Partner houdt me na ruim een jaar nog steeds weg bij zijn dochter (14) na moeizame eerste ontmoeting
Hallo allemaal,Ik schrijf dit van me af omdat ik me erg alleen voel in mijn situatie en benieuwd ben naar jullie ervaringen of advies.Ik heb nu iets langer dan een jaar een relatie met mijn partner. Hij heeft een dochter van 14 jaar uit een eerdere relatie. Waar ik erg tegenaan loop, is dat ik nog steeds volledig buiten beeld moet blijven als zijn dochter bij hem is. Als zij komt, moet ik weggaan of mag ik niet langskomen.We hebben in het verleden één keer kort kennisgemaakt op haar verjaardagsfeestje bij mijn vriend thuis. Dat is helaas op een sisser afgelopen. Achteraf kreeg ik de schuld en werd er gezegd dat ik haar verjaardagsfeestje had verpest. Sindsdien houdt mijn partner de boot volledig af. Zijn argument is nu dat hij haar absoluut niet wil achterstellen en haar op de eerste plaats wil zetten als ze er is.Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en er verandert helemaal niets. Ik voel me hierdoor steeds vaker buitengesloten en aan de kant geschoven, alsof ik een 'geheim' ben dat moet verdwijnen zodra zij er is. Het doet pijn om na zo'n lange tijd nog steeds op de achtergrond te moeten blijven door één moeizame ervaring in het verleden.Zijn er hier stiefmoeders of partners die ervaring hebben met pubers van deze leeftijd en een partner die zo krampachtig de relatie met zijn kind beschermt ten koste van jou? Hoe hebben jullie dit doorbroken? Ik hoor heel graag jullie perspectief
Waarom liep het met een sisser af wat ging er verkeerd? Lijkt me goed dat vader kind haar belangen op 1 zet. Je bent geen geheim want jullie hebben elkaar ontmoet. Je aanwezigheid is niet gewenst door zijn dochter dat zijn 2 verschillende dingen.
Was het een verrassing dat jij zou komen op zijn dochters verjaardag? Dan snap ik wel dat ze er niet van gediend was. Heeft je vriend voor jou misschien veel verschillende relaties kort achter elkaar gehad? Misschien had hij die wel voorgesteld aan zijn dochter en ging het zo snel weer uit dat zijn dochter uit zelfbescherming nu geen band meer wil opbouwen met de zoveelste fling van papa. En hij beschermt zijn kind niet tegen jou, hij beschermt jou tegen haar. Ze is niet van je gediend en bij een 8 jarige kan je dan nog wel eisen om gezellig te doen, maar bij 14 jaar is dat een stuk moeilijker. Straks vlieg ze je nog letterlijk in de haren.
Wat fijn om te lezen dat er mannen zijn die na hun scheiding hun kind op de eerste plaatst zetten. Ik ben het eens met de poster boven mij, wellicht beschermd hij jou tegen zijn dochter. Wat is er mis gegaan bij de eerste ontmoeting?
Het is helemaal niet raar, zelfs heel verstandig, om het eerste jaar nog geen contact met de kinderen te hebben. Wij hebben zelfs de eerste 2 jaar ongeveer het contact met de kinderen echt minimaal gehouden.
Waarom vind je dit zo'n punt?
Je kreeg achteraf te horen dat jij haar verjaagdagsfeestje verpest had.
Van wie kreeg je dat te horen en wat is er nu precies gebeurd? Waarom was jij daar?
Waarom noem je dit voorval nu voor jezelf " een moeizame eerste ontmoeting"?
Het leest namelijk niet alsof jij de gevoelens van dit meisje serieus neemt. Het was wel haar verjaardagsfeestje.
Heb je je ooit verdiept in scheidingen en nwe relaties van partners met kinderen? Dat jij het woord " krampachtig" gebruikt voor vader getuigd niet van enig begrip voor hem en de dynamiek van gescheiden ouders en hun kinderen.
Je hoeft je helemaal niet achtergesteld of geheim gehouden te voelen als je de dynamiek maar begrijpt en daar rekening mee houd.
niks krampachtigs aan, lekker er buiten blijven en dochter niet lastig vallen met nieuwe partners. Heel verstandig van je vriend, op de misser op haar feestje na. Dat hadden jullie helemaal niet moeten doen, en daarvoor zou het je sieren als je hand in eigen boezem stak.
Wij confronteren kinderen ook niet met nieuwe liefdes. Het is allemaal al pijnlijk en ingewikkeld genoeg. Helemaal als je 10+ bent.
Waarom maak je dit zo persoonlijk? Het gaat hier helemaal niet om jou. Jou houding is een recept voor problemen.
Om te beginnen moet duidelijk zijn waarom dochter jou niet mag
- ex heeft nog veel moeite met de scheiding en stookt dochter op,
- partner heeft talloze partners gehad,
- dochter is vervelend of verwend,
- ex heeft de scheiding niet verwerkt,
- ex zit nog vol in het oude gezinsleven
- jij hebt wat verkeerd gedaan.
