niet een geval van "mn ogen zijn geopend?" Of slaap ik juist?

groetjes Marieke

tonny
Volgens mij slaap je...

... en je droomt!

Het is naar, het is vervelend, maar word wakker, zet je jaloezie aan de kant. Als je een leven lang 'je best moet doen om lief en invoelend te zijn' ga je scheefgroeien. Met alle treurige gevolgen van dien!

tonny

Paula B
Word wakker marieke

"Het was eigenlijk allemaal een reactie op mij."

Tsja, als je jezelf dat voorhoudt blijf je afhankelijk. Niet doen Marieke, het is niet goed voor je! Een alcoholische nachtvlinder met een ochtendhumeur heeft zélf een probleem. Maak het niet het jouwe. Prima als je je veratnwoordelijkheid wilt nemen, jouw aandeel in jullie mislukte relatie. Maar blijf reeel en laat hem verantwoordelijk voor zijn aandeel. Jij had minder kunnen ´zeuren´, akkoord, is mogelijk. Maar jouw ´zeuren´ mag nooit een excuus voor hem zijn om beledigend of chagrijnig op je te reageren. Als jij je verantwoordelijkheid had kunnen nemen (minder 'zeuren') dan had hij dat ook kunnen doen (niet negatief reageren). Jij bent NIET verantwoordelijk voor zijn reacties op jouw gedrag!

Laat 'm los, deze charmante man. Hij zit vast aan een man met veel problemen met wie je geen gelukkige relatie kunt opbouwen.
Kan hij dat wel met die andere vrouw, prima! Maar voor jou, met deze instelling, wordt het beslist geen succes.

Het maakt niet uit of jij nog kansen zou hebben bij hem. Het gaat erom dat jij je moet realiseren dat hij geen kans meer mag hebben bij jou!

Starry Night
Gijs

Na je verdrietige en verwarde postings van een tijdje terug ben ik blij deze woorden van je te lezen. Volgens mij gaat het beter?

Starry Night
Marieke

Kan het zijn dat hij gewoon geen zin heeft zich te binden? Als er geen daadwerkelijke verliefdheid is tussen hem en zijn nieuwe vriendin, dan biedt dat hem misschien wel juist wat hij zoekt: wel een relatie, geen verplichtingen. Wel schrijnend dat er een kind in het spel is overigens.

Hoe dan ook: move on, ik geloof nooit dat deze man toekomstperspectieven biedt. En zolang je je op hem focust, sta je niet open voor anderen die dat wellicht meer verdienen.

Jons
Mishandeling

als een vrouw geslagen wordt door haar man, is dat toch ook vaak zijn reactie op haar? Het is haar schuld dat hij zo boos wordt dat hij slaat, het is haar schuld dat....
Het is dus jouw schuld dat...

kom nou toch! Het heerschap heeft dus geen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag? En je hebt nog een kindje ook! Nee, laat gaan, de lente is er, geniet met de kleine van het mooie weer en het licht en de ruimte en blijf ver weg van deze man!!!!

Sterket
Jons

Tirza G.
Hahhahhahah

Ja, zo zit het in elkaar. Als een man slaat, komt dat omdat die vrouw zo kan treiteren en zuigen. Hij móet wel slaan.

Eeeeeh............NEE dus. Dit is ZO fout, zo fout, ik kan niet eens beginnen uit te leggen hóe fout. Je slaat niet. Klaar. En als je die aandrang toch voelt, dan loop je maar even naar buiten.

Tirza

sidneysheldon
Denk aan de kleine

ik zou zeggen denk aan je kindje, die is beter af in een stabiele situatie zonder alcoholistische vader met gedragsproblemen, dan met 2 ouders die met allerlei stress thuiszitten. Het welvaren van je kindje, daar gaat het toch om?

Laat zitten die man, er zit ergens een veel leukere voor jou!

