Ben jij eigenlijk voorbereid op het ouderschap en je baby? Dit kun je doen
Relaties Relaties

Relaties

Het gevoel is weg, weinig intimiteit en spanningen


Ik zeg nergens dat je je verstand niet moet gebruiken. Om in belans te blijven heb je zowel gevoel als verstand nodig. Maar voor mij is mijn gevoel volgen zeker in persoonlijke kwesties heel belangrijk (in werk, contacten met anderen etc). Er kunnen tal van zeer goede verstandelijke redenen zijn om in een relatie te blijven. Maar als mijn gevoel weg is en weg blijft (en dan spreek je natuurlijk niet over een paar weken) dan zit er iets niet goed. Dan kan je alles nog zo mooi voor elkaar hebben maar dat zou voor mij onvoldoende zijn. En hopelijk is dat andersom ook zo. 

Gevoel is emotie en een soort waarschuwingsmechanisme. Net als pijn eigenlijk. Zonder gevoel zou je een soort robot zijn. 

BjornSh83

BjornSh83

09-10-2023 om 11:57 Topicstarter

Homeguy schreef op 05-10-2023 om 20:40:

Heel herkenbare situatie en gevoelens. Ik zou proberen te focussen op wat er wel is en hoe je daar vandaan verder bouwt. En scheiden hoeft niet zwart wit te zijn. Je kunt ook gradaties van verwijdering zoeken en bijvoorbeeld apart gaan slapen tijdelijk om zo jezelf weer wat te hervinden. Behoeftig zijn is een absolute lustkiller dus vooral even op jezelf focussen (maar geen hork worden). Relatietherapie heeft een slechte naam (ohoh dan zal het wel fout zitten) maar als je het als relatietraining ziet is het zo gek nog niet. Het vak 'langdurige relatie' wordt immer nog niet op school gegeven voor zover ik weet...

Hi Homeguy, je schrijft dat dit een heel herkenbare situatie en gevoelens zijn.
Mag ik vragen hoe jullie hier uit zijn gekomen?

BjornSh83 schreef op 09-10-2023 om 11:57:

[..]

Hi Homeguy, je schrijft dat dit een heel herkenbare situatie en gevoelens zijn.
Mag ik vragen hoe jullie hier uit zijn gekomen?

We zijn er nog niet uit (bij ons zijn er ook vervelende dingen gebeurd en dat zorgde voor verwijdering) maar we zijn aan het repareren op alle fronten tegelijk:

- cursus positief ouderschap triple p voor omgaan met de kids.

- individuele therapie alletwee ( bij de ander laten wat van de ander is maar wel gevoel erkennen)

- relatie training (therapie) 

en gedragsverandering: thuis wachten tot de ander thuis is en bij elkaar inchecken ipv naar bed gaan en samen lunchen onder werktijd ipv 's avonds uitgeblust.

Kun je hier wat mee? 

BjornSh83

BjornSh83

11-10-2023 om 09:07 Topicstarter

Homeguy schreef op 10-10-2023 om 15:08:

[..]

We zijn er nog niet uit (bij ons zijn er ook vervelende dingen gebeurd en dat zorgde voor verwijdering) maar we zijn aan het repareren op alle fronten tegelijk:

- cursus positief ouderschap triple p voor omgaan met de kids.

- individuele therapie alletwee ( bij de ander laten wat van de ander is maar wel gevoel erkennen)

- relatie training (therapie)

en gedragsverandering: thuis wachten tot de ander thuis is en bij elkaar inchecken ipv naar bed gaan en samen lunchen onder werktijd ipv 's avonds uitgeblust.

Kun je hier wat mee?

Bedankt voor je reactie, merk je dat individuele therapie ook helpend is?  Ik ben door deze situatie best wel vaak somber, gestrest en slaap slecht. Wellicht dat ik ook nog wat extra hulp nodig heb.

