Home » Forum » Buitenechtelijke relatie

Buitenechtelijke relatie

488 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Viooltje
Dit dus

"Zuur voor iedereen maar omwille van een ander zou ik mijn eigen geluk niet opzij zetten".

Voor kinderen, of die nou van jezelf zijn of van een ander, hoor je precies dat dus wel te doen. Kinderen leven namelijk na wat ze wordt voorgeleefd. Hoe moeten het ooit verantwoordelijke, stabiele volwassenen worden als hun directe omgeving laat zien hoe het niet moet??
En zeker als het je eigen kinderen betreft (ik heb het nu dus even over de kinderen van je vlam, of je zelf kinderen hebt is me niet duidelijk), daar heeft hij zelf voor gekozen en daar is hij dus verantwoordelijk voor. In alle opzichten. Als het voor hun welzijn beter is om bij de moeder van die kinderen te blijven, in ieder geval tot de kinderen volwassen zijn, dan is dat dus wat hij moet doen. En zijn eigen 'geluk' moet hij daar maar even ondergeschikt aan maken.

Ja, ik heb 'makkelijk' praten, want ik heb nooit in die situatie gezeten. De vader van mijn kinderen keek er anders tegenaan. Vond inderdaad zijn eigen geluk belangrijker. Dat is iets wat ik heel moeilijk vind om te vergeven. Vooral omdat hij niet diep ongelukkig was in onze relatie. Het zat, achteraf, veel meer in hemzelf. Maar ja, jezelf diep in de ogen kijken, je eigen verantwoordelijkheid nemen, met jezelf het gevecht aan gaan, is vele malen moeilijker dan gewoon gaan voor je eigen geluk. En dus gebeurt dat maar zelden. Met alle gevolgen van dien.

Ik ben trouwens nu wel heel erg nieuwsgierig naar jullie toekomstplannen. Geen samengesteld gezin, niet samenwonen, wel wil je 'legitiem' zijn, naast zijn vrouw. Zij samen het zorgende kerngezin, zonder 'liefde tussen man en vrouw', dus meer als goede vrienden/broer en zus. En daarnaast een relatie met man-vrouwliefde, maar dan LAT-ten? Ik zie het eerlijk gezegd niet zo voor me. Kan me wel iets voorstellen bij samen onder een dak, waarbij de rollen die normaal gesproken door 1 partner vervuld worden nu over meerdere (in dit geval dames) worden verdeeld. Net zoals ik me kan voorstellen dat er meerdere partners dezelfde rollen vervullen, dus poly-amorie. Maar jouw summiere beschrijving vind ik verwarrend. Je hoeft er natuurlijk verder niet op in te gaan hoor.

Maar als je 'legitiem' wil zijn, dus met medeweten van zijn vrouw, dan lijkt me dat je zo snel mogelijk met elkaar in gesprek moet. Hoe langer deze clandestiene situatie voortduurt, hoe moeilijker het wordt, lijkt me.

DeeB
Angela67

Wie zegt dat ik niet kan wachten?
Als ik haar was? Dan was dit niet gebeurd, omdat ik op de noodknop zou drukken op het moment dat ik voel dat de relatie niet goed zou zitten. Dan zou ik praten of eieren voor mijn geld kiezen. Als ik geen intimiteit voor mijn partner meer zou voelen zou ik voor mezelf kiezen. Want er wordt heel makkelijk naar de vreemdganger gewezen, maar vergeten wordt dat de partner er net zo goed aan mee heeft gewerkt dat dit kan gebeuren. Wees dan gewoon eerlijk tegen elkaar en ga ieder je eigen weg en los het zonder rancune op. Ben zelf ook gescheiden, ik hoef niets van hem te hebben, geen geld, niets. Ik hield niet van hem en heb ervoor gekozen alleen verder te gaan. En ik ben ook bedrogen geweest, was mijn eigen schuld, ik gaf hem niet wat hij wilde en ja dan drijf je iemand in de armen van een ander, dat is uiteindelijk de consequentie.

AnneJ
Smoesjes DeeB

De opvatting dat de onwetende partner van de vreemdganger het toch zelf op haar/zijn geweten heeft: omdat er iets ontbrak aan de relatie. En zelfs: eigen schuld want de onwetende partner geeft de vreemdganger niet wat hij wil.

Misschien dat het jou zelf gerust stelt maar waar is het niet. Het is een vorm van egobescherming. Zo fout is het niet wat je doet want de oorzaak ligt buiten jezelf.

