Home » Forum » Relaties » Verder na ontrouw deel 2

Verder na ontrouw deel 2

1014 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Ook Ervaring
Ik bedoel

Ik was nog niet helemaal wakker vanochtend toen ik dit schreef:

"Ik zou denk ik niet meer trouwen, maar wel met hem".

Inderdaad misschien niet meer trouwen, maar wel voor HEM kiezen.
Maar dat had je denk ik al begrepen :-)

pluis
oerkracht

Ik kreeg juist een enorme bezitsdrang, zo van, hij is van mij! Afblijven! Ineens zag ik Pluisman door de ogen van andere vrouwen, en hij is eigenlijk best wel leuk. Dus het was echt een wake-upcall, en heb geen moment gedacht van "wegwezen jij Pluisman". Truus taaide gelukkig direct af zoals ik al verteld had, maar toch gaf het ook een soort "boost" aan onze relatie, waarin ongemerkt een sleur ingetreden was. Meer praten, meer verbinding, ondanks de tranen ook weer lachen. Ik kon dat alleen maar hebben omdat hij nooit ook iets geprobeerd heeft goed te praten.

Truus tegenkomen vind ik niet fijn, een enkele keer in de sportclub, maar ze ontwijkt me en ik zie de pijn en schaamte in haar ogen. Dat scheelt toch. Vind haar verder niet laf omdat ze me ontwijkt, we hebben elkaar een aantal keer al gesproken en dat vond ik dapper van haar. Als Truus mij kwade blikken toe zou werpen zou ik daar direct heenlopen en vragen wat er aan de hand is. Dat zou mij zo negatief triggeren. Maar zo'n type is mijn Truus niet, om dat te doen. Ze is eigenlijk een heel leuk mens, dat maakte het mes in mijn rug en de pijn in mijn hart ook zo diep.

Dat Truus en Pluisman elkaar per ongeluk ergens tegenkomen, al dan niet met mij erbij, dat vind ik echt heel moeilijk en hoop ik niet meer mee te maken, al gaat dat ongetwijfeld nog weer een keer gebeuren.

Zou het zo weer overdoen met Pluisman eigenlijk.

Ook Ervaring
Wake up call indeed

Zo heb ik het ook vanaf het begin gezien, als een enorme wake up call.
Die ongelooflijke chemische reactie die er in mijn lichaam plaats vond.
Alles stond op zijn kop. Ik ben zo door elkaar geschud en er heeft een soort update plaatsgevonden, als bij een computer: overbodige gegevens gewist, coockies verwijderd, moederbord schoongemaakt.
Alles had wel tijd nodig om in te dalen en hergeschikt te worden, maar met volle kracht in de versie 2.0 vooruit gegaan, bij allebei.
Tweede huwelijk met zelfde man.
OE man is ook weer zo blij met de oude vertouwde OE vrouw, maar dan de versie 2.0

pluis
Gitte

Vind het bij jou verdrietig om te lezen dat jij juist ijzig wordt van binnen. Het vreemdgaan kan zoals bij mij en zoals hierboven beschreven door OE een positieve 'wake-upcall" zijn, maar dus ook een negatieve. Ik ben echt voorstander van gezin en geven en nemen in een relatie, maar aan de andere kant is het leven ook te kort om je tijd uit te moeten zitten als je echt doodongelukkig bent.

Als de vreemdgaande partij er niet alles op alles zet om hier weer uit te komen, en er vanuit de bedrogen partij geen energie of gevoelens meer zijn om dit samen te doen, kan ik me voorstellen dat een scheiding plaats kan vinden. En dat hoeft juist niet stel op sprong na het vreemdgaan. Eerst aansterken en het leven weer zijn gewone gangetje laten aannemen. Dan heb je veel meer rust om een goede beslissing te nemen en een scheiding aan te kunnen. Laat je dus vooral niet opjagen om een beslissing te nemen.