Jessicah
Relatieverslaving

Beste Marieke,
jouw berichtje "reactie op mij" doet me erg denken aan relatieverslaving. Ik mis je kwaadheid dat HIJ niet een beetje beter zijn best heeft gedaan, dat HIJ gelijk al gemakzuchtig bij de eerste en beste vrouw intrekt, dat HIJ zijn alcoholprobleem met bijkomend humeur niet onder ogen wil zien, enz. Google er maar eens op:
Wat is relatieverslaving?
Relatieverslaving betekent niet verslaafd zijn aan relaties en steeds weer een andere relatie willen of steeds weer verliefd worden, maar het betekent dat je op mannen valt die emotioneel beschadigd zijn en niet in staat tot het aangaan van oprechte intimiteit en bij wie je de onbedwingbare behoefte voelt om voor hem te zorgen en hem liefde te geven zodanig dat hij zal veranderen en jou uit dankbaarheid daarvoor al die liefdevolle aandacht en begrip en erkenning zal geven die je in het verleden zo gemist hebt. En als dat niet gebeurt, maar je in plaats daarvan liefdeloos, respectloos en onverschillig of zelfs gewelddadig behandeld wordt, ben je niet in staat deze relatie los te laten, maar heb je des te meer behoefte aan (het contact met) hem. Je kunt niet meer stoppen bezig te zijn met hem en met je gedachten hoe je de problemen in de relatie zou kunnen oplossen en hoe je de situatie onder controle zou kunnen krijgen. Je relatie is een obsessie geworden. Je hele leven, je gedrag en je emoties en gevoelswereld worden beheerst door de relatie en ook je gezondheid lijdt eronder. Je praat zijn fouten goed (‘hij bedoelt het niet zo’) en je neemt een onredelijk groot deel van de verantwoordelijkheid van de problemen op je. Je denkt dat het beter zou gaan als je meer je best had gedaan, of zou doen. Je neemt zijn geïrriteerde, humeurige buien, zijn onverschillige, denigrerende en ontmoedigende opmerkingen voor lief, die schrijf je toe aan zijn ongelukkige jeugd. En je probeert hem te helpen en hem zover te krijgen dat hij aan zichzelf en zijn problemen gaat werken, in de hoop dat hij zal veranderen en dat het dan allemaal toch nog goed kan komen. Maar ondertussen worden de pijn en de problemen alleen maar erger.
Natuurlijk mag je de leuke kanten van je ex missen, maar bedenk je dat het geen twee mannen zijn, maar een egocentrische alcoholist, die niet in staat is om een gelijkwaardige relatie aan te gaan met een dun vernisje van charmante aardige flitsende vent eroverheen. Zodra je ook maar ietjepietsje van hem vraagt komen er barsten in het vernis en zie je die ander er doorheen.
Het is een kwestie van wegwezen en wegblijven uit zelfbehoud, voor jouw , maar vooral voor je kind. Jij kan hem met alle liefde van de wereld niet redden, maar hij kan wel jullie ten onder sleuren. Hij kan alleen zichzelf redden als hij dat zelf zou willen, maar meestal blijven deze types van vrouw naar vrouw fladderen (alleen zijn kunnen ze ook helemaal niet) en zal uiteindelijk misschien sterven aan levercirrose of wegkwijnen in een Korsakoff syndroom.
bedenk je dat echte liefde een kwestie is van geven en nemen van BEIDE kanten en vooral van delen met elkaar. Echte liefde hoef je niet te verdienen met constante opoffering en tenenloperij, maar lijkt meer op een luie stoel waar je heerlijk omarmd je zelf kunt zijn, alleen dan met z'n tweeën.
Sterkte en zoek hulp als het je niet blijkt te lukken om hem los te laten. Zo'n scheve relatie is niet alleen erg slecht voor jouw, maar ook bijzonder slecht voor je kind als voorbeeldfunctie.
Groetjes jessica

yelle
Pijnig jezelf zo niet

Stop met de schuld op jou te nemen,want dat lost niets op.Het was toch niet jouw schuld dat hij dronk en vaak zo vervelend deed.Jullie hebben het al eens terug geprobeerd en dat is verkeerd afgelopen.Laat alles een tijdje rusten,ga dingen doen die je blij maken,eventueel met vrienden of familie eens op stap enz...Neen,dit is echt geen geval van 'men ogen zijn geopend".Je bent teleurgesteld,verdrietig,je mist hem omdat je waarschijnlijk nog steeds ergens wat voor hem voelt.Je had het recht hem aan de deur te zetten,omdat je een leven met hem niet leuk vond door zijn gedrag.
Denk nu niet dat iemand op één twee drie zomaar veranderd,want dan maak je jezelf maar wat wijs.Bij zijn nieuwe vriendin is alles nog nieuw, ze zijn stapelverliefd en dan zie je alles door een roze bril,wil je je beste kant laten zien.Geloof me,wanneer hij ook tegen haar met verloop van tijd zo vervelend gaat doen,zal de pret snel uit zijn.
Ga niet zitten kniezen in je eentje om een verlies dat geen verlies is.Je kent zijn slechte kant,maar je vindt hem waarschijnlijk een knappe vent wat het uiterlijk betreft.Zet dat eventjes uit je hoofd,want op basis van een leuk uitzicht ga je geen stap verder komen.
Wordt wakker!

