Home » Forum » Mijn man liegt en bedriegt

Mijn man liegt en bedriegt

109 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Markat
Het blijft een forum

Waar iedereen verschillende meningen meer kan zetten.
Toen ik bij mijn partner wilde blijven na vreemdgaan viel men over elkaar heen om te zeggen dat ik weg moest. Nu is het 'over de rand duwen'als je iemand erkent in haar verontwaardiging.
Waar ik het wel mee eens ben is de zaak van de kinderen: die hebben net zoveel recht op hun vader als voor de breuk. Dus ook niet meer recht als hij nauwelijks naar ze omkeek.

Ff zo
Emoties

Ik ben helemaal geen voorstander van "beleid" op OO in de zin van dat "we" zouden beslissen mensen te adviseren wel of niet te gaan scheiden als de partner vreemdgaat. Dat is natuurlijk onzin.

Waar het mij (en denk ik Ad) om gaat, is dat als iemand hoog in de emoties zit, zoals woedende vrouw, dat ik denk dat het beter is om iemand eerst tot rust te laten komen voordat ze definitieve beslissingen neemt. Dan kan ze, als ze tot rust is gekomen, ALSNOG beslissen dat ze wil scheiden (haar goed recht), maar dat is die beslissing niet in een emotionele staat genomen. Het is een heftige beslissing, niet alleen voor haar maar ook voor de kinderen, en die wil je (denk ik) niet overhaast nemen.

En iemand tot rust laten komen, lukt misschien beter met bepaalde relativerend opmerkingen van onze kant (en dingen als "neem de tijd voor je een definitieve beslissing neemt" en "overdenk goed wat het voor je kinderen voor gevolgen heef""), dan de meer aanjagende reacties als "hij kan oprotten" of iets in die trant.

Narcis
Geef het niet zo maar op.

Hij gaat vreemd en jij bent je kinderen voor de helft van de tijd kwijt en ze worden deels opgevoed door haar! Of meneer gaat ver weg wonen en de kinderen zien hun vader enkel 2 weekenden per maand en af en toe in de vakanties. Verhuizen, financieel gedoe. Scheiden is hel, voor degene die achterblijft maar vooral voor de kinderen.
Ik zou het even laten bezinken en kijken hoe hij gaat reageren. Als hij nog wil een dat duidelijk laat blijken zou ik alles op alles zetten om de relatie te redden, al zal ook dat geen makkelijke weg zijn. Maar als hij niet meer wil dan zou ik je aanraden om je zelf te beschermen en een scheiding op te starten en het snel proberen te regelen.

M Lavell
Dubbel leven

Pennenstreek "Sjonge, dus we moeten er maar vanuit gaan dat in ieder huwelijk wel eens wat gebeurt? En dat maar accepteren?"
Eh... Dat zou best wel eens een optie kunnen zijn.

Los van het feit dat huwelijkse trouw tot de dood ons scheidt een door mannen bedacht concept is om vrouwen in toom te houden, laat dat dood gaan ook nog eens steeds langer op zich wachten.
Zo wordt het steeds waarschijnlijker dat er in een huwelijk wel eens wat gebeurt.

Die realiteit geeft ruimte aan een nieuw soort optimisme.
van "ons zal dat niet overkomen" naar "wij vinden daar binnen ons huwelijk een weg voor"

Het alternatief is scheiden. En weer trouwen. En weer scheiden. En weer trouwen.... etc.

Natuurlijk heeft een ieder het recht om zich bedrogen te voelen bij zoiets. Er is geen verbod op het je volkomen in verdriet en verlatingsangst te storten. Het is ingebakken en goedgekeurd door de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen om dat allemaal zo te voelen.

Maar het is wel goed om je te realiseren dat het vooral een cultureel ingegeven gevoel is. Het is zoals het ons is voorgedaan en geleerd maar het komt uit een tijd dat eeuwig nog niet zo lang duurde.
De helft ongeveer.

@Emma
huisvrouwen?

