Home » Forum » Relaties » Vraag aan vrouwen met een moeilijke man

Vraag aan vrouwen met een moeilijke man

279 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Isolde67
Vraag aan vrouwen met een moeilijke man

Ik wil gaan scheiden van mijn man.
Na meer dan 15 jaar ellende met mijn moeilijke man (veel langere relatie maar de ellende begon m.n. ruim 15 jaar geleden), geloof ik er niet meer in. Alles geprobeerd, incl. relatietherapie. We passen in elk geval niet bij elkaar. En in elk geval wil ik het niet meer proberen. Ik herken nl. ook veel kenmerken van narcistische trekjes uit andere draadjes, dus heb naast de pogingen en ervaring in het verleden ook daarom weinig vertrouwen in beterschap van zijn kant.

Nu wil ik het boek "Destructieve relaties op de schop" van Jan Storms, hier vaker aangeraden, gaan lezen, hopelijk ook zinvol om het scheidingsproces (op een geschikt moment? op een geschikte manier?) in gang te zetten..

Maar vraag me af: hoe doen andere vrouwen dat?

Lezen jullie zo'n boek "gezellig" op de bank met je man in de buurt? En zelfs als ik het ergens lees waar hij niet meteen naast me zit (zo vaak zit ik niet bij hem in de buurt op de bank, want ik ontloop hem zoveel mogelijk om nare opmerkingen van zijn kant te voorkomen), bijv. in de tuin, dan kan hij wel langslopen en zien welk boek ik lees. Ik weet niet of dat handig is.

Dus: tips?

AnneJ
Ereader?

Kun je het boek van Storms ook als ereader aanschaffen? Of als luisterboek? Dat is minder zichtbaar en kun je ook nog zonodig wegklikken.

AnneJ
Lid van de bieb?

https://www.onlinebibliotheek.nl/ebooks/Jan-Storms/Destructieve-relaties...

"Je kunt dit e-book lezen als je lid bent van de Bibliotheek"

Ad Hombre
Gewoon

Je koopt twee van die boeken en geeft er een aan hem. Dit moeten we lezen om aan onze relatie te werken. Goeie kans dat hij het boek niet eens wil aanpakken. Reverse psychology ;-)

Isolde67
AnneJ

Dank voor de tip. Ik heb geen e-reader. Om hem daarvoor speciaal aan te schaffen.... En als ik het via de laptop afluister (kan dat eigenlijk?) dan denk ik dat dat alleen maar vragen oproept.

Isolde67
Ad

Slecht advies van iemand die er, naar ik dus vermoed, niets vanaf weet. Zie pagina 219 in het betreffende boek. Ik volg dan liever het advies van Jan Storms die er wel verstand van heeft.

Sally MacLennane
e-reader

Je kunt ook op je laptop ebooks lezen (Calibre), of op je smartphone (diverse e-reader-apps).

Of je koopt het boek. Dan ga je naar de kringloop en zoekt een roman met een losse omslagkaft in hetzelfde formaat. Dat boek koop je ook, de kaft ervan gebruik je om het boek van Storms heen. Dan denkt je man dat je in een romannetje zit te lezen.

Zit je 24/7 met je man samen? Kun je bijvoorbeeld niet lezen tijdens de pauze op je werk? Zijn er geen momentjes zonder je man?

Ik begrijp je probleem heel goed. Heb destijds Monsterverbond van Carolien Roodvoets (ook een aanrader) in de bibliotheek zitten lezen, daar ging ik sowieso al regelmatig heen dus dat riep geen argwaan op.

Alison
Kaft

Sommige (oude) boeken hebben zo'n extra omslag. Misschien kun je in de kringloop zo'n boek opsnorren en daarvan de kaft gebruiken. Of een boek wat je niet meer leest uit elkaar halen. Let wel op de goede maat ;)

wil40
Zelfde als Ad...

Ik heb er dus ook geen verstand van.
Maar als je met een narcist bent getrouwd bestaat je huwelijk dus uit stiekem doen en liegen?
Niks voor mij, als ik lieg bloos ik als een kleuter en van stiekem doen krijg ik stress.
Vreselijk...en dat al zoveel jaar.

