Relaties Relaties

Relaties

Verder na ontrouw - deel 8

Je partner is vreemdgegaan? Dan kom je in een rollercoaster terecht. Ongeloof, verdriet, boosheid etc. En als je partner laat weten dat hij jou niet kwijt wil dan volgt vaak de vraag: Should I stay or go? In de praktijk niet altijd even simpel te beslissen. 

In dit topic vind je gelijkgestemden van wie de partner ook ontrouw is geweest. Of zelfs meermaals. En waarvan de meesten hier besloten hebben om de relatie een kans te geven. Elk verhaal is uniek. Heb je vragen, zorgen, twijfels, behoefte aan luisterend oor of wil je je emoties kwijt? Dan ben je hier aan het goede adres.


Pennestreek schreef op 15-03-2022 om 15:57:

En ja, wantrouwig blijf ik. En dat vind ik heel erg naar. Voor mezelf natuurlijk in de eerste plaats, maar ook voor hem. Is alleen niet heel veel aan te doen denk ik. We zijn al zoveel jaar verder, het blijft gewoon een litteken waar ik last van heb zodra hij het heeft over vrouwelijke collega's of vriendinnen. En hij heeft nou eenmaal altijd veel vrouwen om zich heen, en hij is zo'n teddybeer waar iedereen makkelijk bij uithuilt. Zo is ook destijds zijn affaire begonnen, dus dat is een teer punt. Maar ik kan hem ook niet aan een leiband houden. Pfff.

Zo was dat bij mijn man ook. Zowel bij zijn  vorige baan, als bij zijn huidige en ook op de sportschool. Ik heb hem altijd gezegd dat hij daarmee moest uitkijken, dat ze konden denken dat er ‘meer’ inzat of dat hij zelf iemand interessant kon gaan vinden. Dat werd weggewuifd. Hij was er heel open over naar mij toe en vertelde altijd over alles wat hij meemaakte, waardoor ik hem vertrouwde. Ik ging ook weleens mee naar een feestje van een vrouwelijke collega of mee op kraamvisite. Op een bepaald punt is hij echter gestopt met zo open te zijn en waar ik hem altijd voor waarschuwde gebeurde. Zo is hij een tijdje gestalkt door een collega die verliefd op hem was, wat ik natuurlijk niet wist. Daar leerde hij helaas niets van want uiteindelijk kreeg hij met een andere collega een affaire. Over deze vrouwen sprak hij niet, ik had nog nooit van ze gehoord. Dat is het grote verschil met voorheen. 

Die leiband, die heeft hij mijn man zelf gecreëerd want als er iemand makkelijk was, dan was ik het. Ik vertrouwde hem blindelings, maar dat is nu wel anders. Wij hebben de afspraak dat hij geen vriendschappen meer opbouwt of onderhoudt met vrouwelijke collega’s of andere vrouwen die ik niet ken. Hij heeft genoeg mannelijke collega’s en vrienden waar hij het ook gezellig mee kan hebben. Heel hard gezegd wil ik dat hij vrouwen op afstand houdt. Geen gezellige of begripvolle gesprekjes meer aan de telefoon met een vrouwelijke sportvriendin die ergens mee zit, niet meer tijdens het werk in de teamschat met die aardige vrouwelijke collega om de tijd te doden en zijn abonnement bij de sportschool kon hij opzeggen. 

Nooit gedacht dat ik zo zou zijn en wie weet dat ik over een tijdje weer wat gemakkelijker erover ga denken, maar voor nu heb ik dit nodig om überhaupt weer een klein beetje vertrouwen in hem te krijgen. 

Ik las dat iemand vroeg hoe het met mij ging. Ik lees nog mee. Ik had niet echt de behoefte om te reageren toen het wat onrustig was hier.

Het gaat wel goed met mij. Beetje op en af maar over het algemeen wel een stijgende lijn. Mijn partner en ik hebben goede gesprekken maar als ik het onderwerp niet op ‘de affaire’ breng dan begint hij er zelf niet over.

De berichten hier over de ‘truzen’ die misschien ook slachtoffer zijn, hebben me aan het denken gezet. Ik was erg boos op de vrouw waarmee ik ben bedrogen. An sich is dat niet veel veranderd. Maar ik ben wel een heel stuk minder met haar bezig en ik kan ook medelijden met haar voelen. Er zijn regelmatig dagen dat ik niet aan haar/de affaire denk. 