Bjorn ik zou zeker individuele hulp zoeken. Relatietherapie is gericht op jullie samen. Maar zoals je merkt maakt het heel veel los bij jou als persoon. Je partner heeft geen gevoel of aantrekkingskracht meer tot jou en overweegt de relatie te beëindigen. Dat doet enorm veel met jou als persoon! Therapie kan helpen om zelf sterker te worden als individu. Om hiermee te leren omgaan. En ook beter je eigen beslissingen te nemen. Nu ben jij afhankelijk van haar. Zij bepaald wat ze wil gaan doen en jij kunt of doet eigenlijk weinig behalve afwachten. Leren hiermee om te gaan kan enorm helpen. Ook om grenzen aan te geven. Want hoelang wil je dit zo laten doorgaan. En waar is jouw grens?

BjornSh83 schreef op 11-10-2023 om 09:07:

[..]

Bedankt voor je reactie, merk je dat individuele therapie ook helpend is? Ik ben door deze situatie best wel vaak somber, gestrest en slaap slecht. Wellicht dat ik ook nog wat extra hulp nodig heb.

Beb het met Izza eens. Een objectief en veilig luisterend oor alleen al kan heel waardevol zijn. Ik heb zelf het gevoel dat therapie nodig is in deze individualistische samenleving en voor mij geldt ook dat ik meer in mijn kracht kan staan en dat mijn partner dan meer kan 'leunen' zonder dat ik word meegezogen met haar 'storm'. Beetje vaag misschien maar zo ervaar ik het.

BjornSh83

BjornSh83

15-10-2023 om 13:59 Topicstarter

Izza schreef op 11-10-2023 om 09:48:

Bjorn ik zou zeker individuele hulp zoeken. Relatietherapie is gericht op jullie samen. Maar zoals je merkt maakt het heel veel los bij jou als persoon. Je partner heeft geen gevoel of aantrekkingskracht meer tot jou en overweegt de relatie te beëindigen. Dat doet enorm veel met jou als persoon! Therapie kan helpen om zelf sterker te worden als individu. Om hiermee te leren omgaan. En ook beter je eigen beslissingen te nemen. Nu ben jij afhankelijk van haar. Zij bepaald wat ze wil gaan doen en jij kunt of doet eigenlijk weinig behalve afwachten. Leren hiermee om te gaan kan enorm helpen. Ook om grenzen aan te geven. Want hoelang wil je dit zo laten doorgaan. En waar is jouw grens?

Ja daar ben ik het wel mee eens, ondertussen heb ik een afspraak gemaakt bij een psycholoog / coach. Ik hoop dat dit gaat helpen.

BjornSh83

BjornSh83

15-10-2023 om 14:14 Topicstarter

Labyrinth schreef op 06-10-2023 om 23:02:

[..]

Gevoel is vaak pseudo-gevoel, angst, voortkomend uit onze ideeën, overtuigingen en ervaringen uit ons verleden. Het is heel verfrissend ook in relaties om tegen je gevoel in te gaan. Doe dat waarvan je gevoel zegt 'niet doen'.

Het gaat hier toch helemaal niet om de vraag of zij voor de rest als broer en zus gaan leven? BjornSH38 heeft met zijn vrouw 10 jaar een fijne relatie gehad met gevoel, maar wel heel veel meegemaakt. Ze zitten nu in een overgang waarin ze ander nieuw gedrag leren, meer hun behoeften uitspreken, elkaar minder pleasen en minder conflicten vermijden. Dat is best spannend, geeft onzekerheid.

Misschien zou je kunnen afspreken dat het niet erg is dat het gevoel van je vrouw weg is. Al duurt dat een jaar. Dat dit heel natuurlijk proces is. Maak dit niet te zwaar. Er zijn periodes in een relaties die niet varen op gevoel, maar op keuze en verstand, totdat het gevoel weer stroomt, bij jezelf, naar de ander en de intimiteit weer opbloeit.

Volg dus niet altijd je gevoel. Zeker bij relaties.


Ik ben het hier ook mee eens. Gister nog een uitgebreid gesprek gehad. Hier ging het o.a. over wat zij van mij momenteel nodig heeft , om zich echt “veilig” en “thuis” te voelen, zodat ze alles kan en durft uit te spreken naar mij toe. 

Veilig voelt zich wel maar het “achterste” van haar tong laten zien, heeft volgens haar ook met “een” gevoel te maken wat er nu niet is.