Sterkte met de laatste loodjes tot de scheiding.

Ik vind de tip van lezen in de bieb de beste. Omdat je dan ook op je gemak kunt lezen.
Het lijkt mij niet ontspannen lezen als je steeds je boek moet wegmoffelen.
Hetzelfde als je man met een stiekeme relatie, die neemt overal zijn mobiel mee naar toe. Zelfs naar de w.c. Bang dat iemand zijn berichtjes leest. Stress alom.

Mari
lezen met man

Lijkt me over het algemeen geen goed advies. Maar ik heb het gelezen op tablet zowel als in real life. Ex partner heeft het boek ook gekocht en gelezen. Maar hij was een zeldzame uitzondering onder narcisten: iemand die erkent dat hij zo is, er iets aan lijkt te willen doen maar therapeuten beschikken niet over interventies om er mee om te gaan.

Over het algemeen is het nutteloos zo niet gevaarlijk een narcist (zo hij dat is) hierbij te betrekken.

sterkte voor jou in ieder geval

Ad Hombre
wil40

"Ik heb er dus ook geen verstand van.
Maar als je met een narcist bent getrouwd bestaat je huwelijk dus uit stiekem doen en liegen?"

Niet om iemand iets te verwijten, maar partners van narcisten hebben ook bepaalde niet helpende gedragspatronen. Dat stiekem doen hoort er misschien wel bij. Stiekem doen geeft iemand macht over je en kun je wat mij betreft beter niet doen.

FFzo
hmmm

Is narcisme het nieuwe ADHD?

In bijna ieder draadje heeft wel iemand een partner die narcist is.....

Ginny Twijfelvuur
Wat onhandig van mijnheer Storms

Schrijft ie een goed boek, kun je het amper lezen omdat de titel boekdelen spreekt.
Ik zou het boek gewoon kaften. Desnoods iedere dag een ander kleurtje ;-)

Mari
stiekem doen

Is over het algemeen geen goed idee in relaties. Behalve als het open en eerlijk zijn gevaar voor je eigen leven oplevert.

Isolde67
Ad

".... partners van narcisten hebben ook bepaalde niet helpende gedragspatronen. Dat stiekem doen hoort er misschien wel bij. Stiekem doen geeft iemand macht over je en kun je wat mij betreft beter niet doen."

Je hebt echt geen idee, he? :-) Heerlijk. Ben jaloers op jou! (niet sarcastisch bedoeld)

Waarom denk je dat ik dingen stiekem ben gaan doen?

Denk je echt dat ik het leuk vind om stiekem te doen?

Misschien moet jij het boek van Jan Storms eerst gaan lezen voordat je hier allerlei reacties plaatst over een onderwerp waar je, zo vermoed ik gezien jouw reacties, geen idee van hebt.

En als je toch wilt blijven meeschrijven, misschien kan je dan beter wat meer vragen stellen dan veroordelende teksten te plaatsen. Dan kan je misschien proberen dingen te gaan begrijpen, als je het wilt begrijpen.

Overigens, niet dat ik (of vrouwen met mannen zoals die van mij) niet tegen jouw (impliciete) veroordelingen kan. Jouw kritiek verbleekt volledig bij wat ik de afgelopen jaren van mijn man over me heen heb gehad. Echt volledig. Maar ook dat kan jij je vast niet voorstellen. Zalig zijn de onwetenden :-).

Mari
ffzo

Ja ik denk dat narcisme ineens in de picture staat omdat er tot nu toe weinig over bekend was en toch zeer ingrijpend. Net als een tijd geleden autisme en adhd. Dat betekent niet dat mensen met narcistische trekken een narcistische persoonlijkheidsstoornis hebben.
Dus roepen 'hij is een narcist' is inderdaad wat voorbarig. En het is onzin iedereen met wat egocentrische trekken de benaming narcist te geven. Toch is het voor sommige mensen goed je licht op te steken. Mijn ex werd gediagnosticeerd. En dat was fijn voor mij want dat maakte heel veel duidelijk over heel vreemd gedrag van hem.