Ik kan je een heel eind volgen, Mlavell, maar gevoelens van verlatingsangst associeer ik nou niet meteen met goedkeuring door de vereniging van Huisvrouwen. Het komt op mij nogal denigrerend over: het is zeker niet iets van alleen vrouwen.
En natuurlijk is ons gedrag (en onze gevoelens) cultureel bepaald. Wat kunnen we daarmee, behalve constateren dat het zo is?

M Lavell
Geen natuurramp

Toch is die associatie er. Zelfs verdriet (hoe dat eruit moet zien) en angsten zijn in hoge mate cultureel bepaald. We zijn apen. We doen wat ons is voorgedaan. (ja, mannen doen dat ook. Maar het gaat in dit geval nu eenmaal over een vrouw. )
We zijn ook mensen die na kunnen denken. Wij kunnen ons gedrag in weerwil van dat wat cultureel diep ingebakken zit, veranderen. Daarmee ontstaan nieuwe mogelijkheden en nieuwe voorbeelden.

De constatering dat het zo is, mijn verdriet is cultureel ingebakken, kan je helpen het verdriet te relativeren. Het is geen natuurramp waar je helemaal niks tegen kunt doen.

Flanagan
Woedende vrouw #36

' Het enige wat er door mijn hoofd spookte is, waarom tijdens ons heel huwelijk, stelde het niets voor. We hebben samen nog wel triootjes gehad met een andere vrouw erbij, mijn libido is ook erg hoog en hij kwam niets te kort.'

Hieruit blijkt dat jullie beiden ' avontuurlijk' zijn ingesteld. Zijn actie kan je plaatsen in de categorie hoerenbezoeker. Alleen dan gratis. Maar best avontuurlijk.
Terwijl jij ook avontuurlijk bent ingesteld, alleen niet zo avontuurlijk als je man, vind je dat hij te ver is gegaan.
Je hebt het over drie bezoeken in 10 jaar. Goed mogelijk dat hij van mening was dat jij zijn bezoek aan die ' hoer' niet zo'n probleem zou vinden omdat jij ook geen moeite hebt met een trio. Alleen had hij dat verkeerd ingeschat. Daarom kan hij die actie wegwimpelen als ' ze betekent niet voor mij' . Wat wrs ook het geval is. Een hoerenloper wilt alleen avontuurlijke sex. Dat is heel wat anders dan wat jullie samen hebben of hadden.

Je bent boos omdat hij je niet op de hoogte bracht van zijn avontuurlijke lust bij haar. Waar ben je nu het meest boos om? Dat hij een enkele keer sex heeft gehad met een ander of dat hij je niets vertelde?

Markat
Flanagan e.a.

Oh ja, dus omdat woedende vrouw met hem (misschien wel voor hem?) een triootje had, mag hij haar tien jaar lang bedriegen?

Overigens vind ik hoerenbezoek (in welke categorie je het maar voor de gemakkelijkheid plaatst) weer iets anders dan er een minnares op na houden. Voor mij erger dan met een minnares vreemdgaan trouwens.

Maar goed: de hele kwestie is: hij was niet waarachtig. Daarmee ontnam hij haar de keuze:
1.ja ik wil met deze man gaan en vind het prima als hij wat er naast doet of:
2.ja maar dan wil ik dat ook,
3.of: nee dit wil ik niet.

En dat moet je niet doen, vind ik, in een partnerrelatie, elkaar als intieme partners de keuze over zulke intieme dingen onthouden.

En dan gaan mensen hier zeggen "ja maar mannen vertellen het niet omdat ze weten dat die vrouw niet akkoord gaat" Ja, duh. Je bedoelt "omdat ze dan niet meer van twee walletjes kunnen eten" of "dan wil hun vrouw ook en daar hadden ze niet op gerekend"

Vind het trouwens een hele vage redenering hoor
Rechter: waarom verkrachtte u deze vrouw?
verdachte: omdat ze zich niet uit haar zelf liet gebruiken
of
Rechter: waarom sloeg u dat oude vrouwtje?
Verdachte: Omdat ze niet uit haarzelf haar geld gaf

