Scheiding bij de rechtbank!
Hallo allemaal, ik moet even mijn frustratie kwijt. Het gaat over de scheiding van mijn vriend. Mijn vriend ligt al ruim 2 jaar in scheiding met zijn ex vrouw. Het is een vechtscheiding vanuit haar kant. Zij wil alles van hem afpakken waar hij hard voor gewerkt heeft. Hij heeft een eigen bedrijf opgezet waar zij de administratie van heeft gedaan, 3 dagen in de week. Hij heeft 29 jaar geleden een huis gekocht en heeft met die overwaarde grond kunnen kopen en hebben ze een huis kunnen bouwen. Het bedrijf is goed gaan lopen en ze hebben er goed van kunnen leven. Hun huis, waar zij nu al 2 jaar woont, is ruim 1 miljoen waard en hij woont bij mij in mijn huurhuis. Zij heeft een hypotheek van €400 per maand. Wij een huur van €1100,-!
Hij heeft haar 2 jaar geleden aangeboden dat ze het huis mocht hebben zodat hij de zaak heeft, hopende dat de scheiding snel rond zou zijn zodat hij ook nog iets kan kopen. Ze heeft dat niet geaccepteerd en is naar de rechter gestapt om alles eruit te halen wat erin zit. Mijn vriend is nu ruim 57 en kan waarschijnlijk niets meer kopen ondanks dat hij een bedrijf heeft. Na twee jaar wachten op de uitspraak van de rechtbank (belachelijk lang) is nu vastgesteld dat haar behoeftigheid neerkomt op €6300 netto per maand 😱! Dit terwijl zij in het huis woont waar zij maar €400 pm voor hoeft te betalen! Mijn vriend kan dus nu helemaal niets meer! Zij verdient nu meer dan hij per maand en heeft ook nog een huis met 800k overwaarde. Mijn vriend heeft zijn zaak waar hij wel waarde in heeft zitten maar kan dit er pas uithalen als hij met pensioen zou gaan. Wat is dit voor een land? Hoe kan het zijn dat een vrouw alles krijgt en een man alles maar moet betalen om haar levensstijl aan te kunnen houden terwijl hij niks meer kan? Ik snap dat het eerlijk verdeeld moet worden maar waarom wordt er niet gekeken naar de kosten die iemand moet maken? Een nieuw huis kopen gaat zeker een hypotheek opleveren van minstens €1500 pm. Ik vind dit zo ontzettend oneerlijk. Daarnaast is zij zo evil dat hij zijn kinderen ook al ruim een jaar niet meer ziet. (M19 en J21). Ze zijn zó gemanipuleerd dat ze geen contact meer willen. Mijn vriend gaat hier aan onderdoor en zij lacht zich kapot. Alle vrienden die ze gezamenlijk hadden zijn allemaal bij haar weggelopen en ze heeft niemand aan haar zijde staan behalve haar kinderen omdat deze niet het echte verhaal kennen. Hoe kan een rechter tot deze conclusie komen? Ik hoop dat karma zijn werk doet.
Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die scheiden van een narcist.
Het meest verstandig is het om niet te trouwen. Of alleen op zeer strikte huwelijkse voorwaarden. Anders blijf je eindeloos aan iemand vastzitten. En blijft de ander afhankelijk en zijn hand ophouden. Eigenlijk draag je bij een huwelijk de helft van je geld en allerlei rechten over aan een ander. De meest vergaande verbintenis die je kunt aangaan. Maar mensen zien alleen die romantische kant. En denken dat eeuwige trouw altijd zal blijven.
Maar ook als je niet trouwt en je krijgt kinderen zul je afspraken moeten maken die houdbaar zijn zolang je bij elkaar bent. De zelf in elkaar geknutselde contracten zijn niet altijd de besten voor als het mis gaat.
