Home » Forum » Verder na ontrouw deel 2

Verder na ontrouw deel 2

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

1014 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
GitteNN
sorry dat ik zo egoistisch ben

ik heb al lang niet meer gereageerd hier. ook omdat ik vaak lees vanaf mijn telefoon. daar vind ik typen erg lastig op. denk dan ik reageer later wel....maar zit wat minder op m'n computer of heb dan een hele goede vibe en wil even niet in mijn wespennest roeren.

t gaat allemaal redelijk goed. vallen en opstaan en de tijd dat ik na de val op de grond lig is niet lang. kan niet anders zeggen dan dat ik een man heb die heel hard vecht en werkt ervoor.

toch word ik iedere iedere iedere dag wakker met het rot-gevoel. ik was niet de enige echte ware. dat is wat voor MIJ (!!!) essentieel is aan een huwelijk/relatie zoals de onze.

wat moet ik er toch mee doen. het feit is en blijft dat dit is gebeurd.

en als ik dan denk aan Anne Faber, aan haar familie en vrienden denk ik WAAR heb ik het in godsnaam over. dit staat TOTAAL niet in verhouding. waar ZEUR ik over. laat gaan laat gaan. en terwijl ik dit alles typ zakt het kut gevoel ook weg...maar het kruip ook zo weer in me.

hoe doen jullie dit. het vreet ook zoveel energie.

liefs GitteNN

Pennestreek
Struisvogelen ;-)

Daar ben ik heel goed in. Mij vliegt het ook regelmatig aan. Man was al weg uit onze relatie, wat maakt nu dat hij wel wil blijven? Hoe bestendig is dat? Wil hij blijven omdat hij van mij houdt, of omdat hij scheiden teveel rompslomp vond/vindt? Wat als hij zich toch bedenkt? En daarnaast inderdaad beelden van hem en die andere vrouw. Heb ik de laatste week weer heel veel last van, zonder echt aanwijsbare oorzaak (dat zou het dan weer wat verklaarbaar maken, en daardoor zou ik er vertrouwen in hebben dat het weer zakt. Nu ik niet weet waar het vandaan komt maak ik me ook nog zorgen over dat ik het niet weer kwijt kan raken...). Kortom, het is vaak heel erg aanwezig.
Maar... ik weet dat erbij stilstaan en mijn leven erdoor laten bepalen niet is wat ik wil. Ik wil genieten van het nu, en ik wil door, vooruit, niet achteruit. Neemt niet weg dat ik het ook af en toe bespreek met man. Lang niet altijd, want dan zouden we blijven hangen in dat negatieve, maar zo af en toe heb ik behoefte aan mijn hart luchten, en ook aan bevestiging dat we het goed hebben en dat hij dat ook zo ziet.

Mijn advies aan jou zou zijn, zoek afleiding. Realiseer je dat jullie al een eind gekomen zijn/jij al een eind gekomen bent als je het vergelijkt met een half jaar geleden. Koester dat, wees er blij mee en trots op. En het gaat nog steeds met kleine stapjes beter. En verder: kun je ook bedenken wat je nodig hebt om dat gevoel, die gedachten kwijt te raken? Kan je man daarin helpen, of zit het meer in jou? En kun je dit misschien ook aankaarten bij je therapeut (je bezoekt toch iemand, of vergis ik me?).
En hoe dan ook, zoals met alles slijt uiteindelijk ook dit. Het wordt vanzelf minder, als jij er minder aandacht aan geeft.

Pennestreek
En nog even voor Uptown

Fijn dat je blijkbaar iets meer rust ervaart doordat er een goede verklaring voor het gedrag van je man is. Ik snap dat de pijn er niet minder om is, maar voor mij zou het wel iets uitmaken denk ik in de zin dat ik er meer vertrouwen in zou hebben dat het in de basis wel goed zit tussen jullie en dat de kans dat het weer gebeurt niet groot is.

