Home » Forum » Verder na ontrouw deel 2

Verder na ontrouw deel 2

1014 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Truus
Dat wil jij

Jij wilt graag bewezen hebben dat ook mensen met een goede relatie vreemdgaan. Net als dat ik denk dat er meestal wel wat aan schort en dat je dat misschien pas kunt zien als de heftigste pijn en teleurstelling achter de rug is. Maar dat je extra je best doet om het te laten slagen in de nieuwe relatie is zeker waar. Je wilt niet voor niets of een foute beslissing zoveel teweeg hebben gebracht.

AnneJ
Diversen

Ik denk dat mensen hun eigen redenen hebben om vreemd te gaan.
Ik had heel lang geleden een scharrel met een medestudent. Die bleek getrouwd. Is nog steeds getrouwd. Inmiddels zijn de kinderen de deur uit.
Ik ken ook een collega die vreemd ging en toch koos voor haar gezin. Gelukkig wilde haar man ook verder. Toch was ze ook in de rouw om het verlies van haar minnaar, die ook een gezin had.
Ik ken ook een stel die het met elkaar aanlegden en besloten te ruilen. Ik weet niet hoe het nu gaat, maar dat was een goede ruil in die tijd.
Ik ken ook relaties die uit elkaar gingen over ziekte en handicap. Zo makkelijk is het blijkbaar niet om elkaar dan te steunen.
Ik ken ook relaties waar het gezin door de een of de ander door verliefdheid op een ander, om diverse redenen, opgeblazen werd. Toch een soort verraad. Beiden waren jaren vechtscheidingen.
Relaties zijn ook altijd gedoe.
Tenminste je hoort natuurlijk van de relaties waar het gedoe is, maar de helft tot tweederde van de relaties houdt nog steeds stand.
En dat lijkt me ook wel prettig, als het goed gaat. Al dat drama zit je toch niet op te wachten.
Maar je hebt er niet altijd invloed genoeg op. Dan zul je het er toch maar mee moeten doen, net als de rest van de gewone mensen.

moederziel
Niet helemaal, truus

Wil ik iets bewezen hebben? Nou nee. Sterker nog, ik dacht hetzelfde als jij tot ik er meer over ging lezen. Verdiep je maar eens: http://carolienroodvoets.nl/publicaties/de-duivelsdriehoek/index.html en https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/verliefd-op-een-ander-wat-je-...
Ik blijf bij de feiten ;-)

Misschien wil jij wel bewezen hebben dat vreemdgangers altijd een goed excuus in de vaste relatie hebben om vreemd te gaan. Zodat het 'gerechtvaardigd' is. Maar zo simpel is het dus niet. Het vreemdgaan zegt meer over de vreemdganger dan over de vaste relatie. Dat is niet wat ik bewezen wil hebben, dat is wat ik erover leer van kenners. Misschien dat daarom ook in dit draadje blijkt dat een doorstart goed mogelijk is. Met bloed, zweet en tranen, maar wel mogelijk. Ik vind dat eigenlijk wel indrukwekkend om te lezen.

rode krullenbol
Hmm ...

Het is en blijft de vraag, of je jezelf daarmee geen valse hoop geeft.

moederziel
Valse hoop?

Nee hoor, ik lees en leef gewoon mee. Niets meer en niets minder. Je zou inmiddels beter moeten weten, RK...

rode krullenbol
Beter weten?

Ik ben wetenschapper genoeg om terdege te beseffen, dat ik over jou, jouw man en zijn minnares echt veel te weinig weet om de situatie goed te kunnen beoordelen; laat staan de personen in kwestie. Mijn bijdrages aan dit draadje heb ik afgestemd op dit inzicht.

Er valt natuurlijk wél eindeloos over te speculeren.

Ook Ervaring
Truus in vele soorten en maten

Even ter verlichting van de wending van het topic.
Gelooft er iemand in een empathische Truus?
Ja, ik, ze bestaan.

