Home » Forum » Relaties » Verder na ontrouw deel 2

Verder na ontrouw deel 2

1014 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Ook Ervaring
Kopjes omhoog, het wordt lente!

Hé Regenboog, kop op, de zon schijnt en het is lente!
(Hopelijk geen dooddoener;-))

Ik neem aan dat jouw man bedoelde met "Vooral na alles wat ze bij jou heeft gedaan" , het stalkerige gedrag wat ze vertoonde naar jou toe.
Dat staat natuurlijk los van wat zij, Regenboogman en Truus, jou sámen hebben aangedaan. Daarmee pleit hij zich niet vrij over wat híj jou heeft aangedaan, maar haar gedrag erna.
Ik neem aan dat hij al de volle verantwoording heeft genomen over zijn daden, maar daar gaat het niet over.
Hij heeft haar nu een 'tikkie' beter leren kennen ná de affaire en dat valt hem vies tegen en terecht, maar weet je nog wat je eerder schreef?:

"Ik ben haar aan de ene kant ook wel dankbaar, zij heeft er mede voor gezorgd dat ik "wakker" ben geschud en in ben gaan zien hoe kostbaar mijn gezin voor mij is.
Ik ben als een leeuwin gaan vechten.
Het is voor veel buitenstaanders misschien niet te begrijpen maar ik ben er echt een ander mens door geworden.
Sta anders in het leven, geniet meer van mijn gezin, ben volwassener geworden en de relatie met man is nu evenwichtiger en hechter".

Hou dat vast dat is zo mooi!
Ookal is het pijnlijk om haar ergens tegen te komen, blè, logisch dat je van slag bent.
Maar daar is je man om de stekels weer glad te strijken, ik ken hem niet, maar het klinkt oprecht.
Hier kom je ook wel weer uit!

Flanagan
Niet verdoezelen

Ik bedoel geen verdoezelen of ontkennen van aandeel maar het niet willen optakelen van verborgen schaamte, het verleden ver achter zich willen laten. Het is duidelijk dat hij voor Regenboog kiest.
Door een antwoord te geven wat gefocust is op de gevoelens van Regenboog, blijft tegelijkertijd de herinnering aan zijn bijdrage in de schaduw. ( verschuiven van stenen).
Het doet hem wat omdat zij het levende bewijs is van zijn stomme fout, dat is heel wat anders dan 'ja, ik heb nog een zwak voor haar.'.

Als hij had gezegd ' wat wij jou hebben aangedaan' , dan zou dat ook niet de vrees voor herhaling wegnemen.
Eigenlijk heeft hij een goed antwoord gegeven want hij zet het gevoel van Regenboog voorop. Hij kan de tijd niet terugdraaien. Met zijn antwoord is hij bewust van zijn verleden.

regenboog
Verkeerd begrepen

Ik denk dat ik een verkeerd beeld heb neergezet.
Man bedoelde met "na alles wat zij bij jou heeft gedaan" dat zij mij gestalkt heeft.
Ze zocht mij voortdurend op om een confrontatie uit te lokken.
Het is echt niet zo dat man alle schuld op haar afschuift, dat is niet het geval.

regenboog
Oeps

Sorry, ik had dit bericht al gepost voordat ik jullie berichten heb gelezen.
Een uitleg was dus niet nodig geweest.
Jullie begrijpen het volkomen.
Bedankt voor de reacties dat doet me goed.
Heb ook paar goede gesprekken met man hierover gehad en dat heeft ook geholpen.
Hij helpt me waar hij kan en is lief en begripvol.

Liefs van Regenboog

Ook Ervaring
Na elke dip

hebben wij hier ook gesprekken en dan, heel mooi om te merken, ga je weer beter verder dan na de laatste dip.
Tijd, tijd, tijd en nog eens tijd...

"Hij helpt me waar hij kan en is lief en begripvol".
Ik zou me geen zorgen maken!

