Home » Forum » Wie is er ook no contact gegaan met een narcist of cluster b partner

Wie is er ook no contact gegaan met een narcist of cluster b partner?

352 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Madelief
Coleta

Bedankt voor je uitgebreide posting, ik kan voelen dat je weet waar ik het over heb.
Tja aan de ene kant zit ik er al lang niet meer zo in als iemand die net weg is bij haar ex- narc. Ik heb binnen de relatie ook best stevige grenzen gesteld Zoals gezegd: ik sliep al drie jaar niet meer met hem, hij komt hier al twee jaar niet meer over de vloer. Het afgelopen jaar heb ik hem misschien tien keer gezien, als vriend, voor een kopje koffie of even muziek maken. Ik was geen voeding meer in die zin dat ik niet meer praatte over zijn proces, er was vriendschappelijkheid met bij beiden een hoop om ooit weer geliefden te kunnen zijn. Ik ben dingen voor mijzelf gaan oppakken: zingen, toneelspelen, nieuwe opleiding. Nediteren en 5 uur per week trainen deed ik al. Allemaal omdat ik voelde dat ik mijn zelf moest versterken.
Waarom dan toch nc gaan en verdriet hebben? Ja ik mis het kunnen lachen en plezier hebben, af en toe een mailtje, maar moet nc omdat we beiden graag een relatie met elkaar zou willen hebben, er soms iets prachtigs is maar ik weet dat hij dat niet in een relatie kan omzetten. Ik zie dat prachtige niet als een masker of facade die even opgezet wordt. Het is er echt, alleen is het een eilandje in zijn wezen en kan hij het niet doorverbinden naar de rest zijn persoonlijkheid. Dat maakt dat hij wil 'teren' om mijn innerlijke verbondenheid, en dat zuigt mij leeg. Dat is niet per se gemeen, dat is onhandigheid. Dat ik dit zeg is geen excuus voor zijn gedrag maar een verklaring. Het geldt nog steeds dat het slecht is voor mij... Maar ik heb daar dus al wat stappen in gemaakt
In die zin voelt de site van Iris Koops in sommige zaken ook niet helemaal passend... wel heel goed hoor, en ik ga misschien ook wel haar boeken bestellen maar gewoon net een andere invalshoek dan ik aan het pakken ben.
Ik ben een zeer intensieve training van Richard Grannon aan het volgen http://spartanlifecoach.com/big-pack-special-offer/ en dat is een manier die mij erg aanspreekt. Erg hands on, direct dingen kunnen doen voor je zelf als expartner van de narc. Overigens heeft mijn ex dit pakket voor mij betaald (niet door mij gevraagd, door hem zelf aangeboden) ihkv dit is nog wat ik voor je kan doen. Kijk en dan zeggen veel mensen die met narcs te maken hebben gehad: kijk hij wil je weer manipuleren. en ik zeg nee: dit was echt onbezoldigd van iemand die al heel weinig geld had, die Grannon kent, weet dat hij nc aanraadt, en dat hij ook de covert narc is die Grannon beschrijft zodat het waarschijnlijk 'tegen hem' gaat keren.
Die mooie dingen, die er ook echt zijn, en waarvan ik echt weet dat ze niet manipulatief zijn, heeft deze man ook. Dat heeft me te lang in de hoop vastgehouden, dat en de lange zoektocht naar therapeuten die hem kunnen helpen. Maar die zijn er niet. En als Iris Koops dat zou zijn (of iemand zou kennen) zou hij morgenochtend bij haar op de stoep staan en en er keihard aan werken. Dat weet ik 100% zeker, want ik heb het hem zien doen (bijv. bij de Viersprong, toen we nog dachten dat hij borderliner was) en jarenlang.
Dat is ook het diepe verdriet. Maar ik weet ook dat het nu niet goed voor me is. En ja, het is ook iets wat niet uit te leggen is. Ooit werd ik weduwe. dat was heel zwaar maar iedereen leefde mee. Dit is minstens zo zwaar maar je moet niet zeuren. Heel eenzaam. Dank je erg voor je bijdrage

Madelief
Ookzo

ja ik ben eigenlijk best al ver in het afstand nemen... Ik zag hem nog nauwelijks... het is misschien alleen de illusie dat het mooi had kunnen zijn... Stom he? ik mis gewoon de mails die meestentijds voornamelijk over hem gingen...

