Dochter kleine lengtegroei/vroeg puberend

Dank voor alle reacties. 
Maar we zijn inderdaad al doorverwezen naar de kinderarts. Het consult en het onderzoek is dus niet door de huisarts gedaan, maar door een kinderarts (niet gespecialiseerd in groei oid, maar compleet ander specialisatiegebied). Was mooi geweest als dat wel het geval was, maar helaas. De kinderarts ziet het zelf ook niet echt als een issue, of iig een issue om wat aan te doen. Het idee wat ik kreeg is eigenlijk helaas pindakaas en dat is nou net hetgeen wat ik moeilijk kan accepteren, juist omdat er eventueel wel eea aan te doen is in kleine mate. Maar indd wat vaker genoemd is: heeft dat zin? en moet je dat willen? Ik weet hoe het is om klein te zijn, op zich niets mis mee, ben liever klein dan heel lang, maar mijn leven lang worden er opmerkingen over gemaakt, en goh je bent wel heel klein he. En met 152 ben je niet gewoon klein, maar indd erg klein. En dat is nou net hetgeen waar het in zit. alles wijst er nu op dat zij net zo groot of kleiner dan ik wordt. En nee we kunnen niet voorspellen, het zou heel mooi zijn als ze lang doorgroeit en als ze nog een spurt maakt, maar onze familie kennende doen we dat niet. Dus ik zeg niet dat ik het beter weet dan de kinderarts, maar denk wel dat zij de situatie onderschat. En als ik straks gebeld wordt met het eindoordeel wil ik graag voorbereid zijn en een plan hebben wat te doen, omdat ik het er nog niet gelijk bij wil laten zitten. 

alhambra schreef op 18-09-2026 om 13:58:

Ik snap je zorgen helemaal!

Het lastige is dat een vroege puberteit inderdaad kan betekenen dat de groei achterblijft maar het hoeft niet zo te zijn.
Puberteitremmers hebben ook weer nadelen en de vraag is of die opwegen tegen de eventuele voordelen t.o.v. niets doen.

Ik vind het goed dat je je als een leeuw inzet voor je dochter. Ik zou inderdaad vragen om een second opinion want dan krijg je nog een professioneel advies en heb je er alles aan gedaan.

Realiseer je wel dat je zorgen gekleurd door je eigen situatie. Je reageert uit angst. Dat is goed omdat je daardoor extra inzet voor je dochter maar dat kan ook je blik vertroebelen. Probeer objectief info te verzamelen over de voor én nadelen van puberteitsremmers in deze situatie.

Lief dankjewel en je hebt zeker gelijk. 

Mugske schreef op 18-09-2026 om 14:55:

hier ervaring ermee.
Dochter kreeg ik rond 9 jaar eerste puberkenmerken zoals okselhaar lichte borstvorming. Wij zijn ook niet groot (ik 1,52 vriend 1,65). Toen ook via huisarts naar kinderarts. Daar meten wegen, onderzoekjes. Ook ik werd gemeten. Conclusie puberteit nog niet echt gestart. Bij twijfel weer contact opnemen.

Met 10,5 jaar zette puberteit door (als in menstruatie). Toen weer terug naar kinderarts. Handfoto liep meer dan een jaar voor. Op allemeetpunten nog binnen de marges, maar allemaal aan de rand. Dochter was toen rond de 1,30 ofzo. Kinderarts heeft ons toen doorverwezen naar kinderendocrinoloog. Die is gespecialiseerd in hormonen (hier dus groeihormonen en puberteitshormonen).

Toen behandeling gestart met puberteitsremmers en groeihormonen (die krijg je niet zomaar, daar moet een commissie naar kijken). Doel is 1,50 halen. Ze is nu 13,5 en 1,45 ongeveer. In haar geval blijkt er iets onderliggends te zijn, maar dat is echt per toeval ontdekt (maakt behandeling niet anders).

