Home » Forum » Buitenechtelijke relatie

Buitenechtelijke relatie

488 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Deeb
Truus

Bijna een half jaar verder nadat ik voor mijn gevoel bijna gestenigd werd op dit forum. En ik waag het er nog een keer op. Mijn intenties zijn niet om een gezin stuk te maken. Ik kan niet zien wat er in het gezin gebeurd. Nu pas kom ik erachter dat je jaren in een status quo kunt samen leven waarin het niet goed en niet slecht is. Dan komt Truus voorbij en zet de wereld op zn kop. Dan wordt er geen keuze gemaakt en zitten Truus en Bep in hetzelfde schuitje, tegenover elkaar. Truus weet van Bep, maar Bep heeft vermoeden van een Truus (althans dat denk ik, want het is onmogelijk dat je dit niet voelt). Killing voor een ieder in deze. Ik snap dat Bep gaat vechten, maar Truus is wel iets anders voorgeschoteld. Wat doe je als iemand je zegt dat hij zijn huwelijk gaat beeindigen zodra dat financieel lukt, want het is al jaren niet goed en niet slecht en je wilt er niet mee oud worden. Dat de papieren al klaarliggen. Maar na een jaar gebeurd er nog niets en is alles niet zo slecht als dat voorgeschoteld werd, althans dat denk ik als je niet daad bij woord voegt.
Vrouwen zijn in staat keuzes te maken. Mannen niet, mannen willen beide kanten niet pijn doen, zich niet beseffende dat dat nog meer pijn veroorzaakt. Ik denk dat daar de bottle neck ligt. Als de man éénduidig kan zeggen ‘dit is er gebeurd, dit is wat ik wil’ dan werd alles een stuk makkelijker. Zijn hart kan van 2 houden, beide op andere manier, wij kunnen dat niet (uitzonderingen daargelaten). Zij zal mij nooit accepteren, terwijl ik haar wel kan accepteren. Ben ik wijzer geworden de afgelopen maanden? Nee, niet veel, behalve dat liefde gaat waar het niet gaan kan en ik niet bij machte ben het te stoppen. Ik krijg niet de kruimels, ik krijg namelijk net zoveel koek, maar het is niet genoeg. Mijn intentie is nooit geweest iemand pijn te doen, de sleutel ligt bij de man die open kaart moet spelen of bij mij die alles in tact laat en vertrekt met dien verstande dat het hoe dan ook escaleerd, ben ik het niet dan komt de huwelijkscrisis er echt wel, een jaar een emotioneel gebonden dubbelleven hebben moffel je niet weg. Rationeel weten we het allemaal, emotioneel is het een puinhoop voor iedereen. Stenig me maar verder. Ik ben Truus.

Miss
Goedemorgen

"Je minnaar denkt er anders over anders was hij al gescheiden van zijn vrouw. Je hebt de keuze. Blijf in de schaduw staan of dwing de zaak open wat je niet in dank afgenomen zal worden. Of misschien wel. Spannend is het wel.

Maar daarmee ben je wel medeverantwoordelijk voor de pijn en de chaos waar een gezin met kinderen in terecht komt. En die verantwoordelijkheid kun je in je hoofd wel afschuiven. Zal wel moeten, want is geen fijn gevoel over jezelf. Maar realistisch is het niet"

Dit schreef AnneJ, in juni.

Zolang je minnaar bij zijn warme nest blijft zitten waar hij zit, dus bij zijn vrouw sta jij erbij en kijkt erna.
Je bent voor erbij. Zie je dat nog steeds niet?
En nee zijn vrouw hoeft niet van jou af te weten. Dat vul jij in. Misschien vind zij haar relatie ook niet optimaal maar vecht ze nog als een leeuwin voor haar man en gezin.

Wat zou jij graag willen? Ga jij " zitten " wachten? Tot jij een keer aan de beurt bent. Wat een onzekerheid.

Truus
Verzinsels

Wat jij schrijft over deze impasse speelt zich allemaal af in jouw hoofd. Je wéet helemaal niet of zijn vrouw van jou af weet, en je weet überhaupt niet of zij een slecht huwelijk hebben. Misschien is er tussen hen wel een, voor de buitenwereld en voor haar, volstrekt normale omgang en intimiteit, en laat hij helemaal niets weten van zijn gemis.
Je kunt alleen oordelen over wat jullie samen hebben. Kun je ermee leven als dit is wat je krijgt tot het einde der tijden? Zo nee, dan ligt de sleutel juist bij jou.

