Relaties Relaties

Relaties

Geen idee wat te doen


Lisa80 schreef op 06-06-2022 om 12:18:

[..]

Dat laatste is het zo dat hij alleen de afwas doet. De rest doe ik. Ja inderdaad hij wil niet alleen zijn. Hij zegt dat hij dat niet aan kan.

Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het online contact voelde heel goed. Maar je weet niet hoe het loopt. Daarvoor moet je iemand eerst beter leren kennen. En dat wilde ik. Daarom heb ik hem ook ontmoet. Maar door omstandigheden liep dat anders en heeft het geen kans gehad om hem te leren kennen. Ik wil hem niet aan het lijntje houden. Dat is mijn bedoeling niet.

Ik blijf omdat ik in mijn ogen niet weg kan. Anders was ik gegaan.

Dat is heel cru gezegd zijn probleem. Stel dat jij - God verhoede - plotseling sterft.
Dan is hij ook alleen. Met de volledige zorg voor kinderen en huishouden. 
Doet hij echt helemaal niks met de kinderen? Ook niet een keer naar zwemles/sport/school/vriendjes etc. brengen en halen, boodschappen doen, keertje naar de speeltuin/zwembad? Dat zou ik wel heel kwalijk vinden. Wat is zijn visie op het vaderschap en het huwelijk dan? Wat voegt hij toe aan hun leven?

Lisa80

Lisa80

06-06-2022 om 12:26 Topicstarter

Mija schreef op 06-06-2022 om 12:19:

[..]

En dan, wat was er dan gebeurd? Was je dan de volgende dag uit elkaar gegaan? Waar was je dan gaan wonen? Of je vriend?

Buiten dat je niet 100% kan kiezen voor iemand die je niet kent, had dat je woonprobleem niet opgelost. Je zou nog steeds in je relatie hebben vastgezeten.

Ga in therapie. Eventueel ook samen met je vriend. Je zit niet alleen vast in een huis en in een relatie maar ook in jezelf. Ga naar je huisarts en vraag hulp.

Dan was bij mijn vriend echt het kwartje gevallen. En dan ga ik ervan uit dat alles in een stroomversnelling was gekomen. Misschien dat mijn vriend dan wel zou meewerken om het woningprobleem op te lossen, misschien was hij dan wel naar zijn familie gegaan.

Nu zegt hij alleen dat hij niet uit elkaar wil en dat was het.

Huisarts ben ik al geweest. Dat heeft mij niet veel geholpen 

MRI

MRI

06-06-2022 om 12:27

Ik blijf omdat ik in mijn ogen niet weg kan. Anders was ik gegaan.

Okay, als je dat echt zo voelt moet je het beste ervan maken met hoe het nu is. Dat betekent geen online halve verliefdheden (pas daar zo mee op, dat kan zo fout gaan, bovendien, wie is hij om te eisen dat jij een keuze maakt? Je weet niet eens de meest simpele dingen van elkaar zoals of hij lekker kan zoenen, nee dat online gedoe is een uitweg voor je uit een situatie die nu niet goed voelt maar je zou nog wel eens van een koude  kermis thuis kunnen komen en het nog veel slechter gaan treffen)

Nee als je echt voelt,  ik kan niet weg'  dan zou ik proberen: leuke dingen voor mijzelf en mijn kind gaan doen, een vriendenkring opbouwen,  incalculeren dat je man op het autistisc spectrum zit en inderdaad hem aan zichzelf laten werken en zonder al te hoge verwachtingen te hebben kijken wat er nog wel goed kan gaan samen. Eisen dat hij meer doet. 

en oh ook  dit: stop met bewijzen en argumenten aan te voeren voor je onmacht en vastzitten. Op microniveau kan je wel kracht pakken, en als dat daar klein begint, zal dat zich gaan uitbreiden in de rest van je bestaan. Kijk wat je wel kan veranderen en wat nu wel goed is en werk van daar uit. Anders draai je alleen maar de depressie in en kan je niks meer.

