Relaties Relaties

Relaties

In een hoekje gedreven

Hallo forum lezers,
Ik wist even niet onder welke kopje ik mijn verhaal zou plaatsen, vandaar onder relatie. Graag wil ik jullie meningen, voel me in een hoekje gedreven en gaat hieronder door. Ik heb 4 jaar geleden een man leren kennen maar meneer had bindings angst( ik ook trouwens) na 3 maanden begon hij afstandelijk te doen, heb ik maar hem geholpen om er een eind aan te maken want die lef had hij niet om eerlijk toe te geven. Daarna niet meer gezien of gesproken tot vorig jaar september, we kwamen elkaar weer tegen en wilden opnieuw proberen. Op de derde date kreeg hij een beroerte in mijn bijzijn, een verschrikkelijke nacht voor hem, zijn familie, die ik die nacht ook voor het eerst zag. Lang verhaal kort te maken, natuurlijk familie dankbaar dat ik erbij was en de ambulance had gebeld etc. Hij is al 3 maanden aan het revalideren, helaas is hij halfzijdig verlamd maar met de  tijd zal lopen met stok beter moeten gaan, praten kan hij sowieso heel goed alleen zijn linkerarm doet voorlopig niks. Ik heb hem nooit in de steek gelaten, ben om de dag naar hem geweest met alle liefde, natuurlijk zaten we niet op de relatie level maar toch zag hij liever als een relatie om hem niet te kwetsen heb ik maar het woord relatie weg gelachen. Ik heb hem als ziek persoon leren kennen en niet als hoe het hoort. Hij mag over een paar weken naar huis maar mag niet alleen zijn thuis, heb familie verteld dat er thuiszorg geregeld moet worden maar zowel hij en familie hadden gehoopt dat ik de zorg zou overnemen, die verantwoording kan en wil ik niet nemen, ik heb mijn werk, een oude moeder die wel eens op me leunt en mijn dochter die mij nodig zal hebben als ze een baby heeft. Heb aangegeven dat ik dat niet kan, ook in zijn gezonde toestand had ik ook niet snel bij hem ingetrokken zonder hem goed te leren kennen, wil hem blijven opzoeken en helpen waar nodig, en op die manier elkaar leren kennen dat is het minste wat ik kan doen, kan niet zomaar mijn leven opgeven. Nu is hij zeer teleurgesteld, en kwam laatst met zelfmoord appjes aan, en natuurlijk weet ik dat het een vorm van aandacht is, daar heb ik hem ook goed op aangesproken maar voel me wel al dagen heel rot, weet dat ik me niet schuldig moet voelen maar in m'n hoofd wordt ik gek en niemand die vraagt behalve m'n eigen zusjes hoe ik dit ervaar, bij meneer draait alles om hem heeft niet alleen met zijn ziekte te maken is ook stukje karakter maar ook mijn geluk is belangrijk. Sorry voor mijn lange verhaal maar wat zouden jullie doen in dit geval? Nogmaals vind ik het heel erg voor hem dat gun ik niemand maar is een sterke man gaat goedkomen met de tijd. Die man heeft altijd klaar gestaan voor zijn familie dus hoop ik dat zij ook voor hem alles goed regelen..


Ik vind dat je gelijk hebt. Neem afstand.  En ik zou heel, heel duidelijk zijn naar hem en zijn familie. Je bent nu vanuit schuldgevoel bezig. Door niet duidelijk te zijn krijg je verwachtingen. Je hebt er goed aan gedaan door 'nee' te zeggen. 

”ook in zijn gezonde toestand had ik ook niet snel bij hem ingetrokken zonder hem goed te leren kennen,”

“wil hem blijven opzoeken en helpen waar nodig, en op die manier elkaar leren kennen dat is het minste wat ik kan doen”
Wil je dat echt?

“ bij meneer draait alles om hem heeft niet alleen met zijn ziekte te maken is ook stukje karakter”
Wil je echt een relatie met zo iemand?
Zo nee, dan zou ik ermee stoppen. Want als je geen relatie wilt, waarom zou je dan om de dag naar hem toegaan? Of zou je dat bij een willekeurige kennis ook doen? Je wekt daardoor juist verwachtingen die niet passen bij hoe jij erin staat.