Madelief
Paasei

Nee geen woede-aanvallen, in de zin van schreeuwen. Ik op mijn beurt zeg dan weer: had hij die maar gehad want dan mieter ik je er zo uit... Nee hier ging de woede ondergronds in het gedissocieerd 'stonewallen' een duidelijk kenmerk van covert narcissist. In die zin is de covert narc ook zo geniepig: je voelt 'er is iets off' maar je kan nooit je vinger er op leggen.
Maar goed toen ik dit mechanisme eenmaal doorhad, pikte ik ook dat niet meer en bracht ik geen weekenden meer met hem door in mijn huis. Twee jaar geleden nog een keer op vakantie samen geweest. Toen werd het weer precies zo. Toen heb ik die uitjes ook gestopt.

Coleta
Madelief

Je reactie geeft precies datgene weer wat voor de narcist zo belangrijk is om je in zijn leven te willen houden; je geeft blijk van een enorm empathisch vermogen, en de wil om het goede in mensen te zien, en dat siert je. Je wilt hem begrijpen, geeft hem het voordeel van de twijfel en hebt lang vastgehouden aan de hoop dat het ooit zou kunnen samen. Zo herkenbaar voor mij, maar daarmee ben je - en zijn we - precies een geweldige magneet voor de narcist. Daar moet hij het van hebben, met iemand die dat invoelend vermogen niet heeft kan hij niks, dan is het snel klaar want loopt tegen de grenzen van de ander aan. Waarom we vaak zo veel langer dan goed voor ons is in een dergelijke relatie blijven, is dat we vasthouden aan de hoop, de hoop dat het ooit anders kan worden. En daar zit 'm nu precies de kneep, het is valse hoop omdat een ras narcist nu eenmaal niet tot echte verbinding in staat is. Wie geen verbinding heeft met zijn innerlijke, authentieke kern en dat uit een ander moet halen, kan al helemaal geen verbinding aangaan met iemand anders. Het gaat er niet meer om of het gemeen is, of onhandig, of dat het een blijk van onvermogen is. Dat is triest genoeg voor de narcist zelf. Het gaat erom dat het onmogelijk is om met zo iemand een gelijkwaardige, volwassen, vervullende relatie aan te gaan. Een relatie die ook recht doet aan jou, en wat jij nodig hebt. Maar dit weet je vast allemaal al lang.

Welke weg je ook kiest om het pad van herstel op te gaan, doe vooral wat voor jou goed voelt. Je mag best geloven in zijn goede bedoelingen, alleen is hij helaas waarschijnlijk niet te helpen, en ondertussen gaat jouw leven verder. Je doet veel dingen voor jezelf en dat geeft al aan dat je ook een krachtige persoonlijkheid bent. Dus ga je het redden, linksom of rechtsom, en mag je jezelf gelukkig prijzen dat jij wel verbinding kent en tot liefde in staat bent. Hij zit in zichzelf gevangen, ik denk niet dat het een feestje is om narcist te zijn.

Madelief
Coleta

Ja ik weet het, je hebt gelijk: ik ben een duidelijk voorbeeld van een empaht en duidelijk te empathisch waar een ander al zou zijn afgehaakt. (heb ook heel veel aan de facebookgroep empaths versus narcissits).
Ik ben het helemaal met je eens en ik weet ook hoe het werkt, niet alleen omdat ik er heel veel over gelezen heb, maar het zelf heb geleefd.
je schrijft "Waarom we vaak zo veel langer dan goed voor ons is in een dergelijke relatie blijven, is dat we vasthouden aan de hoop, de hoop dat het ooit anders kan worden. En daar zit 'm nu precies de kneep, het is valse hoop omdat een ras narcist nu eenmaal niet tot echte verbinding in staat is. Wie geen verbinding heeft met zijn innerlijke, authentieke kern en dat uit een ander moet halen, kan al helemaal geen verbinding aangaan met iemand anders. Het gaat er niet meer om of het gemeen is, of onhandig, of dat het een blijk van onvermogen is. Dat is triest genoeg voor de narcist zelf. Het gaat erom dat het onmogelijk is om met zo iemand een gelijkwaardige, volwassen, vervullende relatie aan te gaan. Een relatie die ook recht doet aan jou, en wat jij nodig hebt. Maar dit weet je vast allemaal al lang."