Nog even over het wel of niet vertellen aan je omgeving, het was niet dat ik me schaamde. Maar thuis zat ik (zaten wij) al in zo'n verdrietbubbel, ik vond het heerlijk om in de buitenwereld even "gewoon" te zijn, dan was ik er echt even uit. Heb diverse malen gedacht om me ziek te melden en weken met mijn hoofd onder de dekens te gaan liggen maar niet gedaan, en juist het werkritme en de afleiding van mijn collega's deed me goed. Maar dat is mijn manier van verwerken. Wel avonden doorgebracht met lezen op fora en andere internetartikelen hierover. Dat was ook fijn, lekker met mijn eigen gedachten (en thee en chocola). In rouwen en verdriet gaat gewoon heel veel tijd zitten, en ik wisselde dat af met een gewoon-niks-aan-de-hand-Pluis voor de buitenwereld.

Ook Ervaring
Jeetje

Ik vind het ook echt naar voor je dat je nu in een neerwaartse spiraal terecht komt.
Terwijl wij hier hoog van de toren zitten te blazen over onze wake up call, is het voor jou een andere kant aan het uit gaan.
Ook een mogelijk scenario natuurlijk, maar niet wenselijk.
Ik ben natuurlijk ook door die hel gegaan met terugkerende, negatieve, jalourse, wantrouwende en onzekere gevoelens.
Maar er zat vooruitgang in.
Steeds weer opkrabbelen en teruggesmeten worden, gék word je er van!
Elke keer denk je, 'nou hè hè, ben ik er nou?" en hoppaaa, daar ga je weer onderuit.
Maar met kleine babystapjes gaat het toch steeds beter en goed zelfs!

Kun jij bij jezelf voelen hoe die balans voor jou is?
Als je een grafiekje zou moeten maken, zie je dan een stijgende lijn in hoe het met jou en je relatie gaat?
Het kost allemaal óngelooflijk veel tijd, gun jezelf en hem de tijd om op te krabbelen.

Je schrijft:
"Steeds vaker interesseert t me niet meer of hij t moeilijk heeft".
Waar heeft Gitteman het moeilijk mee?
Heeft hij spijt? Voelt hij zich schuldig?
Doet hij moeite om je weer met alle geduld op te vangen?
Heel eerlijk zeggen: zie je dat je misschien zelf 'een aandeel' hebt gehad in het geheel (niet om goed te praten, maar qua inzicht)?
Zie je nog een sprankje van de oude Gitteman waar je ooit voor viel?
Allemaal vragen die je jezelf moet stellen.

Hé, want Gitte: "Verdergaan na ontrouw deel 2", hè ;-)

Sterkte!

SkiHappy
...

Ik herken me zo in de post van Ook ervaring en Pluis, fijn om te lezen. De pieken worden minder intens maar zijn er uiteraard nog.
hoe zou het ook anders kunnen!

Gitte; Ook Ervaring somt wel rake punten op, ik zou ze ook schrijven ;-) kan je er antwoord op vinden? Ik snap dat kille gevoel, het is ergens een beschermingsmodus. Maar , die wil je niet. Ik hoop dat je kan blijven voelen en handelen vanuit je rust.

En dat opnieuw trouwen...Ik wel. héél graag met hem! hij zou het zo doen me weer vragen, maar ik ben daar nog niet klaar voor. maar ooit hoop ik het wel te kunnen, met deze man om wie hij is en dat is veel meer dan die stomme fout! <3