GitteNN
boek

Verliefd op een ander: een citaat uit het stuk waar je op komt als je op het gestuurde linkje komt:

Genezend inzicht
Het verhaal van John komt uit het boek van de Amerikaanse psychologe Mira Kirshenbaum, Verliefd op een ander. Ze noemt het een voorbeeld van verborgen wijsheid. ‘Dit kom ik bijna altijd tegen bij mensen die een affaire hebben,’ zegt Kirshenbaum. ‘Achter de puinhoop die mensen er vaak zelf van maken, zit diep en kwetsbaar een wijsheid verscholen. Mits er goed naar wordt geluisterd, leidt die tot een genezend inzicht: dus dát was de reden waarom ik er zo’n rotzooi van heb gemaakt.’

De verborgen wijsheid ligt volgens haar altijd in een ervaring die al het stof wegblaast dat op een vaste relatie is neergedaald. Daardoor zie je opeens dingen van jezelf terug die je was vergeten. ‘Beschouw het als een zware, maar noodzakelijke medische ingreep,’ zegt Kirshenbaum. ‘Soms zak je zó diep weg in de modder van een vaste relatie, dat je geen idee hebt wat je mist, of dat je überhaupt iets mist.’ De wijsheid die schuilt in een buitenechtelijke affaire is het gevoel dat er iets niet klopt in je leven. ‘Door iets radicaals te doen, forceer je een verandering. Het is een gevaarlijke manier van je leven op orde brengen, maar het is vaak wel een effectieve.’

Wat ik lees is heel herkenbaar maar maakt me ook zo PISSIG. Wat denkt die lul van een man wel niet (ik heb het over mijn eigen man in de affaire he?!). Hoe egoistisch is dit alles. Fijn dat hij zijn leven op orde zet...ondertussen kunnen wij met deze psychische bagage zien te dealen.

Lastig hoor

moederziel
Lees!

Lieve Gitte, lees het boek! Het zal je boos maken, maar ook begrip geven. Je zult meer inzicht krijgen, ook in je eigen proces.

GitteNN
moederziel

Ik heb het als ebook gekocht net. ga het zeker lezen. ik had de episodes naar man gestuurd en verteld dat het me boos en verdrietig maakt. hij stond meteen op mijn kantoor (werk voor mezelf) om me te troosten en te praten. lief toch?

GitteNN
tan

lees net artikel over humberto tan. ook al een ander. iedere iedere iedere dag van die klojo's die er een rotzooi van maken. zoveel verdriet ook voor die kids.

Bobbie
dat is niet lief

dat hoort zo.

Ik denk dat in dit soort gedachtes al een karaktereigenschap zit die gevaarlijk is voor een evenwichtige relatie. Een relatie waarbij je elkaar wakker kunt schudden zonder al die rare dingen, waarin je de ander de waarheid vertelt zonder te hoeven vreemdgaan en zeker zonder te accepteren dat hij/zij vreemd is gegaan.
Ik zie veel overeenkomsten bij de vrouwen die doorgaan na vreemdgaan, evenals bij de mannen.

Jij bent gekwetst en hij moet het goedmaken zolang jij gekwetst bent. Al moet hij 1000 keer naar je toekomen. Dat is niet lief, dat is wat hij minimaal moet doen om het beter te maken.

moederziel
Raak gezegd, Bobbie

Ik vind dat je daar een punt hebt. Tegelijk kun je mensen niet verwijten dat ze zijn wie ze zijn, of dat ze vaak onbewust een bepaalde rol innemen in de relatie. Niet elke vrouw is gezegend met een sterk en krachtig zelfbeeld, en ook bij de vreemdganger kunnen krachten spelen die alles met de vreemdganger en weinig tot niets met de vaste partner te maken hebben. Dat is nou juist het lastige. En als bedrogen partij sta je erbij en kijk je ernaar. Dat doet ongelooflijk verschrikkelijk veel pijn en tast het basale vertrouwen enorm aan. Traumatisch.

Bobbie
Geen verwijt over de keus van een ander

Hooguit iets laten zien. Het stak me recht in mijn hart toen ik las: lief toch?

Mijn posting kwam als een schreeuw vanuit m'n tenen; hoe kun je zo nederig denken, je plek is hoger op de ladder, begin maar met klimmen en eis je plek op. Toe maar, ik wil wel duwen, maar klim!

