Home » Forum » Relaties » Hoe uit elkaar in overspannen woningmarkt

hoe uit elkaar in overspannen woningmarkt?

225 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
M Lavell
Nee

"nou neuh, ook 12 jaar geleden had je deze situatie."
Nee. Dat de woningbouwverenigingen bepaalde inkomensgroepen helemaal niet meer mogen bedienen is nieuw.
Dat de hypotheekvertrekkers gebonden zijn aan een maximum hypotheek is ook nieuw.
En dan is die enorme prijsstijging ook nog nieuws.
Ergo: 12 jaar geleden had jij veel meer mogelijkheden.

"Eigen geld, nou nee, ik had een onderhandse lening bij mijn ouders nodig "
Daar kom je nu niet meer mee weg.

Angela67
van de maan af gezien

is het probleem altijd hetzelfde. Mirjam, je hebt het zelf benoemd in 1 van je postings.
Dat wat je eerst met twee salarissen kon doe had, moet nu op 1 salaris. Dat is de uitgavenkant.

De andere kant van de verdrietige situatie (en dat meen ik, ik zit niet te stoken dat er niet gezeurd moet worden) is dat we in Nederland het kennelijk nog steeds niet belangrijk genoeg vinden om voldoende woningen voor bepaalde inkomens/groepen te maken. En dat bijvoorbeeld de groep gescheiden ouders die op een bepaalde manier het nieuwe leven vorm willen geven, daar verdomde weinig keus in hebben. Dat is inderdaad een probleem. Maar ook dat is al veel langer een probleem.

De verbazing dat dit zo is (beide problemen dus) verbaast me én het gemak waarmee gezegd wordt: in een mindere buurt kan natuurlijk niet. Kennelijk woont TS in een stad waar dit een probleem is en dan denk ik: zou ze dat nooit geweten hebben? Dat kan dus inderdaad. En dat verklaart dan wellicht ook de verbazing.

gr Angela

M Lavell
Sparen om te scheiden

Van de maan af gezien zijn er gewone woningmarkten, krimpmarkten, groeimarkten en overspannen woningmarkten.
Dat je met twee minder doet dan met een is natuurlijk altijd zo.
Maar deze mensen verwonen niet twee salarissen. Ze verwonen er maar één. Je zou juist in die buurt vergelijkbare woningen voor vergelijkbare prijzen verwachten.
Maar die zijn er dus niet meer. Niet omdat ze niet gebouwd zijn, maar omdat ze overprijsd zijn. Dezelfde woningen zijn nu 2 x zo duur.
Angela " én het gemak waarmee gezegd wordt: in een mindere buurt kan natuurlijk niet."
Het is maar net wat je onthoudt. Even wat ze er zelf over zegt:"Naar een 1 of 2 kamer woning in een impopulaire buurt is bijna enige optie. Maar ik zie daar zo enorm tegenop -ook voor onze kinderen."
Bij jou blijft impopulaire buurt hangen, bij mij 1 of 2 kamerwoning met kinderen. Ik zou daar ook niet voor kiezen. Maar bovendien is het vooral een illustratie van het prijsverschil: voor de prijs van de woning waar ze nu met het hele gezin zitten, krijg je nu een studentenhok.
"Kennelijk woont TS in een stad waar dit een probleem'
Het is een landelijk probleem. De sociale huur heeft een beperkte doelgroep, de vrije sector mikt op hoge huren, de koopmarkt vraagt om eigen geld. Dat is echt waar overal zo. Starters steken gemiddeld 39.000€ in de aanschaf van hun woning las ik net op nu.nl
TS is ook een starter.
Uiteindelijk komt er wel een oplossing hoor. Sparen om te kunnen scheiden en ondertussen fanatiek blijven zoeken, soms kom je toch wat tegen.
Ja, wat makkelijker in mindere buurten of ver weg van de grote stad, dat klopt.
Jongeren die samen willen gaan wonen, hun studio willen verruilen voor een woning voor 2, die zitten met hetzelfde probleem.

Kaori
M: enorme prijsstijging?

De appartementen bij mij staan nu voor iets (€5000) meer te koop dan ik kocht 12 jaar geleden. Geen idee waar jij je enorme prijsstijging vandaan haalt. Tot een jaar geleden kreeg ik er minder voor terug dan ik er voor betaald heb.

Met hun particuliere poot bedienen de woningbouwverenigingen nog steeds de (boven)modale inkomens.