ja ik weet het maar het is toch goed om het weer te lezen, ook al heb ik al tientallen keren in allerlei boeken gelezen en ook gehoord in allerlei Youtube video's. Nee zoals het nu ligt is hij niet tot verbinding in staat. Ja wel tot mooie momenten met mensen maar voor een verbinding heeft hij een ander nodig en dat is dan eigenlijk al meteen gebruiken van die ander want die gaat wachten en proberen en er tijd instoppen.

Ja die hoop laten varen is op dit moment het pijnlijkst. Terwijl ik het allang wist natuurlijk allemaal. En wat ook om de hoek kan kijken is dat ik zo moeilijk kan begrijpen dat men zo in elkaar zit. Maar ik denk dat ik het ook niet moet willen begrijpen maar aannemen dat het nu eenmaal zo is en dat het niet goed is voor mij.

Als ik weer in zo'n empathische bui ben, die heel goed dat heel kleine goedwillende eilandje bij hem ziet en verdrietig word van dat dat niet zich door kan verbinden naar de rest van zijn bestaan en naar mij, doe ik het volgende: ik heb een document van alle nare dingen die hij kon doen, alle verbijsterende spelletjes en eigenschappen. Daar lees ik in, en dan ben ik in vijf minuten van huilende verdrietige emphaat tot een verontwaardigde boze dame geworden. Het is kinderlijk maar het helpt: dan weet ik weer dat ik dat allemaal echt niet wil.

En nee ik denk ook niet dat het prettig is om narcist te zijn. Angstig, eenzaam en wanhopig eerder. Ik vind het zelfs rot voor hem.

Coleta
Madelief

Echt, ik begrijp zo goed waar je nu zit, want dit is precies waar ik ook al ruim twee jaar mee rond probeer te komen. Het is zo moeilijk om te accepteren dat een mens zo kan zijn, dat wil er gewoon niet in en zo lang je dat niet accepteert, kun je het eigenlijk ook niet loslaten. Het begint bij mij nu pas echt te landen, dat je met al je liefde en beste wil van de wereld niet bij die ander kunt komen. Omdat die ander dat vanwege zijn stoornis nu eenmaal niet kan voelen. Dat schakeltje ontbreekt. Hij weet wel dat er zoiets als verbinding en liefde moet bestaan want hij is niet helemaal op zijn achterhoofd gevallen en heeft cognitief door de jaren wel een en ander opgepikt, maar hij voelt het gewoonweg niet. Een narcist is doodsbang voor nabijheid en intimiteit, dat weet je zo te lezen ook. Je hebt de kennis, ik ook, maar je emotionele huishouding accepteert die kennis maar moeilijk.

Ooit las ik ergens de volgende treffende uitspraak: een narcist houdt van je via zijn ego, niet via zijn hart. Een 'normaal" mens houdt van iemand van hart tot hart. "Mijn" narcist heeft na onze breuk tegen een vriend over mij gezegd: "zij was alles wat je als man in een vrouw zoekt, maar ik kon het niet aan". Dat zegt eigenlijk alles. Ze kunnen het niet aan, het komt niet binnen en ze kunnen het dus ook niet teruggeven. Het vraagt commitment, verantwoordelijkheid nemen, en die chip hebben ze gewoon niet.