Wat is het hier stil geworden! Gaat het zo goed met iedereen?🙂

Hey, ik hoop dat het goed gaat met iedereen. Ik heb besloten wel mee te lezen maar niet meer snel te reageren na de oplopende discussie over de Truus. 

Idem.
Na wat strubbelingen in ons huis, de de zorg voor paar COVID die in isolatie waren zodat ik eten en drinken kon boven brengen en zelf even rustig mijn eigen ding kon doen, heeft dit mij even de rust gebracht die ik nodig had.
Eerder gaf ik aan dat opmerking van mijn man mij deed vermoeden dat hij ook alsnog  fysiek is vreemd gegaan. Nu is dat toch niet geval gebleken maar ik was wel een tijd in wantrouwende en boze fase. De rust van de afgelopen weken werkte ook op dit vlak als een medicijn.
Ik las wel mee maar kon uit de boosheid ook geen goede bijdrage aanreiken. Te veel ingekleurd, te negatief dus niet wijs als ik het later, als de boosheid gezakt was, weer zou terug lezen.

Na de opmerking van puinhoop ‘draadje stil’, had ik ook gevoel dat draadje aan zijn einde is gekomen.
Ik denk dat vooral tijd je de gelegenheid geeft een manier te ontwikkelen om verder te kunnen.

Hallo Sisters,

Ik ben benieuwd hoe het met jullie gaat?

Hoe gaat het met jullie emoties?
Merken jullie dat jullie vooruit gaan samen?

Ik ben benieuwd 💋

Met mij gaat het buiten gewoon goed, veel nieuwe positieve ontwikkelingen in mijn proces. Een nieuwe baan en opleiding in het vooruitzicht in het najaar. Heb besloten om van mijn leerproces mijn werk te gaan maken en hoop dat ik andere kan gaan ondersteunen met levenslessen en hulpvragen. 
Ik vind het enorm spannend omdat ik ook " voor een deel weer financieel afhankelijk word van man" maar ik durf de gok wel te wagen in het diepe te springen.
Afgelopen week kwam mijn radar hierdoor wel weer even in de knel maar na een goed gesprek is ook dat weer naar de achtergrond getreden.

Lieve groet

Waauw, wat een verhalen hier. En dan heb ik maar 3 pagina's gelezen. Heel heftig verhalen en emoties en klein beetje herkenbaar. Ik heb 24 jaar relatie en manlief zit voor z'n werk 6 maanden in het buitenland. Daar heb ik hem nu 2 keer opgezocht. De eerste keer was enorm fantastisch, we genoten enorm, vreeën weer alsof we 6 maanden in 1 week wilden stoppen. Het tweede bezoek van 3,5 week begon wederom fantastisch, blij dat we elkaar in de armen konden sluiten, maar na 4 dagen kwam ik erachter dat hij enorm heeft lopen flirten met een alleenstaande dame die er ook tijdelijk werkt. Zij schijnt (volgens hem) enorm verliefd te zijn geworden op hem en voor de spanning en het feit dat hij haar ook wel leuk vond, hebben ze 'flink geflirt' maar is er niets fysieks gebeurt (wat dat dan ook mag zijn). Hetzelfde uur dat ik erachter kwam, is hij van z'n werk naar me toe geracet, en liet hij blijken enorm veel spijt te hebben, hij onze relatie nooit zou willen opgeven, hij oud wil worden met elkaar, en hij haar gelijk ging zeggen dat het flirten op moest houden. We hebben hier veel over gesproken en hij heeft me echt bezworen afstand te houden en alleen van mij te houden. De tuthola zelve heb ik ook aangesproken, en zij deed wat laconiek en beweert dat het alleen een flirt betrof (en potdikke ze durfde nog te zeggen dat ze erg christelijk was en nooit iets met een ander zou beginnen).  Maar van m'n man weet ik ondertussen dat zij hotel de botel is. Na moeizame dagen, boosheid, verdriet veel gesprekken was hij echter enorm lief voor mij en hebben we de draad weer wat opgepakt. De laatste week was fantastisch. Wat mij nu nog wringt is dat ik weer in NL ben en hij nog steeds daar is met die dame (werkzaam in hetzelfde gebouw), wetende dat ze elkaar zien, soms met elkaar optrekken, en zij verliefd is op hem (ze zegt 'geduld' te hebben, de tuthola). Oké, dit is natuurlijk wel een kant van het verhaal --> van m'n man. Gelukkig duurt dit niet al te lang meer (zei is er nog 1,5 week), maar toch, het vertrouwen dat ik had is fors beschadigd en deze dagen geven mij tevens een behoorlijke portie onzekerheid. Wie hier nog een tip heeft om ermee te dealen, ik hoor het graag. Liefs. 