Moeder: waarom neem je geld uit mijn portemonnee?
Kind: omdat ik te weinig zakgeld krijg

Vrouw: waarom loog je tegen mij over onze monogamie?
Man: omdat vreemdgaan niet mag van jou

Ad Hombre
Flanagan

Ze zegt wel ergens hierboven dat ze hem gedreigd had dat als hij zijn pik ooit ergens in zou steken zonder haar toestemming dat het dan afgelopen was. Dat vind ik dan weer een vreemd soort uitspraak. Wel een triootje maar owee als hij iets doet zonder toestemming. En de betreffende tante was blijkbaar ook al in beeld voor het triootje. Al net al een vreemde combi van seksuele vrijheid met heftige dreigementen als man net wat verder gaat.

Pennestreek
Enorm verschil

Nou Ad, ik zie echt niet in waarom een man, als zijn vrouw akkoord gaat met een triootje, blijkbaar ook meteen daarmee het recht verwerft om vreemd te gaan. Je kletst weer eens uit je nek. Goh, wat heb ik dat toch weer prachtig verwoord ;-)

Ad Hombre
Pennestreek

Dat beweer ik ook niet, maar ik vind zo'n heftig dreigement sowieso een beetje gek en zeker in een relatie waarin triootjes voorkomen. Het past ook wel een beetje bij de manier waarop ze vervolgens haar kinderen inzet om de man te straffen. Ik vind niet dat echtelieden een dergelijke totalitaire controle over elkaar moeten uitoefenen. Dat kan dan misschien nog wel eens leiden tot opstandig gedrag van de gecontroleerde...

Pennestreek
Ik vind dat helemaal niet gek

Zij is gewoon duideliljk geweest. Daar ligt haar grens, en hij weet dat. En dat heeft niets te maken met triootjes of welke seksuele voorkeuren deze twee mensen verder nog maar hebben.
En dat hij recalcitrant zou worden van haar controledwang, dat vind ik helemaal een rare gedachte. Erg kinderachtig om te beginnen, maar vooral een soort blaming the victim. 'Ja, maar als je je man zo kort houst, dan vraag je er ook om'... BS Ad, alweer. En ik krijg steed meer het gevoel dat je eigenlijk jezelf hier aan het verdedigen bent...

tante Sidonia
nou, 'gewoon' duidelijk'

Ik vind het geen normale toon om aan te geven dat je wil dat hij trouw is. Althans: zijn pikt nergens anders insteekt, (een creatief iemand kan zich nog aardig daaraan houden).
En ik snap heel goed dat je vooral veel moeite hebt met het liegen, wat je samen dan ook aan avonturen hebt beleefd sexueel.

Ad Hombre
Pennestreek

Zoek je ruzie? je gaat zo hard tekeer. Kletst uit je nek, BS. Nou nou. En nee, ik hoef me niet te verdedigen. Wij hebben geen geheimen voor elkaar op dat gebied. Had ik al gemeld.

Nog meer persoonlijke aanvallen?

Aagje Helderder
Ook een relatie waarin meer kan dan

wat de meeste stellen afspreken staat of valt toch vaak bij eerlijkheid, Ad. Je zegt zelf ergens hoe zwaar dat voor jou weegt.

In dit geval blijkt de man van ts niet eerlijk over zijn contacten met een bepaalde mevrouw. Het doet helemaal niet ter zake in hoeverre ze op bepaalde manier hun seksuele leven invullen. En ts heeft haar grens duidelijk aangegeven. Misschien op een manier en met woorden die ik niet zou kiezen, maar haar grens is haar grens.

Woedende vrouw, je hebt recht op je eigen grenzen binnen je relatie en op je boosheid. Maar neem de tijd om te overzien wat er is misgegaan, maar ook of dat werkelijk zo zwaar moet wegen als je altijd gemeend hebt. Kijk of er nog mogelijkheden voor herstel zijn, dat ben je aan jezelf en je kinderen verplicht. Maar wat de uitkomst van je proces ook is, gebruik NOOIT jullie (niet alleen jouw, ook zijn) kinderen om hem te treffen. Daarmee tref je jullie kinderen onevenredig hard. Zij hebben recht op hun beide ouders, op welke manier dan ook.