Dan het volgende punt. Wat zijn jouw verwachtingen bij deze relatie? Wil je uiteindelijk samenwonen? Of een samengesteld gezin? Heb of wil je zelf kinderen? En hoe ziet je partner de toekomst?
Natuurlijk gaan kinderen voor. Maar jij mag er ook zijn als mens. En jullie relatie heeft ook tijd nodig. Hoe ziet partner de toekomst voor zich als dochter nooit bij zou draaien? Kan en wil hij dan 2x op vakantie. En mag jij nooit mee naar familieleden als dochter daar ook bij is. Ik zou uiteindelijk wel onderdeel willen worden van iemands leven. Niet de komende feestdagen alleen zitten omdat jij niet mee mag naar de familie bijvoorbeeld. Of niet naar de verjaardagen kunnen. Rekening houden met je kinderen is goed. Maar als het echt niet klikt of er teveel problemen zijn met stiefkinderen of een ex dan zou dat voor mij een grens zijn. Ik zie veel nieuwe relaties hier uiteindelijk ook op stuklopen. Of er ontstaan continu problemen. Vraag jezelf af of je daar zin in hebt bij een nieuwe relatie.
Stresskipje schreef op 28-07-2026 om 15:35:
niks krampachtigs aan, lekker er buiten blijven en dochter niet lastig vallen met nieuwe partners. Heel verstandig van je vriend, op de misser op haar feestje na. Dat hadden jullie helemaal niet moeten doen, en daarvoor zou het je sieren als je hand in eigen boezem stak.
Wij confronteren kinderen ook niet met nieuwe liefdes. Het is allemaal al pijnlijk en ingewikkeld genoeg. Helemaal als je 10+ bent.
Waarom maak je dit zo persoonlijk? Het gaat hier helemaal niet om jou. Jou houding is een recept voor problemen.
Ik begrijp heel goed dat je dit niet direct of zomaar met iedereen doet. Maar stel dit is een serieuze relatie die al enige tijd duurt (niet na een paar weken maar hier zijn ze al een jaar verder). Moet die persoon dan altijd verborgen blijven? Ik heb het niet over samenwonen of direct mee op vakantie. Maar kinderen mogen ook zien dat hun ouders uiteindelijk weer verder gaan met hun leven. En dat er een nieuwe partner komt. Dat voorstellen is hier misschien niet goed gegaan. En een scheiding hoeft helemaal niet jarenlang pijnlijk of ingewikkeld te zijn. In het begin misschien. Maar gelukkig gaat voor de meeste mensen het leven weer door na een tijdje. En dat mogen kinderen ook zien. Dat je tegenslag kunt overwinnen. En niet levenslang blijft hangen in die scheiding van jaren geleden. Uiteindelijk moet je kijken naar de vorm die bij jou past. Maar zowel kinderen als partner kunnen deel uitmaken van iemands leven.
Izza schreef op 28-07-2026 om 15:47:
[..]
Ik begrijp heel goed dat je dit niet direct of zomaar met iedereen doet. Maar stel dit is een serieuze relatie die al enige tijd duurt (niet na een paar weken maar hier zijn ze al een jaar verder). Moet die persoon dan altijd verborgen blijven? Ik heb het niet over samenwonen of direct mee op vakantie. Maar kinderen mogen ook zien dat hun ouders uiteindelijk weer verder gaan met hun leven. En dat er een nieuwe partner komt. Dat voorstellen is hier misschien niet goed gegaan. En een scheiding hoeft helemaal niet jarenlang pijnlijk of ingewikkeld te zijn. In het begin misschien. Maar gelukkig gaat voor de meeste mensen het leven weer door na een tijdje. En dat mogen kinderen ook zien. Dat je tegenslag kunt overwinnen. En niet levenslang blijft hangen in die scheiding van jaren geleden. Uiteindelijk moet je kijken naar de vorm die bij jou past. Maar zowel kinderen als partner kunnen deel uitmaken van iemands leven.
TO is niet verborgen, zijn dochter weet allang van haar bestaan.
IMI-x2 schreef op 28-07-2026 om 15:54:
[..]
TO is niet verborgen, zijn dochter weet allang van haar bestaan.
Maar verder dan dat lijkt het niet te komen. Terwijl ze een jaar verder zijn. To is geen los contact maar heeft een serieuze relatie met haar partner. En ze moet continu verdwijnen. Tuurlijk mag partner dat besluiten. Maar de vraag is wat to hier verder mee kan. En hoe zij de toekomst ziet met zo'n man. Er zijn ook gewoon leuke relaties waarbij je wel welkom bent in het gezin en de familie. To is toch geen paria?
Kimdekim schreef op 28-07-2026 om 11:45:
Wat fijn om te lezen dat er mannen zijn die na hun scheiding hun kind op de eerste plaatst zetten.
Dit ja, zouden velen een voorbeeld aan kunnen nemen!