Anna Cara

Anna Cara

22-05-2022 om 07:05 Topicstarter

Hoi Annemarie, het is heel naar dat je vertrouwen is beschadigd. Dat terug krijgen kost tijd en inspanning van je man. Wat je voelt is angst. Denk eens na over waar je bang/onzeker voor bent. 

Ik heb helaas ook de ervaring dat houden van mij, geweldige sex en mooie momenten, mijn partner niet tegen hebben gehouden om met een ander het pad op te gaan.

Je vraagt tips, hier komen er een paar: 

- je kunt helaas niet rationeel beslissen dat je hem weer vertrouwt of niet meer onzeker bent. 

- het flirten met ander zegt niets over jou!

- richt je boosheid niet op haar. Maar op je man. Hij is met jou getrouwd, hij heeft afspraken met jou. Hij moet nee zeggen. 

- geloof nooit meteen volledig het verhaal van je partner. In eerste instantie liegt de partner altijd om het klein te houden. En om jou niet te verliezen. Wat mij en velen hier vooral raakte, is als je partner blijft liegen over een affaire. Je neigt naar de light versie willen geloven. Toch belangrijk om te horen hoe het echt zit. Een vrouw wordt niet verliefd zonder dat daar iets aan de grond ligt. Mijn man durfde na lang doorvragen pas te bekennen dat hij ook gevoelens had gekregen. 

- dus heel belangrijk: aan je man om goed te onderzoeken wat hij voelt bij het flirten (of meer). Waarom wilde hij het en doet hij het? Let op dat je man niet steeds naar haar wijst: zij is verliefd, zij dit en dat. Deed de mijne ook. Maar het gaat om wat jouw man zegt en doet en voelt bij contact met haar. Daar ligt de sleutel tot toekomst. Wat dreef of drijft jouw man? 

Sterkte!

Xxx

@Annemarie, is het voor jou mogelijk om eerste vliegtuig te pakken en die 1,5 week bij je man te zijn. Het lijkt mij voor jou heel onrustig om thuis die tijd te verbijten zonder te zien wat er achter je rug om gebeuren kan.

Natuurlijk is dit niet de oplossing want je wilt gewoon dat hij doet wat hij beweerd, maar in belang van jullie relatie zou ik haar geen ruimte geven maar die ruimte voorkomen.

Praten over zijn ontrouw etc. komt daarna dan aan bod.

Hoi Ana Cara en Flanagan, dank voor jullie reacties! Waardeer ik. 

Ik heb ook in die eerste dagen veel gevraagd over waarom? En inderdaad spreek ik hem erop aan want HIJ heeft de relatie en zij niet. Hij gaf aan dat hij haar ook leuk vond, en het ging hem ook om een stuk spanning. En Ana Clara, ik ben het met je eens, ondanks dat hij (en ook zij) zeiden dat het bij een flinke flirt is gebleven maar niets fysieks is gebeurt, vind ik DAT moeilijk om te geloven. (is dit de light versie?). Als je gevoelens hebt voor een ander van beide kanten, je bent daar alleen samen, je loopt te flirten, dan gebeurt en mi snel wat meer (maar wat moet je als dat meerdere malen wordt ontkend). En hij wijst absoluut niet naar haar, hij trekt wel zelf het boetekleed aan. 
Zei letterlijk dat hij bijna blij was dat dit nu naar buiten was gekomen, want hij voelde dat het niet goed was wat hij deed en dat dit op meer kunnen uitlopen. 