Sterkte met alles!

Aagje

Ginny Twijfelvuur
Wat dachten jullie ervan

Om eerst eens even af te wachten of Woedende moeder nog wel terug komt?

Kunt hier wel hypothetisch elkaar de hersens gaan inslaan, prima als jullie daar zin in hebben. Maar ik vind de uithaal van haar zo bijzonder dat ik niet uitsluit dat dit uh tja wat anders in elkaar kan zitten dan jullie nu voor ogen hebben.

De beestjes niet voeren enzo....

Markat
Ad/ Pennestreek

Nou als dit de tekst van Pennestreek zou zijn ben ik het er volkomen mee eens:

"Zij is duideliljk geweest. Daar ligt haar grens, en hij weet dat. En dat heeft niets te maken met triootjes of welke seksuele voorkeuren deze twee mensen verder nog maar hebben.
En dat hij recalcitrant zou worden van haar controledwang, dat vind ik helemaal een rare gedachte. Erg kinderachtig om te beginnen, maar vooral een soort blaming the victim. 'Ja, maar als je je man zo kort houdt, dan vraag je er ook om'... "

En afgezien van die paar uithalen die ik er nu uitgehaald heb (:-) vind ik het een erg steekhoudende argumentatie.

Markat
Woedende vrouw

Het ging om jou. Hoe gaat het nu met je?

Flanagan
Markat,

Ik gaf niet aan wat ik ervan vind. Maar puur een gelegenheid voor TS om vanuit een andere gedachtegang naar haar situatie te kijken, voor ze resoluut alles achter zich laat.

Alkes
Lavell

Interessante zienswijze. Ik denk alleen dat het voor veel mensen lastig is om zo tegen de in de cultuur (en dus je omgeving) ingebakken denkwijze in te gaan.
Ik had laatst een discussie met mensen over de vraag wat er zou veranderen als de gemiddelde leeftijd van mensen rond de 130 komt te liggen. De meeste waren het er over eens dat het concept huwelijkse trouw dan niet vol te houden is. Maar bij 80 jaar zien we dat schijnbaar nog anders.

M Lavell
Dat denk ik niet

"Maar bij 80 jaar zien we dat schijnbaar nog anders."
Nou nee.
ttps://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2015/37/meer-echtscheidingen

Alkes
op OO

Ik bedoel dat we dat hier op OO (in deze discussie in ieder geval) anders zien.

Ff zo
Alkes

Nee, ik geloof niet dat "we" hier op OO vinden dt mensen altijd bij elkaar moeten blijven. Ik in elk geval niet.

Ik denk alleen dat het beter is als TO niet woedend een definitief besluit neemt (om te gaan scheiden), maar dat ze eerst wat meer tot rust komt.

Daarna kan de bekijken wat ze, ook rekening houdend met haar kinderen en het feit dat ze misschien wel co-ouderschap krijgt bij scheiding, er financieel ernstig op achteruit gaat (volgens mij geen baan), dan wil doen.

En het kan nog steeds zijn dat ze dan een echtscheiding wil. Maar misschien wil ze het dan toch nog proberen, bijv. m.b.v. relatietherapie.

Alkes
ff zo

Het gaat mij er vooral om dat de reactie vrij snel is dat vreemdgaan een reden is voor echtscheiding. De vraag die er achter ligt is en die Miriam terecht neerlegt, is hoe het komt dat we vreemdgaan zo erg vinden. Daar reageerde ik op. Maar het is eigenlijk beetje vervuiling van dit draadje, want ik heb de rest van de berichten niet echt gelezen.

Pennestreek
Waarom we vreemdgaan erg vinden?