Want als je met een voet in een andere relatie staat (een grote vlucht), is thuis natuurlijk helemaal niks meer en trek je daar ook je energie en hoop uit terug. Maak ervan wat nu  kan, lukt het niet, dan kan je altijd nog over een paar jaar naar een woning waar je dan wel voor in aanmerking komt. 

Lisa80

Lisa80

06-06-2022 om 12:32 Topicstarter

MRI schreef op 06-06-2022 om 12:27:

Ik blijf omdat ik in mijn ogen niet weg kan. Anders was ik gegaan.

Okay, als je dat echt zo voelt moet je het beste ervan maken met hoe het nu is. Dat betekent geen online halve verliefdheden (pas daar zo mee op, dat kan zo fout gaan, bovendien, wie is hij om te eisen dat jij een keuze maakt? Je weet niet eens de meest simpele dingen van elkaar zoals of hij lekker kunt zoenen, nee dat online gedoe is een uitweg voor je uit een situatie die nu niet goed voelt maar je zou nog wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen en het nog veel slechter gaan treffen)

Nee als je echt voelt, ik kan niet weg dan zou ik proberen: leuke dingen voor mijzelf en mijn kind gaan doen, een vriendenkring opbouwen, incalculeren dat je man op het autistisc spectrum zit en inderdaad hem aan zichzelf laten werken en zonder al te hoge verwachtingen te hebben kijken wat er nog wel goed kan gaan samen. Eisen dat hij meer doet.

Want als je met een voet in een andere relatie staat, is thuis natuurlijk helemaal niks meer en trek je daar ook je energie en hoop uit terug. Maak ervan wat nu kan, lukt het niet, dan kan je altijd nog over een paar jaar naar een woning waar je dan wel voor in aanmerking komt.

Ja precies dit. Ik weet niet hoe die man echt is. Daarvoor moet je elkaar eerst leren kennen. En dat had ik zeker willen doen. Ik vind ook niet dat ik voor iemand kan kiezen die ik niet ken.

Verder eens met wat je zegt 

MRI

MRI

06-06-2022 om 12:33

Lisa80 schreef op 06-06-2022 om 12:32:

[..]

Ja precies dit. Ik weet niet hoe die man echt is. Daarvoor moet je elkaar eerst leren kennen. En dat had ik zeker willen doen. Ik vind ook niet dat ik voor iemand kan kiezen die ik niet ken.

Verder eens met wat je zegt

wil je mijn post nog een keer lezen want ik had er wat dingen aan toegevoegd?

Lisa80 schreef op 06-06-2022 om 12:32:

[..]

Ja precies dit. Ik weet niet hoe die man echt is. Daarvoor moet je elkaar eerst leren kennen. En dat had ik zeker willen doen. Ik vind ook niet dat ik voor iemand kan kiezen die ik niet ken.

Verder eens met wat je zegt

Natuurlijk mag een vreemde niet van jou eisen dat je kiest tussen twee mannen. Maar ik vind wel dat iemand kan zeggen: Ben je nou vrijgezel of niet? Want ik kan wel goed begrijpen dat hij er niks voor voelde iets’ romantisch aan te gaan met iemand die vast zit in een relatie. Ik moet er zelf niet aan denken midden in zo’n escalerende scheiding terecht te komen. En hoeveel ruimte is er dan echt om de ander goed te leren kennen? 

Ik denk dat het advies van MRI heel goed is. Richt je, eventueel met hulp, op grip krijgen op je huidige leven, in dagelijkse zaken, contacten, hobby’s, opleiding en werk. Maak jezelf sterk en onafhankelijk. Dan zet je die volgende stap ook wel een keer. 


Soms kun je ook een (tijdelijk) onderkomen vinden via social media, mensen lezen je verzoek en delen het, je weet nooit hoe een balletje kan rollen. 
Intussen kun je zelf ook wat afleiding zoeken door wat meer dingen buitenshuis te ondernemen, in je eentje of samen met kind, zoals iemand anders hier ook al geopperd heeft. 

