Home » Forum » Teleurgesteld in cadeau

Teleurgesteld in cadeau

94 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Jasmijn
Zo zie je maar Lele

Wat jij beschrijft als fantastisch Lele, lijkt mij nou helemaal niets. Moet er niet aan dénken dat ik in een inmiddels al gesloten winkel, die speciaal openblijft voor mij wat uit moet kiezen..... veel te veel pressie, niets voor mij.
Maar het is eigenlijk precies zoals Kyana omschrijft, het gaat niet om het geld maar meer dat je verwacht dat je man je toch wel beter zou moeten kennen inmiddels; zo vindt de een een drukke surprise party en einde en een ander gruwt ervan en heeft liever een intiem etentje voor twee.

Kaaskopje
Jasmijn

Ik kreeg het eigenlijk ook benauwd bij het idee dat een winkel speciaal open blijft voor een cadeautje van mij.

Er is een winkeltje bij ons in de stad, waarvan de eigenaresse ontzéttend servicegericht is. Of je er nu een beker wilt kopen of een heel servies... ze doet álles voor je om het tot een goed einde te brengen. Ik had er ruim een jaar geleden een hard hoofd in dat ze met die instelling het jaar zou volmaken, maar gelukkig is dat wel zo. Ze bereikt er mee dat je bij háár een beker wilt kopen en de goedkopere en ook minder bijzondere bij Blokker laat staan. Maar zij neemt dus het initiatief om mensen buiten werktijd koffie aan te bieden en het rustig aan te doen. Ik zou dat nooit vragen.

Kenfan
Hahahaha

Dat was 'm, oh het was nog erger dan in mijn herinnering. Nu kan ik mijn getier ook beter plaatsen. Je zult daar toch maar mee wakker worden getetterd op de ochtend van je verjaardag. Nou, het is wel duidelijk waarom ik geen hoge verwachtingen koester, alle misgeslagen planken zinken hierbij in het niet. Wie zet dat nou toch op, als ie net zes weken verkering heeft? 't Is dat we inmiddels al dertig jaar verder zijn, anders zou ik er een verkapte uitmaakpoging achter zoeken.

Kaaskopje
Kenfan

Een meer smaakvol Kenfan-waardige attentie was je misschien allang vergeten. Het was mooi van lelijkheid. Ook een kunst! :-).

Stickertje
Dat is het nare van missers

Die blijven veel langer hangen dan de goeie cadeaus. Het horloge van vorig jaar, dat ik iedere dag draag, kon ik mij niet meer herinneren als verjaardagscadeau. Oeverloos denken wat heb ik vorig jaar nou gekregen?
Het etentje in een sfeerloos restaurant met eten van matige kwaliteit van 10 jaar geleden staat mij nog goed bij. Dit jaar weer een tiental vol te maken met etentje dus, zoals de gewoonte is bij ons. Ik hoop op inspraak bij de keuze van het restaurant, ik wil echt genieten van iets lekkers. Als ik een gebakken camembert bestel wil ik geen opgewarmde kant en klaar ingekochte hap.

Wilgenkatje
Ahh Kenfan!!

Heeft ie staan zoeken in zon bak, graaf graaf, zou haar naam ertussen zitten? Ja hoor, hoera!!

Zou hij m van tevoren hebben beluisterd eigenlijk? Vast niet!
En wie zou die geweldige zangeres zijn die zichzelf zo inzette voor het verhogen van de feestvreugde??

Wilgenkatje
Als verhaal is een misser veel fraaier

Dan een design meubel of een auto.

Of ben ik nu gewoon een tikje afgunstig om zon royaal cadeaubudget ?

Herkenning
Ik begrijp je teleurstelling wel, TS

Hier onlangs een jaar gewacht op een schitterend cadeau.
Ook gekregen; ik helemaal blij.
Tot het ( bij lange na) niet bleek te passen, en ega ook nog even erbij zegt; ja, dat dacht ik al toen ik 'm kocht.

Wát een domper. En nog erger; ook niet even de moeite nemen om het om te ruilen voor iets wat wel past....

anemoon
cadeau ???

