Home » Forum » Raar gedrag van mezelf

raar gedrag van mezelf

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

736 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Marinet
Nou inderdaad

`'Wat zijn het eigenlijk afschuwelijke wezens die mannen.... Iets gaat hier niet goed in de discussie. Heeft het dan tóch iets te maken met het wezen vrouw en het wezen man?'

Léés je de bijdragen in dit draadje uberhaupt wel?´

wat een onzinnige comeback weer Bieb, er lijkt geen discussie met je te voeren.

rode krullenbol
Aduh, Ely!

Op het punt van keuzevrijheid voor vrouwen lijken wij het eens te zijn. Maar dan blijk je andere vrouwen verantwoordelijk te maken voor de mate waarin jij moet knokken voor jouw carrière. Volgens mij druist dat tegen elkaar in.

Je verheft je eigen carrière tot norm, vanuit het welbegrepen eigenbelang dat het daarmee makkelijk wordt voor jou en andere vrouwen die eenzelfde loopbaan ambiëren. Dat is wat ik elitair heb genoemd in de slechte betekenis van het woord. Want weet je?

Jij gaat niet over de levensinvulling van anderen.

Rode krullenbol

Phryne Fisher
# 619

Omdat ik geen zin had om te stofzuigen, ben ik er even goed voor gaan zitten om post 619 te lezen.
Wat schetst mijn verbazing, er staat helemaal geen standpunt of conclusie in! Het is een onsamenhangend verhaal waarin de positie van de vrouw in het verleden wordt geschetst, en niets meer dan dat. Veel geschreeuw en weinig wol. Ik weet niet of dat in andere epistels ook zo is, maar ik neig naar de conclusie dat ik er niets aan gemist heb door daar niet aan te beginnen.

bieb63
Dat is precies wat ik bedoel Rode Krullebol

"Op het punt van keuzevrijheid voor vrouwen lijken wij het eens te zijn. Maar dan blijk je andere vrouwen verantwoordelijk te maken voor de mate waarin jij moet knokken voor jouw carrière. Volgens mij druist dat tegen elkaar in."

Dat heb ik al 100x geroepen, maar dat wil er blijkbaar niet in.

"Je verheft je eigen carrière tot norm, vanuit het welbegrepen eigenbelang dat het daarmee makkelijk wordt voor jou en andere vrouwen die eenzelfde loopbaan ambiëren. Dat is wat ik elitair heb genoemd in de slechte betekenis van het woord."

Ook dát ja. Helemaal NIETS mis met een carrière en volstrekt begrijpelijk dat je die niet wil opgeven. En als je dan tegen dingen aanloopt, mag je daar tegen ageren. Maar het is NIET de norm. Aan jezelf de keus om je carrière niet op te geven als er kinderen komen.

Ely
Pijnlijk Rode Krullenbol

Vervorm je nu mijn post(s) om je punt beter te laten uitkomen? Dat heb jij toch niet nodig? Je schuift me dingen in de schoenen die ik nergens beweer en hebt er dan een mening over. Daarmee zet je jezelf imo niet erg fraai neer en het maakt de discussie alleen maar warrig en diffuus. Waarom?

Even concreet:

Maar dan blijk je andere vrouwen verantwoordelijk te maken voor de mate waarin jij moet knokken voor jouw carrière. Volgens mij druist dat tegen elkaar in.

Neen dat doe ik niet, lees nog maar eens goed wat ik schrijf. En fyi ik hoef niet te knokken voor mijn carrière, die gaat voor de wind, dank u.


Je verheft je eigen carrière tot norm, vanuit het welbegrepen eigenbelang dat het daarmee makkelijk wordt voor jou en andere vrouwen die eenzelfde loopbaan ambiëren. Dat is wat ik elitair heb genoemd in de slechte betekenis van het woord. Want weet je?
Jij gaat niet over de levensinvulling van anderen.

Waar staat het dan? Concreet copy paste tekst alstublieft, in context. Lukt je niet. Wat ik zeg het nergens. Niemand hier trouwens. Wat ik wel doe is mijn zorg uitspreken over diegenen die na verlies van een echtgenoot financieel er op achteruit gaan en niet bij machte blijken zichzelf daarin te helpen en daarmee in de problemen komen.
Lees de cijfers bij het cbs; koopkracht verlies en zelfs armoede bij gescheiden moeders is nog steeds te groot. Het gaat godzeidank beter: doordat werk en zorg beter verdeeld worden maar we zijn er nog niet. En die moeders, die gun ik het dat niet in zo’n benarde positie terecht komen.