Je hebt Truzen in vele soorten en maten.
Ik ben nu sinds een paar weken in contact met "mijn Truus".
Ze heeft een ingang gecreëerd via OE-man (ze hebben geen contact meer) om met mij te communiceren.
Zij wilde mij in eerste instantie via OE-man op de hoogte brengen van het overlijden van een gemeenschappelijk kennis, speciaal voor mij, zodat ik het niet via de onpersoonlijke kanalen zou horen, maar van OE-man zelf.
Ik had daar veel bewondering voor.
Ze had het ook niet hoeven doen.
Hierdoor zijn we heen en weer gaan mailen.
Uiteindelijk ging het later natuurlijk over het gebeuren en het hoe en waarom.
Ze heeft spijt betuigd en genoemd dat het nooit had moeten gebeuren.
Door de affaire is zij haar huidige relatie ook weer onder de loep gaan nemen en wil Truus-man totally niet kwijt.
Maar dat stond al vast voordat Truus en OE-man samen hun avontuurtje van driekwart jaar begonnen. Ook voor OE-man was dit klip en klaar. Even bijtanken bij elkaar, want groot gemis in beide relaties.
"Friends with benefits".

Truus staat open voor al mijn vragen, ook al is het de bekende weg, die ik al van OE-man heb gehoord. Nooit hebben ze het thuisfront willen verlaten danwel pijn doen, maarja, gebeurd is gebeurd...
Pijnlijk.

Maar mijn Truus is best o.k als Truus.

moederziel
Mooi

Zo kan het dus ook, en ik vind dat eigenlijk ook niet zo gek, OE. En ik vind het knap dat je het zo doet, petje af!

SkiHappy
zo dus

Zo bedoelde ik het dus zoals Ook ervaring het schrijft. Ook ik kreeg de "sorry" die ik nodig had van Truus en dat was heel oprecht en helend voor mij ( ik hoop ook voor haar)

Er zijn inderdaad verschillende situaties. Steeds andere mensen ook.Ik heb er wat moeite mee om de
" Truzen" zwart te maken. Al begrijp ik het vanuit de pijn. Het komt zo vaak voor dat ( in het voorbeeld van een man dan) de Truus ook een relatie heeft. Dan gaat alle kritiek van " van een getrouwd/gebonden iemand blij je af" toch evengoed op voor de man? Als we het onze mannen kunnen vergeven dan toch ook de Truzen. Ze deden, in dit voorbeeld, alle twee hetzelfde.

In boosheid blijven hangen maakt je er niet gelukkiger op.

( opnieuw; iedere situatie anders, ieder persoon ook...het is nu eenmaal geen zwart wit verhaal, daarom is het belangrijk om alle kanten te kunnen zien)

Ook Ervaring
Wow en petje af

Wow, SkiHappy, dat heb je gewoon nodig!
Petje af, ook voor jou Moederziel, bij jou ben ik een meelezer ;-)

Dit 'af te handelen' op een rustige volwassen manier is voor mij de enige weg.
No bitchfight for me!
Truus is ook maar een mens met haar fouten en behoeften.
Ze heeft er nooit met iemand over kunnen praten, ook niet eens met een goede vriendin, uit schaamte, schuldgevoel, bang voor onbegrip en dat het uit zou komen.
Truus-man weet van niks en ik hou mijn mond.

Ik vraag mij wel eens af: waar leef ik liever mee, met het schuld Truus gevoel of met de steeds meer afnemende pijn van de uitkomst...

pluis
mee eens

Ik heb ook een Truus uit het boekje. Schuldgevoel, schaamte en heel veel spijt. En terecht overigens, ze zat bij me op de koffie (niet frequent, maar als kennis zo'n 2 keer per jaar). Maar ze is op alle mogelijke manieren door het stof gegaan en is de confrontatie met mij aangegaan. Dapper vond ik dat. Want ik ben echt heel scherp geweest tegen haar, mondeling én per brief. Zo'n brief luchtte overigens heel erg op. Heel lang op zitten zwoegen om de juiste toon te vinden.