En een onderhandse lening kom je nu ook mee weg, dan heet het ineens eigen geld. Ik heb de hypotheeknemer niet verteld waar het geld vandaan kwam en met mijn ouders een leenovereenkomst getekend.
Ingericht met het deel van de inboedel dat mee kwam en verder overal balletjes opgegooid wat ik nog zocht en ja, dan woon je met je 1,5 jaar oude kind een half jaar in een huis zonder badkamer. Douchen deden we in het zwembad of bij vrienden. De keuken die toen al op instorten stond heb ik 2 jaar geleden pas vervangen: de gasplaat deed het nog en met wat klappen en schoppen ging de oven ook wel dicht ook zo heb ik 10 jaar gekookt. Mee financieren, kon wel, maar dan kon ik deze flat ook niet kopen, ik had de volledige financiele ruimte nodig om woonruimte te kopen, luxe kon ik me niet veroorloven.

Ik had 12 jaar geleden echt niet VEEL meer mogelijkheden. Ik heb met veel stappen terug de mogelijkheid genomen die er was en die ik moest nemen om niet met een kind onder de brug te eindigen. Van een vrij staand huis met tuin naar een appartement met een balkonnetje van < 2 m2 op 3 hoog in een heel andere buurt die niet heel goed aangeschreven staat maar prima wonen is.

Bo
van alle tijden

Ik ken geen een vrouw die er na de scheiding op vooruit is gegaan qua woonruimte en/of financiën. Die vrouw die een miljonair aan de haak heeft geslagen, ken ik niet. Daarom is het zo verbazingwekkend dat TO daar nu pas achter komt.

In de meeste gevallen in mijn omgeving eindigde de vrouw ergens 3 hoog achter in een huurflatje. Maar hopelijk toch gelukkiger dan in het huwelijk. TO heeft tenminste nog een fatsoenlijk inkomen, dus haar uitgangspunt is gelukkig beter.

Beertje37
Bo, wat een vreselijke reactie

Dat ligt dan toch echt aan het feit dat vrouwen het blijkbaar niet belangrijk genoeg vinden om financieel zelfstandig te zijn. Ik vind dat persoonlijk een hele nare gedachte. Daar hoef je overigens echt geen miljonair voor aan de haak te slaan. Ik vind dat nogal denigrerend overkomen. Wij vrouwen kunnen ook zonder man een fatsoenlijk inkomen hebben! Kwestie van keuzes maken! Bah!

AnneJ
Deels

Niet meteen maar na de scheiding ben ik er financieel wel op vooruit gegaan. En zo ken ik er inmiddels meer. Voorheen huren en op een gegeven moment, juist na de scheiding, genoeg inkomen om een appartement of eensgezinswoning te kopen.
Na je scheiding wordt het ook belangrijk om financieel vooruit te gaan, meer te gaan werken, betere banen te ambieren. En dat is er vaak meer mogelijk dan je vooraf verwacht.

Bo
Beertje37

Eens met jou, heel erg! Excuus als je het verkeerd hebt opgevat, maar dat was niet mijn bedoeling.

Mijn mening is gebaseerd op ervaringen in mijn omgeving (tantes, moeders van vriendinnen). Een iets oudere generatie die financiële onafhankelijkheid minder hoog in het vaandel had staan. En vaak 3 stappen terug moesten doen na een scheiding. Om eerlijk te zijn, zijn er nog weinigen van mijn vriendengroep gescheiden maar ik kan me voorstellen dat vrouwen het nu beter voor elkaar hebben. TO heeft een goed inkomen, dus dat is alvast mooi. Neemt niet weg dat het meestal onvermijdelijk is om na een scheiding qua woonruimte een stapje terug te doen. Voor beide partijen.

En zoals AnneJ schrijft, er is uiteraard meer mogelijk. Je kan het financieel ruimer krijgen door meer te werken of door goedkoper te gaan wonen.

Alkes
vergelijking

Voor het bedrag waar ik 6 jaar geleden (2012 gunstig moment op de woningenmarkt) mijn huis kocht, zou ik nu een kleiner huis kunnen kopen. Dat huis zou in zelfde straat zijn en op zich nog voldoende ruimte (3 slaapkamers hebben). Een huis met ongeveer dezelfde afmetingen en dezelfde prijs zou ik kunnen kopen in een mindere buurt.
Ik ben overigens wel meer gaan werken naar mijn scheiding. Die mogelijkheden zijn er overigens nu meer dan in 2012.
Al met al zou ik waarschijnlijk nu nog steeds kunnen scheiden.

Beertje37
Bedankt Bo!