GitteNN
pennenstreek

je schrijft:

Maar... ik weet dat erbij stilstaan en mijn leven erdoor laten bepalen niet is wat ik wil. Ik wil genieten van het nu, en ik wil door, vooruit, niet achteruit. Neemt niet weg dat ik het ook af en toe bespreek met man. Lang niet altijd, want dan zouden we blijven hangen in dat negatieve, (MIJN REACTIE: HOE ZO BLIJVEN HANGEN IN HET NEGATIEVE?? JE BENT IETS AAN HET VERWERKEN IETS DAT IN HET VERLEDEN GEBEURDE MAAR WAT GROTE GEVOLGEN HEEFT VOOR JE VERTROUWEN EN VEILIG VOELEN. DAT IS IN HET HEDEN!! DAT IS WAAR JE MEE MOET DEALEN EN ALS JE ER MET MAN NIET UITKOMT EN BANG BLIJFT GAAT HET NIET WERKEN VRES IK) maar zo af en toe heb ik behoefte aan mijn hart luchten, en ook aan bevestiging dat we het goed hebben en dat hij dat ook zo ziet.

Mijn advies aan jou zou zijn, zoek afleiding.

VOOR MIJ NU IS AFLEIDING NU WEGLOPEN VAN WAT IK AAN MOET GAAN. NIET WILLEN DOORLEVEN. WANT STIEKEM BEN IK BANG VOOR DAT ENE ECHTE. DAT MAN NIET MEER DE WARE VOOR MIJ IS. DAAR BEN IK NA VELE THERAPEURTISCHE SESSIES ZELF ACHTER GEKOMEN. HOE IK DIT VORM GA GEVEN WET IK NOG NIET.

deze concluie komt weer bovendrijven. Dat hij niet meer de ware voor mij is. zonder dat verhaal wel. maar dat verhaal is er nu eenmaal. als ik daar overheen moet kijken verloochen ik mezelf. dus ja wat moet ik kiezen. het is wel de conclusie die na 2 jaar eruit komt. en nu?

Flanagan
Perfectie

Tja, ik zag mijn man met zijn ijzersterke principes ook als een toonbeeld van perfectie. Toch ook een afknapper toen bleek dat dat toonbeeld haperde.
Des te trotser ben ik op mijzelf dat ik een inschatting kan maken in waarde geven aan wat voor mij belangrijk is, waar ik voor moet vechten ( eigenwaarde en respect) en op welke slakken ik geen zout op moet gaan strooien.
Het huwelijk staat nooit stil, het leert je te gaan voor wat voor jou belangrijk is.

Bobbie
Pennenstreek

Daarmee verzand je weer terug naar hoe het was, met struisvogelen, zwijgen als je moet praten, accepteren dat hij nog steeds met gestrekt been er eerst in moet gaan alvorens redelijk te worden. Zo geef je jezelf weg aan het verleden en kom je niet vooruit maar ga je langzaam weer achteruit.
Je moet het aangaan om het zo goed mogelijk weg te werken.

moederziel
Realisme

Ik las een tijdje terug het advies om niet vast te houden aan hoe je denkt dat de relatie zou kunnen zijn (- als hij maar, als ik maar...), maar je conclusies te trekken uit hoe de relatie nu IS. Alleen dat telt, wat nu is.

Ook Ervaring
Voorbeeld

Nog een mooi voorbeeld in de media van een koppel wat ontrouw heeft overleefd!

https://www.today.com/video/can-a-marriage-survive-infidelity-one-couple...

GitteNN
Moeilijk

Als ik er naar kijk blijf ik t moeilijk vinden. Geloof die man echt niet. Maar heb zelf nog wel een weg te gaan aangaande vertrouwen terug vinden. Wat zijn zij al ver!

Ook Ervaring
Leren van fouten

Ik vind het juist heerlijk om andere verhalen te horen, we zijn niet de enige zegmaar en zeeeer velen met ons ;-)
Het is inderdaad een hele kluif om te geloven dat de ontrouwe persoon er óók van heeft geleerd. Maar geloof me: ze hébben er van geleerd

Ook Ervaring
Maar

trek er een poosje voor uit om het vertrouwen terug te winnen inderdaad.
Niet iedereen gaat in hetzelfde tempo!

