Zachte mannelijkheid
Sinds een tijdje heb ik het erg gezellig met een nieuwe dame en dat gaat erg goed. Ik start dit topic om een soort discussie op gang te brengen en te vragen hoe anderen hier tegenaan kijken.
Mijn vriendin vind mij altijd heel mannelijk, ze noemt het een soort zachte mannelijkheid. Ze zei laatst dat het komt omdat ik vaak de leiding neem of mijn mening geef door "mag ik..." te gebruiken. Dat begon al met onze eerste knuffel toen ik aan haar vroeg "mag ik je een knuffel geven?". Als we een discussie hebben en ik geef mijn mening door te vragen "mag ik even heel eerlijk zijn?". Als we intiem zijn doe ik dat bijvoorbeeld door "mag ik je keel dicht knijpen" of "mag ik je bijten" te vragen. Dit doe ik uiteraard niet altijd, als ik weet wat ze wel en niet wil doe ik dat daarna gewoon, maar de eerste keer peil ik dan vaak hoe ze er in staat.
Daarnaast neem ik vaak de leiding door non-verbale dingen, met hand in hand lopen stuur ik haar bijvoorbeeld zachtjes door haar hand te draaien en zo aan te geven waar ik heen wil of ik stuur haar door een hand in de onderrug of ik sta/zit/loop altijd aan de buitenkant. Als ik bijvoorbeeld wil dansen, of ik wil intiem zijn dan zeg ik dat vaak niet met woorden, maar pak ik haar beet of nodig ik haar uit door mijn handen uit te steken en geef ik haar door heel even te wachten de ruimte om te reageren op wat er gebeurd. Als ze dan bijvoorbeeld vraagt "wat ben je van plan?" reageer ik vaak met en knipoog en een glimlach en dan weet ze genoeg.
Ze zegt dat het mij mannelijk maakt omdat ik mijn intentie duidelijk maak in wat ik wil, terwijl ik tegelijkertijd niet push, haar grenzen respecteer en de ruimte geef om haar intenties duidelijk te maken door "mag ik" te gebruiken. Terwijl als ik de mening van de meeste mannen hier over hoor vinden ze juist dat je met "mag ik" de leiding weggeeft of dat je jezelf ondergeschikt maakt aan haar mening en dat ik veel duidelijker en krachtiger moet communiceren omdat ik een soort toestemming vraag.
Voor ons werkt dit blijkbaar. Ik voel me mannelijk bij haar en de "leider" zonder de baas te zijn en zij voelt zich daardoor heel vrouwelijk, maar ik vind het interessant om te weten hoe anderen hier over denken.
Ik zou het, als ik je net kende heel netjes en beleefd vinden maar na een tijd wel de kriebels krijgen van het 'mag ik' denk ik. Als je elkaar langer kent dan weet je wel hoe het onderling werkt lijkt me zo.
_Anoniem_ schreef op 08-05-2026 om 12:32:
Ik zou het, als ik je net kende heel netjes en beleefd vinden maar na een tijd wel de kriebels krijgen van het 'mag ik' denk ik. Als je elkaar langer kent dan weet je wel hoe het onderling werkt lijkt me zo.
Dat is dus ook wat ik zeg: Dit doe ik uiteraard niet altijd, als ik weet wat ze wel en niet wil doe ik dat daarna gewoon, maar de eerste keer peil ik dan vaak hoe ze er in staat.
Ik ben vooral benieuwd naar de schijnbare tegenstelling tussen hoe mannen en vrouwen over het "mag ik" en mannelijkheid denken
Pascal88 schreef op 08-05-2026 om 12:37:
[..]
Dat is dus ook wat ik zeg: Dit doe ik uiteraard niet altijd, als ik weet wat ze wel en niet wil doe ik dat daarna gewoon, maar de eerste keer peil ik dan vaak hoe ze er in staat.