Dat staat trouwens los van opleidingsniveau. Ik hoef jou denk ik niet te vertellen dat er genoeg vrouwen een hbo of universitaire opleiding hebben en dan alsnog thuisblijfmoeder worden. En geregeld komen juist zij er ook niet meer tussen omdat ze geen relevante werkervaring hebben. Bij praktisch opgeleiden is het vaak juist makkelijker herintreden. Maar nog steeds is het beter in het arbeidsproces te blijven dan eruit te stappen.

Wat je wel ziet is dat als het inkomen al niet al te hoog was, de problemen bij een scheiding op te loer liggen omdat twee huishoudens nou eenmaal duurder zijn en er te weinig financiële ruimte is om dat op te vangen, soms helpen toeslagen daar iets bij maar lang niet altijd (voldoende).

Ik dring niemand een carrière op, dat kun je in al mijn posts lezen.

Niet mij als je stropop gebruiken, je doet niet alleen mij maar ook jezelf daarmee tekort.

bieb63
Dat doe je toch écht zelf Marinet

"Dat heeft grote gevolgen voor mijn loopbaan gehad. En we hadden van te voren afgesproken het 50/50 te doen..."

Ik probeer me een beeld te vormen. Je hebt het over een loopbaan, dus ik neem aan dat jij 4 of 5 dagen werkte voor de scheiding? Je ex-man ook 4 of 5?
Als hij 5 dagen werkte en dat bleef doen, dan hoeft er niets aan je loopbaan te veranderen, de dagen dat jij werkt gaat kind naar opvang net als daarvoor. Als hij 4 dagen werkte en dus 1 dag de zorg op zich nam en na de scheiding naar 5 dagen ging dan is nog steeds die dag voor zijn rekening (al dan niet extra dag opvang). Als jij dan die dag minder ging werken dan doe je dat toch echt zélf. Ja, natuurlijk heel lullig als hij zijn 'zorgdag' aan de wilgen hangt, maar nog steeds geen reden dat JIJ die dag dan gaat opvangen.

ElenaH
Phryne Fisher

'Het is een onsamenhangend verhaal waarin de positie van de vrouw in het verleden wordt geschetst, en niets meer dan dat'

Het lastige is bovendien dat er niet zoiets is als dé positie van dé vrouw. Ja, er is een groep beter gesitueerde vrouwen die ergens vanaf de 18e eeuw te horen kregen dat ze niet buitenshuis mochten werken. En er is een periode geweest dat vrouwen in overheidsdienst ontslag kregen als ze gingen trouwen. Maar er zijn veel meer vrouwen geweest in de voorbije eeuwen die vanaf hun 14e gewoon (betaald) werk deden: schoonmaken bij een mevrouw, koken, wassen, kleding naaien, kinderoppas, op de boerderij, in de herberg, in een winkel. Voor de eerste groep is het recht om te werken belangrijk. De tweede groep heeft allang het recht (of de plicht) om te werken, die zullen misschien liever naar school willen.

rode krullenbol
"Oh dear" ...

Kennelijk heb ik de volgende uitspraak verkeerd opgevat: "Ik wil niet harder moeten knokken voor mijn kansen en mogelijkheden omdat jij en ik toevallig allebei vrouw zijn en jij het allemaal (nog) niet zo nodig vindt."

Kun je voor alle duidelijkheid misschien het woordje 'het' uit deze zin nader expliciteren, Ely?

Rode krullenbol

Ely
Sigrid Kaag - minister

Zegt het zo:
“Bij de 100 grootste Nederlandse bedrijven zijn er meer topmannen die Peter heten dan topvrouwen.
Driekwart van de bedrijven heeft geen vrouw in de Raad van Bestuur.
En ongeveer de helft van de vrouwen in Nederland staat financieel niet op eigen benen.

Die ongelijkheid gaat ten koste van de welvaart van ons allemaal. McKinsey becijferde dat het onze economie 114 miljard euro extra oplevert als Nederland de West-Europese landen aan zou voeren wat betreft arbeidsdeelname van vrouwen. En alle rapporten en onderzoeken laten zien: diverse teams presteren beter.

We kunnen de schuld van de gebrekkige emancipatie niet bij vrouwen leggen.
De meeste mannen blijven na de geboorte van een kind doorwerken op de oude voet.
Vrouwen verdienen gemiddeld minder dan mannen.
En ik spreek uit ervaring als ik zeg dat vrouwen vaak als eerste en enige de vraag krijgen hoe ze werk combineren met ouderschap.