regenboog
Een half jaar na de EFT

Voor mij ook veel herkenning uit de verhalen van lotgenoten.
Wel jammer dat ik nog niemand heb gehoord over zulk gelijke ervaringen als ik heb gehad met mijn Truus.
Ik vind ook amper verhalen van lastige ex-minnaressen op andere forums.
Maar goed iedere situatie is weer anders en wat bij de één werkt, werkt bij de ander niet.
Ik ben haar aan de ene kant ook wel dankbaar, zij heeft er mede voor gezorgd dat ik "wakker" ben geschud en in ben gaan zien hoe kostbaar mijn gezin voor mij is.
Ik ben als een leeuwin gaan vechten.
Het is voor veel buitenstaanders misschien niet te begrijpen maar ik ben er echt een ander mens door geworden.
Sta anders in het leven, geniet meer van mijn gezin, ben volwassener geworden en de relatie met man is nu evenwichtiger en hechter.
Het heeft me in dat opzicht ook veel goeds gebracht maar als ik terugkijk naar de lange en zware weg die we daarvoor samen moesten afleggen dan moet ik wel even slikken.
Zonder de relatietherapie (EFT) zouden we het waarschijnlijk niet gered hebben.
Het zorgde ook voor weer een kleine crisis na een paar maand, de gesprekken maken veel los en niet alleen over het vreemdgaan.
Ik zat helemaal vast qua gevoelens en gaf man geen rust en ruimte meer.
Ik kon alleen nog maar bezig zijn met wat er gebeurt was en het ging ook alleen nog maar daarover als ik met man praatte.
Man zat er compleet doorheen en zag geen vooruitgang meer.
Het was misschien ook voor beiden gewoon te veel, bijna iedere week naar relatietherapie, dan thuis er ook nog heel veel over praten, we kregen onze rust niet meer.
Gelukkig zorgde die crisis bij ons voor een ommekeer en ging het vanaf toen alleen maar beter.
Het was net alsof ik voor de tweede keer gereset was.
Onze therapeut zei dat het voor ons op twee manieren kon uitpakken, of onze relatie eindigde of het bood een nieuwe kans.
Vanaf toen hebben we ook voor meer ruimte tussen de afspraken gekozen, dat werkte ook beter voor ons.
Je moet namelijk oppassen dat je samen niet helemaal word opgeslokt door het vreemdgaan en alles eromheen.
Dat al je energie daar naartoe gaat en je haast geen normaal leven meer hebt, dan kan relatietherapie ook averechts gaan werken.
Nu een half jaar na de laatste sessie gaat het best goed.
Tussen man en mij helemaal maar ik heb zelf nog vaak last van wat er gebeurt is.
Het komt soms even aanwaaien en de ene keer kan ik het makkelijker loslaten dan de andere keer.
Achterdochtig of wantrouwend ben ik ook nog af en toe ligt meestal aan mezelf dat ik mijn fantasieën op de loop heb gelaten.

Ook Ervaring
Regenboog

"Ik ben haar aan de ene kant ook wel dankbaar, zij heeft er mede voor gezorgd dat ik "wakker" ben geschud..."

Dit zou je haast niet zo willen zien, maar zo zie ik het ook.
Stiekem had ik mij dit ook al veel eerder bedacht; "dankbaar" dat het gebeurd en uitgekomen is...
Zonder deze crisis weet ik niet waar we nu hadden gestaan.

'Voorspoed is een goede leraar, maar tegenspoed een betere'.

pluis
Gevoelens

Zijn er hier nog mensen waarbij de extruus lastig was? Bij Mollie is ze ook nog in beeld volgens mij, maar wel weer terug bij haar man dus die zal zich gedeisd houden.
Is bij jou Regenboog je man ook echt afgeknapt op Truus? Nu ze zo bitter rondloopt en raar verdrag vertoont richting jou? Zou wel fijn zijn als Truus gewoon lekker relatie krijgt met een ander, zou jou dat opluchten?
Pluisman was echt verliefd geworden op zijn Truus, dat vond ik nog zoooo veel erger dan het lichamelijke...
Cold Turkey is hij afgekickt. Ik heb er nooit meer naar gevraagd, neem aan dat de gevoelens weg zijn.
Durfde jij nog wel te vragen naar zijn gevoelens? Kon hij snel aangeven dat ze weg waren? Je hoopt toch dat hij zegt: wat heb ik ooit in haar gezien.
In mijn omgeving een situatie waarbij de man wel doorgegaan is met zijn Truus. Ik zou niet voor mezelf instaan.
Erg hè, je weet dat een vechtscheiding afschuwelijk is, maar dat mijn kinderen dan de helft van de tijd bij hun zouden zijn...., onverdragelijk.