Mensen gaan om heel veel redenen vreemd. Je hebt zelf hier een link van Esther Perel neergezet. Vooral dus uit ontevredenheid met zichzelf. En een behoefte aan spanning in je leven, het gevoel gewenst te zijn, geliefd te worden, een paradijselijke vlucht uit de werkelijkheid. Maar vooral ontevredenheid waarvoor je naar jezelf kijkt en niet naar de ander.

Je minnaar denkt er anders over anders was hij al gescheiden van zijn vrouw. Je hebt de keuze. Blijf in de schaduw staan of dwing de zaak open wat je niet in dank afgenomen zal worden. Of misschien wel. Spannend is het wel.

Maar daarmee ben je wel medeverantwoordelijk voor de pijn en de chaos waar een gezin met kinderen in terecht komt. En die verantwoordelijkheid kun je in je hoofd wel afschuiven. Zal wel moeten, want is geen fijn gevoel over jezelf. Maar realistisch is het niet.

Jij gaat niet over een ander. Kies voor je eigen leven. Blijf desnoods de minnares van je overspelige partner maar dwing de rest niet om naar jou pijpen te dansen.

Viooltje
Noodknop

Dat kun je heel makkelijk zeggen DeeB, dat jij als je haar was op de noodknop zou drukken als je voelt dat de relatie niet goed zit. Maar dat is niet altijd duidelijk.
Ik was die vrouw die in een relatie zat die niet goed zat, alleen wist ik dat niet. Dat hoorde ik pas toen man vertrok. De spreekwoordelijke donderslag bij heldere hemel. Ik had wel het gevoel dat het even niet lekker liep, maar dat kon ook verklaard worden door stress van man, dacht dat het tijdelijk was, dat we daar na al die jaren samen (ruim 25) wel overheen zouden komen. Ik ben echt het gesprek wel aangegaan, maar dat leverde niets op. Het kwam wel goed. Hij heeft nooit aanleiding gegeven te denken dat onze problemen voor hem zo groot waren dat hij het niet meer zag zitten. Ik heb dus nooit de kans gekregen van hem om er wat aan te doen. Hoe weet jij dat zijn vrouw het wel door heeft?
Bovendien, hoe weet jij dat er geen intimiteit meer is? Heb je dat van haar gehoord, of alleen van hem? Ik weet dat dat het verhaal is dat man ophing tegen zijn 'truus', maar niets was minder waar. Die intimiteit was er tot op het allerlaatste moment.

Ik vind jouw kijk op relaties trouwens ook wat vreemd. Je gaf je ex 'niet wat hij wilde, dus ja, dan drijf je iemand in de armen van een ander'. In een relatie bespreek je naar mijn idee wat je graag wil en dan hoop je dat de ander dat ook wil en/of kan. Als dat niet lukt, bespreek je wat dan de opties zijn. Uit elkaar gaan is dan een optie, omdat je blijkbaar niet (goed genoeg) bij elkaar past. Maar om nou te zeggen dat het 'dus' normaal is dat hij naar een ander rende, nee, dat vind ik dus niet. Maar ik snap nu wel beter waarom jij het geen bezwaar vindt om als 'derde' te fungeren. Dat is blijkbaar heel normaal in jouw beleving. Wake up en grow up, dat is het niet, het is onvolwassen kleutergedrag, zie de post van Angela over het leren uitstellen van behoeften.

Truus
Anders

Bij ons ging dat heel anders. Ik heb al vrij snel aangegeven dat ik geen maanden zou gaan wachten, en dat ik de 500 smoezen uit mijn hoofd kende. Mijn getrouwde geliefde zat in dubio en ik vermoed dat hij er (onbewust) bewust op heeft aangestuurd dat zijn vrouw erachter zou komen. Vrij kort daarna heeft hij de knoop doorgehakt.
Ik heb er ook nooit ruzie over gemaakt, alleen maar gezegd dat ik niet was voor erbij.

koffie
#33

Oei DeeB, wat klink je hier ontzettend naïef en jong.

Je kent alleen het verhaal zoals je vriend het je vertelt. Je hebt geen idee wat er bij hem thuis speelt . Misschien heeft hij wel een prima huwelijk, met alle ups en downs die erbij horen, en vindt hij het gewoon leuk om een speeltje daarbuiten te hebben. Je weet het niet, want je bent er niet bij als hij bij zijn gezin is.