We kunnen hier iets aan doen. Het is mijns inziens tijd voor gratis kinderopvang, uitbreiding van het partnerverlof van zes naar tien weken, een tijdelijk quotum van 30% vrouwen in bestuurs- en toezichtfuncties binnen en buiten de overheid en een verbod op zwangerschapsdiscriminatie.

Laat deze crisis ons wakker schudden. Ongelijkheid is een probleem dat we ons niet meer kunnen veroorloven.

Op LinkedIn, drie uur geleden gepost.
Geeft dat misschien meer beeld bij ‘het’?
Anders licht ik het uiteraard in mijn woorden toe maar ik dacht dat het misschien kon helpen om het van nog weer eens iemand anders te horen, bovenop de meer dan 600 posts in deze draad

Marinet
Nou nee hoor bieb

Ik had naast de opvoeding van mijn kinderen, die ik dus voor 85 procent deed, en mijn werk nog een chronische ziekte. Ik had met ex duidelijk van te voren besproken: we moeten het 50-50 want ik moet kunnen herstellen om zowel werk als opvoeding aan te kunnen. Toen ex het erbij liet zitten kon mijn lichaam de dubbele belasting niet meer aan en werd ik zo ziek dat ik afgekeurd moest worden. En dat is een hele harde dobber geweest want ondanks mijn ziekte had ik me naar een goede positie in mijn werk geknokt. Ik was dol op mijn werk maar mij werd de keuze opgedrongen: of nog zieker worden met invaliditeit als gevolg en zelfs niet meer voor de kinderen kunnen zorgen of dan maar af taaien.

En nou weet ik dat er mensen zijn die gaan zeggen: dan moet je maar geen kinderen nemen in zo´n positie. Maar dat gaat niet aan. De tekst is: wat is dat toch dat we in een maatschappij leven waarin mannen zo gecontioneerd worden dat ze zich niet aan hun afspraken vwb hun kinderen denken te moeten houden. Niet het weer terug spelen naar vrouwen, want ook al zou ik gezond zijn geweest en mijn baan had kunnen behouden: je maakt het het individuele probleem van de vrouw dat zij het maar op moet lossen en een dubbele belasting moet hebben. Daar gaat het om in dit draadje. Heb je nou dat programma al gezien van afgelopen donderdag?

Lou
Kaag

Fijn en belangrijk dat Sigrid Kaag zo luid en duidelijk zegt:

"We kunnen de schuld van de gebrekkige emancipatie niet bij vrouwen leggen."

Ja, er is ongelijkheid. En nee, de schuld daarvan kunnen we niet bij vrouwen leggen. Met "zo moeilijk is het toch niet om afspraken te maken met je eigen man" en "het is gewoon ieders persoonlijke keuze" bén je er gewoon niet. Ik hoop dat Bieb e.a. dit eens gaan inzien. Aan de oplossingen van Kaag zie je hoe de sociale normen zijn: zwangerschapsdiscriminatie, lager loon, vragen over de combinatie van werken en zorgen.

Het gaat wat mij betreft niet alleen om gelijke betalingen en al helemaal niet om een gelijk aantal werkuren per week, maar ook om het herwaarderen van zorg voor kinderen. Van mij hoef je echt niet veel te gaan werken om tijdens je prima huwelijk maar zo nodig voor te bereiden op een scheiding. Vrije keuze. Het probleem zit ergens anders, het zit in de sociale normen die er nog steeds zijn. Denk aan de lager betaalde banen in de zorg, de telefoontjes van school, aan het niet op elkaar aansluiten van opvang, school en werk goed, aan de vanzelfsprekendheid die je vaak ziet als het gaat om de verdeling van huishoudelijke taken in het nadeel van de vrouw, nou ja, er zijn er vast nog veel meer.

Maar goed, als je het echt niet wilt zien, dan gaat dat met dit mini-pleidooi ook niet lukken denk ik. Of je ziet het wel en je houdt vol dat je "gewoon zelf de regie moet pakken". Dan heb je kennelijk gewoon geen zin om beter geïnformeerd te raken.

rode krullenbol
Ter info
Ely
Eh Rode Krullenbol

Kun je misschien aangeven wat je inhoudelijke punt is in referentie (grofweg) tot de discussie?
Misschien heeft niet iedereen zin om een filmpje te kijken van een Amerikaan die gespecialiseerd is in narcisme.