”Nu is hij zeer teleurgesteld, en kwam laatst met zelfmoord appjes aan”
Dat zou voor mij reden zijn om juist snel weg te wezen. Dat is manipulatief gedrag en een rode vlag. Wegwezen dus.

”voel me wel al dagen heel rot, weet dat ik me niet schuldig moet voelen maar in m'n hoofd wordt ik gek”
Zijn manipulatieve gedrag werkt dus. Geef niet toe aan je schuldgevoel. Beter juist wegwezen nu het nog kan. Straks zit je helemaal in zijn manipulatieve web verstrikt. Hoe moeilijk ook, en wat hij of zijn familie ook zegt, ik zou er helemaal mee kappen. En voor een fijn leven kiezen.
En liever oude buren bezoeken die dat waarderen in plaats van mij een schuldgevoel aanpraten.

Lekker makkelijk van de familie zeg! Een beetje afschuiven op een "scharrel" en zelf niks hoeven doen! Ik geef je groot gelijk hoor! Ik persoonlijk zou ook niet meer zo vaak gaan, als ze zo gaan doen... Dan was ik er wel klaar mee hoor.

Je geeft zelf het antwoord al. Deze man is een 'meneer' voor je. Met deze manipulerende meneer zou ik alle banden verbreken.

Misschien als je goed naar je gevoel had geluisterd, had je na 'die avond' hem nog een keer een laatste kaart gestuurd, maar er toen al een punt achter gezet. Zet hem nu alsnog en ga door met je leven. 

Uit hoe je hem beschrijft en noemt (mijnheer) blijkt dat je mentaal allang afscheid hebt genomen.
Jullie hadden geen relatie en hebben geen relatie en met zo'n manipulatieve man moet je ook geen relatie willen, daar komt grote ellende van. Je bent hem niets verplicht. Neem afscheid, ook niet regelmatig langsgaan, dan blijft hij aan je hangen. Af en toe eens bellen (alleen als hij het gezellig kan houden) is genoeg, en ook dat kun je afbouwen. Richt je op je eigen leven en je eigen familie. Daar heb je je handen zo te horen al vol aan.

wat een manipulatief persoon zeg! Kies voor je eigen gezin en geluk meid, wegwezen! En inderdaad lekker makkelijk van die familie, verwachten dat jij de zorg op je neemt. Ik zou zeggen, ga genieten van het leven en je aankomende kleinkind, gefeliciteerd trouwens

Duidelijk zijn: tegen hem persoonlijk “Jij wil meer dan ik wil geven. Wij hebben niet dat soort relatie en dat wil ik ook niet. En wil je me nooit meer met zelfmoord dreigen?”
Tegen zijn familie schriftelijk: “Ik ga dit zeker niet doen, jullie hoeven van mij geen hulp te verwachten en ik wil er ook niet meer over aangesproken worden.”
Zelf zou ik het contact helemaal verbreken. Je bent hem niks verschuldigd en waarom zou je iemand in je leven willen (en zo dichtbij!) die je “meneer” noemt? 

Ik zou het contact verbreken. Jullie waren pas bij de derde date. Dat is nog geen relatie. 
Jij hebt vanuit je goede hart toch contact gehouden. En nu weet je opnieuw waarom deze man het niet is voor jou. 

Dus inderdaad een brief naar deze man met de uitleg dat jij niet in een relatie zit met hem en dat je dat ook niet wilt. En dat je hierbij het contact verbreekt. Met de beste wensen.

Als hij blijft aandringen, of de familie, dan blokkeren op mail en telefoon.

Ik zou 'm teruggeven aan zijn familie. 
Als in hélemaal, dus 1x uitleggen en dan uit je leven bannen.

Ik denk dat je al meer hebt gedaan dan je van jou mag verwachten. Dat zal een valse verwachting hebben gewekt en die moet je zo snel mogelijk rechtzetten.
Kennelijk is zijn band met zijn familie niet zo goed en schuiven ze het makkelijk op een ander af. Je kan aangeven dat meneer in een andere fase is beland en jij nu terug gaat naar jouw leven, je moeder, je dochter, je kleinkind want die heb je ondertussen verwaarloosd en hebben jou ook nodig. 

Helemaal eens met voorgangers. En normaal denk ik dan: het is al gezegd dus ik hoef het niet meer op te schrijven. Maar in dit geval maak ik een uitzondering omdat ik wil dat jij ziet dat veel mensen vinden dat jij het goed ziet! 