Ik probeer uit te leggen dat we aan het groeien zijn / in een proces zitten en dat bepaalde dingen ook kunnen groeien. Maar zij vaart zo op een gevoel wat er nu niet is en brengt dit in verband met iets wat we niet eerder hebben gedaan (het echt durfen uitspreken wat iemand voelt en denkt / behoeftes uitspreken), dat het lijkt alsof ze niet wil geloven / inzien dat we dit echt wel kunnen leren. 

Hoe kan je zoiets aanpakken?

Dat ze nu weinig of niets voelt naar jou toe, dat hoeft ze steeds te herhalen. Dat heeft ze uitgesproken. Laat zij zich hier niet van haar stuk brengen en doe jij dit ook niet. Parkeren nu dit gevoel. Ze ziet jou in een ander licht. Ontnuchterend, want je blijkt een heel gewoon mens, waarin jullie ook nog verschillend blijken. Dat is slikken. Doe dat dan slikken en daar niet in blijven hangen. 
Ga nou niet de fout in om naar dat 'oude symbiotische gevoel van veilig en thuis' terug te verlangen. Jullie staan nu op eigen grond. (Ken je de wijsheidstekst 'over het huwelijk' van Kahlil Gibran?) Jullie zijn nu in een meer 'volwassen' fase beland in jullie relatie, waarin je leert om verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen gevoelens en behoeften. En die niet meer bij de ander neer te leggen.  Emotionele veiligheid ontstaan nu op een andere manier. Niet meer door samensmelting, door weg te vluchten, oppervlakkig te blijven, aan te vallen of te overleven. Die triggers kunnen naar boven komen, dat is nu de uitdaging, om die te gaan verslaan en om te leren uiten, open te communiceren, grenzen aan te geven. 
Waarom denk je dat ze zoveel tijd krijgt om met elkaar samen te leven? Om dit stapsgewijs te leren. 

Ik heb zelf veel inzichten opgedaan en praktisch geoefend in hoe je dit doen door trainingen verbindend communiceren te volgen. Goed boek is Stop met aardig zijn van Thomas D'Asembourg. Grondlegger is Marshall Rosenberg, veel over te vinden. Ook hele trainingen op internet. 

Labyrinth schreef op 15-10-2023 om 16:00:

Dat ze nu weinig of niets voelt naar jou toe, dat hoeft ze niet steeds te herhalen. Dat heeft ze uitgesproken. Laat zij zich hier niet van haar stuk brengen en doe jij dit ook niet. Parkeren nu dit gevoel. Ze ziet jou in een ander licht. Ontnuchterend, want je blijkt een heel gewoon mens, waarin jullie ook nog verschillend blijken. Dat is slikken. Doe dat dan slikken en daar niet in blijven hangen.
Ga nou niet de fout in om naar dat 'oude symbiotische gevoel van veilig en thuis' terug te verlangen. Jullie staan nu op eigen grond. (Ken je de wijsheidstekst 'over het huwelijk' van Kahlil Gibran?) Jullie zijn nu in een meer 'volwassen' fase beland in jullie relatie, waarin je leert om verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen gevoelens en behoeften. En die niet meer bij de ander neer te leggen. Emotionele veiligheid ontstaat nu op een andere manier. Niet meer door samensmelting, door weg te vluchten, oppervlakkig te blijven, aan te vallen of te overleven. Die triggers kunnen naar boven komen, dat is nu de uitdaging, om die te gaan verslaan en om te leren uiten, open te communiceren, grenzen aan te geven.
Waarom denk je dat ze zoveel tijd krijgt om met elkaar samen te leven? Om dit stapsgewijs te leren.

Ik heb zelf veel inzichten opgedaan en praktisch geoefend in hoe je dit doen door trainingen verbindend communiceren te volgen. Goed boek is Stop met aardig zijn van Thomas D'Asembourg. Grondlegger is Marshall Rosenberg, veel over te vinden. Ook hele trainingen op internet.