Omdat partners ooit aan elkaar hebben beloofd trouw te zijn. En als dan blijkt dat een van beide partners zich daar niet aan houdt/gehouden heeft, dan is dat de oorzaak van een breuk in het vertrouwen. Tenminste, laat ik het bij mezelf houden, zo kijk ik er tegenaan.
Ik vind vreemdgaan geen reden voor echtscheiding, en zeker niet als het een eenmalig iets is geweest, maar ik vind wel dat die breuk in het vertrouwen een serieuze bedreiging is voor de relatie. Zeker als degene die het vertrouwen beschaamd heeft vindt dat de andere partner daar maar overheen moet stappen.

Ad Hombre
Pennestreek

"Zeker als degene die het vertrouwen beschaamd heeft vindt dat de andere partner daar maar overheen moet stappen."

Dat dat een reden voor extra boosheid zou zijn vind ik ook heel bijzonder. Gewoon overheen stappen is veel beter voor jezelf, je partner, je kinderen en je vrienden en kennissen.

@Emma
ad

Het kan natuurlijk zo zijn dat je er samen uitkomt en dat je de relatie voortzet. Dat is iets anders dan "er gewoon overheen stappen". Dat zeg je toch nooit tegen iemand die ongevraagd ergens bij betrokken wordt?

Banjo
En hoeveel keer

Mag je daarmee wegkomen tot de ander er wél over mag vallen en er niet meer overheen hoeft te stappen?

Ik flik wat en de ander moet er maar gewoon ff overheen stappen. Ik vind 'm bijna leuk.
En dan is het ook nog een cultuur dingetje dat je dat niet accepteert.

Wat nou als de vreemdganger daar zelf een keer over na gaat denken vóórdat ie buiten de pot piest?
Of als iemand gewoon eens probeert eerlijk te zijn?

Pennestreek
Ik snap het ook niet meer helemaal

Dus jouw eigen normen en waarden (bijvoorbeeld trouw in een relatie) moet je maar overboord zetten om toch maar de relatie goed te houden, en als je dat niet kan is dus eigenlijk het mislopen van die relatie je eigen schuld, en niet die van degene die zich niet aan jullie onderlinge afspraak (trouw zijn aan elkaar) gehouden heeft.
Bijzondere redenering.

Er overheen stappen is beter voor jezelf zeg je Ad. Geldt dat ook voor fysieke mishandeling, of trekken 'we' daar wel een grens? Verslavingen? Schulden maken? Wanneer mag je als partner dan wel een grens trekken?

Nogmaals, ik vind vreemdgaan niet per definitie reden tot echtscheiding. Maar als de bedriegende partner zich niet schuldig voelt, geen begrip heeft voor de gevoelens van zijn/haar partner heb je echt een probleem van een ander kaliber, want dan doet de ander en wat die denkt en voelt er blijkbaar helemaal niet toe.

rozeblaadje
Banjo

Welkom in de echte wereld. Mensen zijn niet heilig. Mensen maken fouten. Mensen zoeken grenzen op. Mensen vertellen niet alles aan hun partner. Bewust of minder bewust. Is altijd al zo geweest en zal altijd zo blijven. Waar mensen zijn, wordt vreemd gegaan (etc). Overal ter wereld.

Jouw vraag 'En hoeveel keer mag je daarmee wegkomen' vind ik persoonlijk een nogal wonderlijke. Alsof je een leraar op school bent die wil bepalen hoevaak een leerling te laat mag komen (of zijn huiswerk niet maken) voordat hij straf krijgt. Zo werkt het toch niet in een relatie (en met kinderen)? Je hebt elkaar trouw beloofd, ja, maar er was ook nog iets met 'in voor- en tegenspoed'.

Ik vind dat Ad en Miriam Lavell zinnige bijdragen leveren aan deze discussie. Misschien moet je ze nog een keer doorlezen.

En over eerlijkheid.... Vrijwel alle mensen hebben zo hun geheimen. Niet alleen vreemdgaande mannen (waarom verwacht je eigenlijk dat een man daar heel open over is?) maar ook vrouwen. Jij waarschijnlijk ook wel. Weet je hoeveel vrouwen bijvoorbeeld liegen over de prijs van nieuwe kleding of schoenen? Of hoeveel vrouwen een orgasme faken?

Pagina's