Mari
Deeb

Je legt de houding van je lover wel heel gunstig uit "hij kan van twee vrouwen houden" eh bedoel je niet "hij kan van twee walletjes eten"?
Mijn visie is: jullie worden allebei 'geplayd'. Het ziet er naar uit dat hij jou valse beloftes voorhoudt en dat voorspelt niet veel goeds over zijn waarachtigheid thuis. Hij vindt het waarschijnlijk wel prima zo: bij haar een thuis met alle zekerheid en vast wel genoeglijkheid, bij jou avontuur en spannende seks.
Maar blijf bedenken: jij en zijn vrouw hebben allebei een halve man. Hij heeft twee vrouwen. Vier keer zoveel als jullie dus.

Ik vind Truzen niet moreel verwerpelijk. Ik vind de man die vreemdgaat accountable. Maar ik hoop altijd zo dat een Truus, (die meer feiten weet dan de getrouwde vrouw in kwestie) gaat zien dat dit dus eigenlijk geen leuke man is.

Of je doet het zo: zeg: ik wil je een jaar niet zien. Kom terug als de scheiding geregeld is en je op jezelf woont.

Wat is je eerste gevoel wat er zal gebeuren denk je?

Deeb
Truus Mari

Truus: Dat klopt en daar heb je gelijk in dat ik dat helemaal niet weet. Dat is de invulling die ik heb gedaan, middels de feiten die er zijn. En een ieder ander zou dezelfde invulling eraan geven, is niet roze gekleurd.
En de sleutel ligt inderdaad bij mij.

Mari: dat hebben we geopperd om te stoppen en het op te pakken zodra de dingen achter de rug zijn. Wij beiden vonden dat niet zo’n goed plan.

Ik weet niet wat er nu zal gebeuren. Wist ik het maar.

Mari
Ja hallo!

"Mari: dat hebben we geopperd om te stoppen en het op te pakken zodra de dingen achter de rug zijn. Wij beiden vonden dat niet zo’n goed plan."

Nee hèhè, jullie zijn natuurlijk een soort verslaafd aan elkaar. En hij wil niet stoppen omdat hij een walletje verliest en jij wilt misschien wel niet stoppen omdat je ergens wel weet dat hij het niet gaat regelen en je hem dan helemaal kwijt bent.

Maar het vraagt een stap van jou alleen om uit deze dubbele situatie te komen. Als jij hem een jaar geeft, is het er op of er onder: of hij gaat bij haar weg of hij doet niets.

Anders zal je altijd de tweede blijven

Mari
meid pak je power terug

Nu ben je voor je gevoelsleven afhankelijk van een man die andere belangen heeft dan jij.
Het kan nog zo'n schat zijn, en hij kan het zelfs goed bedoelen naar beide vrouwen, maar hij zit in een positie die aan de ene kant comfortabel is maar aan de andere kant, zou hij een knoop doorhakken, altijd zichtbare pijn oplevert. Dus ja, dan maar het beetje zo houden.

Je verliest aan kracht hierdoor hoor. Pak het terug.

pluis
Dee

Wil even zeggen dat ik het knap vind dat je toch blijft reageren en weer terugkomt in het hol vd leeuw. Ik heb jaren geleden in een soortgelijke situatie gezeten en pas nu in retrospectief zie ik hoe verslavend en uitzichtloos het was. Maar dat is nu makkelijk praten. Ben nog steeds aan het verwerken en vind dit soort draadjes fijn om mee te lezen voor de nodige reflectie, soms zelfs jaren later dus nog.

Verder meer een meelezer. Overigens heeft mijn getrouwde man toen (neem aan uit zelfbehoud) heel abrupt het contact verbroken. Voor mij toen de hel, van verdriet door de kamer gekropen zelfs, maar achteraf ben ik hem zielsdankbaar. Heb nu een fijne man, leuke kinderen en geen gedoe met boze exen en stiefkinderen. Want geloof me, dat doet de liefde gauw verbleken.

Maar sterkte, ik leef met je mee. Hij is heus gek op je, maar hij zal ook rationeel denken, in de zin, van gezin weg, wat zeggen je ouders als je je vrouw/gezin opbreekt voor een ander, vriendenkring, hoe moet het financieel en hoe ga ik dat allemaal regelen. En vaak doe je dan gewoon niks. En ben je ineens een jaar verder.