Zonne
Lou

Ik ben het echt met je eens, ook dat de schuld niet bij vrouwen moet worden gelegd.

Maar waar ligt ‘de schuld’ wel? Bij de mannen, bij de overheid? Bij iedereen? Hoe komt het, waar ligt het aan dat het nog zo is en wij blijkbaar zo achterlopen in die ontwikkeling?
Wat moet er gedaan worden?

Poms
Zonne

Is het nodig de schuldvraag te beantwoorden? Zijn diepgewortelde ‘tradities’ en gewoonten van een land/cultuur een kwestie van schuld? Verandering gaat gepaard met wrijving en verzet. Het zorgt er voor dat mensen zich aangevallen voelen, of ervaren dat ze iets wordt afgenomen. Kijk maar naar de Pietendiscussie, wat ook een voorbeeld is van een diepgewortelde traditie waar we maar moeilijk afstand kunnen/willen nemen. Naar mijn idee is dat met dit onderwerp hetzelfde. De schuldvraag is wellicht irrelevant en leidt af van waar het werkelijk om zou moeten gaan: gezamenlijke inzet voor gelijkwaardigheid.

Phryne Fisher
Voordeel

Ik denk dat mannen er ook bij te winnen hebben als de verdeling gelijkwaardig wordt. Niet meer de continue druk ok hoofdverantwoordelijke te zijn voor het inkomen, een betere band met je kinderen.
De schuld ligt in het verleden. Mijn (nogal feministische, en dat heeft ze niet van mij) dochter heeft daar een heel interessant essay over geschreven. In de 18/19e eeuw werden vrouwen nog wel eens opgesloten wegens hysterie, als ze zich wilden ontworstelen aan het patriarchaat en de gevestigde normen.

Zonne
Geen schuld maar inzet

Oke goed dat er geen schuld is, ben het met je eens overigens.

Een vraag; niet iedereen voelt natuurlijk de behoefte (geheel/gedeeltelijk) afstand te nemen van de man/vrouw-traditie (mannen en vrouwen). Zoals ook in de zwartepieten-discussie niet iedereen afstand wil nemen van de traditie.
Moet dit dan opgelegd worden?
En hoe ziet gezamenlijke inzet voor gelijkwaardigheid er uit?

Phryne Fisher
Goede vraag

Moet het opgelegd worden, of moeten we erin berusten dat een bevolkingsgroep stelselmatig wordt achtergesteld? Mensen zonder scholing, ongelovigen, mensen van kleur, vrouwen, etc.

Ely
Vrijheid en verantwoordelijkheid

In welke mate kun je spreken van iets opleggen als het gaat om (alle) mensen de kans te kunnen bieden te zijn wie ze willen en kunnen zijn en daarbij tegelijkertijd wel erop te wijzen dat vrijheid gepaard gaat met verantwoordelijkheid?

Zonne
Vrijheid en verantwoordelijkheid

Oke dat klinkt mooi en daar kan ik me ook in vinden.

Wel ben ik benieuwd hoe dat er dan uit zou moeten zien?

wil40
Leerplicht.

Gelijke kansen zijn in de basis geregeld door de overheid. Tot je 18e jaar leerplicht en het behalen van een startkwalificatie. Geen 14 jarigen meer die in de huishouding bij "een mevrouw" gaan werken of thuisblijven om daar te helpen. Geen kinderarbeid.
Zwangerschapsverlof, kinderopvangtoeslag, kinderbijslag en kgb.

Financiëel gezien zou je denken dat er geen redenen zijn om minder te gaan werken of carrières op te geven na een zwangerschap. Blijft over het mentale gedeelte.
Dat is toch erg cultuurgebonden. Daar kunnen we zelf wat aan doen. Onze dochters stimuleren financieël onafhankelijk te blijven na het moederschap, onze zonen opvoeden dat taken eerlijker verdeeld moeten worden. Het voorbeeld geven. En dat doen we niet aan de cijfers te zien. Ook onze generatie werkt gemiddeld minder uren dan de man, we leveren in na ons 30e jaar.

Toen ik moeder werd en van fulltime naar parttime ging was er niet één persoon die mij dat heeft afgeraden, integendeel, alle begrip. Ik had tenslotte "thuis ook werk genoeg te doen". Niemand heeft gezegd dat man ook wel wat meer zorgtaken op zich kon nemen. Hij werd duidelijk gezien als kostwinner.
Daar moeten we ook van af. Het woord "kostwinner", de kostwinner heeft een "baan en werkt fulltime", de rest heeft "een baantje", leuk voor de luxe en extraatjes.