Bedankt voor je reactie!
Ik word de laatste tijd vaak geconfronteerd met mijn ongeëmancipeerde mede-vrouwen en dat irriteert me heel erg.
Jouw reactie stelt me weer gerust.

M Lavell
Wereldvreemd

Mijn hemel zeg, er zijn niet alleen klimaatontkenners, maar ook woningprijsstijgingontkenners.
Voor iedereen die het wel wil weten, zie https://lab.nos.nl/projects/huizenmarkt/index.html
Heel veel uitleg en kaartjes waar de verschillen per regio te vinden zijn.
Algemene teneur: Huizen worden steeds duurder en voor starters wordt het steeds lastiger om in te stappen.
Dat zal niet eeuwig zo zijn, maar nu is dat wel zo. Om eraan te ontkomen is sparen interessant en het zoveel mogelijk voorkomen van schulden. Dus zo min mogelijk lenen bij stufi. Geen auto kopen, zo lang mogelijk op de fiets. Geld voor de verjaardag vragen en de familie lief aankijken.
Voor huurhuizen zijn de verschillen tussen wat was en wat is nog groter. Dat komt omdat de woning die je verlaat in een andere tijd geprijsd is (veel lagere m2 prijs). Als je als nieuwe huurder in iets anders trekt, dan betaal je de hoofdprijs van nu (in Amsterdam gemiddeld 25€ m2.) De woning die je verlaat zal voor de nieuwe huurders zomaar honderden euro's duurder zijn dan wat jij betaalt.
Ja, verhuizers, nieuwkomers en starters met gewone salarissen en zonder bakken eigen geld, hebben het een stuk lastiger dan de afgelopen 40 jaar.
Maar inderdaad: tot diep in de jaren 70 was het nog ingewikkelder.
Er breekt dus wel weer eens een andere tijd aan. In die tussentijd is het sappelen.
Voor TS, ik vind birdnesting nog steeds de beste oplossing. Wat wellicht ook mogelijk is, is in het eigen huis iets veranderen waardoor je aanstaande ex en jij wat meer gescheiden kunnen leven. Als je dan toch terug moet naar het niveau studentenwoning, dan kan dat beter waar je nu zit: dicht bij de scholen van de kinderen, etc.

Ginny Twijfelvuur
Dat laatste

Vind ik dus ook.
Althans ik hoop dat als man en ik ooit zouden scheiden, wij tot zo'n oplossing zouden kunnen komen.
Het is nu eenmaal zo dat twee halve huishoudens meestal duurder zijn dan 1 hele. Dus iets moet er schuiven.

Alkes
Lavell

"Mijn hemel zeg, er zijn niet alleen klimaatontkenners, maar ook woningprijsstijgingontkenners."
Ik weet niet of je op mij doelt, maar dan lees je niet goed. Ik zeg alleen dat ik voor de prijs die ik in 2012 betaalde voor mijn huis, nu ook nog een huis kan kopen. Dat is dan alleen wel in een mindere buurt. Maar het is niet onmogelijk. Maar ik bergijp dat ik een ontkenner ben als ik niet mee ga in het verhaal van TS dat het onmogelijk is.

M Lavell
Vlot van begrip

Ja, je Bent een ontkenner. Wat fijn dat je dat zo snel begrijpt.
Waarom vind je het nou zo ingewikkeld om te snappen dat er tussen 2012 en nu een wereld van verschil zit?
https://financieel.infonu.nl/hypotheek/70175-nieuwe-regels-hypotheek-201...
Voor TS is op dit moment niks mogelijk. Ze heeft geen eigen geld.

Victoria
Grote prijsstijging

De prijsstijgingen zijn juist enorm. Ik ben in 2016 gescheiden. Ik heb in april 2016 een woning gekocht. Daarna zijn de prijzen enorm gestegen. Twee huizen verder staat nu te koop, in mindere staat dan mijn woning, en die kost 70.000 euro meer dan ik ruim 2 jaar geleden voor mijn woning heb betaald.
En dat is in mijn hele wijk zo, en in de stad waar ik woon.

M Lavell
Iets verder weg...

Victoria, iets verder weg en in een minder buurt... . Ik noem maar even Oost Groningen ... is dat niet zo hoor
*holle lach*

Bo
achteraf...