Mijn man is niet erg handig in het kopen van cadeau's. Dat kan me dus niks schelen. Wij geven elkaar al heel lang geen cadeau's meer. Maar kopen weleens wat leuks of gezelligs als we dat toevallig zien. En als ik iets graag wil, ik noem een lekker luchtje, een bepaald boek of een nieuwe theepot, dan koop ik dat. Begrijp niks van die romantische verwachtingen en de daarop volgende onvermijdelijke teleurstellingen.
Ik ben van mening dat volwassenen elkaar geen verjaarscadeautjes hoeven te geven. Een bloemetje of iets zelfgemaakts is wel leuk. Maar al die goedbedoelde, de plank misslaande spullen , nou nee.

bieb63
helemaal eens met anemoon

Op zich niets aan toe te voegen.
Ik ga ook echt niet m'n hoofd breken over een cadeau voor m'n man als ik eigenlijk géén idee heb. Of hij moet zelf met iets komen. Maar zomaar iets kopen omdat er een cadeau 'moet' zijn, nou nee, zonde van het geld. Meestal trakteren wij elkaar op een etentje of een avondje uit o.i.d.
Of laatst hoorde mijn man mij met een vriendin praten over een Thaise massage, dat we dat wel eens wilde. Nou, toen kreeg ik een bon voor 2 personen. Dat is leuk.

Milcham
Wat kaal

Als ik zo lees zijn er twee groepen mensen, een groep die verjaardagen viert en een groep die dat niet doet. De niet-vierders kunnen zich niet voorstellen waarom je je druk maakt. De wel-vierders vallen uiteen in een groep die zelf een cadeau koopt of die zich laat verrassen.

Ik zou het enorm kaal vinden om mijn verjaardag niet te vieren, ik kan me er niets bij voorstellen! Ik vier het leven, er zijn slingers, (normaal gesproken) bloemen, een feestelijk gedekte ontbijttafel, cadeaus. De post is achtergehouden zodat je alle verjaarspost in één keer krijgt. Dit heeft niets te maken met de leeftijd dat je de 'papieren kroon ontstegen' bent, maar meer hoe je in het leven staat en welk belang je aan kleine mijlpalen hecht. Mijn oma vierde ook elk jaar haar verjaardag, met slingers en taart.

Een ander vindt het wellicht overdreven zoals wij het doen, ik vind het kaal, karig en zelfs wat armoedig om het niet te doen. Ik denk dat de mensen die wél hun verjaardag vieren begrijpen waarom ik teleurgesteld was.

En voordat iedereen over het woord 'armoedig' buitelt: dit slaat niet op cadeaus, maar op in mijn ogen gebrek aan belangstelling van je gezinsleden in elkaar.

Wilgenkatje
belangstelling voor elkaar tonen

Dat voel ik wel met je mee Milcham. De niet-vierders doen dat misschien op een ander moment?

EEn van onze (uitgevlogen) kinderen viert drie verjaardagen tegelijk, van hemzelf en twee van zijn kinderen. Dat vind ik ook al niet zo leuk, zo'n jarig groepje. Je geboortedag is toch echt je eigen geboortedag en die mag gevierd worden. Niet zo efficient als je dichtbij elkaar jarig bent, maar het feit verandert er niet door.
Heb een vriendin die altijd de verjaardag van twee zonen (waar vijf weken tussen zat!) tegelijk vierde omdat ze verjaardagen zoveel gedoe vond. Terwijl ze op andere fronten veel gedoe aan kan.

Nou ja, iedereen is anders. Het is de kunst te communiceren waaraan je waarde hecht en wat je minder belangrijk vindt.

Pitty
Bijna 50

Ik ben bijna 50 en ik weet nu al dat het v.w.b. mijn verjaardag niets gaat worden (dan kan het alleen maar meevallen :( ).
Twee jaar geleden heb ik niets gekregen en er vorig jaar veel gedoe om gemaakt. Ik kreeg toen een fles Port en een wellness bon voor de sauna (van mijn man). Het eerste drink ik niet en naar de sauna ben ik al heel lang niet geweest/vind ik niet meer fijn.
Mijn kinderen weten ook niets terwijl ik duidelijk aangeef wat ik graag wil.

Het gaat mij trouwens niet om het cadeau zelf maar wel om de waardering dat je er mag zijn. Soms vind ik het net lijken of ik bij het meubilair hoor.