Het mooiste is wat een vriendin van mij overkwam: zij kreeg van haar man bij de geboorte van hun eerste kind een huis. Dat lijkt mij wel wat. Iets vergelijkbaars is de bruidsschat met veel goud.
tsjor schreef op 24-02-2026 om 13:51:
Maar ook als je niet trouwt en je krijgt kinderen zul je afspraken moeten maken die houdbaar zijn zolang je bij elkaar bent. De zelf in elkaar geknutselde contracten zijn niet altijd de besten voor als het mis gaat.
Het mooiste is wat een vriendin van mij overkwam: zij kreeg van haar man bij de geboorte van hun eerste kind een huis. Dat lijkt mij wel wat. Iets vergelijkbaars is de bruidsschat met veel goud.
Wat zeg jij nu voor vreemde dingen...?
Izza schreef op 24-02-2026 om 13:37:
Het meest verstandig is het om niet te trouwen. Of alleen op zeer strikte huwelijkse voorwaarden. Anders blijf je eindeloos aan iemand vastzitten. En blijft de ander afhankelijk en zijn hand ophouden. Eigenlijk draag je bij een huwelijk de helft van je geld en allerlei rechten over aan een ander. De meest vergaande verbintenis die je kunt aangaan. Maar mensen zien alleen die romantische kant. En denken dat eeuwige trouw altijd zal blijven.
Nou ja, precies dat. Trouw op huwelijkse voorwaarden, denk goed na over wat je in welke situatie zou willen dat er gebeurt, met een oog op mogelijke ontwikkelingen in de toekomst. En dan weet je dat ook maar, want je hebt er al eens over nagedacht. En houd er in je achterhoofd rekening mee dat een onbetrouwbare partner niet in zijn eentje die voorwaarden kan veranderne, maar wel zijn of haar testament.
Dus heel romantisch, alles aan elkaar nalaten, maar wie weet stapt die romantische partner na een week wel alleen naar de notaris en maakt een heel ander testament. Dat kun je niet voorkomen met huwelijkse voorwaarden, maar er wel in je achterhoofd rekening mee houden door in jouw testament wel alles bewust aan je kinderen na te laten, bv. Of te zorgen dat je het herroept zodra je huwelijk voorbij is.
Een eigen bedrijf op naam van de partner zodat schuldeisers niet bij hem komen als het misgaat, wat is dat nou voor rare constructie? daar mag je als partner ook wel goed over nadenken, of je een ander carte blanche op jouw rekening wil geven. Want de curator komt echt wel langs hoor.
Izza schreef op 24-02-2026 om 13:37:
Het meest verstandig is het om niet te trouwen. Of alleen op zeer strikte huwelijkse voorwaarden. Anders blijf je eindeloos aan iemand vastzitten. En blijft de ander afhankelijk en zijn hand ophouden. Eigenlijk draag je bij een huwelijk de helft van je geld en allerlei rechten over aan een ander. De meest vergaande verbintenis die je kunt aangaan. Maar mensen zien alleen die romantische kant. En denken dat eeuwige trouw altijd zal blijven.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik ben er zoeen die vreselijk naief is geweest. Niet alleen de verregaande verbintenis, maar ook het werk en de kosten die een scheiding met zich meebrengt. Maanden ben ik bezig geweest, en nog steeds moet ik nog dingen regelen. Nooit, echt nooit meer ga ik trouwen of ergens samen in met een partner.
AnnaPollewop schreef op 24-02-2026 om 15:55:
[..]
Een eigen bedrijf op naam van de partner zodat schuldeisers niet bij hem komen als het misgaat, wat is dat nou voor rare constructie? daar mag je als partner ook wel goed over nadenken, of je een ander carte blanche op jouw rekening wil geven. Want de curator komt echt wel langs hoor.
Nee, die komt niet. Probeert het wel maar mijn vriendin is failliet, haar man niet. Want bedrijf goed afgescheiden van de privé goederen.
Het bedrijf stond op haar naam het huis etc op zijn naam. Vrij gebruikelijke constructie.
Hij is een nieuw bedrijf gestart, zij moet haar inkomsten afdragen aan de curator.