En Flanagan: helaas, ik ben net maandag terug gekomen van 3,5 week daar en heb wellicht in het vliegtuig Corona opgelopen. Dus zit nu in quarantaine. We praten er wel over (en het is balanceren tussen niet iedere keer onze gesprekken laten verpesten tussen negatieve emoties en zoeken naar bevestiging dat hij van me houdt). 
Ergens geloof ik wel dat hij voor mij kiest. Daarvoor hebben we echt enorm veel genoten van elkaar toen de ergste storm ging liggen en heeft hij me op heel veel manieren verteld en laten blijken, dat hij 24 jr relatie niet wil opgeven. Ook afgelopen dagen aan de telefoon. Hij zegt dat hij haar ook meerdere malen (ook afgelopen week weer), heeft verteld dat ze niet moet hopen, dat hij altijd bij mij zal blijven. 

Tegelijkertijd, ze zien elkaar, ze waren er met paar NL'ers en ontstond een kleine vriendengroep om samen te eten en dingen te ondernemen. In feite zijn zij 2 de meest ondernemende en zijn ze eergisteren samen gaan dansen. Met als argument van m'n man...ik vertel haar dat ze nergens op hoeft te hopen en het geflirt is afgelopen. Intuïtief voelt dit steeds oprecht, rationeel denk ik: ben ik naïef?  En tegelijkertijd ben ik boos: want gaf hem aan, ga gezellig uit, maar hou afstand van haar. 

En dat is het antwoord op je eerste vraag Ana Care: Waar ben ik bang voor? Dat ik liefst geloof wat hij zo overtuigend zegt en vervolgens naïef ben.  Dat hij nog steeds gezellig contact houdt met haar en / of flirt met andere vrouwen. 

"en zijn ze eergisteren samen gaan dansen. Steeds met als argument van m'n man...ik vertel haar dat ze nergens op hoeft te hopen en het geflirt is afgelopen. Intuïtief voelt dit steeds oprecht, rationeel denk ik: ben ik naïef?"

De vraag stellen is 'm beantwoorden.  Niet om hard te zijn, maar ik denk dat je in de maling wordt genomen. Je man denkt dat als hij het maar eerlijk zegt, dat er niets is en hij gelooft daar blijkbaar zelf in. 

Maar hoe respectloos is het om in deze situatie met díe ander te gaan dansen en dat ook nog in je gezicht te smeren. Hondsbrutaal en bijzonder kinderlijk na zoveel jaar.
En de vrouwen maar denken dat de vonken er nog afspatten en dat de relatie zo goed is. Tenenkrommend om toe te kijken.

Hij gaat dus gewoon zijn gang onder het motto: ik ben toch eerlijk nu?
Ik zeg niet dat er iets fysieks is gebeurd, maar zelfs in gezelschap kan hij niet van haar wegblijven, na de ellende die het al heeft opgeleverd. Dat is een signaal... 
De vraag is: wat heb je nog meer nodig om naar je waarschuwende stemmetje te luisteren?

He Max, 

Ik luister inderdaad veel naar dat intuïtieve stemmetje! Als ik dat niet had gedaan was ik er nooit achter gekomen, maar kleine signalen gaven me een 'onderbuik' gevoel, waardoor ik op onderzoek ging tussen hun app-verkeer. OP een paar twijfelachtige apps was er van zijn kant niet zo heel veel mis mee, maar zij vroeg zich ineens af waarom ik me steeds liet zien tijdens een lunch. Op een toon alsof ze daar alle rechten toe had. Daar begon het mee. Intuïtief dus.

Diezelfde intuïtie gebruik nu ook...het voelt als een oprechte keuze voor mij. Maar wil dus niet naïef zijn.