marieke74
Reactie

Ik heb hem net even gezien en ik weet nu ongeveer hoe het komt dat de relatie stuk is gelopen. Het is al een keer eerder uit geweest tussen ons, en toen heb ik na een jaar oid iets met een man gekregen. Hierna wilde hij me ineens terug (hij had het licht gezien). Met die man heb ik altijd vriendschap aangehouden. Hij geloofde mij niet en dacht dat we sex hadden of dat er meer was. Ik vond het gewoon een fijne vriend. Daar gingen de kwetsende opmerkingen ook over. Ik kan het me nu wel voorstellen dat hij er zo'n moeite mee had. Volgens hem heeft die andere man alles kapot gemaakt, is hij "het kwaad" (zei hij net). Ik kan wel huilen. Ik met mn eigenwijze kop had zoiets van "nee, ik wil wel vriendschap met die man blijven houden". Had ik dus niet moeten doen. Hij heeft een jaar geen alcohol meer gedronken, voor mij, voor onze relatie, voor zichzelf en onze zoon. Nu drinkt hij weer. Hij slaapt inderdaad elke nacht bij die vrouw, hij kan absoluut niet alleen zijn. Maar ik zie nu mijn eigen aandeel in de mislukte relatie. We hadden meer ontspannende dingen samen moeten doen, We deden alleen werken en voor onze zoon zorgen, niks leuks samen. Dat hadden we moeten doen. Ik had er ook meer energie in kunnen steken. Ik ben zo ontzettend verdrietig. Ik weet niet of het bij mij relatieverslaving is, misschien wel misschien niet, ik herken er wel heel veel in. Maar ik wil hem toch voor mij terugwinnen. Hij zei net dat hij er definitief een punt achter heeft gezet. Vanavond ga ik er nog een keer met hem over praten. Of we in de toekomst geen latrelatie kunnen proberen, dat ik mn eigen fouten nu in zie, en dat ik daar deze rustperiode voor nodig heb gehad. Ik hou nog van hem.. ik kan er niks aan doen. Bedankt voor de fijne reacties trouwens.

groetjes Marieke

Rafelkap
Twee

Bij een relatie zijn er altijd twee.. al is het alleen maar dat jij dacht dat het drankgebruik wel over ging. Het is niet jouw schuld, laat je niks aanpraten.
Hoe moeilijk ook, voor je ex is het zo te lezen voorbij. En jij moet ook verder, voor jezelf en je kind, hoe moeilijk ook.
Probeer een poosje tot rust te komen, met vriendinnen afspreken, sporten, je op je werk of hobby's te richten.
Scheiden doet heel erg pijn.

marieke74
Ik geef het nog niet op

Vanavond ga ik hem vertellen hoe ik erover denk en dat hij nu geen antwoord hoeft te geven, maar ik het wel fijn zou vinden als hij er over na wil denken. Ik denk dat hij nu nog te boos is en het meteen zal afwijzen. Ik denk dat we wel nog een kans maken over een tijdje als de gemoederen wat bedaard zijn. Als we er beide meer energie in steken. Het is niet zo dat hij niks meer voor me voelt. Ik hoop zo dat hij vanavond me niet meteen af wijst. Dan ga ik instorten denk ik. Ik sta te trillen op t moment van de zenuwen.

groetjes Marieke

Doornroosje
Jaloezie

Je bent gewoon jaloers marieke en daarom denk je nu dat je hem terugwilt. Als die ander er niet was geweest, was je gevoel waarschijnlijk heel anders geweest.
Voor mij nu even heel herkenbaar. Ik die dacht niet jaloers te zijn aangelegd. Ik heb een paar jaar geleden een affaire gehad met een man, ik getrouwd, hij ook. We waren smoorverliefd maar ik behield gelukkig mijn verstand en heb het mijn man verteld. Daarna diep dal,maar we hebben het gered. Deze man is gescheiden en heeft sinds kort een nieuwe vriendin. En OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH wat ben ik jaloers. Ik heb er echt een paar hele slechte nachten van gehad, ik kan haar niet zien en wil al helemaal niets van haar weten. En eigenlijk wil ik De Man weer voor me winnen om te horen dat hij na al die jaren mij nog steeds het liefste wil. Het is te zot voor woorden omdat ik nota bene een einde heb gemaakt aan die affaire. Dat is dus wat jaloezie met je kan doen.
Groetjes Doornroosje

even niet
Doornroosje o.t.