Het algemeen idee over narcisten is, dat ze erg van zichzelf houden, vrolijk verder leven, volgende prooi, nergens last van hebben. Dat lijkt zo ja, maar bij een narcist is niets wat het lijkt; onder alle bravoure zit een angstig persoon, die zich af en toe laat zien. Onder alles wat ze doen zit een diepe angst als grootste drijfveer voor hun vaak afschuwelijke handelwijze. Het pleit hem niet vrij, maar je hoeft hem ook niet te benijden. En omdat je dat als empatisch persoon ziet en voelt, krijgt hij zo lang zo veel credits. Maar eens houdt het op, het is water naar de zee dragen en jij bent er zelf ook nog. Ik hoop dat je het volhoud op deze ingeslagen weg, want ik denk dat je meer dan genoeg hebt gegeven. Op is op. Nogmaals, heel veel sterkte. Je hebt een liefdevol hart.

Madelief
Coleta

Ik heb heel erg veel aan je postings, zoveel herkenning en erkenning... je schrijft "Je hebt een liefdevol hart." Ja dat kon mijn ex ook zeggen. En ik weet zeker dat hij het ook kon voelen want hij zei het met tranen in zijn ogen. En van dat hart houdt hij ook maar omdat hij verder eigenlijk geen verbinding aan kan gaan... liep het altijd weer dood. Dat deed me veel pijn En ik maar moeite doen om hem onze harten te laten voelen... En zo werd die moeite ook weer supply voor hem... enfin je kent het.
Rationeel zie ik dat hij het niet kan... geen verbinding in zichzelf heeft en het dus ook niet met de ander kan... hij wil het wel heel graag, snakt ernaar maar inderdaad hij kan er geen commitment aan koppelen, het zit er gewoon niet in.
En wat jij zegt... mijn emotionele huishouding kan maar niet begrijpen dat je liefde kan voelen (want dat kan hij op momenten echt wel) maar het vervolgens gebruikt als voeding en of hij er recht op heeft... heel naar.
en wat je ex zei ""zij was alles wat je als man in een vrouw zoekt, maar ik kon het niet aan" zei letterlijk mijn ex ook. En ik dacht dan "maar dat is toch een keuze, dat is toch een kwestie van heel kwetsbaar durven zijn, kom maar ik heb dat geduld wel, als jij die bereidheid hebt..." En dan had hij dat heel eventjes... maar ik moet echt onder ogen zien dat hij dat uiteindelijk niet kan...
Dat moet ik, maar ik mis hem stikveel. Ik kan er niets aan doen.

OokZo
Document en boosheid

Madelief, je schreef: "ik heb een document van alle nare dingen die hij kon doen, alle verbijsterende spelletjes en eigenschappen. Daar lees ik in, en dan ben ik in vijf minuten van huilende verdrietige emphaat tot een verontwaardigde boze dame geworden."
Ik heb ook zo'n lijst! En een dagboek uit de zwaarste tijd. Die zijn echt heel behulpzaam als ik denk dat ik wel weer een beetje normaler tegen mijn ex kan gaan doen (ja, ook ik ben een typische empath). Ik mag er niet in trappen, want zodra ik één vinger geef, pakt hij niet alleen mijn hand maar probeert hij mij volledig in te pakken. Weet je, ik kan nauwelijks in dat dagboek lezen, het is zo ontzettend pijnlijk om me te realiseren dat ik werkelijk jarenlang in die hel geleefd heb.

Ja mijn ex had wel woedeaanvallen, ongelooflijke vulkaanuitbarstingen, schijnbaar uit het niets (vandaar de diagnose borderline met narcisme). Hij trapte me met woorden en later ook met daden de grond in. Hield niet op totdat ik verschrompelde. Dan kon hij stoppen, afkoelen en dan zijn excuses aanbieden en me troosten. Heel af en toe liet hij zijn ware aard zien. Een klein, tevreden glimlachje als het lukte, of een nauwelijks hoorbare fluistering: zo, nu ben je klein he. Maar die minimale tekens hebben mij wel de ogen geopend hoe twisted hij eigenlijk was, is. Troosten deed hij ook met grote woorden, tranen, beloftes, hij was een eikel, hij had hulp nodig, ik was zo geweldig, de enige die hem begreep. Ik geloofde hem, want daarna ging het weer een tijdje goed, soms heel goed. Hij kon me ook als geen ander aan het lachen maken, ontzettend leuke en spannende dingen organiseren. Nu geloof ik hem echt niet meer. Het was toneel. Ik ben bijna 7 jaar verder nu. Langzaam maar zeker ben ik door al zijn trucs heen gaan zien. Ik mis hem echt niet meer, ik kan hem missen als kiespijn. Het kost tijd, werk en inzicht, Madelief, maar jij zult ook op dat punt komen.