Dank voor delen van je ervaring! 
Zelfde situatie als mijn dochter zoals ik het lees, maar met 10,5 jaar is haar menstruatie dus al begonnen. Daar ben ik dus ook huiverig voor. Goed dat jullie weer aan de bel getrokken hebben en dat ze wel de hormonen gekregen heeft! en gelukkig nog 15 cm erbij! Merkte je dat ze ook meer ging groeien of ging het gestaag door, waar het anders waarschijnlijk afgevlakt en misschien gestopt was? 

PhilDunphy schreef op 18-09-2026 om 20:32:

Ik kan je niet helemaal helpen, want mijn dochter is jonger en minder ver. Maar misschien helpt het wel om te vertellen wat onze kinderarts zei.

Mijn dochter is 7 en heeft al verschillende puberteitskenmerken. Uit de handfoto komt naar voren dat ze 1 jaar voorloopt. Ze heeft ook een lichamelijk onderzoek gehad waaruit blijkt dat ze op meerdere vlakken voorloopt, maar niet op alles.
Ze heeft nog geen borstontwikkeling en de kinderarts vindt het absoluut noodzakelijk dat die borstontwikkeling ook niet start. Want als dat wel start, kan het duiden op (ernstige) onderliggende problematiek.
Vanaf de leeftijd van 8 jaar gaan ze er milder naar kijken; dan wordt een voorlopende puberteitsontwikkeling gewoon gezien als 'heel vroeg' i.p.v. potentieel ernstig. (tenzij ze natuurlijk bij lichamelijk onderzoek alsnog signalen zien die duiden op ernst)

In dat geval, zei de kinderarts, gaan we het gesprek aan. In sommige gevallen laat je de puberteit dan toch gewoon z'n intrede doen. In andere gevallen ga je de puberteit remmen. Welke keuze je maakt hangt erg af van het kind en de voorkeuren van de arts, ouders en kind. Het remmen is niet zonder meer de voorkeurskeuze, want het is ingrijpend om remmers te gaan spuiten. Soms ingrijpender dan het alternatief. Maar soms ook niet. Het enige kind is nou eenmaal mentaal ook al meer klaar voor puberteitsontwikkeling (waaronder menstruatie) dan het andere kind. Beide opties behoren dus tot de mogelijke uitkomst. Maar daarbij moet je dus wel in acht nemen dat ze dit heeft gecommuniceerd in het licht van een meisje van 7 (en dan eventueel net 8). Het kan zijn dat haar verhaal anders was geweest als het om een meisje van 9 was gegaan. Ik kan me eerlijk gezegd wel voorstellen dat het remmen van de puberteit steeds minder de voorkeursoptie wordt naar mate het kind ouder is.

(overigens is mijn kind al wel langer dan jouw kind, dus uiteindelijk zijn de factoren waar je naar kijkt natuurlijk breder dan alleen leeftijd)

Ah ja, vroege puberteit is naar mijn mening nooit echt wenselijk. Hopelijk blijft het bij jouw dochter nog een tijd uit! 
Het is inderdaad een verschil. Puberteit met 9 jaar is geen probleem, nog steeds niet wenselijk voor het kind vind ik, maar als de lengte er nog lang niet naar is wordt het wel een probleem. En dat was ook hetgene wat de kinderarts mij gelijk terugkwam. het is geen te vroege puberteit. Ik zei nee dat weet ik, maar wel als je nog veel te klein bent. Dat is inderdaad misschien wat subjectief. Ik was ook voor mijn gevoel te vroeg in de puberteit, was hier nog lang niet aan toe, maar was al wel weer een jaar ouder dan mijn dochter. Dus ik zie het nu als een jaar eerder ongesteld en jaar minder groeien dan ik heb gedaan. Ook al is dat niet te voorspellen.

Succes met het uitblijven van de puberteit!! 

Decembermamma schreef op 19-09-2026 om 17:19:

Laat alsjeblieft de natuur zijn gang gaan ipv willen ingrijpen met allemaal troep. Ik heb 2 neven beiden waren klein en kwamen in aanmerking voor groeihormonen zooi, de een heeft het gedaan en de ander niet. Die het gedaan heeft heeft allerlei bijwerkingen gehad waar hij nog steeds last van heeft, degene die het niet gedaan heeft is iets korter maar heeft geen nare bijwerkingen..