OOOOOOOOOH wat kan ik me dat goed voorstellen. Ik denk dat het weer iets is waar je mee moet leren dealen en dat je dat ook gaat lukken. Maar toch, zo zie je maar hoe lang het duurt voordat alles echt helemaal een plaats heeft gekregen. Je snapt het misschien wel: ik ken het gevoel ook. En toen ik hoorde van die vriendin (en ik heb het niet over mijn exman) ging mijn maag draaien. Toen ik ze samen zag ben ik een week letterlijk ziek geweest. Heb ik me alleen maar druk gemaakt over hoe hij nog voor mij voelde en hoe het met haar zou zijn. Wat hij allemaal tegen haar zou zeggen en met haar zou doen. En of het net zo was als met ons. Wat ik me niet voor kan stellen.
Life goes on....ook voor hem. Ik denk doornroosje dat je geen twee relaties met elkaar kunt vergelijken. Zoals jij toen voor je man gekozen hebt, heeft hij nu uiteindelijk ook weer zijn leven opgepakt. Wat niets wil zeggen over jouw plek en betekenis in zijn levenen in zijn hart. Zoals jij hem niet meer uit kunt wissen, kan hij dat met jou ook niet.

marieke74
Puur en alleen jaloezie

Ik weet niet of het puur en alleen jaloezie is. Tuurlijk ben ik jaloers. Waarom kunnen zij het wel gezellig hebben, als het ons niet lukte? Waarom vindt zij het geen probleem dat hij midden in de nacht met een flinke dosis alcohol op naast haar in bed kruipt? En dan ga ik twijfelen aan mezelf. Ik heb gisteren een heel goed gesprek met hem gehad. Heb alles wat ik voelde en dacht met hem besproken. Hij vond het wel vreemd dat ik die dingen nu pas in zag en niet in de tijd dat we het weer opnieuw geprobeerd hebben. Schijnbaar had ik deze rustperiode nodig om mijn aandeel in het mislukken van de relatie te zien. Ik begrijp ook nu pas dat het hem kwetste dat ik nog met die andere man om ging. We gaan proberen een vriendschap op te bouwen (leuke dingen doen met en zonder onze zoon), en als dat goed gaat misschien in de toekomst een latrelatie proberen (we gaan nooit meer samenwonen). Hij stond er positief tegenover. Sex met die andere vrouw is puur geilheid. Hij heeft al 2 jaar geen sex meer gehad. Dus van 1 kant begrijp ik het wel. Meer voelt hij niet voor haar. Ik voel me nu een stuk rustiger, alhoewel ik nog steeds een beetje misselijk ben. Ik hoop dat het goed komt. Bedankt voor de reacties, ze zijn heel waardevol.

groetjes Marieke

Lentezon
Tsja

"Waarom vindt zij het geen probleem dat hij midden in de nacht met een flinke dosis alcohol op naast haar in bed kruipt?"
Hoelang heb jij dat "goed" gevonden?
Gaat hij ook nog iets aan zijn (grote) aandeel van het falen van de relatie doen? Ik krijg het idee dat je jezelf nu aan het aanpraten bent dat het jou schuld is, omdat je hem terug wilt. Maar hoeveel kansen heeft hij al niet gehad? Ik snap al helemaal niet dat je goedpraat dat hij drinkt en dan tegen je tekeer gaat. Wat voor voorbeeld is dat naar je kinderen toe?
Stel je eens voor dat je kind zo`n partner heeft, wat zou je zeggen? "niet zo erover zeuren, dan houdt het wel op!"......