Madelief
Ookzo

Ja hier waren er dus geen grote woede uitbarstingen. Maar op de een of andere manier ging die woede ondergronds en ging hij 'stonewallen'. Niks of weinig zeggen, een enorme giftige energie uitstralen die mij helemaal lam legde. Als ik dan naar buiten ging, zonder hem, knapte ik helemaal op. En dan ging hij me weer verwijten dat ik te lang weg was of zo. En inderdaad als ik heel wanhopig of verdrietig was uiteindelijk, kon hij zijn houding weer veranderen. Maar ik merkte niet iets van macht als in de uitspraken die jij noemt, het leek meer of hij tot een soort inzicht kwam. Maar je weet het niet, het was in ieder geval heel naar. Intussen droeg hij me op handen.
Als hij me ooit woordelijk of fysiek vernederd had, had ik eigenlijk makkelijker een streep eronder kunnen zetten (denk ik dan, is misschien niet zo)

dit is heel herkenbaar: "roosten deed hij ook met grote woorden, tranen, beloftes, hij was een eikel, hij had hulp nodig, ik was zo geweldig, de enige die hem begreep. Ik geloofde hem, want daarna ging het weer een tijdje goed, soms heel goed. Hij kon me ook als geen ander aan het lachen maken, ontzettend leuke en spannende dingen organiseren. "

ja ik geloof nog steeds dat mijn ex het op dat moment meende... alleen niet kon waarmaken.
En dat is ook denk ik zo, alleen ken je jezelf dan niet.

Maar goed, ben dan wel benieuwd hoe lang jij hem hebt gemist... ?(jij kon natuurlijk niet no contact gaan, dat scheelt ook)

Vandaag stuurde hij de sleutels van mijn huis terug. Netjes, zonder woorden. Maar toch verscheurt het mijn hart. Dat is dom want het is ook een $%^&$%^vent. Maar mijn hart was aan hem verbonden en dat voel ik nu losscheuren. Ik sta overigens wel nog steeds achter nc.

Sally MacLennane
Engelse termen

Ik ben niet zo thuis in de Engelse termen, maar met stonewalling, wordt daar doodzwijgen mee bedoeld?

De enige Engelse term in dit verband die ik weet is "gaslighting" (https://nl.wikipedia.org/wiki/Gaslighting).

Madelief
Sally

Ja inderdaad een soort doodzijgen. Niet gewoon een beetje in jezelf gekeerd zijn maar heel passief agressief de sfeer benadelen. Een psycholoog zei ook eens tegen me "ja dit soort mensen is er een meester in de sfeer van een hele groep naar beneden te halen"