Kenfan
Drie groepen

Als je de behoefte niet voelt om uitgebreid in het zonnetje te worden gezet met kostbare, materiele verrassingen wil dat niet zeggen dat je geen verjaardagen viert. Vorige week nog voor zoon van 22 de slingers opgehangen, een taart gebakken en zijn lievelingskostje gekookt. En er is ook altijd wat om uit te pakken.Vanaf het moment dat de kinderen dat de kinderen zakgeld kregen was het de bedoeling dat ze ook daarmee een kadootje voor jarige gezinsleden. Kroonjaren hebben we luister bijgezet met een memorabel uitstapje met het hele gezin.

Man en ik verwachten niet van elkaar dat we het vuur de sloffen gaan lopen om perse origineel uit de hoek te komen. En dat ieder jaar weer. Wij geven geven elkaar een verlanglijstje met wat suggesties en houden bij een kleinigheidje. Het is hier verder allemaal vestzak, broekzak. Dus als ik iets zie wat ik hebben wil, koop ik het zelf. Dat je dat binnen je financiële mogelijkheden, kunt vind ik het grote voordeel als je de leeftijd van de papieren kroon ontstegen bent.

Ik moet er trouwens ook niet aan denken dat man onverwacht aan zou komen zetten met een auto of een meubelstuk die ik misschien veel te kostbaar of spuuglelijk zou vinden. Dat zijn gebruiksvoorwerpen die hier na overleg gezamenlijk aangeschaft worden.

Martha
wow

okay, alles is relatief... Waarom schreeuwt er dan iets in mij: Waar gaat dit over? Je hebt een man, hij is niet ziek (hoop ik) jij bent niet ziek (hoop ik). Hij koopt cadeautjes voor je... Hij geeft dus om je al is het niet op de manier waarop jij wilt..

Tja wie ben ik om te zeggen dat je niet teleurgesteld mag zijn... maar mag ik me wel verbazen? En me afvragen waar dit eigenlijk echt over gaat? Kan toch niet alleen over een zonnebankbon zijn? Wow, als dit je grootste probleem is ben ik ultra jaloers op je.

anemoon
@Milcham

Geen cadeau kopen wil nog niet zeggen dat er geen verjaardagen worden gevierd. Ik verbaas me erover dat jij aan zoiets als het niet kopen van cadeau's meent te kunnen afleiden hoe ik in het leven sta en dat ik het leven niet zou vieren...waar komen die uitdrukkingen trouwens vandaan, uit de Flow of zo ??
Denk je nu werkelijk dat er in mijn gezin gebrek aan belangstelling is voor elkaar omdat wij geen cadeau's kopen ?
Uiterlijk vertoon heeft in mijn ogen weinig te maken met oprechte belangstelling en liefde.
Maar goed, iedereen heeft zo zijn eigen rituelen...

Kyana
Cadeaus

Ik vind cadeautjes ook niet echt meer noodzakelijk als volwassene. Zeker als je weinig wensen meer hebt en/of iemand heel moeilijk is om wat voor te kopen.
Maar als je elkaar cadeaus geeft dan kan ik me wel voorstellen als het een teleurstelling als je iets krijgt wat je echt niet leuk vind van je partner. Van een partner verwacht je toch dat die je redelijk kent.
Ik hou helemaal niet van koken dus ik zou het heel raar vinden als ik van mijn partner een gadget voor de keuken zou krijgen. Dat geeft dan aan dat mijn partner echt niet weet waar hij mij een plezier mee zou kunnen doen.

Kyana
samen vieren

verjaardagen samen vieren doe ik ook wel. Uiteraard vieren we de verjaardag van de tweeling samen maar ook mijn twee kinderen die dicht bij elkaar jarig zijn krijgen één feestje. Dat is inderdaad praktisch. Dan heb je maar één keer het gedoe van organiseren. Bovendien vind ik het ook best veel om van mensen te verwachten dat ze binnen 2 weken hier 2x komen voor een feestje (tenzij ze naast de deur wonen).

Kaaskopje
Kenfan

Ik lees het vaker, dus ik weet dat jij niet uniek bent :-), maar ik vind het echt niet leuk om een cadeautje voor mijzelf te kopen. Of misschien zou ik er wel plezier in hebben, maar daarmee vergaat voor mij het laatste stukje glans van mijn eigen verjaardag, naar mijn gevoel.

cora
armoedig om verjaardag niet te vieren?

