Home » Forum » Relaties » Advies gevraagd vakantie van schoonouders als kado

Advies gevraagd (vakantie van schoonouders als kado)

161 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Anna
Advies gevraagd (vakantie van schoonouders als kado)

Enige tijd geleden kwam mijn man thuis met een kort verhaal dat zijn ouders ons, mijn man en mij dus, een kado willen doen omdat dit jaar onze leeftijden samen opgeteld een mooi rond getal vormen. Dat kado is een reis, voor ons en de kinderen. Zij willen met ons mee. Dat leek mij een royaal en aardig gebaar maar verder hoorde ik daar eigenlijk niets meer over. En je gaat niet informeren hoe het ook weer met je kado zit. Tot een paar weken geleden; of we niet naar een wereldstad (X) zouden gaan, in een ander werelddeel. Ik heb aangegeven dat mij dat niet zo leuk leek en dat ik ook nog leuke suggesties had, nl te weten ... Eigenlijk dacht ik dat we nog aan het overleggen waren maar vorige week kwam de aap uit de mouw: de tickets zijn gekocht, overnachtingen zijn geboekt naar stad X.

Voor de duidelijkheid: van mij hoeven ze geen kado te geven, we hoeven ook niet op reis, zeker niet dáár naar toe. Ik gun het ze dat ze met hun zoon en kleinkinderen tijd willen doorbrengen, met of zonder mij. Het enige dat ik eigenlijk verwacht is dat er ook met mij rekening wordt gehouden, als je wil dat ik mee ga.

Schoonouders betalen trouwens de reis, wij de kosten ter plekke, blijkt ondertussen ook nog.

Ondertussen is bij mij een heel vervelend gevoel gekropen. Wat het precies is weet ik kan ik niet zo goed uitleggen maar het is alsof ik er op eens achterkom dat ik behandeld ben (of wordt) als Assepoester. Ik heb rustig en duidelijk aangegeven bij en uitgelegd aan man en ook schoonouders dat het gebaar in principe leuk is maar dat zij 1 ding vergeten zijn, namelijk mijn stem, verlangens, wensen. De verpakking leek leuk maar nu die weg is, blijkt het kado voor henzelf, op mijn detriment, of dan toch een sigaar uit eigen doos te zijn. Tja dat was zo, er viel een pijnlijke stilte, er was geen ontkennen aan. Man vindt het heel vervelend allemaal, want het komt niet lekker uit.

Heel even probeerde schoonvader het nog te verpakken als een kado speciaal voor mij (maar waarom is de reis dan naar stad X, hun wens, en niet naar een plek van mijn wens?). Dat was lastig vol te houden. Maar toen kwam al snel de aap uit de mouw: wel vervelend natuurlijk dat voor hen, dat het gezien wordt voor wat het is en dat ik het ook nog en hardop zeg. Weer werd ik niet gezien, dat het namelijk dat ik aangeef dat ik het vervelend vind (waarmee mijn Assepoester-gevoel wordt bevestigd). Daar keek met name schoonvader heel vreemd van op en werd boos, op mij. Dat er niet met mij overlegd was, kwam door mijzelf, met voorvallen uit het verleden: hij had minder goed contact met zoon dan met mij en dat was mijn schuld.

Ik merk dat ik weinig zin heb om te gaan, als aanhangsel, naar een stad die mij tegenstaat, niet geschikt is voor kinderen, jetlag heen, jetlag terug. En dan elk moment van de dag het gevoel krijgen dat ik er niet wil zijn en dat dat eigenlijk niet belangrijk is. En ik krijg ondertussen ook het gevoel van mijn schoonouders (met name schoonvader) dat ik eigenlijk mijn mond had moeten houden. Hij zegt nog net niet dat ik de vakantie heb verpest en dat als hij de stekker eruit trekt, het mijn schuld is. En als ik niet mee ga, heb ik het voor iedereen verpest. Welke keuze ik ook maak, het wordt niet mijn keuze. Ik kan alleen maar verliezen, lijkt.

Wat moet ik nu?