Lisa80

Lisa80

06-06-2022 om 13:04 Topicstarter

Mija schreef op 06-06-2022 om 12:52:

[..]

Natuurlijk mag een vreemde niet van jou eisen dat je kiest tussen twee mannen. Maar ik vind wel dat iemand kan zeggen: Ben je nou vrijgezel of niet? Want ik kan wel goed begrijpen dat hij er niks voor voelde iets’ romantisch aan te gaan met iemand die vast zit in een relatie. Ik moet er zelf niet aan denken midden in zo’n escalerende scheiding terecht te komen. En hoeveel ruimte is er dan echt om de ander goed te leren kennen?

Ik denk dat het advies van MRI heel goed is. Richt je, eventueel met hulp, op grip krijgen op je huidige leven, in dagelijkse zaken, contacten, hobby’s, opleiding en werk. Maak jezelf sterk en onafhankelijk. Dan zet je die volgende stap ook wel een keer.


Het was meer zo dat die ontmoeting te kort was door omstandigheden. Het heeft verder geen kans gehad elkaar te leren kennen.

Ik ben geen vrijgezel omdat mijn vriend steeds zegt dat we niet uit elkaar gaan. Omdat ik niet weg kan, zit ik voor mijn gevoel vast 

Sterk en onafhankelijk ben ik eigenlijk wel. Ik zit alleen met de woonruimte 

Het klinkt alsof je van alles en iedereen  afhankelijk bent: of jij gelukkig wordt hangt af van je vriend die niet verandert en ook niet mee wil werken aan  een scheiding. En het hangt ook af van een online contact, dat jou niet beter wil leren kennen. Het hangt ook af omstanders: het ontbreken van familie en vrienden, verhuurders die je een plek gunnen....

Je beslissingen hangen compleet af van anderen en omstandigheden. Sta op, neem regie!
Niemand gaat voor jou de kastanjes uit het vuur halen. Als je ze wilt zul je zelf in actie moeten komen.
Focus je niet op het probleem, maar zoek naar de oplossing.

Lisa80

Lisa80

06-06-2022 om 13:14 Topicstarter

Fortuona schreef op 06-06-2022 om 13:06:

Het klinkt alsof je van alles en iedereen afhankelijk bent: of jij gelukkig wordt hangt af van je vriend die niet verandert en ook niet mee wil werken aan een scheiding. En het hangt ook af van een online contact, dat jou niet beter wil leren kennen. Het hangt ook af omstanders: het ontbreken van familie en vrienden, verhuurders die je een plek gunnen....

Je beslissingen hangen compleet af van anderen en omstandigheden. Sta op, neem regie!
Niemand gaat voor jou de kastanjes uit het vuur halen. Als je ze wilt zul je zelf in actie moeten komen.
Focus je niet op het problee

m, maar zoek naar de oplossing.

Zo werkt het helaas niet in de praktijk. Als je geen familie hebt kun je al niet vanzelfsprekend ergens in geval van nood terecht.

Als je een partner hebt die niet meewerkt wordt het lastig. 

Het is gewoon lastig om aan een woning te komen. Daar is niets van gelogen.

Dingen zijn zo makkelijk gezegd maar in de praktijk werkt het dan net anders. Juist omdat deze dingen ontbreken ben ik zelfstandiger dan veel mensen om me heen omdat ik veel meer op mezelf ben aangewezen 

Die ander ken je niet, lijkt net zo min een goede match als waar je nu mee bent, dus dan ga je van de ene ellende de andere weer in. In je hoofd heb je die rare snuiter en de situatie flink geromantiseerd en nu lijkt het of je verlangt naar specifiek die man terwijl het waarschijnlijk de aandacht was..verliefd op de liefde. Gevolg als je dat doorzet: van de ene naar de andere relatie hoppen, niet alleen kunnen zijn, afhankelijk zijn van het fenomeen relatie en een op voorhand mislukte reboundrelatie krijgen en het jezelf en de kinderen moeilijker maken.