Sinilind
De enige manier

Om te weten wat je minnar wil is tegen hem te zeggen: voorlopig zien we elkaar niet, totdat je de situatie met je vrouw verduidelijkt heb. En dan kijken wat er gebeurt, op een veilige afstand.
Het kan zijn dat hij je zo erg mist dat hij een scheiding in werking zet. Het kan ook zo zijn dat hij na het eerste gemist besluit om door te gaan met zijn gezin.
De vraag ligt nu bij jou: durf je het aan? Dat is echt de enige manier om het zeker te weten. Maar ergens vermoed ik dat je al “weet” dat je minnar dan voor zijn gezin kiest, en dat je het niet inder ogen durf te zien. Het is wel confronterend en pijnlijk natuurlijk.
Ik wens je veel sterkte. En probeer niet je verantwoordlijkheid af te schuiven naar je minnar, je hebt wel degelijk ook een deel “schuld” in dat verhaal.
Nogmaals sterkte
Sin

Deeb
Pluis Sin

Ik ben mij ervan bewust (betreffende reacties omgeving) en probeer hier doorheen te komen en te begrijpen. Ik schommel steeds heen en weer. En ja, ik heb hier ook zeker schuld in door het in stand houden van dit alles en voel me zeker ook net zo schuldig naar de kinderen toe op gepaste afstand.
Ene kant denk ik dat hij het gezin niet opbreekt omdat het een geoliede machine is en waarom dat op de schop gooien voor egoistische doelen en het leven van je kinderen veranderen andere kant zie ik wel dingen die richting scheiding gaan, omdat je er bent maar ook niet bent.
Momenteel ben ik nog niet zover een beslissing te maken en stel ik mij hier op het forum kwetsbaar op om reacties te krijgen. Verstandelijk gezien weet ik en ieder menselijk mens die in deze situatie zit wat de juiste weg is, emotioneel is het lastig en zit ik nog in een egoistische fase.

Man
Deeb

Uit ervaring weet ik dat deze man niet meer voor jou gaat kiezen. Het is niet dat hij van twee walletjes wil blijven eten. Het ligt genuanceerder, hij wil beide partijen geen pijn doen. Echter ik vermoed dat hij voor zijn gezin zal kiezen.

Trek je eigen plan voordat je op een knullige wijze de deur wordt gewezen.

Gras is niet groener
DeeB - eerlijkheid duurt het langst

Het zat er dik in dat je hier gemangeld zou worden. Allemaal bedrogen mensen hier, dat levert geen goede feedback op. Ik ben ook bedrogen maar zie het toch anders. Ik vind dat je hem voor het blok moet zetten, hij vertelt het aan zijn vrouw of je beëindigd de relatie. Eerlijkheid boven alles. De meesten hier zijn boos omdat ze er zelf achter moesten komen. Probeer dat te vermijden. Ja, je moet een doorbraak bewerkstelligen want hij heeft je zoals de anderen zeggen nu " voor erbij" Dan pas weet je of hij echt voor je kiest. En jullie spelen dan open kaart. Zo kan zijn echtgenote ook zelf beslissen of ze mogelijk met hem verder wil. Je geeft haar zo ook een kans met haar overspelige vent verder te gaan. Er bestaat een kans dat ze dat wil en dat hij dan alsnog voor haar kiest. Het kan ook zijn dat zij hem buiten zet, dan heb je hem,...of je daar dan zo blij mee moet zijn...maar als hij vol overtuiging voor jou kiest ondanks dat zijn vrouw hem niet wil laten gaan. Tja, dan kan het idd zo zijn dat jullie elkaar in eerste instantie te laat hebben leren kennen zoals je eerder aangaf en dan kan het alsnog iets kan worden...
Maaaaaaaaaar eerst eerlijkheid dat duurt het langst

Deeb
Man gras

Man: ja het heeft idd met geen pijn willen doen te maken en als er iemand moet lijden zal ik het zijn tov de kinderen.
Mag ik je vragen, gezien dat je zegt uit ervaring, waarom hij niet meer voor mij zal kiezen? Ik probeer voor mezelf tot antwoorden te komen.
Gras: ben het met je eens dat het verteld moet worden. Ik ben te laf het te zeggen.

Man
Deeb

Ik kan alleen uit eigen ervaring aangeven waarom ik denk dat je vriend niet voor jou kiest. Het traject heeft bij mij 3 jaar geduurd.