Het is pijnlijk en triest maar het is niet jouw verantwoordelijkheid om je hele leven om te gooien om zijn noodlot op te vangen terwijl dat tegen je eigen wensen en behoeften ingaat. Zelfs als je 20 jaar met hem getrouwd was, zou je naar je eigen behoeften en belangen mogen kijken. Maar nu dit gebeurd is met iemand met wie je nog niet eens een relatie had, is de claim van hem (en zijn familie) totaal ongepast. Die man is gek dat hij denkt dat hij jou zo onder druk mag zetten. Dreigen met zelfmoord is enorm grensoverschrijdend. Om die reden zou ik er dan ook helemaal mee kappen. Dit is niet gelijkwaardig en dat wordt het ook niet. Zielig of niet zielig, ben duidelijk, zeg het zoals het is “We hebben geen relatie”. Maak je van hem en zijn familie los en ga weer gewoon je eigen leven leiden. Natuurlijk geeft dat een rotgevoel. Het is niet niks wat hem is overkomen en hij gaat er duidelijk op een destructieve manier mee om. Daar loop je niet fluitend van weg. Maar schuldgevoel is echt onnodig. Het is niet jouw schuld dat hij in deze situatie zit en je bent ook niet verantwoordelijk voor een oplossing. 

Gozzie

Gozzie

25-01-2023 om 12:15 Topicstarter

Heel erg bedankt voor jullie reacties, fijn om dit te horen. Heb de kilte ook in zijn ogen gezien naar mij na mijn gesprek met hem, dat zegt ook genoeg. Het houdt mij nog wel even bezig maar weet ook wel dat het goed gaat komen, misschien mijn eigen schuld dat ik daar zo vaak was maar kon ook niet zomaar mijn rug toekeren naar iemand die in zo'n situatie terecht kwam, zit niet in mijn aard maar mijn ogen zijn goed open gegaan, mijn gevoelens en leven boeit hem niet als hij maar verzorgd kan worden. Heb een goed hart maar ben ook een sterke vrouw om voor mezelf te kiezen.

Ook ik vind dat je deze meneer het lekker zelf moet laten regelen met zijn familie. Maar ik moet wel zeggen dat ik de titel van je post misleidend vind. Ik vind namelijk dat vooral jijzélf je in dat hoekje hebt gemanoeuvreerd. Jij koos er zelf voor om zo vaak bij hem langs te gaan. Dat is volgens mij geen normaal gedrag voor ‘zomaar een vriend’. Daarmee schep je naar mijn idee zelf verwachtingen bij hem en bij zijn familie. Dus ik hoop dat je hieruit een les trekt voor jezelf. Helpen is uiteraard heel lief en goed, maar hou het binnen de perken en wees helder in wat je wel en niet kunt bieden.

Gozzie

Gozzie

25-01-2023 om 12:46 Topicstarter

Ergens heb je gelijk Jonagold maar wij zijn natuurlijk weer met elkaar gegaan om elkaar weer te leren kennen en of het wat gaat worden, kon dan niet die avond zeggen, sorry nu jij beroerte hebt wordt het niks meer, vandaar uit goede wil ben ik hem blijven opzoeken om hem te steunen. Had beter moeten weten

Gozzie schreef op 25-01-2023 om 12:46:

Ergens heb je gelijk Jonagold maar wij zijn natuurlijk weer met elkaar gegaan om elkaar weer te leren kennen en of het wat gaat worden, kon dan niet die avond zeggen, sorry nu jij beroerte hebt wordt het niks meer, vandaar uit goede wil ben ik hem blijven opzoeken om hem te steunen. Had beter moeten weten

Maar er zit echt heel veel ruimte tussen meteen contact verbreken en intensief zorgen. Het was naar mijn idee prima geweest als je eens een keer was langs gegaan en een keertje had gebeld en het daarbij had gehouden. Om de dag langsgaan vind ik passend bij als je al een relatie hebt.

Maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Dus stuur vandaag nog een appje, mailtje of briefje (bellen lijkt me in dit geval minder handig) met heel kort dat je niet gediend bent van zijn manipulatieve gedrag en dat je besloten hebt niet meer te komen. Dat je hem het beste wenst, maar dat het hier ophoudt. Datzelfde briefje zou ik aan zijn familie sturen. Gewoon finaal de banden verbreken. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.