Thera
Silent treatment

Zo wordt dat toch ook genoemd? Gas lighting is wat anders.
Ik houd mij op het moment aan een soort van nc binnen een relatie wegens de zoveelste silent treatment. Daar bedoel ik mee dat het me eindelijk voor het eerst lukt om, na heel veel luisteren naar Richard Grannon, Dana Morningstar en veel anderen, mij niet te laten beinvloeden door de silent treatment.
Hij moet zelf weer willen gaan praten en wat hij ervoor nodig heeft om weer normaal te doen, dat mag hij zelf bedenken. Het voelt goed om dit zo zeker te weten.
Ik zorg goed voor mezelf en in bed doe ik een oortje in en luister eerst nog naar muziek.
Deze uitleg helpt mij goed als ik bedenk hoe stom hij mij behandeld: hun gevoel kleurt alles. Hij gelooft echt dat ik slecht ben. Omdat hij zich afsluit en dat niet aan hem kan liggen (hetbesef dat hij ma ermee manipuleert zal hij wel hebben, ik weet verder niet hoe dat werkt in het hoofd van hem) moet het wel aan mij liggen. Als hij zich lang afsluit, wordt ik denk ik in zijn hoofd steeds slechter, want ik moet de verklaring zijn voor zijn afsluiten.als ik drama ga maken (wat ik nu dus niet ga doen) dan geldt dat voor hem als een bevestiging voor het feit dat hij een moeilijke vrouw heeft. Raar, maar zo lijkt het echt te werken. Dus ik heb maar een ding te doen, het bij hem laten. Ik laat niet merken wat het mij doet, dat is dan zeg maar in mijn situatie nc.

Thera
Sorry

Voor het zo slordig typen op mijn mobiel

Sally MacLennane
Inderdaad, silent treatment

Die term bedoelde ik. En Gaslightng is inderdaad wat anders, maar het is (naast silent treatment) de enige Engelstalige term die ik kende.

Heb overigens met beide te maken gehad. Niet prettig...

Ms. Simone
Grey Rock

Thera,
Wat jij bedoelt (en doet, als ik je goed begrijp) heet grey rock.

Thera
Grey rock

In zekere zin wel denk ik, maar dat is toch ook een techniek voor als je hele verhalen krijgt? Dat je dan het klein houdt door wel te antwoorden, maar niet teveel te zeggen. Mijn man zegt op dit moment (vanwege een kleine aanvaring die krenkend voor hem was) al twee weken niets tegen me. We groeten elkaar alleen. Voor het geval iemand denkt, dan kun jij net zo goed de narcist zijn.. ik heb na twee dagen nog wel geprobeerd het bespreekbaar te maken. Hij zei boos dat ik heel vaak aggressief was en dat hij geen ruzie wilde. Daarom zou hij niet praten. Na 5 dagen vroeg ik nog een keer: ben je nog steeds bang voor ruzie? Bang voor ruzie, vroeg hij alsof ik iets heel geks zei. Ja, omdat je niet praat omdat je bang voor ruzie bent... Ggg,ik heb er gewoon geen zin in, zei hij boos.
De vorige keer dacht ik dat ik af en toe wel iets van me moest laten horen, van mijn binnenste zeg maar. Dan zei ik bijvoorbeeld: ik hou van je, maar ik vind het echt niet goed wat je doet. Toen verraadde hij zich heel erg door te zeggen: hou je van me, mooi, dan zul je doen wat ik wil. Dat blijf ik altijd nog wel raar vinden, mijn man is echt niet dom, maar dat je dan zulke dingen zegt..

Ms. Simone
Inderdaad

Als je zo min mogelijk en vooral zonder emoties reageert wordt dat idd grey rock genoemd.

Tussen stonewalling en silent treatment zit ook nog een verschil, hoewel die er zo op het oog hetzelfde uit kunnen zien. Stonewalling wordt vooral gedaan om een issue te vermijden, het er niet over te hebben tijd te rekken en is eerder een verdedigingstactiek. Silent treatment wordt gedaan om de ander te straffen en een lesje te leren en de ander als het ware te trainen bepaald in gedrag.

Ms. Simone
Gaslighting

Tenslotte is gaslighting het gekmakende morrelen aan de (perceptie van) werkelijkheid van de ander, wat bijvoorbeeld kan door zaken te verstoppen, ontkennen dat gesprekken hebben plaatsgehad of afspraken zijn gemaakt.

Sally MacLennane
weer wat geleerd

Voor de duidelijkheid: mijn ex heeft geen enkele diagnose en zal die waarschijnlijk ook nooit krijgen, want het ligt allemaal aan een ander (o.a. aan mij).

Van de termen ken ik alleen gaslighting en silent treatment, daar was ik helaas erg bekend mee dankzij hem. De term stonewall kende ik niet, maar komt me ook heel bekend voor.