regenboog
Pluis

Hoi Pluis,

Bedankt voor je reactie.
Ja man is ook echt afgeknapt op haar, dit had hij ook nooit van haar verwacht.
Maar hoe goed leer je iemand ook werkelijk kennen in een paar maand en door een roze bril heen?
Ze heeft ons door haar gedrag alleen nog maar dichter naar elkaar toe gedreven en zichzelf compleet te kijk gezet.
Hier heeft het bij man ook lang geduurd voordat hij van zijn verliefdheid af was, ik bleef wel steeds vragen naar zijn gevoelens voor mij en voor haar.
Dat is niet goed geweest besef ik me nu.
Man was ook verward door alles en ik had hem meer rust en ruimte moeten geven.
Helaas was ik mezelf ook niet meer door alles en hoe ik die tijd ben doorgekomen qua redelijk functioneren op werk geen idee.
Automatische piloot denk ik.
Pas toen zijn gevoel voor haar helemaal weg was kon hij weer open komen te staan voor mij en toen ging het ook snel beter.

GitteNN
bang

iedere dag word ik gebeld door een anonieme beller. telkens als ik opneem of ik nu wel of niet mijn naam zeg word er opgehangen. zo vreemd. ineens kan ik truus ook niet meer vinden op facebook. ze heeft me geblokkeerd. ik weet het zeker. ik vind het zo raar.

het ging net twee dagen goed. kreeg weer zin in mijn man. ook zin in een vrijpartij.....

er hoeft maar het minste of geringste te gebeuren of ik ben boos en wil weg. ik haat dit alles. het komt op je pad en je hebt er voor de rest van je leven mee te dealen.

zal ik haar toch eens benaderen?

pff ben ook wel een ego he. helemaal niet aan het reageren op jullie verhaal. sorry ga ik echt weer doen. maar ben even leeg.

GitteNN
?

Hoe doen jullie dat? Hoe deden jullie dat? Heb je dat gedaan? Wij hebben kinderen. Dat maakt dat je niet zomaar een paar dagen weggaat om eens rustig alleen na te denken. Hoe doen/deden jullie dat? Heb je het gedaan?

grt
GitteNN

Been there
..?

Je klinkt wanhopig GitteNN. Hoe we het deden? Het was best een moeizame weg. Vertrouwen wordt m.i. maar langzaam hersteld, dat heeft tijd nodig, best veel tijd. Beide partijen moeten het willen, er voor gaan en ook helemaal, geen blokkades. Alles open gooien, geen geheimen, geen twijfels, geen achterdocht. Lastig dat zeker. Ik ben nooit weggegaan, ben altijd de confrontatie aangegaan, met man, met "de andere" vrouw, met mezelf en mijn verdriet. Wij hadden ten tijde van het gebeuren 2 kleine kinderen....

regenboog
GitteNN

Ik voel je wanhoop GitteNN.
Herken het ook heel goed hoor, heb het ook gehad, de woede, verdriet, wanhoop en vooral twijfels.
Twijfels of ik wel door moet gaan, of we er wel doorheen komen en of het ooit wel weer "goed" gaat voelen.
Ik kon voor mijn gevoel ook niet even weggaan omdat hier ook een kindje in beeld is, ik wilde voorkomen dat hij er iets van zou meekrijgen dat het tussen zijn papa en mama niet goed ging.
Toch voelen ze dat echt wel aan hoor. De spanning en stress en dat je niet goed in je vel zit.
Het is makkelijker gezegd dan gedaan en geloof me dat weet ik als geen ander maar probeer te accepteren dat het nu zo is.
Je kunt je gevoel niet afdwingen, je bent nu eenmaal boos en logisch dat je dan het liefste weg wil.
Je wilt rust en weer een normaal leven.
Wij konden op heel moeilijke momenten altijd even contact opnemen met onze relatietherapie, gewoon om even je hart te luchten.
Dat hielp vaak wel en man en ik deden ook heel veel leuke dingen samen.
Misschien heb je daar nu geen zin in maar het kan echt helpen om jullie weer dichter bij elkaar te brengen.
Kunnen de kinderen niet ergens logeren? Ga een nachtje weg met man en plan tijd voor jullie samen.
Als ik er eens weer helemaal doorheen zat dan deden wij dat vaak.
En lieve GitteNN probeer ook onderscheid te maken tussen wat je hoofd zegt en je hart.
Mijn hoofd zei vaak, ga maar bij hem weg, hij is nooit meer te vertrouwen maar mijn hart zei hij heeft een grote fout gemaakt maar zet zich in om de relatie te redden dat is toch heel wat waard.
Ik weet niet of jouw man zich ook volledig inzet om de relatie te herstellen?
Het klopt namelijk wat Been there schrijft, je moet er allebei achterstaan en er voor willen gaan.