Zoals je eerder al schetste, is het begin heen voorspelbaar. Je (man) zit in een situatie thuis waar je je niet prettig in voelt. Truus komt om de hoek en je hele leven staat op zijn kop. Door verliefdheid zie je bepaalde zaken niet helder en zie je een leven verder met Truus. Thuis worden stappen gemaakt om de scheiding in te zetten. Het thuisfront (Bep) laat zich ook niet zomaar aan de kant zetten. Dan komt het schuldgevoel om de hoek zetten. Je ziet wat je aanricht thuis maar je loopt er nog steeds van weg. Want bij Truus voel je je goed etc etc.
Gaande weg zie je ook in de relatie met Truus haarscheurtjes ontstaan. Truus is niet altijd wat het leek in het begin (trek het je niet persoonlijk aan) en je begint je af te vragen of alles het wel waard is. De acties om te gaan vertrekken zwakken steeds meer af en worden op de lange baan geschoven.
In mijn geval was het nog zo dat Truus ook begon te trekken, Truus liet zich ook van een andere kant zien.
Steeds meer ga je je dan afvragen..... is dit wel een juiste keuze. Je kijkt naar de 'thuissituatie' en je ziet daar ook een hoop dingen die je blij maken. Dingen die je bij Truus niet vindt. Uiteindelijk heb ik Truus te kennen gegeven dat ik me ging richten op de situatie thuis en de heb relatie met Truus beeindigd.
Uiteindelijk dreig je weer terug te vallen in je oude leven. Je leven wat niet je van het was. De kans bestaat alsnog dat het huwelijk stuk loopt. In mijn geval zijn beide in de jaren huwelijk ieder een eigen weg ingegaan met ontwikkeling. Dat laat zich nu moeilijk bij elkaar brengen. Maar dat is dan wel gebeurd zonder Truus op de achtergrond. En de tijdsdruk die daar mee samen hangt.

Je vriend kan zijn huwelijk nog best een tijdje uitzitten tot hij (of Bep) tot de conclusie komten: "Het gaat zo niet:. Maar dan is het in zijn eigen tempo en zonder iemand op de achtergrond.

In tegenstelling wat veel dames denken, is Truus er niet voor de sex. De sex met Truus is niet het belangrijkste (bij lange na niet). Bij Truus voel je je beter, anders etc etc. En Truus is dus de catalysator (of noodrem) om actie te ondernemen.

Mijn advies aan jou: Laat je vriend zijn dingen doen die hij moet doen. Stop de relatie of zet hem op hold. Maar ga elkaar niet meer zien.
Het is aan je vriend dan om uit te maken wat voor hem belangrijker is. Bep of Truus.
De kans bestaat dat je hem nooit meer ziet. Aan de andere kant is heeft het dan maar niet zo mogen zijn.
Elkaar loslaten is moeilijk en zeker als je elkaar steeds weer opzoekt. Maar uiteindelijk kom je nooit zo verder.

Ik hoop voor jou dat het goed uitpakt. Zelf heb ik er mijn twijfels over.
Zie dit niet als steniging of persoonlijke aanval.

Deeb
Man

Dank voor het delen van je verhaal. ik zie dit zeker niet als steniging hoor. dit is iets waar ik wat mee kan. en nee, ik trek me de haarscheurtjes niet persoonlijk aan, we hebben allemaal onze trekjes, dat is normaal.Ik weet dat het huwelijk ergens een einde gaat krijgen, alleen niet wanneer, het is zijn pad. Ikzelf daarin tegen kom in een fase doordat de verbintenis steeds dieper wordt, dat ik meer samen wil zijn en realiseer me dat het gevoel niet weg te stoppen is en te rationaliseren. ik heb het enorm onderschat, omdat ik een insteek heb dat als iets niet bevalt, je dat kan veranderen en je ook daar je verantwoordelijkheid in kunt nemen zonder teveel brokken te maken. Ik begrijp namelijk niet (maar daar zit volgens mij een groot verschil tussen man en vrouw) dat je bij iemand blijft waar je niets emotioneels meer mee deelt, niet mee praat, geen dingen mee doet en zelfs bijna niet ziet (feiten, geen invulling).
Mag ik vragen hoe het nu is en of je vindt dat je de juiste beslissing hebt gemaakt of blijft er altijd iets knagen van 'what if'?