Dat je weg wilt begrijp ik, heb ik ook gedaan.
Om een woning te zoeken moet je iets creatiever zijn en ondernemender dan je nu bent. Je moet jezelf gaan informeren en wijzer maken dan je bent. Google is het antwoord.

Van bv (sociale huur)flatgebouwen wordt ( misschien niet overal) 10% verhuurd aan mensen die overal tussenvallen : teveel verdienen voor sociale huur, niet in aanmerking komen voor toeslagen en te weinig verdienen voor de vrije sector.

Zo had ik binnen 5 maanden een huis.

Dus niet zeggen dat het niet kan, maar je verdiepen in de mogelijkheden met jouw salaris.

Lisa80 schreef op 06-06-2022 om 13:14:

[..]

Zo werkt het helaas niet in de praktijk. Als je geen familie hebt kun je al niet vanzelfsprekend ergens in geval van nood terecht.

Als je een partner hebt die niet meewerkt wordt het lastig.

Het is gewoon lastig om aan een woning te komen. Daar is niets van gelogen.

Dingen zijn zo makkelijk gezegd maar in de praktijk werkt het dan net anders. Juist omdat deze dingen ontbreken ben ik zelfstandiger dan veel mensen om me heen omdat ik veel meer op mezelf ben aangewezen

Natuurlijk ontkent niemand dat er hinderpalen zijn. Je situatie is zeker lastig. Maar je focus ligt voortdurend op anderen en omstandigheden. 

Als je echt uit elkaar wil, ga je naar een advocaat om je te oriënteren en een plan te maken. Afhankelijk daarvan zet je een proces in werking. Bijvoorbeeld: Je zegt klip en klaar tegen je vriend: het is over, we gaan scheiden. Je zegt dat je van hem verwacht dat hij ook voor woningen gaat loten, zijn netwerk aan het werk zet of zich inschrijft voor anti-kraak. Je maakt een afspraak voor jullie tweeën bij een mediator. Gaat hij niet mee dan maak je een afspraak bij een relatietherapeut. Komt hij daar ook niet opdagen dan geef je hem een ultimatum wanneer hij moet vertrekken. Doet hij dat niet dan vraag je voorlopige voorzieningen aan. Je hebt een dossier opgebouwd van alle stappen die je gezet hebt en waaraan je vriend allemaal niet wilde meewerken. Jij zorgt overwegend voor de kinderen dus dikke kans dat jij in het huis kunt blijven. Hij zal dan zijn familie om hulp moeten vragen. Of niet, dat is dan aan hem. 

Dit klinkt allemaal veel te rooskleurig en simpel, dat weet ik heus wel. Maar je zult de eerste stap, naar die advocaat, moeten zetten om te weten waar je uiteindelijk uit kunt komen. Kun je die eerste stap niet zetten, ga dan zelf in therapie, voor vermijding. 

Lisa80

Lisa80

06-06-2022 om 13:55 Topicstarter

Mija schreef op 06-06-2022 om 13:42:

[..]

Natuurlijk ontkent niemand dat er hinderpalen zijn. Je situatie is zeker lastig. Maar je focus ligt voortdurend op anderen en omstandigheden.

Als je echt uit elkaar wil, ga je naar een advocaat om je te oriënteren en een plan te maken. Afhankelijk daarvan zet je een proces in werking. Bijvoorbeeld: Je zegt klip en klaar tegen je vriend: het is over, we gaan scheiden. Je zegt dat je van hem verwacht dat hij ook voor woningen gaat loten, zijn netwerk aan het werk zet of zich inschrijft voor anti-kraak. Je maakt een afspraak voor jullie tweeën bij een mediator. Gaat hij niet mee dan maak je een afspraak bij een relatietherapeut. Komt hij daar ook niet opdagen dan geef je hem een ultimatum wanneer hij moet vertrekken. Doet hij dat niet dan vraag je voorlopige voorzieningen aan. Je hebt een dossier opgebouwd van alle stappen die je gezet hebt en waaraan je vriend allemaal niet wilde meewerken. Jij zorgt overwegend voor de kinderen dus dikke kans dat jij in het huis kunt blijven. Hij zal dan zijn familie om hulp moeten vragen. Of niet, dat is dan aan hem.