Poms
Niks doen is geen optie

Opleggen is een groot woord, maar wat wel duidelijk is dat als we niets doen, of het heel vrijblijvend houden, er ook niets verandert.

Ik ben bijvoorbeeld wel vóór een verplicht vrouwenquotum, verplicht verlof voor vaders, een verbod op ongelijke beloning tussen mannen en vrouwen.

En ik vind ook dat we beter na moeten denken over een oplossing mbt financiële afhankelijkheid wat naar mijn mening echt zeer ongewenst is.

Pennestreek
Zwangerschapsdiscriminatie

https://nos.nl/artikel/2357747-zwangerschapsdiscriminatie-nog-steeds-pro...

Ik snap echt wel dat je als ondernemer, en zeker in het MKB, wel 2 keer nadenkt voor je een zwangere vrouw, jonge moeder of jonge vrouw met mogelijke kinderwens aanneemt. Maar het is natuurlijk voor de vrouwen in kwestie, en voor de hele maatschappij, onwenselijk.
Ik zie eigenlijk alleen een oplossing in het verlengen van het vaderschapsverlof en stimuleren van het gelijker verdelen van de zorgtaken. Het wordt gewoon lastig om serieus aan je carrière te werken als je als vrouw steeds degene bent die haar schema om moet gooien om een ziek kind te verzorgen. En ik loop al lang genoeg mee om te zien dat mannen dat gewoon niet doen. Die zeggen rustig, ik zit in vergadering dus los jij het maar op. Het wordt daardoor een selffulfilling prophecy. Maar het zal echt nog wel even (als in: een halve eeuw?) duren voor we dit patroon doorbroken hebben. If ever. Want na 9 maanden een kind gedragen te hebben is die navelstreng echt niet direct na de geboorte doorgesneden. Sterker nog, die is als het goed is nooit doorgesneden. Waar mannen gewoon biologisch wat dat betreft heel anders in elkaar zitten. Waarmee ik niet wil zeggen dat mannen niet goed kunnen zorgen of minder van hun kinderen zouden houden. Zeker niet. Maar als ik naar mezelf kijk: de eerste jaren zat ik niet lekker als ik wist dat er iets met kind was. Dat leidde af op het werk. Terwijl manlief gewoon de deur achter zich dichttrok en niet meer aan kind dacht op het werk. Dat zijn twee gescheiden werelden voor hem. Ik kan dat niet. Nog niet. Kan natuurlijk exemplarisch zijn, maar volgens mij hebben meer mensen hier last van.
Een oplossing heb ik dus niet. Maar het is wel een systeem, een automatisme, een rolverdeling, een cultuur, die diep in alle vezels van onze samenleving doorwerkt.

bieb63
Pennestreek

Ik denk ook dat het meestal zo werkt.

bieb63
Poms

"Ik ben bijvoorbeeld wel vóór een verplicht vrouwenquotum"
Maar dan zul je éérst moeten uitzoeken wat de verhouding is tussen de solliciterende, geschikte, mannen en de solliciterende, geschikte, vrouwen. Als er 100, geschikte, mannen solliciteren en 10, geschikte, vrouwen, vind ik dat meer dan verre van oké.

"verplicht verlof voor vaders"
Je bedoelt verplicht geboorteverlof? Verplicht voor de werkgever net als zwangerschapsverlof? Hm, het is dan wel zo dat de werkgever de loonkosten middels WAZO uitbetaald krijgt, maar vooral voor een kleine werkgever is het wel héél lastig om die man tijdelijk te moeten vervangen. M.a.w. dat komt op de collega's neer of gaat ten koste van de, kleine, werkgever.

"een verbod op ongelijke beloning tussen mannen en vrouwen"
Uiteraard eens!

"En ik vind ook dat we beter na moeten denken over een oplossing mbt financiële afhankelijkheid wat naar mijn mening echt zeer ongewenst is."
Maar dat is natuurlijk veel breder die fin. afhankelijkheid. Iemand (bijv. een alleenstaande), die 3 dagen per week werken wel genoeg vindt (man of vrouw) en genoegen neemt met een redelijk sober leven, dat wel best vind (tijd voor hobby of whatever), heeft wél recht op toeslagen, ondanks dat diegene ook 5 dagen zou kunnen gaan werken en dan wellicht geen of minder recht. Dat zou dan ook op de schop moeten enz. Kortom, dan zou je eigenlijk naar een maatschappij moeten dat elke volwassene na z'n opleiding ft moet gaan werken, of iig ft, als het salaris van minder dan ft niet genoeg is om te kunnen leven zonder toeslagen. Los van het feit dat er dan een enòrme! ongelijkheid gaat ontstaan: mensen met goed betaalde banen mogen wel minder werken, maar mensen met laag betaalde banen zijn verplicht ft te gaan werken. Gaat 'm niet worden.