Ik weet er alles van, ben een gevoelsmens, zacht van aard, meegaand.
Maar elk elastiekje heeft een punt waarop het breekt. Van het begin af aan heb ik gezegd dat vreemdgaan einde oefening was. Het is anders gelopen dan exact dat en per direct de deur uit, maar ik heb het wel gedaan.
Omdat ik, met slecht zelfbeeld mede dankzij die persoon, toch nog net genoeg om mezelf gaf om liever mijzelf dan hem een nieuwe kans op geluk te gunnen.

En als je doorgaat, pak je plek en laat hem doen wat hij behoort te doen en wees daar dan niet dankbaar om en blij mee, maar vind het normaal. Anders zit je nog jaren of over een aantal jaar weer in die situatie van een scheve relatie. Je kunt het, echt waar en hij moet..Echt waar.

SkiHappy
mooi toch?!

GitteNN, ik vind jouw stukje van Mira Kirshenbaum een echt leerrijk .
Mij geeft het rust en inzicht...jou maakt het nog boos...jammer! Laat die boosheid maar los nu, die maakt het écht zoveel moeilijker!!!

x

GitteNN
bobbie

altijd heb ik geroepen; als iemand mij die flikt gooi ik hem buiten. waarom ik het niet gedaan heb? ik weet het niet. weet je het is niet alleen het buiten flikkeren. het is iemand waar ik met heel mijn hart voor koos. iemand die altijd lief was en mij respecteert. de liefde van mijn leven. en dan ineens kom je achter dit. dan is het toch geen zwart wit en er uit gooien. mijn zelfbeeld is niet slecht door deze persoon. in tegendeel. kan me voorstellen dat het anders is voor jou. misschien had ik dat dan ook wel zo gedaan hoor. ik snap het. onze liefde voor elkaar is toch te sterk. de spijt van hem ook. soms heeft iemand een dreun nodig om weer te zien wat je hebt. voor deze dreun zou ik niet willen kiezen. soms word iemand heel erg ziek en brengt dit mensen dichter bij elkaar. bij ons is dit hier uit voortgekomen. iedereen is anders en het is niet zwart wit...daar ben ik wel achter.

ik ga het boek idd lezen.

SkiHappy
GitteNN

Voila; thats the spirit! Herlees je eigen mooi laatste post hier maar als je het nog eens moeilijk hebt!
<3

Ook Ervaring
Yeah!

Yeah GitteNN, you go girl!

Je bent niet voor niets dit topic gestart.
En vérder gáán we na ontrouw!
Wake up call van het eerste uur.

"Beschouw het als een zware, maar noodzakelijke medische ingreep,’ zegt Kirshenbaum. ‘Soms zak je zó diep weg in de modder van een vaste relatie, dat je geen idee hebt wat je mist, of dat je überhaupt iets mist".

So true!!!

moederziel
Medische ingreep

En lieve sterke dames hier: prijs jezelf gelukkig. In sommige gevallen overlijdt de patient tijdens de ingreep. Ook soms totaal onbedoeld, ongewild, zelfs van beide kanten.
In jullie gevallen is er gelukkig nog iets te kiezen.

x

Ook Ervaring
XXX

Lieve Moederziel,

Dat besef ik mij ter dege!
Het lot kan wild en rauw, schijnbaar zonder reden om zich heen slaan, wij zijn er snel en goed mee weg- en vanaf gekomen.
Daarom wens ik iedereen waarvan het pad lang en heel pijnlijk is dan ook een oprecht zeer warm hart toe!

XXX

Bobbie
dat bedoel ik niet

Ook ik heb vol overtuiging voor die man gekozen. Het verraad heeft mijn zelfbeeld geen goed gedaan.
Ik bedoel niet dat je niet voor hem zou mogen kiezen, niet mogen doorgaan, maar je houding is (van wat ik hier lees dan/zoals je schrijft) een vrij nederige.