Komt goed x

Pennestreek
Tja, dat is maar hoe je ernaar kijkt denk ik

Bobbie, ik zie vooral de vooruitgang. Dat hij er eerst met gestrekt been in gaat is voor ons al vooruitgang, vroeger had hij niet gereageerd en was lekker op zolder muziek gaan zitten maken. Dus nee, fijn was het niet, op dat moment, maar dat er een reactie kwam was al positief. En hij denkt er dan later dus toch nog meer over na, en komt dan tot de conclusie dat hij het niet goed heeft aangepakt. Nog meer winst. En voor mij geldt het juist andersom: ik had de neiging heel erg heftig te reageren. Het even over me heen laten komen, erover nadenken en dan pas reageren is mijn winst.
En hierboven zeggen de andere dames het ook al, steeds opnieuw blijven focussen op mijn gebrek aan vertrouwen in hem (hoe logisch en begrijpelijk dat ook is) heeft niet zoveel zin. Hij kan niet iets nu doen om dat in 1 klap op te lossen. Het heeft tijd nodig, moet slijten. En dat lukt volgens mij alleen door het niet steeds naar boven te halen. Natuurlijk moet hij wel weten dat ik er nog lang niet klaar mee ben, dus af en toe bespreek ik het met hem. Maar dus niet alle keren dat het me aanvliegt. Het is en blijft balanceren, en ik zal vast niet altijd de juiste beslissing nemen, maar dat is dan maar zo.

Zoals moederziel het zegt, dat is denk ik heel waar. Aan de andere kant, heel lang dacht ik dat wat er was goed (genoeg) was, terwijl man er dus heel anders tegenaan keek. Dus dat kan ook een valkuil zijn. Het blijft gewoon lastig allemaal.

GitteNN
Zou t

Echt zo zijn dat vrouwen even wel bedriegen als mannen?
Kan t me zo niet voorstellen. Ze zeggen dat t 50-50 is.

Ook Ervaring
Nou,

alle mannen die ik ken, danwel van gehoord heb die zijn vreemdgegaan hadden daar toch echt een vrouw voor nodig, die vrouwen hadden ook allemaal een relatie thuis op de bank zitten.
Dus, tja, lijkt me een 50/50 gevalletje ;-)

Pennestreek
Gebaseerd op eigen waarneming:

Nee. Ik heb nou niet zo heel veel gevallen meegemaakt, maar dat was in alle gevallen getrouwde man met single vrouw. Of dat (net) gescheiden was of al langer alleen vind ik niet zo relevant. Maar dus in mijn beleving geen 50-50 verdeling....
En jouw man Gitte? Ik geloof dat die dame wel een relatie had, toch?

Pennestreek
En inderdaad, zo'n filmpje blijft moeilijk om naar te kijken

Sowieso merk ik dat ik nog steeds emotioneel wordt van alles wat met huwelijken, samen oud worden, iemand missen, voor je partner zorgen als die iets mankeert, ontrouw en scheiden te maken heeft. Het heeft er allemaal heel erg ingehakt en diepe wonden achtergelaten...

Ook Ervaring
Eigen waarneming inderdaad

Het is inderdaad mijn eigen waarneming; omgevings gerelateerd dus...
Dit trof ik net op een site:
http://www.vreemdgaan-overspel.nl/feiten.html

"Verschil tussen mannen en vrouwen is er wel: single vrouwen hebben vaker een relatie met een man die al een relatie heeft als omgekeerd. Verder blijkt het gevaar voor het voortbestaan van de relatie groter te zijn wanneer de vrouw vreemdgaat. Vrouwen lijken vaker op zoek te zijn naar een zielsverwant, terwijl mannen vooral gewoon plezier willen hebben".

Ik denk dan maw, mannen kunnen seks en liefde makkelijker
scheiden.... en vluchten als ze iets missen in hun eigen relatie makkelijker in een affaire.