En Ana Cara...ik denk dat jij de juiste vragen en reactie geeft (heb ondertussen e.e.a. doorgelezen) die me even aan het denken zetten. 

xxx

begin december heeft mijn man bekend verliefd te zijn geworden op een collega. Er is verder niets gebeurd Zij is vertrokken bij het bedrijf. Half maart ben ik er achter gekomen dat ze toch weer contact hebben door zijn whatsapp berichten op zijn ipad (hoe stom van hem). De berichten logen er niet om, ze waren stapel op elkaar. Maar waren (nog) niet met elkaar naar bed geweest. Ik heb haar (zij zit in een geweldadige relatie) gelijk gebeld dat ik bij volgende contact haar man gelijk informeer. Heel veel met mijn man gepraat die zich heel lang heel down voelde omdat hij al tijden niet lekker in zijn vel zit en zo gelukkig van haar werd. Onze relatie is sltijd hoed geweest. Nu ruim 2 maanden verder. Hij is heel lief voor mij, zegt dat het over is, hebben ongelofelijk veel sex waar we beiden van genieten. Ik heb ook contact met haar en ook zij zegt dat het echt over is. 
ik blijf echter twijfels houden. Hoe kom ik van dat malen in mijn hoofd af.

" ruim 2 maanden verder. Hij is heel lief voor mij, zegt dat het over is, hebben ongelofelijk veel sex waar we beiden van genieten. Ik heb ook contact met haar en ook zij zegt dat het echt over is.
ik blijf echter twijfels houden. Hoe kom ik van dat malen in mijn hoofd af."

Waarschijnlijk niet als ik eerlijk ben. Ik geloof niet dat mensen na verraad, met of zonder fysiek contact, ooit dat volledige vertrouwen terugkrijgen. En dat er altijd wel een wantrouwend malend iets zal zijn dat bij tijd en wijle opsteekt.

Ik begrijp de vurige huidhonger ook nooit zo. Toen mijn nu ex mij bedroog op emotioneel vlak, was ik eigenlijk gewoon heel afstandelijk, klaar met en zelfs vies van partner. 
Niet dat iedereen zo hoeft te zijn, maar ik lees hier vaak genoeg dat t zo goed gaat, sterker dan ooit, betere sex dan ooit (?) en dan gebeurt er maar dít en het ( verdriet, pijn, wantrouwen enz) komt terug. 
Sterkte.

Anna Cara

Anna Cara

22-05-2022 om 17:08 Topicstarter

Annemarie64 schreef op 22-05-2022 om 11:39:

He Max,

Ik luister inderdaad veel naar dat intuïtieve stemmetje! Als ik dat niet had gedaan was ik er nooit achter gekomen, maar kleine signalen gaven me een 'onderbuik' gevoel, waardoor ik op onderzoek ging tussen hun app-verkeer. OP een paar twijfelachtige apps was er van zijn kant niet zo heel veel mis mee, maar zij vroeg zich ineens af waarom ik me steeds liet zien tijdens een lunch. Op een toon alsof ze daar alle rechten toe had. Daar begon het mee. Intuïtief dus.

Diezelfde intuïtie gebruik nu ook...het voelt als een oprechte keuze voor mij. Maar wil dus niet naïef zijn.

En Ana Cara...ik denk dat jij de juiste vragen en reactie geeft (heb ondertussen e.e.a. doorgelezen) die me even aan het denken zetten.

xxx

Lieve Annemarie, fijn als ik je weet op weg te helpen. Ik ben natuurlijk gekleurd door mijn eigen ervaring maar ik denk dat je 'naief' bent. Naïef is het woord niet: je wil je man (weer) vertrouwen op zijn woord. Ik herken de woorden van je man. En dat hij helemaal into you ging. Top sex. En jij werd ook wakker. Ken je deze gedachte: Mijn man is gewild en ik  wil de leukste en lekkerste etc zijn (?).

Hij is ook oprecht. Hij wil jou ook niet kwijt.  Maar helaas, zijn woorden en houden van jou staan haaks op zijn gedrag. Deze vrouw is verliefd. Zij wil hem. Zij zag zich ook als bijzonder zo te lezen (jij bent de stoorzender voor haar zie die lunch opmerking). Jouw man praat zich eruit. Praat het goed dat hij op pad gaat met haar. Misschien ziet hij het echt zelf niet kan ook. Maar. Hij vindt haar leuk. Dat is niet ineens weg. Zij hem. Hij vindt haar misschien ook nu beetje sneu?  Zeker met laatste dagen voor hen bij elkaar lijkt mij jouw intuïtie erg reëel. Helaas. 

Naar hè als je ineens argwanend en niet meer durft te vertrouwen.... 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.