Izza schreef op 24-02-2026 om 13:37:
Het meest verstandig is het om niet te trouwen. Of alleen op zeer strikte huwelijkse voorwaarden. Anders blijf je eindeloos aan iemand vastzitten. En blijft de ander afhankelijk en zijn hand ophouden. Eigenlijk draag je bij een huwelijk de helft van je geld en allerlei rechten over aan een ander. De meest vergaande verbintenis die je kunt aangaan. Maar mensen zien alleen die romantische kant. En denken dat eeuwige trouw altijd zal blijven.
Ik vind het logisch dat je aan elkaar vastzit als je samen een huwelijk aangaat en samen een leven opbouwt. Zeker als 1 van de twee meer onbetaalde arbeid doet. Je gaat ook niet zeggen dat de partner die fulltime werkte maar recht heeft op 1 dag de kinderen omdat je voor de scheiding minder inbreng had. Ik vind niet dat het eindeloos moet duren maar de keuzes hebben wel langer invloed dan 5 jaar en dat vind ik dus best weinig.
Kimdekim schreef op 24-02-2026 om 18:01:
[..]
Ik vind het logisch dat je aan elkaar vastzit als je samen een huwelijk aangaat en samen een leven opbouwt. Zeker als 1 van de twee meer onbetaalde arbeid doet. Je gaat ook niet zeggen dat de partner die fulltime werkte maar recht heeft op 1 dag de kinderen omdat je voor de scheiding minder inbreng had. Ik vind niet dat het eindeloos moet duren maar de keuzes hebben wel langer invloed dan 5 jaar en dat vind ik dus best weinig.
Je zit tijdens huwelijk aan elkaar vast. Dat lijkt mij logisch. Maar na een scheiding niet meer. Je gaat niet voor niets uit elkaar. En hoort niet verantwoordelijk of afhankelijk te zijn van een andere volwassene. Na de scheiding ontstaat een nieuwe situatie en hebben beide partijen de kans om.hun leven zelf vorm te geven. En in de huidige tijd kan iedereen zelf werken. Je ziet ook vaak dat financiële afhankelijkheid voor veel conflicten zorgen. Je komt gewoon nooit los van een ander. En nieuwe partners maakt het nog veel ingewikkelder.
Ysenda schreef op 24-02-2026 om 16:53:
[..]
Nee, die komt niet. Probeert het wel maar mijn vriendin is failliet, haar man niet. Want bedrijf goed afgescheiden van de privé goederen.
Het bedrijf stond op haar naam het huis etc op zijn naam. Vrij gebruikelijke constructie.
Hij is een nieuw bedrijf gestart, zij moet haar inkomsten afdragen aan de curator.
Misschien gebruikelijk maar je neemt als partner een gigantisch risico op die manier. Ik zou nooit andermans bedrijf op mijn naam zetten! Het huis is wat anders als dat ook jouw eigendom is (dus stel jij bent gewoon mede-eigenaar). Maar ik zou mijzelf absoluut beschermen tegen de financiële problemen van een ander.
Veel mensen (met name vrouwen) zijn ook gewoon niet al te slim en erg afhankelijk. Niet financieel zelfstandig. Niet of minimaal werken en eigen financiën en vermogen niet regelen. Sommigen hebben niet eens een eigen rekening!
Izza schreef op 24-02-2026 om 18:12:
[..]
Je zit tijdens huwelijk aan elkaar vast. Dat lijkt mij logisch. Maar na een scheiding niet meer. Je gaat niet voor niets uit elkaar. En hoort niet verantwoordelijk of afhankelijk te zijn van een andere volwassene. Na de scheiding ontstaat een nieuwe situatie en hebben beide partijen de kans om.hun leven zelf vorm te geven. En in de huidige tijd kan iedereen zelf werken. Je ziet ook vaak dat financiële afhankelijkheid voor veel conflicten zorgen. Je komt gewoon nooit los van een ander. En nieuwe partners maakt het nog veel ingewikkelder.