Het is niet de bedoeling om met het filmpje jullie pijn te doen hè, maar te laten zien dat we zeker niet de enige zijn en hiermee van te leren hoe anderen er mee omgaan.
Mij doet het iig goed! Maar dat geldt misschien niet voor iedereen, sorry daarvoor!

GitteNN
Pennenstreek

Heb t zelfde als jij idd. T heeft er bij mij ook zo ingehakt als jij beschrijft. Vannacht man met een kussen te lijf gegaan.?heb m er mee om z’n oren geslagen. Daarna een pittig gesprek en wel heel goed gevoeld hoeveel hij over heeft om zonde relatiekomedie de rit te krijgen. Maar ik ontspoor om niets hoor. Iedereen doet dit anders.

Truus had idd een relatie maar die was niet meer Oke. Ze wilde daar al weg. Mannen die met singels vreemdgaan worden meer geclaimd door die truzen las ik wel eens.

Marina
single

Ik ken alleen maar bezette mannen die vreemdgaan met single vrouwen. En hier heb ik mijn vraagtekens bij: " Verder blijkt het gevaar voor het voortbestaan van de relatie groter te zijn wanneer de vrouw vreemdgaat. Vrouwen lijken vaker op zoek te zijn naar een zielsverwant, terwijl mannen vooral gewoon plezier willen hebben".
Het kan toch ook dat vrouwen meer pikken dan mannen qua vreemdgaan? En het daarom nog wel willen proberen? (zie dit draadje)

Pennestreek
Gitte ;-)

Dat heb ik ook een keer gedaan ja, na een naar gesprek waarna man prinsheerlijk als een blok in slaap viel en vervolgens ook nog vreselijk naast me lag te snurken. Dat trok ik toen ff niet ;-)

GitteNN
Soms

Bekruipt t je weer zo. Hij is naar z’n ouders...zegt hij. Vol geloof laat ik m gaan. Dat klinkt netofie goedkeuringmoetvragen. Niet uiteraard maar elk avond uitje alleen van hem.......
Pfffff

T gaat echt wel goed. Maar wanneer houd dit op????????????

GitteNN
Een keer

Mag t eeen keer? Haar zo’n enorme klap verkopen. Iets waar ze niets aan overhoud maar wel kang zal voelen en herinnerd wordt dat dat ene mens....

Flanagan
Goedkeuring

Gitte, Hoe ging het vroeger? Als hij vroeger ergens naar toe moest, vertelde hij je dan niet dat hij even daar en daar was of ging hij de deur uit zonder iets te zeggen? Ik zou het niet fijn vinden als mijn man ergens naar toe ging en niet de moeite nam mij te vertellen waar naar toe, zodat ik maar moest raden.

In een tijd dat man mij niet vertelde dat hij naar zijn moeder ging omdat hij wist hoe ik over haar dacht, was ik boos en gekwetst over het gebrek aan openheid. Ik vond het laf als iemand bv zei naar de gamma te gaan maar 'vergat' toe te voegen ook langs zijn moeder te gaan ( en dan precies of net te laat voor etenstijd thuis te komen zodat ik sacherijnig aan tafel mijn kookkunst naar binnen werkte). Ik heb aangegeven een streep onder het conflict met zijn moeder te kunnen trekken als hij open was, zoals vroeger heel gewoon was.
Dus daarom de vraag; vertelde je man vroeger waar hij naar toe ging? Zo ja, waarom zie je dit dan nu als goedkeuring?
Ik snap je onzekerheid wel, maar door die onzekerheid blijf jij gespannen.

GitteNN
Een keer

Eenbrief schrijven en al

Flanagan
Oja,

Man wilt heus ook wel eens vergeten info te delen. Als ik merk dat hij op punt staat te vertrekken zonder te vertellen, vraag ik hoe laat hij thuis is vanwege het eten. Zo zet ik hem aan tot delen. ( uit eigenbelang gezien het avondeten, wel te verstaan). Ik vraag nooit wat hij bij zijn moeder moet doen, dat laat mij koud.

