Observatie in groep 3 door Samenwerkingsverband
Hallo allemaal,
Mijn zoontje zit nu zo’n 6 weken in groep 3. School heeft gevraagd om een toestemmingsformulier te ondertekenen voor een observatie door een begeleider van het Samenwerkingsverband Passend Onderwijs.
De reden vanuit school is dat hij nog moeite heeft met zelfstandig werken aan zijn werkboekje. Inhoudelijk kent hij de antwoorden wel gewoon goed, maar het zelfstandig aan de slag blijven vindt hij nog lastig.
Omdat dit allemaal nieuw voor mij is, ben ik een beetje onzeker. Wat kan ik precies verwachten van zo'n observatie? Is het verstandig om hiervoor toestemming te geven, en waar moet ik als ouder op letten bij het nagesprek?
Alvast bedankt voor jullie advies en ervaringen!
Hoi, ik kan me voorstellen dat je het spannend vind. Ik ben moeder en pleegmoeder van vier kinderen van nu 17, 15, 13 en 11. De pleegkinderen zijn mijn oudste twee en wonen vanaf geboorte bij me. Dit om wat achtergrond te geven.
Ik vind het positief dat ze het samenwerkingsverband betrekken. Het betekent dat ze iets opmerken wat anders is dan anders en het goed en passend willen begeleiden en daar hulp bij vragen in de zin van observatie. Daarmee stelt de school zich zowel professioneel als kwetsbaar op want ze laten hun eigen handelen zien aan een professional die hun kan handelen op waarde kan schatten en beoordelen en kan helpen het bij te stellen zodat je kind beter tot zijn recht komt. Het is heel fijn als een samenwerkingsverband er snel en laagdrempelig bij betrokken wordt want zij kunnen helpen bij het verschaffen van middelen en inzicht.
Ninoea schreef op 15-10-2026 om 19:35:
Hoi, ik kan me voorstellen dat je het spannend vind. Ik ben moeder en pleegmoeder van vier kinderen van nu 17, 15, 13 en 11. De pleegkinderen zijn mijn oudste twee en wonen vanaf geboorte bij me. Dit om wat achtergrond te geven.
Ik vind het positief dat ze het samenwerkingsverband betrekken. Het betekent dat ze iets opmerken wat anders is dan anders en het goed en passend willen begeleiden en daar hulp bij vragen in de zin van observatie. Daarmee stelt de school zich zowel professioneel als kwetsbaar op want ze laten hun eigen handelen zien aan een professional die hun kan handelen op waarde kan schatten en beoordelen en kan helpen het bij te stellen zodat je kind beter tot zijn recht komt. Het is heel fijn als een samenwerkingsverband er snel en laagdrempelig bij betrokken wordt want zij kunnen helpen bij het verschaffen van middelen en inzicht.
Hey, dankjewel! 
Een paar vrienden hebben me een beetje bang gemaakt door te zeggen dat het misschien nog te vroeg is en dat hij nog tijd nodig heeft om te wennen. Ze zeiden ook dat er een kans is dat ze hem naar een andere school sturen. Maar jouw antwoord heeft me wel gerustgesteld. ❤️
Hale20 schreef op 15-10-2026 om 20:08:
[..]
Hey, dankjewel!
Dat kan niet zomaar ineens, daar moet je als ouder toestemming voor geven. Dat gelijk het samenwerkingsverband wordt betrokken betekent wel dat de leerkracht iets ziet waarvoor ze zelf niet direct een oplossing heeft, maar wel zodanig afwijkend is dat er een hulpvraag wordt uitgezet. Waren er in de kleuterklas ook al zorgen om het functioneren van je zoontje? Wel sneu dat hij zijn draai nog niet gevonden lijkt te hebben.
Bij ons op school wordt eerst vaak de vorige leerkracht om advies gevraagd, daarna de ib-er en pas daarna het samenwerkingsverband. Misschien zijn die stappen al doorlopen, wat wel heel is als jullie daar nog niks over gehoord hebben.
Zoals je schrijft leest het alsof dit de eerste keer is dat je iets van de zorgen hoort. Is dat ook zo? Want dan zou ik het samenwerkingsverband wel een heftige eerste stap vinden. Niet omdat zij rare dingen doen of zo, maar je mag verwachten dat school eerst zelf dingen probeert en ook met jou overlegt wat die dingen zijn en wat het resultaat is. Ook 6 weken zou ik daarvoor tekort vinden. Tenzij hij natuurlijk al 6 weken gillend rondjes rent door de klas en geen letter heeft opgepikt.
Het samenwerkingsverband heeft een aantal 'specialisten' in huis, met veel ervaring op verschillende typen zorg. Zij kunnen dus komen observeren en bekijken waar ze denken dat het gedrag van je zoontje vandaan komt en de leerkracht adviseren en begeleiden hoe hiermee om te gaan. Dat is over het algemeen het eerste doel.
Je schrijft dat ze bang bent dat ze hem naar een andere school sturen. Dat gaat (gelukkig) niet zomaar en daar gaan, als dat nodig is, meer tijd en meer gesprekken overheen.
Wat ik je wel mee wil geven: stèl dat zij uiteindelijk een andere school voorstellen (wat echt helemaal niet het geval hoeft te zijn!!), dan is dat niet omdat ze je kind maar lastig/vervelend vinden en hem zat zijn of wat dan ook. Dan is dat omdat ze het beste met je zoontje voor hebben! Ze proberen natuurlijk kinderen zo lang mogelijk op regulier onderwijs te houden, maar soms zijn er dingen aan de hand waardoor je het kind baat zal hebben bij een ander type onderwijs. Vaak voelt dit voor ouders als een enorme stap. Maar vergeet niet dat je kind dan al vaak niet echt gelukkig meer is op de plek waar hij zit. Het past dan gewoon niet lekker meer. Ik ken maar weinig ouders die uiteindelijk niet blij zijn met de overstap, maar ik ken er wel een hoop die ontzettend blij zijn, omdat hun kind zo enorm is opgebloeid!
Mijn tip: blijf in gesprek met school. Vertel waar je bang voor bent en vraag dingen die je niet snapt. Echt, ze begrijpen wel dat dit voor jou allemaal nog geen gesneden koek is!
Het is idd. een logische stap nadat er van alles geprobeerd is en overleg met de intern begeleider is geweest. Er wordt hulp aan andere professionals gevraagd waar de school mee samenwerkt. Fijn dat dat gebeurt! Het is voor het welzijn van je kind.
Wat mij wel opvalt is dat je zelf eigenlijk niet goed op de hoogte bent van de reden waarom. Zijn er gesprekken geweest (in groep 2, de afgelopen weken) met de leerkracht, met ib? Is er gecommuniceerd over zijn gedrag? Is het voor jou herkenbaar? De reden kan niet alleen zijn dat hij niet lang genoeg zelfstandig in zijn werkboekje kan werken. Er moet meer aan de hand zijn.