AnneJ
De kinderen

Je vergeet de kinderen Deeb. Je getrouwde relatie ziet nu zijn kinderen op een vanzelfsprekende manier. Bij een scheiding is dat voor een vader vaak veel moeizamer, zeker als de kinderen al wat ouder zijn. Iemand blijft niet alleen bij een partner waar mogelijk wat meer afstand in het huwelijk is gegroeid maar het is wel de partner waar hij ook kinderen mee heeft en dat vaag je niet zomaar weg. Het gezinsleven heeft natuurlijk keerzijden maar ook vanzelfsprekende prettige momenten.
Bovendien is het nogal wat om dat op te breken, zelfs als je er eigenlijk al klaar mee bent.

juf Ank
goedpraterij...

'Hij wil geen van beide partijen pijn doen"
Ah, Gossie...wat een lieverd he!!

DeeB
juf Ank

De reactie die je geeft vat ik op als boosheid naar je eigen (ex) partner en vergt wat zelfreflectie die te kanaliseren en je pijn een plek te geven. Ik neem het je niet kwalijk, je probeert ook antwoorden te zoeken op het forum.

Deeb
AnneJ

Ik vergeet de kinderen helemaal niet, die zijn de reden van al die jaren samen zijn en de vraag is blijven. Ik vaag dat ook niet weg wil dat ook helemaal niet wegvagen en natuurlijk heeft dat gezinsleven goede kanten, je bent samen goede ouders. En ja, dat vergt zeker nogal wat dat op te breken. het is al lastig genoeg als je er al een hele tijd uit wilt, het is nog lastiger als je iemand op het verkeerde moment tegenkomt, dan krijg je een probleem op een probleem zeg maar.

juf Ank
haha

Deeb, ik heb niet eens een ex-man, ben ook nooit bedrogen... voor zover ik weet ;-)

Ik bedoel gewoon echt puur te zeggen dat ik die gedachtegang mooipraterij vind. Jij hoeft het niet te snappen. Je wilt in hem geloven....

Mari
Deeb

"De reactie die je geeft vat ik op als boosheid naar je eigen (ex) partner en vergt wat zelfreflectie die te kanaliseren en je pijn een plek te geven. "

Ja het is mooi gezegd alsook neerbuigend. Alles wat mensen opperen wat niet past binnen jouw plaatje van 'ach lieve man maar zo gevangen tussen twee vuren' afdoen als projectie is natuurlijk ook een manier om gewoon je lover een hand boven het hoofd te houden en geen stappen te hoeven ondernemen.
Nou zitten aan elk verhaal meerdere kanten.'Man' beschrijft heel mooi het proces wat plaatsvindt in het gevoelsleven van de vreemdgaande man. Volkomen begrijpelijk, in is own right. Mensen die bedrogen zijn of verder van zo'n situatie afstaan kijken niet naar de intentie maar naar de uiteindelijke daden of juist niet-daden, lafheid en geven vandaar uit hun commentaar.

De kwestie is dat jij hier om advies komt vragen maar blijft hangen, voor mijn gevoel, in al te veel begrip voor de minnaar die jou een wortel voorhoudt maar geen stappen onderneemt. En dat ten koste van je eigen behoeftes. Ook dat kan een keuze zijn... Maar... het is een kant van de zaak die anderen op een andere manier ervaren...
Dan begrijp ik echter niet zo goed wat je dan van ons wilt. Je zou ook alles mee kunnen nemen in je overwegingen en niet die andere kant zomaar afschrijven als projectie van boosheid.

Want jij kan zomaar opeens, of over een tijdje, ook aan die kant staan. En ik persoonlijk denkt dat die kans groter is als jij alleen maar naar zijn intenties blijft kijken en minder naar de daden.

Net als Man denk ik dat het eengoed idee is de handdoek een tijdje in de ring te gooien en te kijken wat er gebeurt

Deeb
Mari

Het gaat om de toon he Mari, niet echt opbouwende reactie, het is gewoon een stinkende drol neerleggen van juf Ank, net zo neerbuigend. Juf Ank verwoord het daarna wel op een fatsoenlijke manier dat ze het mooipraterij vindt, dat is een antwoord waar ik eerder wat aan heb.

Maar ik begrijp dus dat ik binnen 2 of 3 dagen nadat ik me op het forum bevind ik maar een beslissing moet nemen, want ik kom hier idd om advies te vragen, maar als ik die niet opvolg of snel genoeg handel dan krijg ik de pets om mijn oren dat ik erin blijf hangen.