Toevallig zag ik haar gisteren lopen op straat. Zonnebril op, hoofd naar beneden, ze zag er ongelukkig uit. Ze zag mij niet, ik reed in een andere auto dan normaal, en ik dacht precies hetzelfde als hierboven, ik voel me steeds beter, maar zij zal er denk ik altijd wel gebukt onder blijven gaan. Heb geen contact meer met haar, dat doet me teveel zeer, maar ik weet dat zij dat het liefst zou willen, en het zal voor haar verwerking ook beter zijn. Maar dat kan ik nog niet opbrengen.

GitteNN
Truzen

Ik begrijp niet zo goed waarom jullie je druk maken over de truzen. Ten eerste zijn de mannen (bij de meeste hier toch?) de schuldigen! De ontrouwe partner is verantwoordlijk voor de daden en de Truus doet er eigenlijkniet toe toch? Ja oke ik baal er ook van maar waarom gaan we daar op door?

moederziel
Schukdig

GitteNN, mijn vraag was zuiver, uit nieuwsgierigheid. Niet om een schuldige te benoemen. Ik heb geen oordeel over schuld of geen schuld, ik vroeg het om te begrijpen hoe het bij de truus in dit draadje werkte. Mijn vraag is beantwoord.

GitteNN
Wat brengt EFT

Kan iemand me vertellen hoe het werkt? Wat je moet doen? Er is een filmpje op EFT.nl waar een koppel vertelt over hun ervaring. Ik kan niets met dat filmpje. Toch zei mijn therapeut dat het wellicht iets zou brengen maar ik probeer vooraf al info te verzamelen. Nu zit ik vast. De emotie trein dendert door me heen. Van links naar rechts. Die wil ik laten stoppen. Maar moet ik dit samen doen of alleen. hier heeft iemand wel eens eea uitgelegd..

pluis
Gitte

Hallo Gitte,
Ik hoop dat iemand je met je vraag kan helpen, ik heb er geen ervaring mee. Je klinkt nog zo verdrietig, boos en gespannen, ik hoop dat je iets vindt waar jullie baat bij hebben. Hier was de grootste shock en verdriet na 3 maanden voorbij, daarna nog 3 keer een maandelijkse emotiepiek en nu na een maand of 11 alles redelijk stabiel.

Dat ik nog zo met Truus soms bezig ben is omdat ik mijn man inmiddels uiteraard al die tijd om me heen heb gehad, de situatie is gestabiliseerd en alles wel gezegd en geschreeuwd. Als ik Truus zie is dat sporadisch en onverwacht, en ik ben er dan toch nog wel door van slag. Misschien als ik haar weer zo'n 100 keer gezien heb (wat ik verder niet hoop) wordt dat ook wat meer 'normaal'.

GitteNN
Anders

Iedereen is anders zo zie ik wel. We waren weekendje weg. Man had restaurantje en hotelletje geregeld. Stappen in de lift samen en hij geef t een kusje. Meteen denk ik..deed je dit ook bij haar. Ik zag t voor me. Stiekem weg. En dan verlang je zo naar elkaar dat je al bijna de kleren van elkaars lijf wil scheuren? Ik duw de gedachte weg.heerlijk gegeten. Terug naar hotel. Stappen in bed en t begint. De film van hoe t geweest moet zijn. Ik was er niet eens bij. Maar weet dat ze een keer echt een overnachting hebben gehad. T is nu de vierde keer dat we met z'n tweetjes sinds dien een weekendje weg zijn en drie keer ging t mis. Ik vloog m'n bed uit jankend en ben weggerend. We hebben uitgecheckt en naar huis. Huilend de hele weg naar huis; 45min lang.
Man vind t moeilijk erover te praten. Praten helpt me. Ook al stel ik weer dezelfde vraag. T helpt me. Maar ik weet ook dat hij t niet fijn vind en daarom stel ik de vraag niet of ga t gesprek niet aan. Ik vermoed dat ik t te lang alleen deed? Maar weet t ook niet zeker.
Gespannen en verdrietig. Ja denk ik wel. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed. T maakt me lam. Te lam om iets te ondernemen en te lam om iets leuk te vinden. Wel blij dat de zon buiten weer ging schijnen. --