Ik heb aangegeven dat er over gesproken moet worden, met mijn man en mij, maar schoonvader wil dat alleen met zijn zoon doen. En mijn man drukt zijn snor. Wat mij betreft zou er best een gesprek kunnen komen over hoe we met z'n allen met vakantie gaan, waar alle wensen op tafel liggen. Maar ik heb niet de indruk dat schoonouders zo'n gesprek willen, laat staan kunnen voeren.

Milcham
Je kan niets

Ga je mee dan ga je voorbij aan je eigen gevoel en als je niet gaat ben jij degene die het verziekt heeft. Is die stad echt zo verschrikkelijk?
Ik zou eens ernstig met je man gaan praten: hij is op de hoogte van jouw wens om niet naar die stad te gaan en zijn iuders hebben geboekt. Hoe komen zijn ouders aan de paspoortnummers ed? Dat kan alleen met medewerking van man.
Ik geloof dat ik mee zou gaan en ter plekke mijn eigen plan zou trekken wat uitstapjes ed betreft. Als de financien het echt niet toelaten, zou ik bedanken voor het cadeau. Ik heb ook weleens een gekregen reis om die reden geweigerd. Er kwam nog zo veel bij dat het op dat moment voor ons niet financieel verantwoord zou zijn.

Angela67
inderdaad,

Niet meegaan, maar zonder boosheid/mokken/verongelijkt zijn, gewoon opgewekt hen veel plezier wensen. Met man overleggen of hij denkt dat de kinderen het naar hun zin zouden hebben en als niet, dan gaan ze ook niet mee . . .
gr Angela

Angela67
oh en de kosten

die jullie daar zouden moeten dragen, daar zou ik sowieso niet mee akkoord gaan. Kado is kado denk ik dan. . . Kijk als zij zo zakelijk zjn dat ze geen rekening houden met gevoelens van anderen, dan vinden ze het vast niet raar dat jij zegt dat een kado een kado is.
gr Angela

moederziel
Nou....

Ik vind het een ruimhartig kado, en zou zelf helemaal niet moeilijk doen over de bestemming, behalve als ik vliegangst zou hebben, of de financien een serieus probleem zouden zijn oid.
Het gaat toch vooral om het samenzijn? Blijkbaar zijn er dingen eerder voorgevallen. Een reisje als dit kan een mooie manier zijn om dichter bij elkaar te komen. Ik zou, kortom, gewoon meegaan en er een mooie belevenis van maken.

moederziel
oh, en... verliezen?

je hebt het over dat je 'alleen maar kunt verliezen'. Dat proef ik ook een beetje: dat dit reisje nu de inzet wordt van een machtsstrijd(je) tussen de familieleden over wie de stempel op de zaken mag en kan drukken.
Ik zou daar uitblijven, je schiet er helemaal niets mee op en zal alleen maar onbegrip en verwijten oogsten

Sinilind
Net als moederziel

Krijg ik een beetje de indruk dat de reis en de bestemming (laat me raden: New York?) niet het grootste probleem is maar dat je je gepasseerd voelt door man en schoonouders en de reis misschien als pretext gebruikt om oud zeer te verwerken. Dat haal ik uit de zin: voorvallen uit het verleden...
"Een gegeven paard kijk je niet in de bek". Is het echt een vreselijke bestemming (kan ik me niet voorstellen, naar een andere werelddeel, jetlag: leuk, avontuur)!? Dan laat je iedereen meegaan en doe je alleen iets leuks, of je gaat mee en je geniet.
Of jullie (derde oplossing) gaan eerst de "voorvallen" uit het verleden uitpraten.
Sini

Ginny Twijfelvuur
Ik heb eigenlijk 1 echte stelregel

Mijn man is woordvoerder bij hem thuis en ik bij mij thuis.
Ik zou me dus niet bemoeien met een gesprek tussen man en zijn vader.

Op basis van de uitkomst van dat gesprek bepaal jij of je wel of niet meegaat. Dat ligt een beetje aan het reisprogramma, de bijbehorende kosten en de bestemming. Een stad in een ander werelddeel zou voor mij al snel okee zijn, maar voor 3 weken in de jungle zou ik bedanken.