Maar... ik had gewild dat ik het eerder als fenomeen tegen was gekomen. Bijvoorbeeld op fora als deze. Dat vijf jaar gescheeld van grote ellende, klunzige (relatie) therapeuten en veel geld. En wat mij betreft is dat ook de reden om, als ik een complex van gedragingen lees in draadjes om mensen te stimuleren kennis op te doen. Ik denk dat dat geen kwaad kan. Sterker nog ik denk dat sommige, mensen er heel erg bij gebaat zijn. Net als ooit mensen met kinderen of partners met adhd of autisme

Isolde67
Mari

"Stiekem doen Is over het algemeen geen goed idee in relaties. Behalve als het open en eerlijk zijn gevaar voor je eigen leven oplevert."

Ik wil niet stellen dat ik bij alles wat ik stiekem doe meteen gevaar voor mijn leven oploop als ik het zou vertellen. Maar heb inmiddels zoveel te verduren gehad op allerlei vlakken, dat het vaak een stuk rustiger en minder pijnlijk is om dingen niet te vertellen. Ik doe het dus uit zelfbescherming. Zoals dat je je afweert als iemand je slaat, of betere vergelijking, dat je een straatje om loopt om te voorkomen dat je lastig gevallen wordt in dat straatje waar regelmatig vervelende figuren staan.

@Ad, en voordat jouw fantasie op hol slaat :-), ik ga niet vreemd. Geen behoefte aan. Heb mijn handen vol aan alles mede gezien mijn moeizame relatie. Dus als ik al een keer dingen "stiekem" doe, zoals een boek lezen, of eens met iemand (vriendin of familielid) afspreken zonder het te vertellen is het uiteindelijk onschuldig. Alleen het bespaart mij een hoop gezeik het niet te vertellen.

Mari
Isolde

Mensen die er niet mee te maken hebben gehad hebben echt geen idee inderdaad. Je kunt het ze niet eens kwalijk nemen en het fijnste zou zijn als je hun opmerkingen langs je koude kleren kunt laten afglijden (zeker in deze hitte, haha). Dat dat moeilijk is omdat het zo'n ontkenning is van jouw positie, snap ik als geen ander. Sterkte

Mari
Isolde

berichten zijn gekruist. Mijn korte bericht was een reactie op Ad en ffzo niet op jou. Ik begrijp volkomen waarom je niet open hier over kunt zijn. Alvast voor jou een lijst die hier al eerder op het forum heb gezet, zodat je je licht kunt opsteken.
https://www.psychologytoday.com/us/blog/the-legacy-distorted-love/201412...

Mind you het is geen diagnostisch instrument. Maar als je je partner in veel van deze vragen herkent, kun je verder je licht op gaan steken

Kaaskopje
Ook als je er wel mee te maken hebt (gehad)

is het niet bepaald simpel om het allemaal te snappen.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook een beetje de reactie van ffzo heb als ik wéér een nieuw draadje tegenkom over 'man is een narcist'. Het moet geen afvoerputje worden voor alle egocentrische/egoïstische/empathie-ontberende echtgenoten.

Mari
Maar ja Kaaskopje (ot)

Jouw vader had toch ook geen diagnose? Hoort hij dan ook niet bij die egocentrische/egoïstische/empathie-ontberende mensen waar jij een labeltje op hebt geplakt?

Isolde67
Mari

Oei.

50 vragen en bijna allemaal JA.

Ik wist het al wel dat ik echt bij hem weg wil, maar het is wel erg om zo vaak ja te scoren in deze test.

Isolde67
label

Volgens mij maakt het niet uit of iemand een label heeft (zal mijn man nooit krijgen, want hij is niet gek, dus zal zich niet laten testen).

Het feit dat iemand gedrag vertoont dat met de checklist tot bijna 50 keer (laten we zeggen 45-47 keer) ja leidt (en de andere keren meer als antwoord "nou ja, niet altijd"), is toch erg genoeg om niet meer met iemand te willen samenleven? Label of geen label.