Achteraf is makkelijk praten, maar die scheiding komt neem ik aan niet op als poepen. Oftewel.. heeft TO voor ze die beslissing nam het daar niet met ex-man over gehad? Hoe dat aan te pakken? En om hier dan desnoods voor te sparen, zeker als je een koophuis overweegt maar uit de huursector komt. Het komt nu over of dat TO ineens compleet overvallen is door de constatering dat ze geen huis naar wens kan vinden. Ik kan je vertellen.. dat weten legio mensen al jaren.

Overigens: bij mij in de straat is onlangs een huis verkocht voor 1 TON meer dan mijn oude buren voor hun huis hebben gekregen. EEN TON!! Nee, het is nu geen goede tijd om te kopen als je niks te verkopen hebt.

Bo
toevoeging

Die ton prijsstijging is dus in een jaar gerealiseerd. Dat maakt het zo bizar.

Triva
die ton

moet dan wel voor een duur huis zijn. Gemiddeld zijn de prijzen 75.000 euro gestegen in 5 jaar: https://www.wegwijs.nl/inzicht/ontwikkeling-huizenprijzen

Victoria
M Lavell

Oost-Groningen is inderdaad nog betaalbaar, of half leeggelopen dorpen in Limburg, of gehuchten in Zeeland. Helaas.
Voor wat ik in 2016 voor mijn woning (ongeveer 110m2, ruime woonkamer/keuken en 3 grote slaapkamers boven) heb betaald, zou ik nu in mijn eigen wijk een kleine 2-kamer flat kunnen kopen.

tsjor
Kaori

Dat jij het 12 jaar geleden zo moeilijk had en de achteruitgang zo groot was heeft niet zozeer met de woningmarkt te maken, als wel met wat je gedaan hebt tijdens jullie relatie: al het geld stoppen in het opknappen van een woning en die na twee jaar weer verkopen.
Dan ben je dus al je geld kwijt, op die 5000 euro na, en heb je ondertussen wel verkeerd in een ruimte woning.
12 jaar geleden stond de markt op instorten: de prijzen gingen vanaf 2007 per dag naar beneden. Nu zijn de prijzen weer ongeveer terug op het niveau van 12 jaar geleden, alleen stijgen ze nu met de dag.
Er zijn ondertussen een hoop dingen veranderd, op de huurmarkt en op de koopmarkt. De banken zijn kritisch geworden (studieschuld wordt toch maar meegerekend, ondanks de sterke ontkenningen in het begin, bijvoorbeeld) en je kunt de overwaarde niet meer meefinancieren.
Ik weet het niet hoor. Een woning van 175.000 vraagt 10.500 aan eigen geld. Zo'n bedrag heb ik nooit kunnen lenen in mijn familie en ik zal het ook niet kunnen lenen aan mijn kinderen, zeker niet als ze het alledrie nodig hebben. Sterker nog, ik heb het zelf nog nooit bij elkaar gespaard. En ik zit volgens sommige berekeningen boven modaal. Ga slechts een keer per 2 jaar op vakantie, bij voorkeur met een tentje, koop 1 keer per 3 jaar kleren en schoenen etc.

Tsjor

Kaori
Tjor

Al het geld stoppen in een woning?
Dat viel wel mee, dat was slechts de overwaarde die na 6 jaar kwam uit de eerste koopwoning.
In die 2 jaar hebben we ook onze studieschuld af betaald.
We gingen ook niet ruimer wonen alleen van 1 hoog naar iets met een tuin.
Ik mijn appartement net voor de neergang moeten kopen helaas, midden 2006. Overwaarde mocht je toen ook alleen in je nieuwe huis steken, studieschuld werd ook meegerekend, alleen een stukje mee financieren is kleiner geworden.

Ik maak wellicht andere keuzes als jij. Ben een spaarzaam en minimalistisch mens. Maar sparen heb ik altijd gedaan en ook toen we op bijstandsniveau zaten hadden we zeker €3000 achter de hand. We zijn nooit gaan leven naar het inkomen, dat is bij mijn ex anders gegaan maar bij mij niet.

Alkes
Lavell (ot en meta)

Heb je weleens bedacht dat jouw toon er toe leidt dat mensen gewoon niet meer reageren. Waarschijnlijk wel fijn voor jou, in the end heb je dan altijd gelijk. Maar of het voor discussie hier op OO fijn is dat jouw mening in veel draadjes hier overheerst is de vraag.

Alkes
en on topic

Wellicht heeft TS hier iets aan.
https://www.consumentenbond.nl/hypotheek-eerste-huis/starterslening-extr...
Het blijft natuurlijk wel van belang dat je een huis zoekt dat een gunstige loan-to-income ratio heeft. Maar dat is niet alleen voor starters een goed advies. En ja dat zal er ook toe leiden dat je in een mindere buurt moet gaan zoeken dan waar je nu woont.
Scheiden is - los van de woonmarkt- zeker in de eerste jaren voor vrijwel iedereen stappen terug doen.