Na een scheiding heb je nog steeds de verantwoordelijkheid voor de ander, als de ander bijstand aanvraagt wordt jij nog steeds benaderd om partneralimentatie te betalen als voorliggende voorziening. Ik ken een stel waarvan de man vreemdging, weigerde ondanks eigen bedrijf alimentatie te betalen voor de ex-partner, kreeg een vorm van kanker en kon zijn kosten niet meer betalen en werken was ook lastig dus vroeg bijstand aan en z'n ex-vrouw kon bijna 180 euro missen van haar toch al schamele inkomen, de man woont al 2 jaar samen met de vrouw waarvoor hij z'n ex na 20 jaar (vol schulden en problemen veroorzaakt door de man) voor verliet. De man dacht het allemaal goed voor elkaar te hebben maar kreeg kanker en nu blijkt de nieuwe vriendin vooral voor de lusten te gaan en mag de ex opdraaien voor de lasten
Nick90 schreef op 24-02-2026 om 18:50:
[..]
Na een scheiding heb je nog steeds de verantwoordelijkheid voor de ander, als de ander bijstand aanvraagt wordt jij nog steeds benaderd om partneralimentatie te betalen als voorliggende voorziening. Ik ken een stel waarvan de man vreemdging, weigerde ondanks eigen bedrijf alimentatie te betalen voor de ex-partner, kreeg een vorm van kanker en kon zijn kosten niet meer betalen en werken was ook lastig dus vroeg bijstand aan en z'n ex-vrouw kon bijna 180 euro missen van haar toch al schamele inkomen, de man woont al 2 jaar samen met de vrouw waarvoor hij z'n ex na 20 jaar (vol schulden en problemen veroorzaakt door de man) voor verliet. De man dacht het allemaal goed voor elkaar te hebben maar kreeg kanker en nu blijkt de nieuwe vriendin vooral voor de lusten te gaan en mag de ex opdraaien voor de lasten
En het gaat zelfs zover dat als je ex partnervop kosten van de gemeente begraven word ze bij de ex-partner kunnen aan kloppen als er niet hertrouwd is door de overledene.
"En het gaat zelfs zover dat als je ex partnervop kosten van de gemeente begraven word ze bij de ex-partner kunnen aan kloppen als er niet hertrouwd is door de overledene."
Op welke grondslag dan? Die alimentatieplicht?
Izza schreef op 24-02-2026 om 18:12:
[..]
Je zit tijdens huwelijk aan elkaar vast. Dat lijkt mij logisch. Maar na een scheiding niet meer. Je gaat niet voor niets uit elkaar. En hoort niet verantwoordelijk of afhankelijk te zijn van een andere volwassene. Na de scheiding ontstaat een nieuwe situatie en hebben beide partijen de kans om.hun leven zelf vorm te geven. En in de huidige tijd kan iedereen zelf werken. Je ziet ook vaak dat financiële afhankelijkheid voor veel conflicten zorgen. Je komt gewoon nooit los van een ander. En nieuwe partners maakt het nog veel ingewikkelder.
Nou als je zelf je eigen financiële zekerheid on hold hebt gezet voor het gezin vind ik dat de partner die wel aan zijn carrière heeft kunnen werken ook verantwoordelijkheid draagt voor die keuze en niet alleen de partner die dus minder gaat werken. Dat is dan een afspraak die je maakt een die gevolgen zou moeten hebben voor beide partners. Ik heb mijn carrière op een laag pitje gezet zodat mijn man de zijne kon opbouwen. Die 20 jaar krijg ik niet terug. Ondanks dat ik altijd ben blijven werken. Natuurrlijk zou ik ook meer kunnen werken maar dan nog zou ik niet zoveel verdienen als wanneer ik fulltime was blijven werken en met zoveel in mijn carrière had kunnen steken als mijn partner.
Kimdekim schreef op 24-02-2026 om 21:00:
[..]