”Het gevoel is weg” is naar mijn ervaring nogal een dooddoener. Je gevoel ineens weg voor iemand waar je om geeft? Dat gebeurt toch ook met je kinderen niet? Of met andere mensen waar je veel om geeft? In mijn ervaring is er gewoon iets anders aan de hand als mensen zeggen dat “het gevoel weg is”. Soms heel concreet (aandacht van een ander) of soms heel verstopt (ook voor diegene die dit zegt zelf). Niemand zegt dat een relatie altijd over rozen loopt. Ik geloof niet zo in de uitleg dat het “gevoel weg is” Wat betekent dat eigenlijk? Dat gaat niet zomaar weg. Soms denk ik dat mensen gewoon teveel verwachten. Het leven kabbelt meestal gewoon verder en is niet een onophoudelijke stroom aan hoogtepunten. Wat niet wil zeggen dat je alles maar zijn beloop moet laten. Maar soms worden er ook veel te rap normale problemen gedramatiseerd. Natuurlijk, als je partner er echt niet meer in gelooft, dan sta je daar gewoon … De vraag is altijd… hoe zie ik mijn toekomst en wat heb ik er voor over? Na de eerste verliefdheid zijn veel mensen verbaasd dat er veel gewone dagen in een leven zitten die helemaal niet spannend zijn. En dan komt pas de ware liefde kijken. En sommigen zien die liefde niet. Ik weet niet hoe je daar een ander van kunt overtuigen. Soms beseffen ze het als het te laat is. Soms niet. Ik duim voor jou. Mensen worden soms ook gewoon de kop zot gemaakt. 

Natuurlijk kan je gevoel wel verdwijnen voor iemand. Om tal van redenen trouwens. Ook voor mensen waar je veel om geeft of hebt gegeven. Hoeveel goede vrienden zijn er in de loop van een mensenleven wel niet gekomen en gegaan? Sommige mensen blijven heel lang bij je anderen niet. Dat kan helaas soms ook voor familie gelden. 

Een kind is een deel van jou en zal altijd onderdeel van je leven blijven. Een kind is ook afhankelijk van je zorg en steun. Je partner is een zelfstandig individu. Een volwassen mens die hopelijk zichzelf kan redden ipv afhankelijk te zijn zoals een kind. Vreselijk als mensen volledig opgaan in een ander en vergeten dat ze zelf ook nog een eigen persoon zijn. Relaties kunnen nu eenmaal eindigen. Hoe verdrietig dat ook is. 

Mijn goede vrienden zijn er al heel mijn volwassen leven. En dat is lang. Ook al periodes gehad en meningsverschillen. Maar hoe ouder we worden, hoe groter de hechting en de dankbaar dat we er zijn voor elkaar . Jij wil jouw wereldbeeld altijd veralgemenen, maar jouw wereldbeeld geldt niet altijd voor iedereen. Ik geloof in trouwe vriendschap en banden voor het leven, ook al beantwoordt de ander niet altijd aan de verwachtingen. Net dan weet je wat de vriendschap of de liefde waard is. Hoe diep ze gaat. En hoeveel pijn het doet als je iemand verliest. Jouw eeuwige antwoord is … hop van de ene naar de andere als het je niet meer aanstaat. Dat mag je gerust doen van mij. Maar veel mensen worden daar net ongelukkig van. Wat is de liefde zo waard zo? Altijd tijdelijk en immer onbetrouwbaar. 

Trouwens, de liefde voor dat kind blijft gelden, ook als ze al lang volwassen en zelfstandig zijn.

Theekannetje schreef op 23-10-2023 om 21:28:

Mijn goede vrienden zijn er al heel mijn volwassen leven. En dat is lang. Ook al periodes gehad en meningsverschillen. Maar hoe ouder we worden, hoe groter de hechting en de dankbaar dat we er zijn voor elkaar . Jij wil jouw wereldbeeld altijd veralgemenen, maar jouw wereldbeeld geldt niet altijd voor iedereen. Ik geloof in trouwe vriendschap en banden voor het leven, ook al beantwoordt de ander niet altijd aan de verwachtingen. Net dan weet je wat de vriendschap of de liefde waard is. Hoe diep ze gaat. En hoeveel pijn het doet als je iemand verliest. Jouw eeuwige antwoord is … hop van de ene naar de andere als het je niet meer aanstaat. Dat mag je gerust doen van mij. Maar veel mensen worden daar net ongelukkig van. Wat is de liefde zo waard zo? Altijd tijdelijk en immer onbetrouwbaar.

Sorry de schrijf- en typfouten, ik ben met twee dingen tegelijk bezig 😄

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.