Puberteit Puberteit

Puberteit

Lees ook op
mial

mial

30-12-2014 om 10:47

Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg


CreaBea schreef op 15-07-2026 om 08:00:

[..]


Heel herkenbaar. Wanhopig, moedeloos een scala aan emoties waar je eigenlijk niets mee kunt. Een dikke knuffel!!!

Dankjewel, ook voor jou! ♥️

Emoties waar je inderdaad niets mee kan....kon je maar 10 jaar vooruit kijken en zien of het goed komt. Nu kan ik me gewoon niet voorstellen dat hij ooit iets gaat afmaken van school of gaat werken en zakt me alle moed in de schoenen; hoe moet hij ooit zelfstandig worden? Tegelijkertijd besef ik ook dat dit geen helpende gedachten zijn en moet ik dit beter proberen los te laten en meer in het "nu" te leven. Moeilijk allemaal!

Ik vind dit best een vreemd advies voor een 14-jarige: “Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.”

Wij hebben juist alles op alles gezet om voor dochters 18e verjaardag nog van alles te regelen. Ze kreeg uiteindelijk Wajong en een uithuisplaatsing naar een woongroep, een bewindvoerder etc. Ik weet nóg het gesprek met de leerplichtambtenaar, die had al snel door dat we er druk mee bezig waren en dat er al een blik hulpverlening was opengetrokken. 

Edit: ik zie nu dat het al een oud bericht is. Niet helpend in dat geval, mijn tips. 

Kimdekim schreef op 15-07-2026 om 08:00:

[..]

Maar dan ontkom je denk ik niet aan: wie niet horen wil moet voelen. Het is rot dat jullie het nu nog 3 jaar moeten uitzingen maar ik denk echt dat sommige mensen het op de harde manier moeten leren.

Klopt, de enige oplossing is de verhuizing. Tot die tijd moeten we het zien te 'overleven'.

HR07 schreef op 15-07-2026 om 08:30:

[..]

Dankjewel, ook voor jou! ♥️

Emoties waar je inderdaad niets mee kan....kon je maar 10 jaar vooruit kijken en zien of het goed komt. Nu kan ik me gewoon niet voorstellen dat hij ooit iets gaat afmaken van school of gaat werken en zakt me alle moed in de schoenen; hoe moet hij ooit zelfstandig worden? Tegelijkertijd besef ik ook dat dit geen helpende gedachten zijn en moet ik dit beter proberen los te laten en meer in het "nu" te leven. Moeilijk allemaal!

Heel moeilijk. Ik ben nu zover dat ik hulp voor mijzelf in ga schakelen hiervoor. Kijken of de praktijkondersteuner GGZ iets kan betekenen. Zal de huisarts of zorgverzekering eens contacteren

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.