Ook Ervaring
Trauma

Hoi Gitte,

Klinkt bekent hoor het afspelen van die beelden in je hoofd.
Ook nog als ik/we tv kijken en er komen 'kleren-uitruk-scenes' langs dan moet ik er aan denken. Maarja, zo gaat dat nou eenmaal, dat hoort er allemaal bij, hoe kl*te ook.
Je hotelverhaal klinkt mij ook bekend.
Had ik ook moeite mee in het begin als we in een hotelletje waren.

Wat ik denk is dat jij heel erg aan je eigen trauma moet werken.
Samen zijn jullie weer o.k, begrijp ik. Daar is EFT voor, om weer samen tot elkaar te komen, alleen geen ervaring mee.
Maar jij moet die beelden uit je hoord.
Misschien is EMDR wat voor jou.
Het laat je kijken naar een traumatische gebeurtenis alsof het "gewoon" is geworden. Ik heb er zelf ook gren ervaring mee, maar zeker intressant.
Hopelijk is het wat voor je!

http://www.emdr.nl/wat-is-emdr/

GitteNN
ook ervaring

EMDR heb ik ook in dit verband gedaan. Misschien is het toch wel goed om dat nog eens te doen met mijn psycholoog. Het werkte toen niet helemaal...maar misschien toch wel een beetje.

Maar wat deed jij dan als jullie in een hotel waren en die nare beelden begonnen?

Ook Ervaring
Ik zou

die EMDR een aantal keer doen, als ik jou was.
Maar misschien heb je dat ook al gedaan. Ik weet niet of het ook als 'onderhoud' gedaan kan worden.

Tja, die beelden komen te pas en te onpas, niet alleen op hotel.
Dan móet ik mezelf blíjven realiseren dat die gevoelens en herbelevingen overgaan en dan trek mijn relativeringsvat open en zie ik waar de ontrouw vandaan kwam en dat helpt enorm.
Ik heb OE-man jarelang pijn gedaan door hem af te wijzen, de kinderen op de 1e plaats te zetten en enorm vluchtgedrag te vertonen als hij aangaf mij zó te missen, keer op keer. Dat is ook niet mals. En tóch heeft hij mij ook niet verlaten in de tijd dat ik die grote muur om mij heen had (zo'n 8 jaar lang...)
Maar ik weet niet hoe jullie relatie ervoor stond vóór die tijd.

Inmiddels is het percentage dat wij helemaal goed zijn samen, alweer zooo veel meer en groter dan wat zij ooit in die 3kwart jaar hebben beleefd, dat het op de weegschaal te verwaarlozen gaat zijn.

regenboog
EFT

Waarom twijfel je zo om aan EFT relatietherapie te gaan beginnen?
Wat houdt je tegen om de stap te maken?
Wij hebben het ook gedaan en het heeft hier onze relatie wel goed gedaan.
Maar ondanks de EFT heb ik ook nog wel last van beelden en nare gedachten over hun samen.
Ook heb ik EMDR gedaan en dat heeft er wel voor gezorgd dat het wat milder is geworden, de hele zware emotionele lading is er van af.
Toch kan ik ook nog wel van slag raken door iets wat me er aan doet denken maar is dat niet normaal?
Ik heb nog af en toe een gesprek met mijn therapeut en die zegt dat het echt nog meer tijd nodig heeft.
Het is een traumatische gebeurtenis geweest en heeft een litteken achter gelaten dat zal af en toe flink jeuken.
Ik moet de beelden en gedachten accepteren en als het me teveel in beslag neemt dan afleiding gaan zoeken.
Soms denk ik dat ik nooit meer echt een rustig en ontspannen leven zal krijgen en dat er altijd wat blijft hangen ofzo.
Maar als ik kijk waar ik vandaan ben gekomen en ik nu sta dan is dat een enorm verschil!
En ook de relatie met man is zo verbeterd, zo was het zelfs in het begin niet.
Maar mijn man wil er wel over praten als ik dat wil, ook over onderwerpen die al vaak zijn besproken.
Hij blijft daarin geduldig tegenover mij, zal nooit zeggen ik heb je dat al zo vaak gezegd of hou er eens over op.
We bespreken alles wat ons dwars zit, dat helpt ook goed.
Sterkte GitteNN, ik weet hoe het voelt maar zoek een goede EFT therapeut en maak een kennismakingsafspraak om te kijken of hij of zij jullie kan helpen en het ook klikt.