Ik bedoel: door sommigen wordt het vrij luchtig geschetst, alsof je er maar ff overheen moet springen en dat het geluk je dan tegemoet straalt.(dit bedoel ik niet persoonlijk maar algemeen) Dat zijn vrouwen die al veel verder zijn dan jij, of misschien staan ze heel anders in het leven. Je kunt je eraan optrekken, dat is fijn, maar weet ook dat het normaal is als jij het niet zo ervaart. En (even algemeen gezegd) dat beeld klopt niet helemaal voor waar jij nu staat. En ik geloof ook niet helemaal dat het zo makkelijk gaat; dat je zo makkelijk vergeet.
Het is lief om iemand zo bemoedigend toe te spreken, maar ik vind het persoonlijk niet helemaal de realiteit in de tijdspanne van GitteNN.
Je mag rouwen, beter nog: je moet dat doen om verder te komen.
Je mag hem missen, je mag boos zijn, je mag verdrietig, teleurgesteld, wraakzuchtig, je mag van hem houden, hem liefhebben en alles wat erbij komt kijken of wat je ervaart.
Het is geen blauwe plek: even wrijven en weer verder gaan.
Het is een open wond. En wat je ervaart is normaal. Het terugvallen, vooruit springen, je sterk voelen, je niets waard voelen.
Het mag.

Ook Ervaring
Oh men,

voordat ik zo ver was dat ik stond te juichen dat we het weer zo goed hadden, is er ook een 8-baan aan emoties de revue gepasseerd, begrijp me niet verkeerd. Emoties omarmt, weggeduwt, mezelf een schop onder de kont, urenlang huilen, ja het is allemaal nodig!
Ik meen dat mijn uitkomst (21 oktober 2015) een week eerder is geweest dan die van GitteNN.

Misschien is het mede doordat ik mezelf scherp onder de loep heb genomen dat ik er nu zo voor sta.

Er is een verschil tussen vreemdgaan en vreemdgaan.
Vreemdgaan terwijl je relatie rozengeur en maneschijn lijkt vind ik natuurlijk níet kunnen.
En dán dáárvan moeten bijkomen dat lijkt mij echt nauwelijks mogelijk.
Maar onze relatie was niet zoals hij hoorde. Er miste iets fundamenteels vanuit mijn kant.
Eigenlijk heb ík man zijn zelfbeeld een tijdlang beschadigd door hem stelselmatig af te wijzen op meerdere vlakken, maar doen dat niet heel veel vrouwen met jonge kinderen. Tja, en dan krijg je dit.
Je bent getrouwd, denk je een liefdes relatie te hebben, maar je voelt je jarenlang niet geliefd en geeft dit lange tijd aan, niks mee gedaan.
Door dat in te zien kan ik hier waarschijnlijk zo mee omgaan.
Maar wellicht spreek ik alleen voor mijzelf hier, geen idee?

Daarom was ik eerder al in dit topic zo nieuwschierig hoe de ándere relaties er voor stonden vóór de bom.

Ik kan GitteNN alleen maar aanmoedigen over haar laatste post.
Daarmee geeft ze aan het geheel in groter perspektief te gaan zien en een bepaalde objectiviteit en relativiteit te hebben ontwikkeld.
Petje af!

GitteNN
Allemaal

Ik snap jullie allemaal. Echt waar. Iedereen reageert toch vanuit eigen gevoelens normen en waarden. Binnen de eigen hobbels die op je pad komen. Hier probeer je dan toch ook in te leven in de ander. Ook handvatten te geven om verder te kunnen. Dat is zoals ik t van Bobbie oppak en van allen hier. Ik vind t echt heel erg dat t bij hun anders is gelopen. Lijkt me heel verdrietig. Vind t ook zo sterk dat je dan in dit staatje mee schrijft. Petje af. Want ik zou dit niet kunnen. Sterk van je! X

GitteNN
hoe was het

hoe was onze relatie voor de bom plofte.

wij hadden een rustige relatie. met daarin wederzijds respect en vertrouwen. (pff merk dat ik achter iedere zin wil schrijven "dacht ik")

man is een introvert persoon. houd niet van conflicten en gaat ze al helemaal niet aan. ik voelde me op handen gedragen eigenlijk. alles was oke. ik merkte wel dat ik steeds minder overlegde als er iets werd afgesproken of gekocht of gedaan werd. hij vond toch altijd alles goed. waarom dan nog telkens vragen.

van mezelf heb ik geen best beeld. denk dat niemand me leuk vind. veel mensen me maar stom vinden en probeer buiten de deur veel leuk te vinden wat diep in mijn hart niet zo is. liep vaak rond met het idee weg te lopen, door teveel hooi op mijn vork, dingen niet liepen zoals ik wil en het gevoel had overal alleen voor te staan. opvoeden; de strenge zaken kwamen van mij. man vind immers altijd alles goed. zo ook op zakelijk gebied. (treed niet in details maar komt wel op hetzelfde neer).
hierover liep ik nogal eens te mopperen. vooral ook te dreigen met weglopen.