En bij Oprah zeiden ze het ooit zo mooi: geloof hem, als hij zijn ware gezicht laat zien. En die heb je gezien.

doornroosje
Even niet (ot)

Hoi!! Is het dan toch niets geworden met die andere man. jammer zeg. Fijn dat je me even een hart onder de riem steekt. ja het is vreselijk, ik herken mezelf haast niet terug. Heel af en toe heb ik nog mailcontact met X, eigenlijk vooral op zijn initiatief. Hij mailde me een tijd geleden dat hij een vriendin had en hij zei zelfs haar naam. Ik kon het niet laten te googlen en ja ik vond haar, met foto zelfs. Ik was niet heel erg onder de indruk van de foto, gelukkig, en dat maakte me rustig. Een week later zat ik met mijn man in een eetcafé, en wie kwamen daar binnen, aaaaaaaarggghhh, hij met nieuwe vriendin. Vreselijke situatie, man kent X niet, zucht zucht, gelukkig gingen ze weer weg. Daarna toch wat smsjes over en weer om de idiote situatie even te bespreken. Helaas had ik ook gezien dat Zij toch leuker was dan ik dacht, grrrr. En het allerergste: gisteren ontdekte ik Haar op het schoolplein grenzend aan het schoolplein van de school van mijn kinderen. We wonen in een grote stad, hoe is het toch mogelijk... Ze staarde mij ook aan, waardoor ik begreep dat zij inmiddels ook weet wie ik ben. Daarna kon ik het niet laten X te smssen dat ik Haar zag, smssde hij terug dat zij hetzelfde had gedaan. Hij vroeg hoe ik haar vond, maar ik krijg er echt geen compliment uit. Ik vind haar bij voorbaat dom en lelijk, heel slecht van me. Wat me wel erg goed deed was dat zij hem had gebeld en gezegd dat ze me mooi vindt en dat ze een beetje jaloers is. Oh oh oh, en dit gaat dus over allemaal 40 plussers, ik schaam me echt dood. Hij vindt dat ik het hem moet gunnen, een nieuwe liefde na alles wat hij doorstaan heeft met mij, en hij heeft natuurlijk helemaal gelijk, maar ik gun het hem niet en vooral haar niet. Hele primaire gevoelens komen in me naar boven. Naar mens ben ik eigenlijk.

Doornroosje

even niet
Doornroosje o.t.

O wat ben jij slecht en kinderachtig zeg. Net zo slecht en kinderachtig als mij:).
Ik was ook al blij dat ze niet erg aantrekkelijk is en ik heb niet gerust voordat ik door een paar mensen bevestigd kreeg dat ik echt veel mooier ben (de mensen die ervan weten). Onnozel he? Alsof het daarom gaat, maar toch een pleister op de wonde. Toen we elkaar voor het eerst zagen voelde ik meteen dat ze het weet van mij en ook dat ze jaloers is. Hoe meer ik in de buurt ben, hoe meer ze aan hem plakt. Het lijkt wel of hij met lijn ingesmeerd is. En als ze denkt dat ik niet kijk zit ze me te bekijken. Bij hem zie ik het "ongemakkelijk voelen" ervan af stralen. Hij zoekt nog oogcontact.
Ik denk dat ik vanavond mijn charmes maar eens in de strijd ga gooien (dan zie ik hem). Vorige keer vond ik het vreselijk moeilijk maar ik ben er nu op voorbereid.
Nee, ik vind haar onaantrekkelijk en onaardig. Ik gun het haar helemaal niet. En hem gun ik alleen mezelf :).
En als ik de kans krijg, zal ik zeker heel subtiel zeggen dat ik eigenlijk...ehhhh....een ander type bij hem had verwacht.
Jazeker, een 40-plusser spreekt hier. Heel erg. Schandalig.

Maarre....jullie hebben dan toch nog behoorlijk contact als je elkaar gaat sms-sen? Het bloed kruipt waar het niet gaan kan?? Of kun je hiermee omgaan zonder dat het je huwelijk weer aan het wankelen brengt?