Poms
Bieb

Inmiddels weet ik dat we de oplossingen niet van jou hoeven te verwachten maar is me ook echt te makkelijk dat je oplossingen van anderen (mij in dot geval) van tafel veegt zonder zelf met een oplossing te komen.

Kom zelf eens met een behoorlijk en doordacht plan. Vooralsnog is het enige argument dat ik je heb horen zeggen, en je blijft herhalen, dat partners het zelf moeten uitzoeken en die vrouwen het zelf moeten regelen in hun eigen gezin. Maar daar gaan dit probleem niet mee oplossen bieb

Dus kom maar door met je briljante ideeen.

Lou
Pennestreek

Ik heb ongeveer dezelfde ervaringen als jij. Ik zou die navelstreng ook niet willen missen trouwens. Ik vind parttime werken fijn, want ik vind voor kinderen zorgen ook fijn en belangrijk. En onze mannen zijn vast ook geen vreselijke horken.

Maar juist omdat we biologisch zo verschillend zijn, zou het wat makkelijker gemaakt kunnen worden om werken en zorgen te combineren, zowel voor vaders als voor moeders. Met meer arbeidsmogelijkheden voor ouders maar ook met meer waardering voor zorgende ouders die ook werken.

Of zoals de slogan was van een oude feministe, ik denk Anja Meulenbelt of zo: alle moeders zijn werkende moeders.

En daarnaast lijkt me bewustwording nog wel een dingetje. Dat gaat een stuk verder dan die scholen die standaard als eerste de moeder bellen. Om er nog maar eentje te noemen: ook van mogelijke mantelzorgers voor (schoon)ouders is het kennelijk nog een soort vaststaande norm om als eerste de vrouwelijke familieleden te benaderen.

Al dit soort vanzelfsprekendheden mogen van mij wel wat minder.

Poms
Schoolsysteem/tijden

Nog als aanvulling op mogelijke oplossingen. Ik denk dat de schooltijden van het basisonderwijs veel in de weg staat. De tijden passen voor mensen die niet werken of vroeg vrij zijn. Das Amy hoe krijg je het anders geregeld om rond 14.00/15.00 op het schoolplein te staan. Daarnaast rust er een taboe op als je je kind meer dan 3 dagen naar een bso brengt. Dan ben je al snel ontaard.

De kinderen van een vriendin die in Spanje woont gaan 5 dagen per week tot 17.00 naar school. En dan doen ze heus niet enkel schoolwerk. Maar ook sport, muziekles, cultuur etc. Is gewoon onderdeel van het schoolsysteem.

Wat mij betreft; of opvang gratis of schooldagen verlengen.

Lou
Poms

"Wat mij betreft; of opvang gratis of schooldagen verlengen."

Precies, dat soort dingen. Die zijn in het voordeel van alle ouders natuurlijk, maar laten we eerlijk zijn: in de praktijk vooral van de moeders.

De kinderen van vrienden van ons in Noorwegen gaan ook langere dagen naar school en doen daar ook sport en muziek en zo. De ouders beginnen vroeg met werken en gaan rond een uur of 4 naar huis om de kinderen op te halen. Dat doen ze met een fulltime baan. Het hele dagritme is anders, het hele systeem werkt anders dan hier. Niet dat ik het precies zo zou willen hebben trouwens. Ik weet er te weinig vanaf. Er zitten vast ook nadelen aan.

Zonne
In oplossingen denken

Ja in oplossingen denken, klinkt goed!! En ja, daarover valt inhoudelijk te discussiëren en zullen we het ook vast niet allemaal eens zijn.

Dus de verandering ligt in handen van ons allemaal:
- De overheid (opvang, werkgevers, school/studie Voor jongeren, gelijkheid in lonen, verlof vaders, etc)
- De werkgevers (wat hierboven wordt genoemd, hoe zien werktijden eruit, kan er flexibeler gewerkt worden, meer vanuit huis zodat reistijd wordt verminderd etc.)
- Achter de voordeur (opvoeding, hoe laat je als mens zien dat je voor gelijkheid staat)

Pagina's

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.