mial
30-12-2014 om 10:47
Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
HR07
15-07-2026 om 08:30
CreaBea schreef op 15-07-2026 om 08:00:
[..]
Heel herkenbaar. Wanhopig, moedeloos een scala aan emoties waar je eigenlijk niets mee kunt. Een dikke knuffel!!!
Dankjewel, ook voor jou! ♥️
Emoties waar je inderdaad niets mee kan....kon je maar 10 jaar vooruit kijken en zien of het goed komt. Nu kan ik me gewoon niet voorstellen dat hij ooit iets gaat afmaken van school of gaat werken en zakt me alle moed in de schoenen; hoe moet hij ooit zelfstandig worden? Tegelijkertijd besef ik ook dat dit geen helpende gedachten zijn en moet ik dit beter proberen los te laten en meer in het "nu" te leven. Moeilijk allemaal!
ToetieToover
15-07-2026 om 08:40
Ik vind dit best een vreemd advies voor een 14-jarige: “Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.”
Wij hebben juist alles op alles gezet om voor dochters 18e verjaardag nog van alles te regelen. Ze kreeg uiteindelijk Wajong en een uithuisplaatsing naar een woongroep, een bewindvoerder etc. Ik weet nóg het gesprek met de leerplichtambtenaar, die had al snel door dat we er druk mee bezig waren en dat er al een blik hulpverlening was opengetrokken.
Edit: ik zie nu dat het al een oud bericht is. Niet helpend in dat geval, mijn tips.
CreaBea
15-07-2026 om 11:37
Kimdekim schreef op 15-07-2026 om 08:00:
[..]
Maar dan ontkom je denk ik niet aan: wie niet horen wil moet voelen. Het is rot dat jullie het nu nog 3 jaar moeten uitzingen maar ik denk echt dat sommige mensen het op de harde manier moeten leren.
Klopt, de enige oplossing is de verhuizing. Tot die tijd moeten we het zien te 'overleven'.
CreaBea
15-07-2026 om 11:40
HR07 schreef op 15-07-2026 om 08:30:
[..]
Dankjewel, ook voor jou! ♥️
Emoties waar je inderdaad niets mee kan....kon je maar 10 jaar vooruit kijken en zien of het goed komt. Nu kan ik me gewoon niet voorstellen dat hij ooit iets gaat afmaken van school of gaat werken en zakt me alle moed in de schoenen; hoe moet hij ooit zelfstandig worden? Tegelijkertijd besef ik ook dat dit geen helpende gedachten zijn en moet ik dit beter proberen los te laten en meer in het "nu" te leven. Moeilijk allemaal!
Heel moeilijk. Ik ben nu zover dat ik hulp voor mijzelf in ga schakelen hiervoor. Kijken of de praktijkondersteuner GGZ iets kan betekenen. Zal de huisarts of zorgverzekering eens contacteren