Nou als je zelf je eigen financiële zekerheid on hold hebt gezet voor het gezin vind ik dat de partner die wel aan zijn carrière heeft kunnen werken ook verantwoordelijkheid draagt voor die keuze en niet alleen de partner die dus minder gaat werken. Dat is dan een afspraak die je maakt een die gevolgen zou moeten hebben voor beide partners. Ik heb mijn carrière op een laag pitje gezet zodat mijn man de zijne kon opbouwen. Die 20 jaar krijg ik niet terug. Ondanks dat ik altijd ben blijven werken. Natuurrlijk zou ik ook meer kunnen werken maar dan nog zou ik niet zoveel verdienen als wanneer ik fulltime was blijven werken en met zoveel in mijn carrière had kunnen steken als mijn partner.
Dit!
In ons geval ging het om het opbouwen van een eigen bedrijf, dat dat niet in deeltijd kan begrijpt iedereen wel denk ik. Maar bovendien was 'in mijn tijd' parttime werken voor mannen nog helemaal niet zo ingeburgderd. Bij het bedrijf waar ik werkte toen mijn kinderen werden geboren (rond het jaar 2000), heeft in die tijd een zeer gewaardeerde mannelijke collega gedreigd om zijn baan op te zeggen als hij niet naar 4 dagen mocht omdat hij ook een dag in de week voor zijn kind(eren) wilde zorgen. Omdat ze hem echt niet konden missen heeft hij dat uiteindelijk voor elkaar gekregen, maar hij was dus echt de eerste. En nog niet zo heel lang geleden.
In die tijd was het dus echt niet altijd helemaal vrijwillig dat de vrouw thuis bleef/minder ging werken om te zorgen voor de kinderen. Dat vergeten mensen denk ik wel eens. In ons geval ging het zoals gezegd om het starten van een eigen bedrijf, dat lukt ook echt niet in deeltijd. Dus ook bij mij was het niet geheel en al vrijwillig. Dan is het wel heel zuur als je bij een scheiding, en zeker eentje waar je niet zelf voor kiest, genoegen moet nemen met 5 jaar partneralimentatie. De achterstand loop je nooit meer in...
En ik weet het, mensen moeten een samenwonen/een huwelijk veel zakelijker benaderen, maar ja, er zijn toch echt heel veel romantische zielen en/of mensen die het regelen op de lange baan schuiven. Het is toch ook echt heel ingewikkelde materie? Met veel mitsen en maren en mogelijk al ruzie voor je goed en wel getrouwd bent. Maar ik ga hierin zeker mijn kinderen ongevraagd adviseren als het zover is. En ook de schoonkinderen natuurlijk, want ik ga er niet van uit dat alleen schoonkinderen egoïstisch kunnen zijn.
De VN heeft zojuist een rapport uitgebracht over de positie van vrouwen in Nederland. Er staan veel kritische noten in, maar op een aantal punten moet Nederland direct actie ondernemen:
- in het wettelijke kader over huiselijk geweld moet explicieter gesteld worden waar het om geweld tegen vrouwen gaat;
- Nederland moet meer doen om gedwongen prostitutie tegen te gaan, vooral voor minderjarigen;
- Nederland moet de drempels voor vaders om meer te zorgen voor hun kinderen wegnemen, haast maken met betaalbare of gratis kinderopvang;
- Nederland moet het recht op abortus regelen in Aruba Bonaire en Curacao (daar is het nog verboden!).
In dit artikel in Trouw staat een interessante grafiek over deeltijdwerken. Gemiddeld werken 0-10% van de mannen in de EU, met of zonder kinderen, in deeltijd. Vrouwen gemiddeld 20% zonder kinderen, 30 % met kinderen. In Nederland werken mannen gemiddeld 15% in deeltijd, met of zonder kinderen, vrouwen zonder kinderen iets meer dan 40% (!) en vrouwen met kinderen 70%. In polen werkt 0-10% in deeltijd, ongeacht geslacht en met of zonder kinderen. Ergens gaat er dus iets mis en dat zal de komende tijd vanwege de vergrijzing en de arbeidstekorten in zorg en onderwijs, sectoren waarin veel vrouwen werken, wellicht toch een keer moeten veranderen.