En wat betreft de bestemming en de kosten van het verblijf voor eigen rekening: dat mag schoonvader allemaal zelf bepalen, maar het was wel handig geweest als hij dat voor het boeken even had laten weten. Jij mag zelf bepalen of je dit cadeau aanneemt. Over de bestemming ga je niet, wel over je evt. deelname.

Kenfan
niet

Ik zou heel graag naar New York willen. Maar niet met een ouder paar en twee jonge kinderen in mijn kielzog. Een stedentrip met een groep vind ik sowieso niet zo'n strak plan. Mijn ervaring is dat je alleen maar op elkaar staat te wachten, naar elkaar loopt te zoeken en er is altijd wel iemand die moet plassen. Niet onoverkomelijk bij een dagje Antwerpen,maar doodzonde voor een kostbare trip naar New York. Dit is geen kado, dat is een Witte olifant die je in de maag gesplitst wordt. De plaatselijke kosten in New York zijn niet misselijk, ik zou er vriendelijk maar beslist voor bedanken. Dan maar even mot, dat draait wel weer bij. Met de verwijten van opa is de toon toch al gezet.

Kenfan
Kado?

Een kado geef je zonder verdere voorwaarden. Jouw schoonouders gaan mee en verlangen een substantiële bijdrage in de kosten.enan jullie een bijdrage verwachten in de reiskosten, is dat in mijn optiek een vrijblijvende uitnodiging. Zoals je schoonvader handelt vind ik het meer manipulatie dan een ruimhartig gebaar.

tante Sidonia
Nou ja; gewoon akkoord gaan? ik vind dat..

sowieso meegaan toch wel erg voorbij gaat aan je eigen gevoel, hoor. Ik voel er echt ook veel voor om voor de lieve vrede e.e.a. te laten gebeuren en de zaak niet op scherp te zetten. Afhankelijk van hoe lang die reis duurt en de kosten, kun je er voor kiezen om de gemoederen bedaard te houden er in mee te gaan en je voor te nemen dit de volgende x te voorkomen.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat-misschien doordat ik zelf al helemaal geen stadsvakantiemens ben- ik jouw bezwaren erg goed begrijp.
En de manier waarop is erg vervelend allemaal. Eerst iets boeken en dan gaan vragen of het iets lijkt. Waarschijnlijk waren ze zo overtuigd van 'het jippie, wat geweldig-idee' dat ze zich niet kunnen voorstellen dat het voor iemand anders is.
Of zouden ze zo egoistisch zijn en drammerig om dit op deze manier door jullie strot te duwen?
Het aspect van de kosten ter plaatse betalen, vind ik ook nogal een dingetje. Als het NY is, dan zijn de kosten natuurlijk ook aanzienlijk, maar dat zal in iedere wereldstad wel een beetje zo zijn denk ik?

Maar even voor de duidelijkheid. Man drukt zijn snor zeg je. Hoe bedoel je dat precies? Hoe staat hij erin, wat vind hij ervan dat zijn ouders dit hebben gedaan; heeft hij inderdaad de paspoortnummers doorgegeven en ging hij daarmee ogenschijnlijk akkoord met iedere bestemming die zijn ouders kozen of hebben ze overleg beloofd?
En, hoe oud zijn je kinderen? Is het echt niet leuk voor hen? Hoe vindt man de bestemming even afgezien van de manier waarop?

Teuntje
Goh

Als mij verteld zou worden dat ons een reis kado gedaan gaat worden dan zou het niet in me opkomen dat er eerst een discussie over de bestemming zou moeten plaatsvinden, dat ik daar iets over te zeggen zou hebben. Anders zou ik het wel weten: doe mij maar Hawai! :-)
Wie betaalt, bepaalt. Het is een kado. Als je het kado om wat voor reden ook niet kunt of wilt aannemen is dat aan jou, maar zonder de pruillip die je nu trekt.