GitteNN
regenboog

als ik je verhaal lees denk ik dat ik en wij net zo ver zijn als jullie. alleen denk ik dat ik teveel wil. ik wil die beelden niet meer en dat verdriet niet meer. maar of dat ooit over gaat. het is niet fijn te lezen dat het er bij zal horen maar ook weer wel want soms denk je dat het nu toch onderhand wel over moet zijn na 1,5 jaar. maar ik accepteer dat niet. de steun die ik haal uit jullie reacties is enorm.

wat houd me tegen voor EFT...ik denk dat het niets meer gaat brengen dan waar we nu zijn. dat is het. waarom iets starten dat ons niet vooruit brengt. dat is het. door het goed uit te zoeken vooraf en dus geen verwachting te hebben of realiseren dat het niet gaat helpen voorkomen we frustratie etc.

regenboog
..

Ik herken het helemaal dat je van die negatieve gevoelens af wilt.
Ik zeg ook vaak als ik er last van heb, ik wil ze niet meer, ik wil er vanaf en zo snel mogelijk.
Maar zo werkt het niet en hoe meer je je er tegen verzet hoe lastiger het wordt.
Het helpt mij wel om te kijken waar we vandaan zijn gekomen en hoe het nu gaat.

Ook Ervaring
Hoe zagen

jullie relaties eruit, voordat het allemaal uitkwam?
Kun je íets terugherleiden?
Mij helpt dat, door daar óók naar te kijken.

regenboog
Nog een aanvulling

Ik denk echt dat de "tijd" voor ons nog veel kan doen GitteNN.
1,5 jaar lijkt lang maar hoe lang heeft het geduurd voordat je de ergste klap te boven was en het tussen jou en je man weer wat beter voelde.
Bij ons duurde dat wel een half jaar.
Ik heb ook de meeste zelfhulpboeken over het onderwerp vreemdgaan gelezen, EFT relatietherapie samen gedaan en daarnaast nog individuele therapie inclusief EMDR voor mezelf dus ben eigenlijk wel deskundige op dit gebied.:-)
Het heeft zeker geholpen, je wilt niet weten hoe slecht ik er aan toe was toen het allemaal uitkwam.
Maanden heb ik op de automatische piloot geleefd en me af gevraagd of het ooit wel weer goed zou komen.
Ik moet eerlijk toegeven ik was er ook te veel mee bezig, wat minder van alles was beter geweest en ook in het herstel tussen man en mij.
Maar goed dat is achteraf gezien, ik wilde alle hulp die mogelijk was maar dat kan geen wonderen verrichten besefte ik me later pas.
Ik had er ook ontzettend veel moeite mee dat man zijn gevoel voor mij een hele tijd kwijt is geweest.
Ik was erg bang dat het niet weer terug zou komen.

GitteNN
Diverse

er zijn wat vragen gesteld waar ik graag antwoord op geef alleen ik voel me meteen verdrietig worden als ik begin te schrijven erover en dat wil ik vandaag even niet.
Wel ben ik erg benieuwd naar de zelfhulp boeken. Ik heb nu net BLIJF TOCH BIJ ME gelezen. Dat was heel fijn. Maar ik zoek er nog en heb nog niet echt iets gevonden.
Nogmaals ik kom echt nog terug op andere zaken.