Als hij na 8 maanden nog geen open kaart speelt gaat hij dat ook niet meer vrijwillig doen. Hij houdt je aan het lijntje, en tot nu toe lukt hem dat goed. Als jij straks te lastig wordt, te veel vragen gaat stellen, uiteindelijk gaat eisen dat hij zijn vrouw over jou inlicht, dan wordt jij aan de kant gezet. Dat geloof je niet, maar zo gaat het eigenlijk altijd.

Oh, en uiteraard hier ook ervaring. En ja, ook hier was het een donderslag. Ik dacht dat we een goed huwelijk hadden, waren een paar weken eerder nog op een fijne gezinsvakantie geweest. Vrijwel dagelijks seks. Goede gesprekken. En toen bleek hij er toch al maanden een relatie op na te houden. Hij heeft haar verteld dat we al min of meer uit elkaar waren, maar dat we het eerst goed wilden regelen voor de kinderen en daarom nog in 1 huis woonden... Ik ben nota bene getipt door één van onze jonge kinderen die foto's had gezien, anders had het misschien nog wel langer geduurd voordat het uit was gekomen.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en heeft hij haar op exact dezelfde manier ook in de steek gelaten.

DeeB
.

Het kan allemaal zo zijn idd. Ik probeer het beste op mijn gevoel af te gaan. En nee, ik ben geen held in relaties, ben idd naief. Ik geloof het goede in ieder en geloof alle kanten van een verhaal. En ja misschien word ik net zo hard bedrogen als dat zij bedrogen wordt. De tijd zal het uitwijzen. En nee, ben er niet trots op. Niet elk verhaal is hetzelfde en snap ook heel goed dat als er geen signalen zijn dat het niet goed gaat dat het als donderslag komt. Het spijt mij als ik iemand geraakt heb met mijn woorden.

Alkes
DeeB

"Want er wordt heel makkelijk naar de vreemdganger gewezen, maar vergeten wordt dat de partner er net zo goed aan mee heeft gewerkt dat dit kan gebeuren"
Daarvoor ben je echt op het verkeerde forum. Hier op OO zijn de vreemdgangers altijd fout. Volledig. Partner had nul invloed op de relatie.
Overigens is het verhaal " hij gaat jou net zo behandelen als zijn vrouw" ook niet altijd waar. Ik ken drie relaties waarbij de vreemdganger al resp. 21 jaar, 10 en ruim 7 jaar met zijn/haar nieuwe relatie is.

AnneJ
Bedrog

Iemand is er meestal niet op uit om je te bedriegen of aan het lijntje te houden. Maar de geest is gewillig en het vlees is zwak. Die situaties hebben nou eenmaal de neiging om zo uit te werken als je ziet DeeB.

Dus ik begrijp ook heel goed dat je minnaar vol liefde en goede bedoelingen is. Die zijn echter snel verdwenen als het om de realiteit gaat waarin hij zijn gezin met kinderen moet gaan opbreken en zijn geregelde leven. Niemand kiest zomaar voor de chaos van een scheiding.

En wat maakt dan dat de knoop doorgehakt word? In een ideale wereld gaat men bij elkaar zitten en regelt de zaken netjes. In het echt gaat het echter meestal anders en doet het voor alle betrokkenen heel veel pijn.

Dus bescherm jezelf, zo leuk is het ook niet om gezien te worden als de aanstichter van de ellende dat een gezin uit elkaar getrokken wordt. En zelfs je minnaar zal je dat niet in dank afnemen.

En waarom?

DeeB
.

Een gezin is al kapot op het moment dat de liefde verdwenen is en die kilte voelen kinderen heus wel, dat is ook geen goed voorbeeld. En wat dan over de dubbele moraal in de NL mij., waar second love wordt gepromoot, gewoon op tv, internet en de langs de snelweg. Dat zien kinderen ook. Meten met dubbele maten. Iedereen heeft schuld.
Nogmaals het spijt me als ik iemand kwets.