Angela67
teuntje

maar hoe kun je nou in godsnaam een onbekende stemming als kado geven aan iemand?
als gever weet je dan toch nooit of je iemand echt een plezier doen?
en als klap op de vuurpijl is het niet een kado voor TS en man, nee, het is een gezamenlijke reis mét sxhoonouders.
gr Angela

Flanagan
Sfeer

Maakt niet uit wat je doet want de sfeer is toch al verziekt. Zelfs alleen thuis bijven voelt niet goed, net zo min als met je gezin helemaal niet gaan zodat de schoonouders mega- onkosten heeft vanwege ongebruikte tickets. Dat laatste is alleen olie op het vuur.

Waar komt dat assepoester-gevoel vandaan? Moet jij daar gaan koken? Of boodschappen doen om goedkoop uit te wezen? Julie zijn toch met z'n allen op vakantie! Pas ervoor daar in je eentje te gaan koken.

Lukt het je om die week anders in te vullen? Van te voren dmv tripadvisor of zoover in de 'mood' komen met uitzoeken wat er allemaal te bezichtigen is. Zo kan je ook niet verweten worden een spelbreker te zijn.

Laat die boosheid zakken door te beseffen dat deze 'spontane' actie vooral eenmalig is. Die schoonvader kijkt wel beter uit: tickets kopen met het risico, zwaar in zijn portemonnee getroffen te worden.
En vertel dit je man ook even dat dit eens en nooit meer is.

Teuntje
Waarmee

ik het heel erg te begrijpen vind als je zou bedanken voor de eer. Jammer dat ze hebben geboekt zonder zich af te vragen of iedereen wel mee wilde. Voor hetzelfde geld had je geen vrij kunnen krijgen op je werk.
Of ligt dit misschien meer bij je man? Heeft die zijn ouders, open of door gebrek aan weerwoord, doen denken dat je er wel voor in zou zijn? Waarop zij dus hebben geboekt?

Teuntje
Angela Eens

Ik zou dat dus ook zo niet doen, boeken voor je weet wie er kan/wil. Vandaar dat ik vraag naar de rol van de man van TS.
Wij doen onze kinderen ook elk jaar een vakantie kado, in de winter. Gewoon omdat we het zo leuk vinden om dat samen te doen en omdat het (nog) kan. Wij zoeken de bestemming uit. En dan vragen we wie er mee zullen gaan. Soms is dat iedereen, maar lang niet altijd. Om diverse redenen. En dat is prima. Maar ik boek pas als ik het aantal weet.

tante Sidonia
bah

Ik vind het een erg naar toontje, Teuntje! de toon die je zet met 'de pruillip die je nu trekt' vind ik echt erg onterecht naar Anna. het gaat wel om een enorme tijdsinvestering voor iets waar je eigenlijk niet zo'n zin in hebt, waar je vakantiedagen aan opgaan.

Bovendien vind ik het ook apart om er maar vanuit te gaan dat als je iets cadeau krijgt je daar niet kritisch over mag zijn. Als je een draak van een jurk cadeau krijgt voel je je toch ook niet prettig om daar in te lopen?

Kaaskopje
Dat is niet handig aangepakt

Op zich zou ik het cadeau blij geaccepteerd hebben, ondanks eigen bezwaren tegen de stad. Ik zou het gebaar zo gul gevonden hebben, dat ik me geschikt had. Ter plaatse kan het ten eerste ontzettend meevallen en ten tweede kan het ook een unieke kans voor man en kinderen zijn om daar zomaar heen te kunnen. Maar dat zomaar aangenomen wordt dat jullie dan de kosten ter plaatse zullen betalen, vind ik uitermate onnadenkend. Weten ze hoe jullie financiële situatie is, waardoor hun inschatting dat het er wel af kan klopt? Maar ook al zóu het eraf kunnen, jullie bepalen dat en niet opa en oma.

Hoe erg is het om met hun en je gezin naar die stad te gaan? Hoe graag wil je man? Maar voor alles... kunnen en willen jullie die kosten wel dragen? Dat laatste vind ik eigenlijk belangrijker dan de stad.