Ook Ervaring
Benieuwd

Hé Gitte,

Waar ik ook benieuwd naar ben is de inzet van Gitteman om jou weer volledig op de rit te krijgen.
Dat is misschien wel het belangrijkste gedeelte van de genezing.
Voor OE-man was het een hele geruststelling om te merken dat ik door zijn helende houding weer langzaam aan de oude OE werd.
Daarmee ging mijn vertrouwen in hem snel vooruit én wist ik zeker dat het écht voorbij was met Truus.

De manier waarop hij het gaandeweg heeft goed gemaakt (én hoe we nu weer samen zijn) is op weg om zwaarder te gaan wegen dan wat er gebeurd is...
Daarin is OE-man al die tijd gelukkig zichzelf gebleven en heeft geen rare overdreven acties ondernomen. Dat zou ook raar zijn geweest.

Flanagan
Ander telefoonnummer

GitteNN, wel eens aan een ander telefoonnummer gedacht? Eentje zonder weergave. Wel zo rustig, denk ie niet?

Trouwens, je man heeft haar ook niet gevraagd jullie op te bellen. Reageer het dan ook niet op hem af. Als je wilt dat hij haar aanspreekt op ongewenst belgedrag, moet hij wel contact met haar opnemen. Dat kan prcies hetgene zijn wat ze wilt.
( aanname dat zij het is die belt)
Dus ander nummer, en klaar.

Bobbie
Weergave

Zonder weergave weet je niet wie er belt en dan wordt elk telefoontje een mogelijke stalker.

Weergave is een instelling. En voor een nieuw nummer heb je geen nieuwe telefoon nodig.

Ik had een scheidsrechtersfluit en dat leek effectief toen ik eens last had van een stille beller.

SkiHappy
...

GitteNN; bah, ik voel je pijn en ik ken ze... voor mij hielp en helpt gewoon er door gaan...niks uit de weg, niet ontlopen, geen verzet...gewoon er in en er door... maar het is moeilijk! zeker en vast!
wat dat wil zeggen " er door gaan" is misschien wel heel verschillend. Ik had bvb nodig om nog contact op te nemen met "Truus" een ander heeft dat misschien weer niet nodig...
Wat denk jij nodig te hebben nog? Heb je het gevoel alsof je je verzet tegen wat er gebeurde?

@regenboog; Ik herken jouw deel van er zo veel aan denken en over spreken...moet op een bepaald moment echt minderen inderdaad. hoe deden jullie dat?

courage dear hearts! <3

GitteNN
DIV

Ik had bvb nodig om nog contact op te nemen met "Truus" . Wat deed je dan? Ik zou ook zo graag eens weten wat ze gedacht heeft? De tut gaat door heeft inmiddels een nieuwe relatie en ik....ja ik weet t t klinkt slachtofferhulp maar zo voelt t wel. En t is zo fijn dat eens van me af te schrijven. Ik heb een obsessie met opzoeken op FB. Ze woont ver weg maar ik weet vanalles.

De inzet van Gitteman is top. Echt hij helpt me ALTIJD en ALTIJD. T word wel lastig als ik er weer naar vraag. Hij stopt dingen weg en de schaamte als hij iets gevraagd krijt. Eigenlijk wil hij er niet meer over praten. Ze is weg. Had nooit mogen gebeuren ik ben nu hier bij jou. En ik snap dat ook wel. Toch is t zo dat t op vele momenten op een dag door mijn hoofd gaat. Geen dag gaat voorbij geen ochtend word ik wakker zonder dat t weer er is.