Mari
Isolde

Ja dat is naar maar kan ook een opluchting zijn; jij bent toch niet gek in je gevoel dat er iets niet in de haak is.

Ik raad je aan rustig verder te gaan exploreren en dan toch conclusies te komen (de kans dat hij zich laat onderzoeken, -zoals mijn ex- zal klein zijn als hij daadwerkelijk npd heeft

Hier wat video's van gedegen mensen waar je veel kennis op kunt doen.

ervaringsdeskundig (maar heel doorwrochte en goede vids)
https://www.youtube.com/watch?v=voTv4bpLCHE&t=535s

zelf narcist en wetenschapper:
https://www.youtube.com/watch?v=ENo3Roz4qYQ&t=2s

psycholoog en ervaringsdeskundige
https://www.youtube.com/watch?v=jCBiUoe7YWA&t=8s

Het is maar een beginnetje. Je kan natuurlijk zelf doorklikken als je verder geinteresseerd bent. Sterkte

Mari
Isolde

Nee het label doet er niet toe: als je het slecht hebt, moet je weg. maar soms is een narcist zo gewiekst in zijn manipulaties (covert narcissist) dat je er achter moet komen "ben ik nou gek of klopt dit niet?" Dan heeft kennis zin

Kaaskopje
Mari

Ik zei niet dat je er alleen over mag schrijven als iemand een diagnose op zak heeft. Op zich vind ik dat wel, het is eigenlijk ook tegen mijn principe dat ik mijn vader neerzet als narcist. Een stoornis hoort naar mijn idee eerst vastgesteld te worden door iemand die ervoor geleerd heeft. In het geval van mijn vader heb ik het woord narcist ook lang ingeleid met 'dat zou kunnen', nu is het meer 'het kan bijna niet anders'. Ook omdat het niet om een eenpersoons-conclusie gaat, maar om een groepsconclusie. Als zoveel mensen er een narcist in herkennen, zou het best eens waar kunnen zijn. Kortom... ik ga niet over één nacht ijs voor ik narcist zeg zonder officiële diagnose. Nu denk ik dat er ook relatief weinig 'officiële' narcisten rondlopen. De meesten vinden zelf van niet en zullen het niet laten onderzoeken.

Ik vind sowieso dat je voorzichtig moet zijn met het gebruik van stoornisnamen, ook om te voorkomen dat ze door te gemakkelijk en oneigenlijk gebruik minder serieus genomen kunnen worden. Denk aan iemand die áltijd een drama maakt van een beetje buikpijn en daardoor niet geloofd wordt als het werkelijk een drama is.

Temet
Ad en FFZo

Ad, ik doe om de haverklap stiekem. Dat wil zeggen: dingen waarvan ik vermoed dat die de belangstelling van mijn partner zouden wekken, verzwijg ik nogal eens. Nu zou ik graag vertellen dat ik een bloedspannende affaire verzwijg, maar zo spannend is mijn leven niet. Mijn partner is nogal neurotisch en overbezorgd. En hij zeurt. In plaats van dat hij nou seksestereotypen doorbreekt door het huis op orde te houden en lekker te koken, hebben we dit, maar dat even terzijde.

Maar goed, als dochter bij een vriendinnetje heeft gespeeld, daar op blote voeten heeft rondgelopen en in een stukje glas heeft getrapt dat ze er zelf weer uit heeft getrokken, dan houd ik mijn mond, want als ik dit vertel dan krijgen we gezeur. Gezeur aan het hoofd van dochter, vermoedelijk ook aan mijn hoofd, en daar heb ik geen zin in (en dochter ook niet). Als ik het gezeur onderbreek met de opmerking dat hij zeurt, dan krijgen we ruzie. Als ik probeer hem duidelijk te maken dat de wereld geen poel des verderfs is en dat onze volledig gevaccineerde kinderen heus niet van alles iets vreselijks oplopen, hebben we ook mot. Als we alles zo willen doen dat hij niets heeft om over te zeuren [ ervan uitgaande dat dit überhaupt mogelijk is, wat ik betwijfel], dan hebben we geen leven.