Ook Ervaring
Weg van Liefde

http://www.atlascontact.nl/boek/weg-van-liefde/

Achter in het boek is een hoofdstuk over ontrouw.
Heel inzichtelijk.

regenboog
Stil

Hoe gaat het met iedereen?
Het is momenteel zo rustig hier, misschien een goed teken?
Hier gaat het helaas even wat minder.
We hebben van de week 2 heerlijke dagen voor ons zelf gehad, even tijd voor elkaar en was echt genieten.
Ik voelde me ook echt goed en nergens aan gedacht.
Slaat zo maar om als man en ik haar ergens zien lopen.
Hij had haar al lange tijd niet meer gezien dus ik vroeg hem doet het je nog wat?
Man zei ja wel iets maar niet op de manier die jij denkt, ik heb geen gevoelens meer voor haar maar ik vind het gewoon niet prettig om haar te zien.
Vooral na alles wat ze bij jou heeft gedaan.
Ik twijfel dan aan zijn antwoord, geloof hem niet helemaal, erg hé.
Hierdoor kan ik dus blijven "hangen" en dat doet mijn stemming niet goed.
Waarom kan ik niet tevreden zijn met man zijn antwoord?
Het ging de afgelopen tijd ook best goed met me.
Ik voel me nu gewoon op, ik heb geen reserves meer om iets op te vangen.
Iets onbenulligs kan me al van slag maken.
Baal dat ik me zo laat leiden door negatieve gevoelens.

Flanagan
Regenboog,

Denk je dat door de zin' vooral na alles wat ze jou heeft aangedaan' hij diep nog iets voor haar zou kunnen voelen? Het kan ook zijn dat hij zich diep schaamt en het weerzien als onprettig ervaart omdat het confronterend is. Had je minder moeite gehad met zijn uitleg als hij meer over die schaamte had gesproken?
Als je je ergens voor schaamt is het moeilijk om daar later voor uit te komen. Het liefst geef je een antwoord om je gevoel van schaamte te verstoppen.Vandaar het antwoord ' na alles wat ze jou heeft aangedaan' ,hij richt zijn aandacht op jou om maar niet naar zichzelf te hoeven kijken.

Misschien helpt dit antwoord voor jou om je vrees aan hand van aanname te verkleinen.

Been there
Hand in eigen boezem

Regenboog, ik ben van mening dat het hem meer had gesierd als hij had gezegd: na alles wat WIJ je hebben aangedaan. Daar kun je iets mee vind ik. Nu legt hij de schuld bij haar en ik kan me voorstellen dat je dit moeilijker verteerbaar vindt. Ik denk echter wel dat hij het moeilijk vindt om haar te zien, ook voor zichzelf, tenslotte heeft hun gezamenlijke affaire bijna jullie huwelijk gekost. Schaamte kan het zeker zijn zoals Flanagan schrijft. Ik zou je graag een beetje meer vertrouwen toesturen........je kunt er mee omgaan Regenboog, vertrouw op je kracht.

Bobbie
idd

Wat HIJ en zij (hij met hoofdletters)gedaan hebben. Alles is het gevolg van zijn keuze. Met die opmerking verdoezelt hij zijn aandeel.

Je gevoel is normaal, het is ongekend wat dit kan aanrichten en daar ben je niet in een paar maanden/jaar overheen, als je dat ooit al komt. Zoiets blijft een zwakke plek. Dat is niet om je teleur te stellen, maar het is de realiteit.
Het kan anders worden (hetzelfde wordt het ook niet) maar dat kost tijd.
Op en neer, heen en weer en als je denkt dat het goed gaat hoeft er maar een minimaal dingetje te zijn om de boel weer (tijdelijk) op de kop te zetten. Twijfel niet aan jezelf alsof jij het goede hiermee verpest. Het was al verpest, maar opbouwen kost veel tijd, vertrouwen, voor zover mogelijk, terugwinnen kost nog veel meer tijd en heel veel inzet en geduld van.....ZIJN kant.

Pagina's

Onderwerp gesloten