Mari
Deeb

Nee ik denk dat ik het beter uit moet leggen. Er zijn mensen die belichten de zaak van de vreemdganger en er zijn mensen die vanaf een afstand er naar kijken. Dan zijn er ook nog mensen die kijken vanuit de zaak van de bedrogene vrouw en aan het lijntje gehouden minnares. Maar je wekt de indruk de laatste drie partijen niet te willen horen of af te serveren als 'jij moet je boosheid nog een plaats geven'. Dat vind ik te makkelijk en het voelt als een blinde vlek voor iets wat je niet wilt zien: namelijk dat een goede intentie gekoppeld aan het niet nemen van stappen richting jou of richting zijn vrouw, van zijn kant evengoed een laffe houding kan zijn. Of een twee walletjes houding.
Maar zo lang jij blijft kijken naar zijn mooie intentie (die ik niet aanvecht) en die andere kant afserveert als 'jij bent boos op een ex' ten koste van je eigen behoeftes heeft het eigenlijk niet veel zin hier advies te komen halen.

Ik begrijp (door een vriendin die iets met een getrouwde man heeft) de dynamiek waar in je zit hoor: gek zijn op iemand, hele mooie momenten hebben, maar het kan niet doorvloeien naar iets wat je op een dieper niveau misschien wel wilt: echt met hem zijn, echt een totale verbinding hebben. De minnaar van die vriendin is wel eerlijk en dat pleit voor hem: hij zegt nooit zijn vrouw te verlaten. Maar toch hoopt ze er op.

Wees je bewust van het feit dat dit soort verhoudingen een verslavende factor hebben: juist door die intense momenten afgewisseld met wachten, geen verbinding, geen contact. Ik schat zo in dat jij veel meer (emotionele) energie erin stopt dan hij....?

Je zit in een patroon van intermittent reïnforcement schat ik in. Misschien kun je daar eens op googlen. Als je daar in zit, is de verslavende factor heel moeilijk te onderscheiden van echt missen, echte gevoelens. En dat komt omdat de plaat altijd blijft hangen: je hebt ultra intense momenten maar je bent nooit eens een weekje bij elkaar zodat die intense energie de vorm kan nemen van een steviger wat alledaagser verbinding. Terwijl dat toch is wat je waarschijnlijk diep van binnen wilt? Dus blijf je maar hopen en bidden dat hij toch... ooit... Terwijl je intussen genoegen neemt met de kruimels.

Kijk als jij kan genieten van de kruimels en het verder kan latenrusten is het okay ( even afgezien van het feit dat zijn vrouw nu geen keuze heeft, wat ik abject vind). Maar zolang jij behoefte hebt aan een meer totale verbinding zou ik toch meer naar de feitelijkheden gaan kijken. sterkte

Man
Deeb

"Ikzelf daarin tegen kom in een fase doordat de verbintenis steeds dieper wordt, dat ik meer samen wil zijn en realiseer me dat het gevoel niet weg te stoppen is en te rationaliseren."

Dat herken ik ook in mijn situatie. In begin had mijn ex-Truus de insteek: lukt het niet dan gaan we ieder eigen weg. Haar gevoel naar mij toe werd steeds dieper en zij wilde ook meer samen zijn. Dit benauwde mij omdat ik zelf nog niet wist waar ik stond en ik steeds meer afstand ging nemen van Truus.

Ik zag ook steeds meer hoeveel brokken ik ging maken. Uiteindelijk heeft een medisch incident bij Bep voor mij de doorslag gegeven en koos ik voor haar.
Voor Truus had het nog niet zover hoeven komen, zij had op deze manier nog wel even kunnen doogaan en blijven wachten. Voor mij voelde dat als een molensteen.
Mijn keuze werd makkelijker gemaakt omdat sommige eigenschappen van Truus mij tegen gingen staan.

De uiteindelijke keuze geeft wel rust. Of ik achteraf blij met de keuze ben, zal de tijd uitwijzen. Ik gekozen voor het thuisfront en sta er ook achter. Neemt niet weg dat de tijd met Truus ik mezelf ook van een andere kant heb leren kennen.

Het What-If is wel een heel stuk minder. In de afgelopen 3 jaar is de handdoek met Truus al vaker in de ring geworpen en steeds kwam toen wel het What-If om de hoek kijken. Uiteindelijk is de affaire/relatie nu definitief beeindigd en voelt het als een berusting.