Ik ben vooral benieuwd naar de schijnbare tegenstelling tussen hoe mannen en vrouwen over het "mag ik" en mannelijkheid denken
Het lijkt me vooral interessant hoe jij op het antwoord ¨nee" reageert. Accepteer je dat dan net zo zacht en mannelijk, ga je dan kribbig doen, of doe je gewoon toch wat je van plan was, of ga je een discussie aan over waarom niet?
¨Mag ik even heel eerlijk zijn" zou mij de kriebels geven. Dat betekent vooral dat iemand zijn of haar mening gaat geven en daar geen kritiek of tegenspraak op duldt "want ik ben gewoon eerlijk".
Wat voor jullie werkt is prima voor jullie, maar op mij komt het juist vrij passief-agressief over.
Met mannelijk of vrouwelijk heeft het voor mij weinig te maken. Het gaat vooral om de oprechtheid waarmee het gebeurt, niet om het geslacht van die persoon.
Sowieso heb ik niks met mannelijk of vrouwelijk gedrag. Wees gewoon jezelf. Je hoeft niks te bewijzen, niet in een hokje te passen, je gender niet te verdienen of verdedigen. Wat een gedoe. Wat doet het ertoe. Sommige mensen vinden je aardig, anderen vinden dat niet, dat is persoonlijk. Of ze je mannelijk of vrouwelijk vinden is totaal oninteressant.
Je vraagt je toch ook niet de hele dag af of mensen je wel slim vinden, of eerlijk, of dapper, of sterk of aardig of behulpzaam of mooi of dat je goed kan zingen. Wees gewoon jezelf, doe wat jij wil en waar jij je prettig bij voelt (zonder anderen te beschadigen of de wet te overtreden), en wat andere mensen ervan vinden moeten ze zelf weten. De meeste mensen zijn sowieso vooral met zichzelf bezig en niet met jou.
AnnaPollewop schreef op 08-05-2026 om 13:48:
[..]
Het lijkt me vooral interessant hoe jij op het antwoord ¨nee" reageert. Accepteer je dat dan net zo zacht en mannelijk, ga je dan kribbig doen, of doe je gewoon toch wat je van plan was, of ga je een discussie aan over waarom niet?
¨Mag ik even heel eerlijk zijn" zou mij de kriebels geven. Dat betekent vooral dat iemand zijn of haar mening gaat geven en daar geen kritiek of tegenspraak op duldt "want ik ben gewoon eerlijk".Wat voor jullie werkt is prima voor jullie, maar op mij komt het juist vrij passief-agressief over.
Met mannelijk of vrouwelijk heeft het voor mij weinig te maken. Het gaat vooral om de oprechtheid waarmee het gebeurt, niet om het geslacht van die persoon.
Sowieso heb ik niks met mannelijk of vrouwelijk gedrag. Wees gewoon jezelf. Je hoeft niks te bewijzen, niet in een hokje te passen, je gender niet te verdienen of verdedigen. Wat een gedoe. Wat doet het ertoe. Sommige mensen vinden je aardig, anderen vinden dat niet, dat is persoonlijk. Of ze je mannelijk of vrouwelijk vinden is totaal oninteressant.
Je vraagt je toch ook niet de hele dag af of mensen je wel slim vinden, of eerlijk, of dapper, of sterk of aardig of behulpzaam of mooi of dat je goed kan zingen. Wees gewoon jezelf, doe wat jij wil en waar jij je prettig bij voelt (zonder anderen te beschadigen of de wet te overtreden), en wat andere mensen ervan vinden moeten ze zelf weten. De meeste mensen zijn sowieso vooral met zichzelf bezig en niet met jou.
Amen, Anna. Prachtig verwoord.
Keel dichtknijpen?!?!
Wat je beschrijft over jezelf is één en al dominantie van jouw kant uit verpakt in een zogenaamd " mag ik.." en non verbale signalen.
Ben net als AnnaPollowop wel heel benieuwd hoe jij reageert op " nee".
linn19 schreef op 08-05-2026 om 15:19:
Wat je beschrijft over jezelf is één en al dominantie van jouw kant uit verpakt in een zogenaamd " mag ik.." en non verbale signalen.