Ik zal niet zeggen dat hij een narcist is want er is geen diagnose. Maar de herkenning is heel groot.

Wat me nog het meest verbijstert is het feit dat ik het zo lang heb toegestaan en dat ik niet naar mijn "inner voice" (om maar weer een Engelse term te gebruiken) heb geluisterd. Hoe is het mogelijk dat ik dat stemmetje het zwijgen liet opleggen!

Thera
inner voice

Ja, dat heb ik ook wel vaak gehad, een soort schaamte dat je zo lang hebt gedaan alsof er niet echt iets aan de hand is.

Mijn man heeft ook geen diagnose, maar ik herken zoveel.. Bovendien is het ook een schaal, je kunt het meer of minder zijn. En per situatie of levensfase kan het meer of minder duidelijk tot uiting komen.

Ik heb vaak momenten gehad dat ik dacht, he, wat vreemd... Maar ja, m'n man heeft ook een andere cultuur, dan dacht ik, het zal daar ook wel mee te maken hebben. En hij heeft ook medicijnen ergens voor die je psyche kunnen beïnvloeden. Ik heb ook vaak gedacht dat het daar ook aan lag.

Maar ik had ook nog nooit gelezen over narcisme. Het zei me ook niks. Tot ik op een gegeven moment ging googlen op 'als een man zwijgt tegen zijn vrouw'... En toen herkende ik gewoon zoveel dat en kon ik zoveel verklaren, dat ik er zelf eigenlijk niet aan twijfel dat ik hier echt rekening mee moet houden.

Ik hoorde in één van de vele filmpjes die erover op youtube staan: de twijfel bij jezelf is eigenlijk het eerste teken dat je met een narcist te maken zou kunnen hebben. Tja, als ik dat eerder had geweten...

Doenja
gaslighting

Ms. Simone: ' gaslighting het gekmakende morrelen aan de (perceptie van) werkelijkheid van de ander, wat bijvoorbeeld kan door zaken te verstoppen'

oooo wat raakt me dat diep....jaren en jaren moeten ondergaan dat mijn schoonmoeder alles verstopte. Ik was de hele dag alles kwijt, en het lag allemaal aan mij en wee je gebeente als ik eens vroeg of zij misschien dit of dat had gezien.. Ik beschuldigde haar! En mijn toenmalige echtgenoot ging er in mee. Dat ik dingen kwijt was, kwam gewoon omdat ik iets niet opruimde. Pffff ik heb niet alleen een man gehad met narcistische trekken, maar zijn moeder die 24/7 bij ons was, was nog een graadje erger....Vechten tegen twee personen die je gek proberen te maken....t leek alsof ik nooit zou kunnen ontsnappen.

Thera
projectie

heel erg gasligthing inderdaad en ook projectie. Wat je schoonmoeder zelf doet, daar beschuldigd ze jou van.

Het beschuldigen dus, zo van, hoe durf je haar te beschuldigen...
en zij beschuldigd jou steeds.

Dat heb ik ook gehoord, wordt je beschuldigd van iets door een narcist, dan is er grote kans dat juist hij/zij zich er schuldig aan maakt.

Dagarada
Boek? tips?

Ik herken het een en ander in jullie verhalen. OP mijn eigen manier doe ik blijkbaar al aan grey rock als ik het goed begrijp. The silent treatment is me bekend. En ik zou het nooit als gaslighting hebben herkend, maar denk nu dat elke keer dat mijn partner "zich niet herinnert" dat we een gesprek hebben gehad, daar wel eens onder zou kunnen vallen.
Ik denk echter niet dat hij narcistisch is. Uit hetero-anamnese kwam autisme, en dat herken ik helemaal. Klopt ook met de genetica (zijn moeder, en twee van onze kinderen).
Maar goed, mijn vraag nu: zou ik iets hebben aan de theorie/boeken/youtubes waar jullie het over hebben? Mijn doel is nog steeds om de relatie intact te houden en ik denk ook dat dat mogelijk is. Heb alleen (wat meer) handvatten nodig Wat raden jullie me dan aan?