Dat snap ik.Mijn voorkeur gaat ook niet uit naar groeihormonen, en daar komen wij wss al helemaal niet voor in aanmerking. Hoewel als het echt nodig zou zijn en aangeraden wordt ik dit wel zou doen. In dit geval gaat het mij vooral om het remmen van de puberteit dmv blokkeren. Dit is lang niet zo ingrijpend op het lichaam als groeihormonen. 

Theekopje schreef op 19-09-2026 om 17:35:

hormonen is inderdaad een grote stap. Toch wel fijn om in de gaten te houden. Hier een dochter die al 165 was met 11 jaar. In vroege puberteit met 8 jaar, borstvorming, haartjes overal. Menstruatie met 10. Heel vroeg, maar aan de andere kant blij om want anders groeide ze nog veel meer. Nu is ze 12 en 173. Ze groeit nog wel steeds.
In de gaten houden is altijd goed. Maar het is lastig te voorspellen hoe het verder gaat lopen en dat is zo moeilijk hieraan.

Ja, dat is de andere kant indd weer. In de regel komen grote kinderen ook eerder in de puberteit, maar dat gaat dus vaak niet zo op. Maar indd 8 jaar is erg vroeg, hopelijk heeft ze er mentaal geen last van gehad

Daglichtlamp schreef op 19-09-2026 om 17:55:

[..]

Het heeft geen zin om het te bespreken nadat het grootste deel van de puberteit geweest is. Dus wat dat betreft snap ik het wel.

Maar hier zijn de onderzoeken gedaan, en de conclusie is niet ingrijpen op dit moment. Dan snap ik de second opinion, en wellicht weer onderzoeken voor kind niet meteen.

Nou het zit het er in, dat de kinderarts uitgaat van de groeicurve en die zou op 160 uit komen. Maar hier is geen rekening gehouden met een vroegere puberteit en juist daar zit het mij in indd. Als die zich niet zou aankondigen kon ik rustig achterover leunen en gingen mijn alarmbellen niet af. De kinderarts houdt zich ondanks dat toch vast aan de groeicurve en dat valt mij enorm van haar tegen. Daarom ben ik ook op zoek naar mensen met dezelfde of soortgelijke ervaringen. 

troelahoep schreef op 20-09-2026 om 02:31:

Even ter geruststelling:
Je dochter is net 9 en 1.28 m. Dat is niet heel groot maar ook niet absurd klein voor die leeftijd. Je hebt het niet over menstruatie gehad, dus ik ga er even vanuit dat ze nog niet ongesteld is geweest. Dat is bij mijn weten een veel grotere voorspeller voor het eind van de lengtegroei dan overige lichamelijke puberteitskenmerken, bovendien sterk afhankelijk van lichaamsgewicht. Mij staat bij dat die zo'n 48 kilo moet zijn voor je uberhaupt een keer ongesteld wordt. Ook als je gewicht daalt onder de 48 kilo ongeveer (bij meisjes/vrouwen met anorexia bijvoorbeeld) blijft de menstruatie ook weg.

Ik kreeg al net voor mijn 8e de eerste puberteitskenmerken (borstgroei) en ben toch 1.62 lang geworden. Als kind op de basisschool ben ik altijd één van de kleinsten van de klas geweest, pas in groep 8 toen ik waarschijnlijk mijn bescheiden groeispurtje had (niet veel van gemerkt) kwam ik qua lengte in de buurt van de middenmoot. Toen werd ik overigens ook ongesteld op mijn 11e (toen was mijn lichaamsgewicht ook 50 kilo, ik kan me dat nog herinneren) en ik denk dat ik ben gestopt met groeien in de brugklas. Dus na mijn eerste puberteitskenmerken ben ik toch nog zo'n 4 à 5 jaar doorgegroeid.

Theoretisch gezien niet absurd klein indd, maar als de meeste kinderen van 2-3 jaar jonger evengroot of zelfs groter zijn dan is het tegenwoordig toch echt wel klein.

Ik hoop maar dat ze ook zo lang nog doorgroeit, dan zou ze nog 30 cm kunnen maken.