Teuntje
Tante Sidonia

Het gaat niet om het al of niet meegaan. Lijkt het aanbod je niks, dan bedank je daarvoor. Ik bedoel dat TS wat mij betreft niet verongelijkt moet zijn dat ze niet over de bestemming heeft mogen meebeslissen, dat haar schoonouders 1 ding vegeten zijn, haar stem, haar verlangens, haar wensen. Een kado kan wel eens niet naar wens zijn. Dat is dan jammer maar helaas voor de gever.

Kaaskopje
Eigen plan trekken

die opmerking kwam ik onderweg tegen. Dat zou ik niet doen. Als je meegaat, ga je mee en moet je niet ter plaatse je gram nog halen door dat soort acties.

Kaaskopje
Tante Sidonia

Het dragen van die draak van een jurk kun je nog beperken tot wanneer je schoonouders ziet. :-)

BeetjeAnders
Cadeau is cadeau

Naar m.i. is een tegemoetkoming van een cadeau alleen van toepassing als het iets betreft dat hoog op jouw verlanglijstje staat.
Je hebt gelijk om te verwachten om op voorhand inzage en meespraak te krijgen in alle plannen aangezien er verwacht wordt dat jij en jouw man opdraaien voor de kosten daar.
Dit is geen cadeau maar een vorm van Dutch Treat en aangezien zij de bestemming gekozen hebben riekt het inderdaad naar eigenbelang.
Ik zou niet meegaan en me compleet er buiten houden.
Ik zie jouw man hierin de hoofdverantwoordelijke om dit in goede banen te leiden. Niks snor drukken dus. Maar hoe meer jij je er mee bemoeit, hoe meer hij dat zal proberen.
Is er een annuleringsverzekering afgesloten?

Sfera Sleutelbeen
Gemengde gevoelens

Ik heb gemengde gevoelens. Je doet nu heel verongelijkt dat jij niet naar die stad wil, maar misschien willen oma, opa, man en twee (ik gok) kinderen (samen 5) daar wel heel graag heen. Als er wel was overlegd van tevoren en zij wilden allemaal graag, wat had jij dan gezegd? Boek het gezamelijke cadeau maar voor alle anderen, maar niet voor mij? Had je alleen naar een bestemming gewild die jij leuk vindt?

Over het aannemen van een cadeau en paard niet in de bek kijken. Het is niet een gewoon cadeau, maar een cadeau dat ertoe leidt dat de ontvanger op kosten wordt gejaagd. Dus met dat gegevn vind ik wel dat je wel kritisch mag zijn.

Dit lijkt een beetje op de af en toe terugkerende vraag wat wij ervan vinden als vrienden van een vragensteller in het buitenland trouwen en verwachten dat de gasten op eigen kosten ook een week komen. Terwijl die gasten misschien helemaal niet naar Frankrijk, Thailand of Ibiza willen.

Sterkte ermee.

Sfera Sleutelbeen
Annuleringsverzekering

Die betaalt niet omdat iemand niet mee wil. Oplossing is dat ze haar been breekt, dan betalen ze wel.

BeetjeAnders
Sfera

Okay, dat wist ik niet, zelf sluit ik nooit eentje af.

Kaaskopje
Angela

maar hoe kun je nou in godsnaam een onbekende stemming als kado geven aan iemand?===

Waarom niet? Ik stel die vraag wel met de kanttekening dat je mag hopen dat mensen een béétje weten wat echt niet mag. Mijn man een vliegreis aanbieden, zou erg dom zijn, hij zou niet meegaan. Hij heeft zich er eenmalig voor ons overheen gezet en dat was het dan voor de rest van zijn leven. Maar als het zou gaan om 'we gaan naar New York (ik had dit stad ook in gedachte), jullie mogen mee', dan zou ik daar ontzettend over in mijn nopjes zijn. Plaatsen, waarvan je bang bent dat je het niet leuk vindt, kúnnen tegenvallen, eventuele vooroordelen over de plaats bevestigen, maar dan weet je dat ook weer.

Een onbekende plaats cadeau geven is trouwens ook echt iets wat je iemand cadeau kunt geven. Je weet dan niet welke bestemming je cadeau geeft, dat wordt later bekend gemaakt.