Deeb
Mari

Dank je voor je response Mari. Ik heb gegoogled op intermittent reïnforcement, ik was niet bekend met dit psychologische effect. In mijn geval is dat niet zo. Wij zien elkaar op structurele basis en zijn continue in contact en ervaar geen intense high’s en low’s. Uiteraard wel momenten dat ik samen wil zijn als dat niet gaat, doch die zijn sporadisch.
Dit schrijvende realiseer ik mij dan ook eerder dat ik meer geduld moet hebben. Nee, ik neem geen genoegen met zoals het nu is en ja daar moet ik een oplossing voor vinden.

Truus
Te lang

Misschien was mijn ‘geluk’ wel dat mijn partner al na enkele maanden voor mij heeft gekozen. Hoe langer je van twee walletjes blijft eten, des te groter de kans dat Truus ook haar mindere kantjes laat zien. Of eigenlijk dat de roze wolk wat minder intens wordt. Overigens ben ik geen moment bang geweest dat hij mij zal verlaten op de manier waarop hij zijn Bep heeft verlaten, maar we hebben wel afgesproken dat we het bespreken als een van ons gevoelens krijgt voor een ander of als het gewoon niet meer zo leuk is.

Miss
Jij?

Jij moet daar een oplossing in vinden?

Bijzonder. Hoe ga je dat doen?
Als je minnaar jullie beide( dus ook bep) laat bungelen.

Ga je stoppen met minaren dan met hem? Of ga je hem voor het blok zetten?

Nog meer geduld dan al die maanden vanaf je eerste post?

Als ik kijk naar mijn man Deeb, heeft hij 1 van zijn minnaressen maanden aan het lijntje gehouden. Mooie praatjes, en deeb praatjes vullen geen gaatjes!!!

Daarom kijk ik vanuit die situatie. Net als Mari het verwoord, ieder persoon kijkt vanuit een andere positie.
Zonder dat iemand jou hier "aanvalt" zoals jij het daarstraks ervaarde ( met de post van juf Ank, waar ik het geheel mee eens ben, sommige mensen jou vanaf het scherm hard uit lachen omdat je het zelf niet eens ziet hoe hij jou in de tang heeft. Je er midden in zit)
En wij vanaf een zijlijn mee lezen en kijken.

Ik vraag me af waarom je geen andere partner zoekt? Wat houdt jou zo in de ban van hem?
Nogmaals mijn vraag waarom ga jij op hem " zitten" wachten?
Welke drijfveer heb jij achter deze relatie? Wil jij echt een toekomst met hem?
Heb je het boek de duivelsdriehoek gelezen? Daar zul jij heel veel van opsteken.

Gewoon eens benieuwd. Zonder je aan te vallen.

Man
Oei

"sommige mensen jou vanaf het scherm hard uit lachen "

Pas op dat mensen dat voor jou situatie niet hetzelfde hebben. Sommige verhalen zijn ook wel rijp voor een stevige bulderlach :)

Mari
euh Man

Waarom zou Miss uitgelachen moeten worden? Omdat zij bedrogen is, vele malen? Omdat ze met alle goede wereld probeert haar huwelijk te redden? met een man die zijn gedragingen weliswaar spijtig vindt maar weinig inititiatief toont tot voorkoming in de toekomst? Heel ander verhaal dan een leugen leven hoor (en daar bedoel ik niet per se jou of deeb mee, maar wie de schoen past trekke hem aan). Eerlijkheid duurt nog altijd het langst. Een ander beschadigen niet.

Miss
Lachen

Ter verduidelijking man :

Ik lach haar niet uit, maar geloof mij dat veel mensen haar uit lachen, en daar bedoel ik mee te zeggen: waar ben je nu helemaal mee bezig deeb? Zie je dan niet dat je al maanden gebruikt word voor de vlucht, de kick, de spanning, de lust, de aandacht. Mensen zullen ook mij ongetwijfeld uit lachen, de miss die bij een partner als mijn man blijft. Maar het gaat hier niet om mij.

Ik vind het ontzettend verdrietig dat ze zich zelf al maanden zo laat behandelen.

Het bekende verhaal wel de lusten en niet de lasten vanuit haar minnaar gezien. Ze praat het voor zich zelf in haar hoofd allemaal zo mooi als het in sprookjes is. Maar de realiteit zegt iets anders en is hij nu bij zijn gezin. Thuis.

Pagina's