Doornroosje
Even niet (ot)

oh heeeeerlijk, je bent net zo erg als ik!! Nee, het brengt mijn huwelijk absoluut niet aan het wankelen, dat is het gekke, daar heeft het eigenlijk niets mee te maken. Ik wil met Hem ook helemaal geen relatie ofzo. Ik ben gelukkig met mijn leven. Maar vanwege de heftige liefde die we toch hebben gehad en de onmogelijkheid daarvan en het verdriet van toen, komen deze slechte emoties bij mij los, denk ik. Een nieuwe liefde voor hem confonteert toch weer extra met dat wat nooit heeft kunnen zijn, of zoiets. We mailen, smssen heel zelden (meestal begon hij, maar dat zal nu wel ophouden), mijn man weet dat er nog wel eens mailcontact is.
Maar Even Niet, over welke man gaat dit? Is dit de man waar je na je scheiding een relatie probeerde op te bouwen? Heeft hij het uitgemaakt of jij?

Groetjes Doornroosje

even niet
Doornroosje (o.t.)

Oh, gelukkig. Ik dacht even dat je weer twijfelde over je beslissing.

En ja, over die man gaat het. Tja, wie heeft het uitgemaakt? We hebben het niet echt uitgemaakt, het is een ingewikkeld verhaal. En ik weet bijna wel zeker dat het verhaal nog niet af is. Er hangt nog een hoop tussen ons, het is toen gewoon te abrupt afgebroken en nooit uitgepraat.
Maar ja, ik ga er niet op wachten en ik kijk goed rond wat er nog meer op deze planeet loopt :). Zo ver ben ik inmiddels toch wel.

marieke74
Vriendschap

***"Waarom vindt zij het geen probleem dat hij midden in de nacht met een flinke dosis alcohol op naast haar in bed kruipt?"

Hoelang heb jij dat "goed" gevonden?***

Ik had het in het begin niet eens in de gaten dat hij zo veel dronk. Na een tijd begon je dat wel wat te merken en toen ik zwanger was drong het eigenlijk pas geheel tot me door. Hij zwoor te stoppen met drinken als het kind er eenmaal was. En ja, ik was naief.. en verliefd.

"Gaat hij ook nog iets aan zijn (grote) aandeel van het falen van de relatie doen?"

Daar hebben we het niet over gehad. Hij heeft wel 1 jaar niks gedronken toen we het opnieuw probeerden. Maar ik ga niet meer met hem samenwonen. Dus als hij veel drinkt, ligt hij daarna in zn eigen bed, en niet in mijn huis. We gaan gewoon regelmatig wat afspreken. Ik probeer ook echt mijn eigen leven op te bouwen met eigen vrienden en bezigheden. Het wordt dus heel anders dan eerst. Als het uberhaupt tot een latrelatie gaat komen natuurlijk. Eerst maar eens kijken of de vriendschap gaat lukken. De andere vrouw weet het nu en heeft het er erg moeilijk mee. Zij heeft inmiddels gevoelens voor hem gekregen.. Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat. Heb er nog niet zo'n rustig gevoel bij als ik heel eerlijk ben.

groetjes Marieke

yelle
Blijf in jezelf geloven meid

Ik weet niet wat het is met die mannen,maar mij lijkt het er toch een beetje op dat hij jou een soort van schuldgevoel wil aanpraten hoor.Hij heeft een probleem,hij is het probleem!Hij is diegene die niet van de alcohol kan afblijven en daardoor jouw en je kind het leven heeft zuur gemaakt.Het is makkelijk voor hem om de oorzaak van de mislukte relatie bij jou te leggen he.Hij vindt waarschijnlijk dat hij niets verkeerd heeft gedaan,want in zijn ogen was jij de zeur die niet kon verdragen dat hij een glaasje teveel op had.Maar...dat was je volste recht.Probeer dat nu eens voor ogen te nemen.
Blijf toch in jezelf geloven meid en ga niet mee in zijn zelfmedelijden.Je bent iemand waard die je graag ziet,die met je begaan is en iemand die het niet nodig vind om constant aan de fles te hangen.

marieke74
Sex

Het klopt dat hij al 2 jaar geen sex meer heeft gehad. In de anderhalf jaar dat we het opnieuw geprobeerd hebben (een relatie te hebben en samen wonen), hebben we geen sex gehad... Het voelde raar om dat te doen. In principe leefden we dus een beetje als "broer en zus", maar we knuffelden wel veel en we voelden ook meer voor elkaar dan "broer en zus". We hebben er gewoon geen aandacht aan besteed, niks ontspannends met elkaar gedaan zonder zoon erbij. Ik zie nu alemaal waar de fouten zitten.
Dus ik snap wel dat hij even moet "uitrazen".

groetjes Marieke

Pagina's

Onderwerp gesloten