wel vond ik dat ik iets aan alle negativiteit van mezelf iets moest doen. daarom was ik al sinds 2014 in behandelijk bij een fantastische psychologe. Ik stond bijna weer op de rit en op het punt de sessie te gaan stoppen. niet om mezelf op mijn borst te kloppen maar ik heb hard gewerkt hieraan. en toen....... betrapte ik hem.....en de rest weten jullie

volgens man treft mij geen blaam. toch voel ik dat niet zo. iets missen ze waardoor ze dit doen. kut...het blijft lastig. als je dit zo vertelt komt al het verdriet weer boven.

in het begin heb ik veel geworsteld met een concurrentie gevoel. Heb vanalles veranderd aan mezelf. Ja bobbie ik denk dat ik misschien al weet wat jij nu denkt. Weet je je bent zo in de war. Maar ook andersom ; veel gedacht; als ik niet goed genoeg ben voor je dan donder je maar op.

die gedachte komt nog veel boven hoor. zelfs als ik dit typ. toch denk ik dan aan jouw en jullie woorden. het hoort er bij...het mag er zijn. potje huilen en door.

weet je. ook onze kinderen kregen dit mee. we hebben ze in niet teveel details verteld wat er gebeurd was. het meest pijnlijke voor mij was dat als ik dan verdrietig was ze altijd voor hem partij trokken. want in dat verdriet wilde ik weg. maar zij zeiden ja maar papa heeft gezegd dat hij spijt heeft en alleen jou wil. pfffff dat voelde zo niet oke.

net ook...heb ik woorden met hem op zakelijk vlak. oh dan wil ik het liefst alles wat ie geflikt heeft voor z'n voeten gooien. het maakt me ook niets uit. of hij accepteert hoe ik ben en anders is het klaar klaar klaar.

moederziel
Oei

Gitte, iets in je verhaal doet vermoeden dat je dit nog zeker geen plek hebt kunnen geven. Je twijfelt zo aan jezelf.... waarom? Kan die psychologe iets voor je doen?

Heftig ook dat jullie kinderen ervan weten. Hoe oud zijn ze?

GitteNN
Kids

Zijn in de leeftijd van 11-14. Op een dag had ik de knoop doorgehakt en ze verteld dat ik zou gaan scheiden. Zij hebben t tegen gehouden. Voor hun zal ik t langer volhouden dan zonde hun. Zonder hun was man buiten gezet. Denk ik. Je kunt dingen pas beoordelen als je er echt voorstaat heb ik ervaren.

Ook Ervaring
Crisis enzo

Hoi GitteNN,

Allereerst súper dat je dit hebt opgeschreven!
Zal niet makkelijk zijn geweest met dat het allemaal weer naar boven kwam enzo, maar schrijven lucht vaak zo enorm op!

Het klinkt alsof jullie elkaar enorm kwijt waren.

Supergoed van je dat je aan jezelf ging werken, maar toen was hij al afgeleid.
Je was je in ieder geval bewust van je eigen negativiteit en het dreigen met weglopen. Dat kan een reden zijn geweest voor zijn vlucht in de affaire, hij heeft zich énorm laten afleiden, toe aan lucht.
Die mannen missen dan van alles terwijl wij ons volledig storten op de kids, het huishouden en dergelijke...(ook niet aantrekkelijk in de zin van dat je je dan nog begeerd voelt als man zijnde, voor mannen heul belangrijk, vrouwen ook trouwens).

Het is toch wat met die vrouwen die zich overal verantwoordelijk voor voelen, alles naar zich toetrekken en teveel hooi op de vork nemen.
En daarbij: het verschil tussen mans' en vrouws' opvattingen en ideëen, verschillen ook vaak zo enorm, dat alleen dát voor enorm veel wederzijds onbegrip kan zorgen.
Mannen komen nou eenmaal van Mars en vrouwen van Venus.