Toen ik mijn (inmiddels ex) vriend leerde kennen was zijn zoon net 16. Na zo’n 6 maanden wist hij een beetje van mijn bestaan af en pas nadat hij zelf een beetje aangaf wel ‘nieuwsgierig’ naar mij te zijn, heb ik mijzelf voor het eerst voorgesteld. Dit was na ongeveer 1,5 jaar of zo en helemaal prima voor mij. Wij woonden ruim 100 km van elkaar vandaan en zagen elkaar vanwege deze afstand (en ik geen auto destijds) alleen maar in de weekenden.
Dit hield dus ook automatisch in dat wij elkaar in de beginperiode niet elk weekend konden zien, want wij wilden het absoluut niet forceren. Nee, niet altijd even leuk, maar wel heel begrijpelijk.
Ik ben ook wel benieuwd waarom de 1e kennismaking bij jullie dan zo mis is gelopen?
Izza schreef op 28-07-2026 om 15:38:
Natuurlijk gaan kinderen voor. Maar jij mag er ook zijn als mens. En jullie relatie heeft ook tijd nodig. Hoe ziet partner de toekomst voor zich als dochter nooit bij zou draaien? Kan en wil hij dan 2x op vakantie. En mag jij nooit mee naar familieleden als dochter daar ook bij is. Ik zou uiteindelijk wel onderdeel willen worden van iemands leven. Niet de komende feestdagen alleen zitten omdat jij niet mee mag naar de familie bijvoorbeeld. Of niet naar de verjaardagen kunnen. Rekening houden met je kinderen is goed. Maar als het echt niet klikt of er teveel problemen zijn met stiefkinderen of een ex dan zou dat voor mij een grens zijn. Ik zie veel nieuwe relaties hier uiteindelijk ook op stuklopen. Of er ontstaan continu problemen. Vraag jezelf af of je daar zin in hebt bij een nieuwe relatie.
Rustig aan hoor, zij kennen elkaar net een jaar!?
Izza schreef op 28-07-2026 om 17:15:
[..]
Maar verder dan dat lijkt het niet te komen. Terwijl ze een jaar verder zijn. To is geen los contact maar heeft een serieuze relatie met haar partner. En ze moet continu verdwijnen. Tuurlijk mag partner dat besluiten. Maar de vraag is wat to hier verder mee kan. En hoe zij de toekomst ziet met zo'n man. Er zijn ook gewoon leuke relaties waarbij je wel welkom bent in het gezin en de familie. To is toch geen paria?
Misschien is TO dan niet zo geschikt om voor een man met kind te kiezen als ze niet dat geduld kan opbrengen! Wij weten toch helemaal niet wat dit meisje al heeft meegemaakt in haar jonge bestaan?
En wie weet hebben vader of moeder na hun scheiding al 5 “serieuze” relaties gehad en voorgesteld als je het al “serieus” noemt na 1 jaar?! Misschien beter om voor een man zonder kinderen te gaan als je dit al lastig vindt.
Kersje schreef op 28-07-2026 om 17:23:
[..]
Rustig aan hoor, zij kennen elkaar net een jaar!?
Ik vind een jaar niet heel lang maar ook zeker niet kort. Ik lees ook ruim een jaar. Dus dat kan net zo goed 1,5 zijn. Geen idee. Vraag is wat er nu fout is gegaan en hoe partner en to de toekomst zien. Is to een los contact en de relatie niet heel serieus dan is er geen probleem. Maar zien ze een serieuze toekomst samen voor zich dan is het wel van belang hoe die man dat voor zich ziet. Dochter is nog lang niet volwassen. Wat moet to in de tussentijd? Afwachten tot dochter op haar 18e is bijgedraaid. Of met 25 het huis uit is?
Misschien is deze man gewoon nog niet klaar voor een nieuwe relatie. Dat kan natuurlijk ook. Wees dan gewoon eerlijk tegen je partner en hou iemand niet aan de lijn. Nu mag to komen opdraven als agendavuller. Ieder zijn ding.
Izza schreef op 28-07-2026 om 17:37:
[..]
Dochter is nog lang niet volwassen. Wat moet to in de tussentijd? Afwachten tot dochter op haar 18e is bijgedraaid. Of met 25 het huis uit is?
Misschien is deze man gewoon nog niet klaar voor een nieuwe relatie. Dat kan natuurlijk ook. Wees dan gewoon eerlijk tegen je partner en hou iemand niet aan de lijn. Nu mag to komen opdraven als agendavuller. Ieder zijn ding.
Wat zij moet in de tussentijd? Gewoon, het de tijd geven en dan weer verder zien, zo moeilijk is dat toch niet? Nogmaals, zij kennen elkaar een ruim jaartje en als TO het te lang vindt duren, dan mag/kan zij de relatie toch ook gewoon zelf verbreken?
En dat zij nu als agendavulling mag opdraven is natuurlijk enkel jouw eigen invulling 