Milcham
Teuntje

Het is een cadeau met voorwaarden. Schoonouders betalen de reis, ze moet zelf alle kosten ter plaatse betalen. Als je alles krijgt aangeboden is het een verrassing die maar net moet passen met werk en andere verplichtingen, maar nu moet ze meebetalen.

Milcham
Kaaskopje

Met eigen plan trekken bedoel ik dat je niet alle dagen met het hele gezelschap er op uittrekt. Kinderen met jetlag in een stad lijkt mij niet zo tof en ik zou in plaats van Het Hele Beroemde Museum of Fantastisch Kerk even met ze bijkomen in een park.
Het komt op me over of schoonouders van het onnadenkende soort zijn. Kan je ook egocentrisch of manipulatief noemen maar ik denk cq hoop dat ze er gewoon niet over hebben nagedacht. Ook zo'n jetlag op de terugweg, ik zou dat niet willen als de kinderen weer gewoon naar school moeten. En buiten dat vind ik persoonlijk een stedentrip helemaal niets met jonge kinderen. De grootouders hebben blijk gegeven van weinig inlevingsvermogen, imo moet je dan als ouder je eigen plan trekken om alles in goede banen te leiden.
Ik ben ooit als familie-uitje naar een dierentuin geweest. Opa betaalde en bepaalde. Hij vond pauzes en drinkmomenten flauwekul en zonde van de tijd en duur om te doen met zo'n groot gezelschap.. Of hij dacht er gewoon niet aan, kan ook. We waren met zeven kinderen van wie de oudste zes was. Met deze ervaring in mijn achterhoofd trek ik sindsdien mijn eigen plan. Niet om dwars te zitten, maar om te zorgen dat het goed gaat.

Flanagan
Kinderen

'Ik heb aangegeven dat er over gesproken moet worden, met mijn man en mij, maar schoonvader wil dat alleen met zijn zoon doen. '
Ik denk dat schoonvader financieel flink in de vinger gaat snijden als hun plannetje niet door gaat. Niet alleen het verlies van de tickets als jullie toch niet mee gaan, maar ook de extra kosten van overnachtingen die blijkbaar zoon had toegezegd. Want die laatste heeft ook een belangrijke rol in dit gebeuren, ook al drukt hij zijn snor. Misschien drukt hij daarom wel zijn snor. Zoon ziet de bui hangen.

+

'Ik gun het ze dat ze met hun zoon en kleinkinderen tijd willen doorbrengen, met of zonder mij. '
Je gaat voorbij aan je waarde voor je kinderen ( en ook je man). Hoe kunnen je knderen nu genieten als hun moeder er niet bij is, wat voor een onrust bezorgt dit hen. Denk je nu echt dat zij het fijn hebben waar dan ook, terwijl jij afwezig bent?

=

Het maakt niet uit met wie en waar, ga met je man mee uit liefde voor je kinderen ( en ook uit liefde voor je ' domme' man). Geniet van de uitstapjes met je kinderen en laat die manipulators voor wat ze zijn.

Erachter komen hoe je man ook kan zijn, is als een koude douche. Zie het als een leermomentje. Stap er over.

Pirata
Kosten ter plekke

Wat zijn nu die kosten ter plekke??? Alleen de kleinere uitgaven en de maaltijden of ook de overnachtingen? Dat maakt nogal wat uit.

Zelf zou ik meegaan, als ik het kon betalen. De sfeer in de familie proberen goed te houden lijkt me op de lange termijn belangrijker dan je bezwaren. Probeer er iets van te maken en de kosten te beperken.

Milcham
Pirata

Als ik in een grote stad ben voor een vakantie loopt het flink op. Met twee personen toch al gauw 100 euro per dag. En dan doe ik geen hele gekke dingen maar ik ga bijvoorbeeld wel koffie op een terras drinken en niet met een thermosfles lopen. Musea, een winkel, terras, openbaar vervoer, een broodje enzovoort.
Het klinkt of een hotel geboekt is, dat betekent dat alle maaltijden buiten de deur genuttigd moeten worden.

Ik zou ook meegaan en ernstig met man overleggen hoe zoiets in de toekomst anders kan.

Pagina's