Ben net als AnnaPollowop wel heel benieuwd hoe jij reageert op " nee".
Ik lees geen dominantie van hem. Hij is een pleaser en bang om het fout te doen. TO hopelijk blijft de relatie goed gaan maar kan je nu al zeggen ze gaat zich daaraan irriteren. Dus stop ermee met dit gedrag want anders raak je haar kwijt.
Het werkt voor jullie. Dus verder zou ik me er niet zo druk over maken. Ik ben zelf nooit zo bezig met gender. Ik denk nooit wat is mijn man toch mannelijk, of mijn man is niet mannelijk genoeg. Hij is gewoon hij en ik ben gewoon ik.
linn19 schreef op 08-05-2026 om 15:19:
Wat je beschrijft over jezelf is één en al dominantie van jouw kant uit verpakt in een zogenaamd " mag ik.." en non verbale signalen.
Ben net als AnnaPollowop wel heel benieuwd hoe jij reageert op " nee".
Als ze nee zegt dan is het nee.
Het gaat mij er verder ook niet om dat andere mensen mij als mannelijk moeten zien. Ik vond de tegenstelling tussen wat zij mannelijk vind aan mij en dat andere mannen datzelfde gedrag niet als mannelijk zien een interessant topic, aangezien mannelijkheid of vrouwelijkheid nogal een hot-topic is tegenwoordig.
Wat ik grappig vind is dat in dit topic de een het beschrijft als dominantie verpakt in iets liefs, terwijl de ander er juist pleasegedrag in ziet. Dat is dus precies de kern van mijn vraag.
Valeria schreef op 08-05-2026 om 14:38:
Keel dichtknijpen?!?!
Ja, wat is daar mis mee als beide partijen dat leuk/lekker vinden?
Pascal88 schreef op 08-05-2026 om 16:00:
[..]
Ja, wat is daar mis mee als beide partijen dat leuk/lekker vinden?
Pardon? Leuk? Wat moet daar leuk aan zijn?
Pascal88 schreef op 08-05-2026 om 16:00:
[..]
Ja, wat is daar mis mee als beide partijen dat leuk/lekker vinden?
Helemaal niks mis mee, al zou ik dit soort zaken al wat eerder hebben besproken. Ik hou persoonlijk ook wel van wat ruigere seks, maar kom op dat moment niet aan met “mag ik”, want dat vind ik dan weer ontzettend afknapperig en is mijn zin over. Al met al gaat het om elkaar goed kunnen aanvoelen en dan vooral ook non-verbaal.
Mini39 schreef op 08-05-2026 om 16:02:
[..]
Pardon? Leuk? Wat moet daar leuk aan zijn?
Moet hier best om gniffelen 🤭
Pascal88 schreef op 08-05-2026 om 16:00:
[..]
Ja, wat is daar mis mee als beide partijen dat leuk/lekker vinden?
Waarom vraag je het dan?
Pascal88 schreef op 08-05-2026 om 15:59:
[..]
Als ze nee zegt dan is het nee.
Het gaat mij er verder ook niet om dat andere mensen mij als mannelijk moeten zien. Ik vond de tegenstelling tussen wat zij mannelijk vind aan mij en dat andere mannen datzelfde gedrag niet als mannelijk zien een interessant topic, aangezien mannelijkheid of vrouwelijkheid nogal een hot-topic is tegenwoordig.
Wat ik grappig vind is dat in dit topic de een het beschrijft als dominantie verpakt in iets liefs, terwijl de ander er juist pleasegedrag in ziet. Dat is dus precies de kern van mijn vraag.
Dominant of please gedrag is niet specifiek iets mannelijks of iets vrouwelijks. Dus jouw kern gaat toch een beetje mank.
Wat maakt het jouw uit hoe jouw gedrag geinterpreteerd word ( door man of vrouw)? Als een vrouw ( in dit geval dan jouw vriendin) zich er aan gaat ergeren vertrekt ze wel en als zij het prima vind hebben jullie het toch prima samen?