Angela67
het gaat ook om jou

jij bent namelijk de enige die invloed kunt uitoefenen op jezelf en op wat er gebeurt.
het gaat er niet om dat jij 'de schuldige' bent maar second love is natuurlijk ook precies dat zelfde probleem als die kleuters hebben: uitstellen behoeftebevrediging is ingewikkeld. En reclames laten wij toe in Nederland omdat we denken dat de vrije markt gelijk heeft.
Maar jij hebt toch je eigen moraal?
waarom doe je al 8 maanden iets waarvan je zelf niet wilt dat het jou aangedaan zou worden?
gr Angela

Angela67
ps

ik voel me niet gekwetst, overigens, dat is niet de reden dat ik reageer zoals ik reageer. ik vind het jammer dat je pas na 8 maanden hier post :-). Als je na een maand had gepost had je jezelf en vooral de rest een hoop ellende kunnen besparen.
Ook dan had je kunnen zeggen: als we voor elkaar bestemd zijn dan komen we bij elkaar zodra jij klaar bent thuis.
gr Angela

vlinder72
DeeB

Hoe weet jij dat?

Dat is het verhaal van je vriend. Hij beweert dat ze als broer en zus leven maar jij weet helemaal niet of dat wel waar is. Wel lekker makkelijk om dan zijn vrouw de schuld te geven. Alsof het haar schuld is dat haar man vreemd gaat.

Kinderen vinden een relatie erbij over het algemeen niet leuk. Second love zegt ze niks. Mensen die hier vreemd gaan goedpraten zijn voornamelijk mensen die zelf vreemd zijn gegaan en dat nu zelf aan het rechtpraten zijn. Er is nooit een goed excuus om vreemd te gaan. Een open relatie prima maar alleen als beide partijen daarmee instemmen.

Echt meid. Stop hiermee. Zeg tegen je vriend dat je hem niet meer wil zien tot hij zijn relatie met zijn vrouw heeft verbroken en de scheiding geheel is afgerond. Daarna kunnen jullie verder gaan. Ik ben benieuwd of je hem dan ooit nog ziet.

AnneJ
En..

DeeB. Geloof je ook nog in Sinterklaas?
Die reclames spelen in op mensen hun verlangen, hun behoeftes. Net als de voedingsindustrie. Het is aan jou om je daar weerbaar in op te stellen.

Maar ik begrijp dat het lastig kan zijn. Maar het goedpraten van geheime 2e liefdes is ook een keuze.

En gelukkig heb je de keus.
Hoewel er genoeg partijen zijn die die reclames zouden willen verbieden. Maar die zijn natuurlijk te christelijk of te ouderwets.

Zelf heb ik nog de jaren zeventig meegemaakt. Vrije liefde. Daarna weet je wel dat menselijke relaties mooi maar pijnlijk zijn en je bestaan kunnen ontwrichten. Ook onbedoeld. En in die tijd moest dat maar gewoon openlijk kunnen. Nu kun je kiezen. Openlijk, geheim, wel of niet. Maar pijn doet het.

DeeB
.

Het is idd het beste te doen verder te gaan als de zaakjes uitgezocht en op orde zijn. Uitgestelde behoefte bevrediging idd. Ik heb geleerd vandaag.
Ik ben naief en geloof niet in Sinterklaas. Ik ben aanstichtster, medeplichtig. Te goed van vertrouwen. Egoistisch ook.

Clowntje
DeeB

Je geeft aan dat als jij de bedrogen vrouw zou zijn, je bij het eerste signaal al op de noodknop zou drukken.
Je zit nu al 8 maanden in een doorlopend signaal (hij vertelt niks thuis) en je drukt nog niet op de noodknop. Wanneer ga je dat in deze relatie doen?

DeeB
Clowntje

Daar heb je een punt, dat begint te wrikken. Er zijn bepaalde redenen, anderen noemen het smoezen. De vakantie is voor mij een showstopper.

JJ
punt

Je hebt een punt hoor DeeB. Doorgaan met een ongelukkig huwelijk wordt het gezin niet beter van.

Maar in mijn geval was juist het gezinsleven erg goed. Als papa en mama waren we.. zijn we gelukkig nog.. een superteam. En toch was mijn vrouw ongelukkig, op dat moment. En ik wijs niet alleen naar haar vreemdgaan als dxces van haar gevoel. Ik zie mijn aandeel erg goed in wat er mis zat in onze relatie. Ik had dingen anders kunnen aanpakken. Zij idem dito.

Maar dan nog, en dat vindt ze zelf nu ook, rechtvaardigt dat niet dat je met een ander aan de gang gaat voordat je je oude situatie netjes afsluit. Zeker als er kinderen in het spel zijn. Wanneer je een scheiding hebt te ondergaan moet je hoofd ergens anders zijn dan bij een troostvriend(innet)je.