Verder veel sterkte allen, ik lees veel verdriet maar ook veel kracht.

Emmawee
Taaltopic

Ik wil het hier toch even netjes melden, anders voelt het alsof ik achter jullie rug om zit te roddelen. Ik ben over dit draadje begonnen in het taaltopic. Niet om jullie of jullie ervaringen te bespotten, het gaat mij om de terminologie die mij stoort. Ik wens jullie allemaal het beste.

Sally MacLennane
Ik wilde daar zelf ook over beginnen

Het Engelse taalgebruik m.b.t. narcistisch gedrag. Ik gaf al aan dat verschillende termen nieuw voor me zijn, terwijl het gedrag dat ermee bedoeld is me zeer bekend is helaas.

Ik begrijp dat er veel Engelstalige items op Youtube en in de literatuur zijn te vinden, maar ik merk dat ik er moeite mee heb en ik vraag me af of er geen gewone Nederlandse, begrijpelijke termen voor zijn.

Doodzwijgen, i.p.v. silent treatment. Emotionele/psychische manipulatie i.p.v. gaslighting (waarbij ik eerlijk toegeef dat ik die term zelf heb laten vallen hier).

Is niet als kritiek of aanval bedoeld, maar ik merk dat het me een beetje dwars zit, al kan ik er niet goed de vinger op leggen waaróm het me dwars zit.

Laat je er overigens niet van weerhouden de termen te gebruiken als jullie dat prettiger vinden.

Thera
Engelse termen

Jullie hebben natuurlijk gelijk, zo lijkt het wel een geheimtaal.
Ik snap zelf wel hoe het komt, we hebben zoveel aan die filmpjes uit Engelstalige landen. Er zijn er ook in het Nederlands, maar je ziet dan vaak dat zij het ook moeilijk vinden om de Nederlandse termen te vinden.

Voot silent treatment is wel een term die gebruikt wordt: stiltebehandeling.

Even verder proberen: 'no contact gaan' is je bewust afsluiten voor elke vorm van contact. Ik zou geen beknopte term weten. Dan heb je nog 'low contact', dat is dan de mate van contact zoveel mogelijk beperken.

Gaslighting is een term die uit een film komt. Ik kwam een beschrijving tegen:een vorm van manipulatie waarbij iemand je aan je eigen waarnemingsvermogen laat twijfelen.

'Grey rock' zal ook uitgelegd moeten worden, maar dat wordt dan een nog langere uitleg. Of zouden er toch termen voor zijn in het Nederlands, of anders bedacht kunnen worden?

Thera
Dagarada

Ik denk dat veel symptomen van narcisme sterk kunnen lijken op die van iemand die autistisch is. Het is ook wel eens door me heen gegaan: zou m'n man autistische trekken hebben? Maar hij kan heel adrem zijn en dat past er dan weer niet bij. En bij hem zit het niet in de familie.

Heb je zelf het idee dat je man zich er van bewust is dat hij invloed op je heeft door te zwijgen?

Sally MacLennane
autisme en narcisme

Een autist zal niet snel iemand bewust klein willen houden, dood willen zwijgen etcetera. Tenzij hij ook narcistische trekken heeft.

Ms. Simone
Autisme - Narcisme

Bij mijn ex speel autisme vermoedelijk ook een rol, onze zoon heeft wel een diagnose (ASS en ADHD) en er is zeker overlap met sommige symptomen, van autisme en narcisme. Heel veel forumleden zullen dat herkennen, dat haal ik in ieder geval wel uit veel draadjes. Het is zeer wel mogelijk dat beide stoornissen spelen.

Ms. Simone
Terminologie

Ik kan me overigens voorstellen dat de terminologie een ander stoort, maar ik ervaar dat het mij voor (h)erkenning van wat er speelt veel heeft geholpen. Heb je draadje nog niet nagezocht, maar als het gaat om het feit dat de termen in het Engels zijn, tja dat heb je ook op vele andere gebieden zoals sport of ICT, om maar iets neutralers te noemen.

Pagina's