Die fluit vind ik een hele goede. Onthou ik. Wel frappant dat nu ze op vakantie is ik geen telefoon meer krijg. Ben ook geblokkeerd door haar op FB. Dat is al de tweede of derde keer. Waarom weet ik niet want we zijn geen vrienden.

tante Sidonia
ze blokkert

jou waarschijnlijk omdat jij haar dan in het geheel niet kan zien, zelfs de naam niet vindt als je haar zoekt.

Maete 2
Maar Gitte

Je hoopt bij Truus antwoorden te vinden maar waarom ga je er van uit dat zij de waarheid zal spreken. Het zal "haar" waarheid misschien zijn maar toch gekleurd met haar fantasieën. En niet elke Truus is berouwvol laat staan eerlijk. Dus wat gaat het je opbrengen? Op mijn slechte momenten bekruipt me ook nog wel eens de zin om haar te contacteren maar ik ben blij dat ik na de beginperiode toen het bedrog was uitgekomen dat niet meer gedaan heb. Wat als ze je een boel leugens verteld om je te kwellen? Je gaat er blijvend in je hoofd mee zitten. Je kan wel tijdens jullie therapie ter sprake brengen dat je nog met vragen zit en dan kan Gitteman met begeleiding bekijken wat hij kwijt wil of kan. Maar uiteindelijk is toch het belangrijkste dat hij zijn fout heeft ingezien, dat hij berouw heeft en dat hij voluit voor jou kiest. Besef dat ten volle Gitte, hij kiest voor jou en jullie gezin. Grijp die kans en probeer te zien en te genieten van het geluk dat het je brengt x

Ook Ervaring
Brief enzo

Wat je kunt doen is een brief aan Truus schrijven, gewoon om van je af te schrijven, dat scheelt al een hele hoop!
Desnoods laat je hem aan Gitteman lezen en/of neem je de brief mee naar therapie. Maar verstuur hem niet.

Ook ik denk er nog elke dag aan. Het is een beetje bij mij gaan horen.
Houdt me alert, denk ik dan. Maar ik ben die malende gedachten (die wel minder worden) gaan accepteren, niet meer tegen vechten...
Er zijn mensen die andere traumatische dingen hebben meegemaakt of met andere problemen zitten en daardoor ook met een vol hoofd zitten.
Iedereen zit met zijn eigen sores, maar je ziet het niet aan ze. Elk huisje heeft zijn kruisje.

Wat fijn dat je op Gitteman kunt bouwen, haal daar je kracht uit!

Been there
Confrontatie

GitteNN, mocht je nou echt de confrontatie willen opzoeken, maak er dan een 1-acter van, dwz zorg dat jij alleen zegt wat je wil zeggen en geef haar geen kans op wederwoord. Het is wat Maete al schrijft, wie zegt nl dat zij de waarheid spreekt. De waarheid zul je van je man (moeten) horen. Tegen de andere vrouw moet je alleen zeggen wat jij aan haar kwijt wil. Daar ben je dan ook vanaf en mogelijk lucht het op. Ik heb ook de andere vrouw gesproken (telefonisch) en haar gezegd wat ik haar wilde zeggen, haar kant van alles wilde ik niet eens horen. Op die manier plaats je je ook boven haar en kan ze je niet (opnieuw) kwetsen, maar kun jij wel even je frustratie kwijt. Dit kan idd ook zoals Ook Ervaring schrijft in een brief. Telefonisch kun je altijd neerleggen wanneer je zelf wil.p, het gaat erom dat Jij het moment bepaalt.

Flanagan
Nog alrijd breekbaar

Als je je gevoelens zoals boosheid of frustratie of alsnog een huilbui omdat het zo moeilijk is om je te beheersen, aan haar toont, weet ze dat jullie relatie nog lang niet zo steady is als je zou willen. Dergelijk signaal geef je ook af als je man haar zou aanspreken. Ze hoeft helemaal niet te weten hoe jullie er voor staan.