Mijn vrouw had een roze bril die veel van haar moraal verbloemde. Praatte destijds veel recht wat krom was, was vooral met hem bezig bleek achteraf en veel weg van het gezin. Zo kende ik haar niet. Jij lijkt het ook allemaal te willen buigen totdat het klopt voor je.

Maar het klopt niet. Als jij zo verliefd bent op hem dan wil je dat toch terugkrijgen. Bij een ander blijven is daar niet echt een goed signaal voor. Hij kan blijkbaar niet kiezen.

Jij bent de enige die een wijze beslissing kan nemen en hem een tijd los kan laten. Laat je nou niet aan het lijntje houden. Wie wil er nou 2e viool spelen?

Sorry, ik vind hem een slappe zak. Faciliteer hem niet en zoek een echte kerel.

Viooltje
Alkes

Volgens mij zegt niemand hier, en ook niet in al die andere draadjes, dat de bedrogene geheel en al onschuldig slachtoffer is. Ook in mijn relatie zaten zaken niet goed, en daar had ik zeker een rol, een aandeel in. Die zag en zie ik zeker wel. Maar als je daar niet over kunt praten is dat nog geen reden om dan maar vreemd te gaan. Als praten niet lukt, en je hebt echt grote problemen met iets of met iemands gedrag, dan zoek je daar eerst hulp bij. En zet je niet je partner van zoveel jaar zomaar aan de kant. Die dank je niet af. En die ruil je zéker niet in. Als je dan na therapie of zo tot de slotsom komt dat het niet gaat werken, dan zet je er samen een punt achter. Maar je duikt niet alvast in een andere relatie, en je laat niet aan de andere ouder van je kinderen over om er zelf achter te komen en vervolgens zelf, uit ellende, dan ook maar de scheiding te regelen. Dat is gewoon ronduit hufterig.

DeeB
JJ

Je hebt gelijk hoor JJ. Van binnen weet ik dit ook heel goed. In mijn geval loopt het gezinsleven niet goed, ik bedoel ermee dat het er al lang niet meer is. Langs elkaar heen leven, geen sociale activiteiten, niets wordt er gedeeld of samen gedaan, behalve een gezins verjaardag. Of ik word enorm in de maling genomen, maar daar geloof ik niet in.
Het beste is opbiechten en te scheiden en hoe langer het duurt hoe lastiger dat wordt.

DeeB
Viooltje

Daar heb je gelijk in. Ik weet ook niet het fijne ervan en daar hou ik mij bewust van buiten omdat ik emotioneel belang erin heb. Maar er hebben zich eerder problemen voorgedaan en er is een status quo. Financieel was scheiden geen optie. Ik praat ook zeker niet voor haar, zij heeft haar verhaal hierin.

Angela67
DeeB

ik wens je sterkte en hoop dat je je beslissing snel ten uitvoer kunt brengen. Gevoelsmatig hoop ik dat zijn gezin er nooit achter hoeft te komen, en dat jij daar een rol in kunt spelen (door de manier/tijdstip waarop je het meldt bijvoorbeeld). Maar er is denk ik geen 'wrong or right' daarin. 8 maanden is misschien te lang om onder het tapijt te schuiven onder het mom van 'ik wil mijn gezin niet kwetsen'.
groet,
Angela

DeeB
Angela

Dank je wel Angela!

Aagje Helderder
Alkes niet waar

Hier op OO wordt niet over de bedrogen partner gezegd dat die 0 en geen invloed had op de relatie. Er wordt vaak genoeg gezegd ‘wat wat jouw aandeel’. Maar dan gaat het over de relatie en niet over het vreemdgaan.
Over vreemdgaan is men over het algemeen inderdaad niet mild. Daar heeft men hier over het algemeen een stevig oordeel over. Omdat men vindt dat bedrog heel erg niet oké is. A-moreel zelfs. Zo ga je niet met elkaar om. Ook niet als je relatie niet goed is enzovoorts.

En daar kan ik me helemaal in vinden. Als je relatie een probleem heeft, moet je daar aan werken. Dat ben je in mijn ogen verplicht aan elkaar in een vaste relatie. Ten opzichte van elkaar en ten opzichte van eventuele kinderen. Als dat niet gelukt is en de relatie reddeloos verloren is, dan hecht je dat eerst af voordat je met een ander iets begint. Klinkt als een theoretisch onderscheid maar het is wel basaal in het fatsoenlijk met elkaar omgaan.
En ik vind dat de bedriegende partner de eerste en de grootste verantwoordelijkheid heeft tav van de partner. Maar de nieuwe vlam, die heeft in mijn ogen een eigen verantwoordelijkheid. Meewerken aan bedrog vind ik ook laakbaar en a-moreel.