Dit klinkt allemaal veel te rooskleurig en simpel, dat weet ik heus wel. Maar je zult de eerste stap, naar die advocaat, moeten zetten om te weten waar je uiteindelijk uit kunt komen. Kun je die eerste stap niet zetten, ga dan zelf in therapie, voor vermijding.

Ik heb al vaak gezegd tegen mijn vriend dat het voorbij is en ik uit elkaar wil. Hij raakt dan in paniek, wil verbeteren enz. Hij gaat dan helemaal flippen.

Zelfs toen ik met die man had afgesproken wilde hij niet uit elkaar gaan. Dus ik denk dat dat een lastig verhaal wordt. 

Lisa80 schreef op 06-06-2022 om 13:55:

[..]

Ik heb al vaak gezegd tegen mijn vriend dat het voorbij is en ik uit elkaar wil. Hij raakt dan in paniek, wil verbeteren enz. Hij gaat dan helemaal flippen.

Zelfs toen ik met die man had afgesproken wilde hij niet uit elkaar gaan. Dus ik denk dat dat een lastig verhaal wordt.

Ach ja, want als iemand gaat flippen en zegt ‘nee, nee, nee’ dan houdt het natuurlijk helemaal op. 

Zie je nou echt niet dat je jezelf helemaal afhankelijk maakt van hem? 

Hij hoeft niet uit elkaar te willen gaan. Hij hoeft ‘alleen maar’ de realiteit te zien en accepteren dat jij het wil. Maar jij praat alleen maar en er verandert niks. Action speaks louder than words. Dus de realiteit is voor hem dat je niet echt wil. 

Lisa80

Lisa80

06-06-2022 om 14:02 Topicstarter

MRI schreef op 06-06-2022 om 12:27:

Ik blijf omdat ik in mijn ogen niet weg kan. Anders was ik gegaan.

Okay, als je dat echt zo voelt moet je het beste ervan maken met hoe het nu is. Dat betekent geen online halve verliefdheden (pas daar zo mee op, dat kan zo fout gaan, bovendien, wie is hij om te eisen dat jij een keuze maakt? Je weet niet eens de meest simpele dingen van elkaar zoals of hij lekker kan zoenen, nee dat online gedoe is een uitweg voor je uit een situatie die nu niet goed voelt maar je zou nog wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen en het nog veel slechter gaan treffen)

Nee als je echt voelt, ik kan niet weg' dan zou ik proberen: leuke dingen voor mijzelf en mijn kind gaan doen, een vriendenkring opbouwen, incalculeren dat je man op het autistisc spectrum zit en inderdaad hem aan zichzelf laten werken en zonder al te hoge verwachtingen te hebben kijken wat er nog wel goed kan gaan samen. Eisen dat hij meer doet.

en oh ook dit: stop met bewijzen en argumenten aan te voeren voor je onmacht en vastzitten. Op microniveau kan je wel kracht pakken, en als dat daar klein begint, zal dat zich gaan uitbreiden in de rest van je bestaan. Kijk wat je wel kan veranderen en wat nu wel goed is en werk van daar uit. Anders draai je alleen maar de depressie in en kan je niks meer.

Want als je met een voet in een andere relatie staat (een grote vlucht), is thuis natuurlijk helemaal niks meer en trek je daar ook je energie en hoop uit terug. Maak ervan wat nu kan, lukt het niet, dan kan je altijd nog over een paar jaar naar een woning waar je dan wel voor in aanmerking komt.

Even nog reageren op je aanvulling.

Het is heel makkelijk gezegd door mensen dat ik passief ben of allang dit en dat had kunnen doen. In de praktijk zit het meestal net anders in elkaar. Daarom vind ik het lastig als mensen dat zo makkelijk zeggen en kom ik inderdaad met argumenten. Ik vind het zelf ook frustrerend te horen dat ik bv niet genoeg doe. Terwijl dat echt niet waar is. 


Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.