Zij hoeft niet te weten wat jij voelt want dat is zij niet waard.

Daarom opperde ik een nummerwijziging zodat zij niet op de hoogte is van jullie nieuwe telefoonnummer. Zo wordt jij hopelijk ook niet meer opgebeld door een lastpak.
Maar het kan ook iemand anders zijn en met een nummerwijziging, die meteen onbekend blijft, houd je ook andere grappenmakers buiten je deur.

Zelf heb ik een ouderwets telefoontoestel zonder schermpje om van te voren te zien wie belt. Als ik een stalker had, die doof is voor een fluit, zou ik een ander nummer aanvragen. Klaar met dat gezeik.

regenboog
onvoorspelbaar

Het is ook onvoorspelbaar hoe Truus gaat reageren als je met haar de confrontatie aan gaat.
Het kan je goed gaan doen maar het kan ook slecht voor je uitpakken.
Ik ben de confrontatie nooit bewust met haar aan gegaan ook al had ik heel veel vragen voor haar.
Helaas is mijn Truus 2 maanden nadat het uit was gekomen en man toch voor zijn gezin had gekozen me gaan dwarsliggen door overal plotseling te verschijnen waar ik ook was.
(En dan naast je gaan staan of langs je te lopen met een lach om der mond)
Vooral het langs ons huis rijden (heb haar 3 dagen achter elkaar voorbij zien komen) terwijl we in een ander dorp wonen en dit een afgelegen buurtje is waar verder niets is heeft me echt wat gedaan.
Truus is later de confrontatie met mij aangegaan en op mijn vragen heb ik geen antwoord gekregen. Ze was niet voor rede vatbaar en aan alles merkte woede en verbittering aan haar.(natuurlijk was ik ook razend)
Bij mij heeft een confrontatie dus alleen maar voor meer onrust en vragen gezorgd maar dat komt ook door de situatie die zich hier heeft afgespeeld.
Je zult toch nooit een bevredigend antwoord krijgen op je vragen een ieder praat vanuit zijn eigen gevoel en beleving.
En als Truus het niet kan verwerken dat er niet voor haar gekozen is dan kan ze je willen kwetsen en onzeker proberen te maken.
Gun haar niet het gevoel dat ze jou nog veel doet GitteNN, als ik de confrontatie kon voorkomen dan had ik het gedaan.
Alleen dan was ze waarschijnlijk wel doorgegaan met haar negatieve gedrag naar mij toe.
Helaas hangt er nu nog meer spanning tussen ons als ik haar tegenkom.
Ze weet nu alleen wel dat ik niet bang voor haar ben en ik haar bloed wel kan drinken.
Maar of dat nou zo goed is...
Ik zou in jouw geval een brief aan haar schrijven en deze niet opsturen maar verscheuren en haar lekker in de waan laten dat ze niets voor je betekent.

GitteNN
....

Heftig hoor regenboog. Dat komt je relatie ook niet ten goede denk ik. Wat een pijn. ik zou die truus van jou ook wel een dreun willen verkopen. Wat gemeen van haar. Ik heb diep diep diep respect voor je. Je hebt er maar mee te dealen. ik kan het opzoeken als ik dat zelf wil. Op FB bedoel ik.

Het is idd wat jullie zeggen. Zij praat vanuit haar situatie. Ze gaat mij niet zeggen wat ik horen wil. Eigenlijk alleen maar sorry. DAt is wat ik horen wil.

ik zie haar feestend op FB.. kan natuurlijk niet inschatten hoe ze zich van binnen voelt...weet alleen dat ik zou willen dat...och wat wil ik eigenlijk. het gaat me niets maar dan ook niets brengen.

ik ben happy met alles wat jullie hier posten. dat is veel belangrijker. dankbaar ben ik dat ik lotgenoten gevonden heb. moest lang zoeken. dat je hier anoniem bent is ook fijn.