En DeeD, in mijn ogen ben je verkeerd bezig.
Je hebt een mooi verhaal met allerlei mooie beelden over de toekomst. Maar degene die daar een cruciale rol in speelt weet nog van niets. Erg slecht. En jij werkt daaraan mee.
Verliefd worden op een gebonden man (of vrouw) kan. De gebonden man (vrouw) kan ook verliefd worden op een ander. Maar in mijn ogen doe je dan allebei een stap terug: de gebondene moet uitzoeken uit wat hij/zij wil, breek op wat je niet meer kunt of wilt redden, laat de ander met rust als die de zaken op een rij zet en een beslissing moet nemen. En als alles achter de rug is, kijk dan of de aantrekkingskracht en liefde nog over is. Maar bouw je toekomst niet op leugens, ontrouw en bedrog.

Aagje

AnneJ
Ouders online koor

Als het om volwassenen gaat is het helemaal je eigen zaak. Maar hier zijn ook kinderen bij betrokken. Voor kinderen is een scheiding echt geen makkelijke zaak. De meesten hebben, denk ik, uit eigen of andermans ervaring duidelijk hoe pijnlijk dat is voor kinderen. En het argument, een liefdeloos huwelijk is ook geen goed voorbeeld, maakt het daarmee niet een zonnige optie om dan maar te scheiden.

https://psychogoed.nl/is-effect-scheiden-op-kind/

"Tijdens een scheiding gaan bijna alle kinderen door een moeilijke periode. Als ouder is het dan ook goed om te beseffen hoe heftig een scheiding is voor kinderen. Het blijkt uit onderzoek dat hoe korter de scheiding geleden is, hoe groter de effecten zijn voor kinderen. Dus naar mate de tijd vordert nemen de negatieve gevolgen voor een kind af. Dit betekent dat de periode rondom de scheiding het heftigste voor een kind is. Alhoewel er ook op de lange termijn effecten bekend zijn voor kinderen. Lange termijngevolgen zijn bijvoorbeeld: vergrote kans om zelf te scheiden, een lager opleidingsniveau, minder inkomen, minder contact met de ouders en meer problemen, zoals depressie en angsten."

En dan hebben de meesten hier ook al wat vaker een vechtscheiding in het echt gezien. Dat kleurt natuurlijk wel je waarneming.

DeeB
Aagje

Correctie ajb, ik heb nergens over een mooi verhaal of een mooie toekomst geschreven. Het is geen mooi verhaal en mbt de vraag of ik al dan niet aan een lijntje wordt gehouden werd er gevraagd of er toekomstplannen waren.

DeeB
AnneJ

Ben zelf kind van gescheiden ouders. En pleit echt niet een scheiding goed, zeker niet. Maar ik ben niet laag opgeleid, depressief of heb problemen of wat dan ook.
Ja, ik ben zelf ook gescheiden, maar ben maar 3 jaar getrouwd geweest en uit elkaar gegaan wegens ander bedrog.

Jippox
DeeB

Heb jij kinderen?

Truus
Je weet het niet

Ik vraag me af hoe jij zo goed weet hoe het er bij hen aan toe gaat in het gezin. Mijn vriend liet daar nooit zoveel over los. Later, toen wij officieel samen waren, heb ik van vrienden en familie wel wat dingen gehoord.
Of kinderen echt schade oplopen door een praktisch verstandshuwelijk zonder grote ruzies betwijfel ik. Ik weet wel dat de ex van mijn vriend veranderde in een ex from hell toen ze besefte dat hij er niet aan wilde werken. Daarmee heeft ze meer schade veroorzaakt bij de kinderen, dan hun vader die ergens anders alleen ging wonen, een kamer voor ze inrichtte en zijn vriendin een half jaar buiten beeld hield.

DeeB
Truus

Ik weet niet hoe het er in het gezin aan toe gaat en weet niet waar die perceptie vandaan komt.... maar vraag maar wat je bedoeld. Er zijn weinig dingen die ik weet, behalve wat oppervlakkige dagelijkse dingen.
Mbt scheiding in het algemeen heb ik veel in mijn omgeving meegemaakt, van ideaal tot vecht zeg maar.

Pagina's