Klinkt mij zo bekend (van mijzelf dus!).
Exact ook toen ik dacht, dit kan zo niet langer was het al 'te laat', had man zich al laten afleiden en kwam ik er achter.
Ben je je keihard aan het inzetten voor het gezin, ONS gezin....en dan dit, ja getver de getver!
Maar wat ik vergeten was: oja ik heb ook nog een man. Een plantje dat ook af en toe wat water en pokon moet hebben...
Je verliest elkaar gewoon uit het oog. Van generatie op generatie komt dit, precies dit issue steeds naar voren. We zijn niet eersten en zéker niet de laatsten die overkomt.

Vandaag nog met mijn moeder over gehad, zij is een keer (een weekje) van huis weggelopen toen mijn zus en ik pubers waren. Alles kwam op haar af, trok het niet meer en later mijn vader ook die aangaf van alles te missen, haar te missen, al heel lang.
Maar nooit gescheiden! Vette crisis, maar daarna beter dan te voren.
Ze gingen eindelijk praten.
Hiermee schets ik eigenlijk dat élk goed huwelijk een enorme crisis kan overleven en zie het als een uitdaging, maar daar ben je je al bewust van.

Waar je inderdaad wel heel erg voor moet oppassen (en dat lees ik ook overal) dat je niet bij elk wissewasje de ontrouw voor de voeten moet gooien. Ook voor man is dat heel pijnlijk en vervelend, maar dat besef je je ook.

Ik denk ook dat je nog heel erg aan jezelf moet werken, want eigenlijk was je daar nog lang niet mee klaar.
En dan dit er ook nog bij, soort van terug bij af...

Ik zou je heel graag rust en positiviteit toewensen.
Die positiviteit doet zo ongelooflijk goed en het licht laten schijnen op wat jullie weer hebben.
Daarvan heb je al aangegeven dat je daar zo van geniet!

Sterkte, meissie!

GitteNN
......

We waren elkaar echt niet enorm kwijt. Er waren gewoontes en aannames ingeslopen. En mannen moeten gewoon communiceren. Ik doe en deed dit wel. Maar man niet. Nu wel. Ik heb zo vaak gezegd en gevraagd en vaak zei hij dat er niets was. Helemaal toen ie midden in z'n affaire zat. Ik heb alles goed aangevoeld. Niet om mezelf op m'n schouders te kloppen!
In je verhaal lees ik een soort traditionele rol van er moeten zijn voor man en zo. Nou daar ben ik zeer wars van! Als man niet zegt wat hij mist of nodig heeft dan is dat zijn probleem. Zijn daden zijn zijn verantwoordelijkheid en als hij eea mistte had ie z'n mond open moeten doen. Dit accepteer ik NOOI echt NOOIT.

Pfffff ik wil weer weg en word weer boos. Eigenlijk vind ik m maar een zak

En voor z'n voeten gooien...denk dat ik begrijp wat je bedoelt maar helaas telkens komt dat boven. Als ik boos en verdrietig dan .......

Ook Ervaring
Helaas

laten we het zelf gebeuren dat die patronen er in sluipen, ook al ben je er wars van, je staat er bij en je kijkt er naar. Ook niet echt mijn levensstijl.
Je zou wel wíllen dat mannen móeten comminiceren maar ze dóen het niet.
Die van mij gaf nog enigszins aan dat ie iets miste maar ik heb er niks mee gedaan, voede ik me best schuldig over.

Nou ja, elk verhaal is weer anders blijkbaar.
Ik had gehoopt je wat positiviteit te kunnen sturen.
Maar laat het dan komen zoals het komt.

GitteNN
Patronen

Logisch toch dat die er in sluipen. Niets werkelijk niets kan een argument zijn in mijn optiek om dan maar vreemd te gaan. Zo denk ik er over.
--

Ook Ervaring
Zwart wit

Als je niet maar een klein sprankje genuanceerd de boel beschouwt, gaat dit onmogelijk zijn voor jou om te 'accepteren' dat dit is gebeurd en er daardoor overheen te komen.

Waarom ben je dit topic ook alweer begonnen?
Om door te gaan!
Als je er zo rigide tegenover staat, dan wens ik je veel succes verder.

We proberen je te helpen, inzichten te geven, en er op een (zover mogelijk) positieve manier tegen aan te laten kijken.

Ook Ervaring
...

Ik denk dat mijn manier niet de jouwe is.

Pagina's

Onderwerp gesloten