regenboog. hoe handel je dat allemaal? ik zou zo veel huilen denk ik.

regenboog
samen delen

Het heeft ons eigenlijk alleen maar dichterbij elkaar gebracht.
Ik kan nu goed bij man terecht als ik het moeilijk heb, ze heeft bij hem ook helemaal afgedaan.
Het is soms ook erg moeilijk voor me en ik denk ook wel eens ik kan dit niet meer.....
Maar mijn liefde voor mijn mooie gezin houd me op de been, ook dat man en ik nu een fijne relatie hebben.
Het zou beter met me gaan als ik haar niet meer zou zien maar dat is nu niet zo, ik moet er het mee doen.
En dan maar eens een flinke huilbui.
Nooit zal ik breken voor haar, dat gun ik haar niet nogmaals. (Toen het uitkwam brak ik ook)

SkiHappy
ook maar mensen...

GitteNN; ik heb gewacht op het moment dat ik zonder boosheid en op een milde toon kon zeggen wat ik wou zeggen en vooral dat ik in de fase zat waarin het me eigenlijk niet zo heel veel zou kunnen doen wat ze zou schrijven. Want net als ik hierboven lees bracht het ook ons super dicht bij elkaar, man en ik.

Ik lees hier wel een gemene Truus bij Regenboog. Die zijn er en dat moet echt moeilijk zijn.
Maar het kan ook anders, die Truzen zijn ook maar mensen die zich waarschijnlijk ook mega schamen om wat ze deden. Onze mannen verloren zichzelf even maar dat kan evengoed voor de Truzen tellen.
Ze waren met twee.
Ik wil van "onze Truus" geen slecht iemand maken. Als ik mijn man vergeef, dan haar ook en dat kan ik ook binnen het kader van ons verhaal. Ik weet heel goed dat ieder verhaal anders is!

Ik heb echt geen zin om in de boosheid te blijven hangen, het verdriet is al erg genoeg. Ik heb er zo veel uit geleerd, zo gegroeid. Ik weet wat ik kan, wat ik aan man heb, wat ik aan bepaalde vrienden heb.
Ik heb oude vriendschappen daardoor terug gevonden en er is zelf een heel nieuwe vriendschap ontstaan uit gedeeld verdriet!

Op sommige dagen is het heel moeilijk maar ik wil echt focussen op alle schoonheid die er uit kwam.
Voor mij the only way out.

GitteNN
moeilijk

als het nu bij jullie moeilijk gaat wat doen jullie dan. ik kan GVD mijn hoofd niet stil krijgen. zoek en zoek en zoek naar foto's van haar etc. en denk dan jij lag bij hem. en dan begint het. verdrietig, boos. boos ook op mezelf dat ik het telkens weer opzoek.

"Op sommige dagen is het heel moeilijk maar ik wil echt focussen op alle schoonheid die er uit kwam." Mooie woorden. die meteen een goed gevoel geven. en toch.....

hoe kom ik van dat hangen blijven af. ik praat ook niet meer met man erover. hij zegt telkens: het is er niet meer. ik ben bij jou. ik weet dat ondertussen wel.

EFT de oplossing?

Truus
Gemeen

Ik zag mezelf niet als gemene Truus maar vond wel dat ik meer recht had op de man dan zijn vrouw. Wij hadden zo'n grote verbondenheid die zij allang kwijt waren. Ik denk dat als ze contact met me had opgenomen ik haar correct maar ook vol zelfvertrouwen te woord had gestaan. En zeker niets laten merken van eventuele onzekerheid of schaamte (die ik op dat moment ook niet had).
Ik denk dus dat het weinig zin heeft om Truus te confronteren. De meeste Truzen zijn ook maar gewone vrouwen die toevallig verliefd werden op een gebonden man. Tenzij je dermate sterk in je schoenen staat zul je daar waarschijnlijk een rotgevoel aan overhouden of meer onzekerheid. Het levert haar in ieder geval genoegdoening op omdat ze dan weet dat ze nog steeds verschil maakt.

Pagina's

Onderwerp gesloten