Goh, dat vind ik nou een armoedige gedachtengang. Ook wat armoedig om die specifieke slingers en (precies goede) kadoos nodig te hebven om het leven te vieren.
Niets mis met goede tradities hoor! Als je er belang aan hecht. Maar ik vind het echt vreemd om andere smaken zo af te serveren.
Ik ben trouwens dol op kadootjes. Maar zodra het een must wordt is voor mij het grootste plezier er vanaf.

Kaaskopje
Cora

Er zijn mensen die héél erg hangen aan bepaalde vaste regels. Daar voelen ze zich prettiger bij. Geen verrassingen, een vast patroon. Niet iedereen heeft het in zich om flexibel te zijn, met verrassingen om te gaan e.d..

Ik vind het niet armóedig om mijn verjaardag niet te vieren, maar ik vind het niet leuk. Als je jarig bent, vind ik het leuk als de hele dag in dat teken staat. Kinderlijk misschien, maar ik ben dat nooit kwijtgeraakt. Op de een of andere manier heb ik dat niet op het gezin over kunnen brengen. Ik vind het dan ook nooit erg om op mijn verjaardag een halve dag te werken. Ik vind het leuk om te trakteren en op mijn voorlaatste werk werd er ook echt aandacht aan besteed door de werkplek te versieren en zo.

bieb63
Iets is leuk

...als je er zelf plezier aan hebt, maar... óók de ander. Niets erger dan verplicht op verjaardagsfeestjes te moeten zijn waar je niks geen zin in hebt. En ik zou ook never nooit vrienden uitnodigen voor mijn verjaardag voor een verplicht rondje familie-zit als ik weet dat ik ze daar geen plezier mee doe. Nodig ik dan liever op een ander moment uit, of gezellig met 1 of 2,3 vriendinnen (uit of thuis) lunchen.

Kaaskopje
Wie komt die komt

Onze instelling was altijd dat mensen gewoon konden komen als ze dat wilden. Op een gegeven moment hebben we min of meer afgesproken dat we niet meer aan verjaardagen deden. Het zou leuker zijn om elkaar gewoon eens te zien, zonder andere visite erbij. De praktijk is, dat het al heel lang geleden is dat we zomaar eens afgesproken hebben bij elkaar thuis. Ik vind dat niet erg, maar zo verwatert het wel.

lieverdje
vier zelf wel verjaardagen

Ik heb zelf wel altijd behoefte aan een feest met taartjes en gezelligheid, maar ik geloof inmiddels dat niet iedereen inderdaad die behoefte heeft. Er zijn maar weinig mensen in mijn vriendenkring die hun verjaardag echt vieren (anders dan dat er wat familie op bezoek komt), buiten jubileumjaren om.

Daar word ik nog steeds wel eens onzeker van: Ik nodig allemaal mensen uit voor mijn verjaardag, maar bijna niemand nodigt mij uit op zijn feestje?..... misschien viert bijna niemand een feestje op zijn verjaardag, kan ook. Er zijn er een paar van jarig in december en in de zomer, dat is natuurlijk een lastige verjaardagstijd. En de mensen die ik uitnodig komen over het algemeen wel (en het is ook gezellig:-).

"Op een gegeven moment hebben we min of meer afgesproken dat we niet meer aan verjaardagen deden. Het zou leuker zijn om elkaar gewoon eens te zien, zonder andere visite erbij. De praktijk is, dat het al heel lang geleden is dat we zomaar eens afgesproken hebben bij elkaar thuis. Ik vind dat niet erg, maar zo verwatert het wel."
Ik zie dat wel hoor, bij vrienden van mijn man (man is ook wat ouder dan ik) en bij mijn ouders gebeurde dat ook. Man viert zijn verjaardag ook nooit, en zijn vriendschappen verwateren ook..... vind ik jammer! Zo blijft er zo weinig over op den duur.

Pardoes
en in heel negatief daglicht gezien

Weet je wanneer ze wel komen? Op je laatste feestje als je doodgaat. Dan staan ze te grienen op je graf hoe ze je gaan missen. (even zwartgallig beschreven omdat ik het zo vaak zie gebeuren)

Ik vind het soms echt schokkend hoe relaties (niet!)worden onderhouden. Als iemand het niet wil vieren prima, maar zoals Kaaskopje en Lieverdje omschrijven zie ik veel te vaak.