Kortom: hem zijn zin geven levert een onmogelijk keurslijf op, eerlijkheid leidt tot niet-aflatend gezeur en confrontatie leidt tot ruzie. Ik heb dus de conclusie getrokken dat eerlijkheid en openheid overschatte deugden zijn. Mijn kinderen heb ik dat niet hoeven influisteren, die waren zelf ook al tot die conclusie gekomen. Wat niet weet, wat niet deert. "Heb je je jas aangehad?" "'Ja hoor papa" (vanaf de huisdeur tot aan de straathoek).

Er zit wel enige progressie in, hij zeurt niet meer aan *mijn* hoofd dat ik dreig kou te vatten als ik geen jas aan heb...

FFzo: ja, dat valt mij ook op. Vroeger waren ze allemaal autistisch, volgens mij, en nu narcistisch. Jaren geleden hadden vrouwen trouwens allemaal borderline - althans, in familierechtelijke conflicten. Ik heb al een tijd niet meer zo'n zaak gehad waarin ik een man bijstond, dus ik weet niet meer of vrouwen nog steeds allemaal borderline hebben, misschien is dat inmiddels ook wat anders.

Groeten,

Temet

Mari
Kaaskopje

We zijn het grotendeels eens.. En dat zal je ook in al mijn berichten lezen. " Een stoornis hoort naar mijn idee eerst vastgesteld te worden door iemand die ervoor geleerd heeft. "

Ja okay maar hierboven zeg je dat je het hebt meegemaakt dus ook hier neem je er geen afstand van maar anderen mogen het niet (te snel) zeggen.

Ja dat ben ik ook wel met je eens en ik heb het geluk dat dat zowel bij mijn moeder als mijn vader wel is gebeurd. Maar.... een narcist zal zich niet laten testen over het algemeen niet laten testen dat weet jij ook. En toch lijden veel partners onder deze stoornis.

Ook zij zullen het gevoel hebben 'dat zou wel eens kunnen' en zullen dat moeten onderzoeken net als jij en ik.

Ja ik ben met je eens dat veelvuldig en makkelijk gebruik van de term leidt tot devaluatie van het echte begrip maar het is niet te vermijden denk ik. Wat wil je dan? Dat mensen het er maar niet meer over hebben en dat daardoor degenen die er onder lijden dat maar blijven doen? Want van de deskundigen en de narcist zelf hoeven ze het niet te hebben... een paar uitzonderingen daar gelaten.

Daarom: ik ben ook voor gedegen onderzoek bij vermoeden van narcisme door het 'lijdend voorwerp' zelf. En uiteindelijk, daar geef ik Isolde gelijk in, doet het label er niet toe. Maar het wrange is dat je eerst het label moet benoemen om onderzoek te kunnen doen om het daarna los te laten.

Dus ja, het niet noemen heeft voordelen (het blijft ge-ijkt volgens wetenschappelijke begrippen) maar ook hele grote nadelen: mensen in de omgeving van de vermoedelijke narcist blijven lijden onder een dynamiek die hen mede verantwoordelijk maakt voor het dysfunctioneren van de ander.

Ad Hombre
Narcisten

Jullie mogen lekker tegen me aanschoppen als je je er beter door voelt. Mijn moeder had narcistische trekken, dus enige ervaring heb ik er wel mee.

Als je alles prima voor elkaar hebt kun je mijn gratuite visie in de wind slaan. Is dat niet zo dan schiet je eigen inschatting van de situatie blijkbaar tekort en zou het zomaar kunnen dat ik wel degelijk een punt heb. De oplossing is maar al te vaak contra-intuitief.

AnneJ
Nou ja

slecht gedrag is slecht gedrag. Bij mijn kinderen altijd gevolgd door het advies het zelf beter te doen. Met dat concrete voorbeeld.

Dora
Diagnose

Mijn ex scoorde ook bijna overal ja op de narcismelijstjes. Hij heeft op latere leeftijd, na de scheiding, de diagnose Asperger gekregen. Dat kan dus ook nog. Het blijft een vervelende kerel, met nare trekjes, maar achteraf bezien zie ik wel waarom hij de diagnose ASS heeft.

Pagina's