Het nadeel van de mobieltjes is dat men bereikbaar is zodat berichten zonder blikken of blozen, te laat wordt getext onder mom van, 'ik heb het toch doorgegeven'. Dus ergens is het wel lief van je man dat hij van te voren met je deelt waar hij naar toe gaat, om jou gerust te stellen.

GitteNN
.

Wat ik bedoel met toestemming is dat hij dat nooit broeg ervoor en dat dat toen en ook nu niet nodig is. Wel even zeggen waar je naar toe gaat maar dat doen we allemaal binnen ons gezin. Lijkt me wel normaal, ook om te weten wanneer iedereen er is Renaat iedereen is je weet nooit waarvoor je elkaar nodig hebt. Toch?

Been there
Misschien....

Moet je eens een andere manier zoeken om van je boosheid af te komen GitteNN. Ik heb de wijsheid niet in pacht dus het is niet zo dat ik je nu kan vertellen hoe. Je blijft alleen zo boos. Haar een oplawaai verkopen geeft echt niet de voldoening waarop jij hoopt, echt niet. Je moet het echt zoeken bij jezelf. Plaats jezelf boven haar, ze is het niet eens waard....zo moet je het zien.

Ook moet je proberen niet op alle slakken zout te leggen. Waarschijnlijk bedoelt je man het goed, wil hij je alleen maar geruststellen als hij zegt dat hij naar zijn ouders gaat. wie weet loopt hij wel op eieren en weet hij niet wat hij wel en niet tegen je kan zeggen omdat hij tevens weet dat het wel eens verkeerd kan vallen bij jou. Op deze manier worden jullie er geen van beiden gelukkiger van. En dat is nou juist wat je wel wil: Weer gelukkig worden
Geef elkaar wat ruimte en krediet. Ik weet hoe je je voelt, je vertrouwen is weg, maar streef ernaar dit terug te krijgen al is het maar weer van 99.9%. Het is hard werken voor hem om het terug te winnen en voor jou hard werken om hem te vertrouwen maar het is nodig om verder te gaan....echt....
Sterkte!

Flanagan
Netofie

Misschien dat hij het zelf helemaal niet als goekeuring vragen ervaart maar puur als even zeggen wat dat doen jullie allemaal. Misschien isdit hem bijgebleven uit de gesprekken met vrienden of een therapeut.

Probeer die gedachte van goedkeuring los te laten, straks zit je er helemaal naast.

Flanagan
Of

Vertel het hem dat je niet wilt hij hij het gevoel heeft eerst jou om goedkeuring te moeten vragen.

GitteNN
niet wat ik bedoel

ik schreef "Bekruipt t je weer zo. Hij is naar z’n ouders...zegt hij. Vol geloof laat ik m gaan. Dat klinkt net of ie goedkeuring moet vragen." Man hoeft geen goedkeuring te vragen gewoon zeggen is oke. alleen als ie dan weg is (maakt niet uit waar naar toe) bekruipt me de angst dat hij mss toch iets anders is gaan doen dan wat hij zei te gaan doen. goedkeuring gaan vragen is een groot ding geworden hierboven maar dat is het helemaal niet bij ons. het is het vertrouwen dat er gedaan word wat er gezegd wordt. toen de affaire aan het licht kwam bleek dat hij tientallen keren met haar had afgesproken en niet de datgene was gaan doen wat hij zei te gaan doen. eigenlijk niet meer dan dat.

zelf merk ik dat ik zeker truus nog een keer een dreun zou willen geven. maar dat heb ik ook bij een vriendin die mijn vertrouwen brak. ja en man...die heeft onlangs nog een paar dreunen met een kussen gehad. maar zijn hulp, onze gesprekken samen. het boek "ik hou van jou maar vertrouw je niet" en mijn therapie maken dat we er uit komen.

voor mezelf heb ik geleerd er af en toe uit te moeten. een keer een paar dagen in een vakantie huisje met een boek mooie natuur, wandelingen en rust. om dan weer heerlijk bij mijn gezin terug te komen.

fijn weekend allemaal

GitteNN

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.