Dat je mensen soms tijdelijk in je leven hebt: logisch. Maar ik vind de prioriteiten van mensen soms zo scheef en/of egoistisch liggen.
"Wij hebben al een andere afspraak/We hebben het zo druk"
Tja dan ben je dus niet iemands prioriteit, want volgens mij staat je verjaardag bij je geboorte al vast. Toch? En dan kun je eens wat anders hebben, maar daar verwatert een vriendschap toch niet van? Ik begrijp die mensen niet.

bieb63
maar Pardoes

Een vriendschap en het daarbij behorende contact valt en staat toch niet met een verjaardag?? Een verjaardag waar je eigenlijk niet eens zoveel tijd hebt voor het individuele contact. Ik ervaar op een verjaardag van vrienden dat ik dan meer contact heb met een andere aanwezige of aanwezigen dan met de jarige vriend zelf.
Contacten onderhoud je door met elkaar af te spreken, zonder dat daar een verjaardag en anderen (onbekenden voor de gasten) bij aanwezig zijn. Veel leuker. Met onze verschillende vrienden spreken we af en toe af (bij de

Pardoes
Bieb

Ik verwees naar Lieverdje en Kaaskopje bij wie allebei vriendschappen verwaterden toen verjaardagen niet meer gevierd werden.
Dat herken ik ook.
Dat je op een verjaardag de jarige amper spreekt dat is overal zo denk ik. Maar dat wanneer je stopt met vieren mensen vaak stoppen met aan je denken en langzaamaan geen contact meer zoeken vind ik wel erg.

lieverdje
Pardoes

momenteel houdt het mij bezig, verwaterende vriendschappen. Ik zie het gebeuren bij mijn man (die dat zelf niet erg vindt, wel met hem over gehad. Zijn mening is dat het gewoon vrienden blijven en dat het niet uitmaakt hoeveel je ze ziet)
En ik heb zelf ook wel een paar contacten die minder zijn geworden, door verhuizing, of doordat ik daar toch al iets minder mee had. Gelukkig ook wel een vriendinnengroepje waarbij we niet op elkaars verjaardagen komen, maar wel een paar keer per jaar afspreken. Ik moet zeggen dat ik ook wel behoefte heb aan wat nieuwe input, van sommige vriendinnen gaat niks nieuws uit, die blijven een beetje stilstaan etc.

Het zal wel een algemeen verschijnsel zijn, ik weet niet goed of het van alle tijden is.

bieb63
ja maar

Als het om echte vriendschap gaat, dan gaat dat toch vanzelf? Dan hou je toch gewoon contact en spreek je af en toe af. Dat staat voor mij helemaal los van verjaardagen. Als dat alleen afhankelijk is van een verjaardag (waarbij je meestal niet eens echt tijd voor elkaar kunt maken), dan gaat het m.i. nergens over. Ja, je ziet elkaar dan standaard een paar keer per jaar, maar meer is het niet. Een soort iets van in stand houden, uit gewoonte, maar meer is het niet blijkbaar. Als er echt sprake is van vriendschap dan hebben beide partijen behoefte om elkaar (af en toe) te spreken en te zien. Valt en staat dat bij alleen verjaardagen, dan stelt het niets voor, dan is het een traditionele gewoonte. Prima, maar gaat uiteindelijk niet over zoveel.

En opvallend: Pardoes: 'En ik heb zelf ook wel een paar contacten die minder zijn geworden, door verhuizing, of doordat ik daar toch al iets minder mee had."
Eerste deel van je zin: ja, ik heb ook een goede vriendin die verhuisd is en ik daardoor minder zie, minder even tussendoor kan afspreken, maar de vriendschap is een gegeven. Dus we bellen elkaar met zekere regelmaat. En af en toe afspreken. Vriendschap is er niet minder om. Wel anders door de afstand.
Tweede deel van je zin: Als je er al iets minder mee had, dan gaat het ook niet echt om een vriendschap. Meer om een aardig contact door de omstandigheid (collega of mede-moeder op de bs o.i.d.). Leuk voor het moment, maar gaat dus dan uiteindelijk niet over vriendschap.

Pardoes
Bieb: die tekst was niet van mij

maar van Lieverdje.

Pagina's