Isella
Starterslening, Alkes

Alkes, zou een starterslening niet alleen zijn voor mensen die voor het eerst een hypotheek afsluiten? Daarvan is hier toch geen sprake?

M Lavell
Ga maar vast sparen

Ik lach me een kriek Alkes. Als je net als ik meer dan 18 jaar op dit foru zou komen, dan zou je weten waaarom.
Maar goed: TS heeft al aangegeven blij te zijn met mijn reacties. Dat jij geen vrede kunt nemen met je ongelijk is natuurlijk verder niet zo interessant.
En on topic: nee, TS heeft niks aan je verwijzing.
Omdat startersleningen maar beperkt beschikbaar zijn (niet in Amsterdam bijvoorbeeld) en omdat ze niet je budget verruimen, maar juist versmallen: startersleningen zijn beschikbaar tot een maximale woningwaarde die bijzonder laag ligt. Voor dat geld kun je in Amsterdam bijvoorbeeld, niks vinden.
Verhuizen helpt dan weer niet, want startersleningen zijn er alleen voor reeds bestaande inwoners van de gemeente.
In plaats van je druk te maken over mijn toon, zou je je druk kunnen maken over de inhoudelijke kwaliteit van je eigen boodschappen.
Ik ben altijd heel blij met dit soort discussies. Er komt een hardnekkig maatschappelijk misverstand boven drijven. Een luchtballon volgepompt met morele verontwaardiging (foei, klaag niet, je kunt best wel....).
Ik heb die luchtballon doorgeprikt.
Daar heeft niet alleen TS wat aan, maar ook iedereen die hier in verontwaardiging gereageerd of meegelezen heeft over de vermeende verwende klacht van TS (nou ja, ze kan toch best wel....)
En hun kinderen, de jouwe ook. Of je neefjes en nichtjes op zoek naar een woning.
Ze hebben eigen geld nodig. Help ze maar vast met sparen.

tsjor
Kaori

'Ik maak wellicht andere keuzes als jij. Ben een spaarzaam en minimalistisch mens.' Ik weet niet wat je daarmee bedoelt, over welke keuzes je het hebt.
'Al het geld stoppen in een woning? Dat viel wel mee, dat was slechts de overwaarde die na 6 jaar kwam uit de eerste koopwoning.' Het eerst eis wat je zelf aangaf: al het geld gestopt in het opknappen van een woning. Je relativeert dat nu, prima.
Na de scheiding heb ik de woning waarin ik woonde met de kinderen zelf kunnen kopen, hypotheek overnemen. Dat had met keuzes te maken: zorgen dat je een hypotheek hebt die je met 1 inkomen kunt betalen en zorgen dat beiden genoeg inkomen hebben om dat te kunnen doen. Ik heb in 2005 die woning verkocht en een kleinere woning gekocht. Toen kon dat nog, terwijl ik een WAO had. Maar ik had genoeg overwaarde uit mijn oude huis. Ik vond het in die tijd dus allemaal niet zo'n groot probleem. De prijzen begonnen net te dalen (woning stond wel lang te koop) en ik heb goed kunnen onderhandelen, met een makelaar erbij, dat wel.
De eerste woning die ik kocht was in de tijd, dat je de extra kosten kon meefinancieren en de studieschuld niet meetelde. Dat is eigenlijk de basis geweest, waardoor ik later altijd naar wens heb kunnen blijven wonen.
Nu zie ik voor 2 van mijn 3 kinderen dat het allemaal veel problematischer is, met name door de combinatie van starten op de arbeidsmarkt, starten op de woningmarkt als huurder, en een groot bedrag moeten reserveren voor de extra kosten als ze willen kopen.
Ik heb zelf nooit kapitalen aan spaargeld opzij kunnen zetten, alleen sparen voor noodzakelijke grotere uitgaven. En ik vind dat ik met 1 keer in de 3 jaar kleren en schoenen kopen ook niet echt riant leef. De draadjes over vakanties laat ik maar aan mij voorbij gaan. Mijn grootste uitgavenpost is de auto, maar die heb ik nodig voor mijn werk (altijd tijdelijk, altijd op afstanden die met OV moeilijk te overbruggen zijn). Misschien wordt het nu allemaal beter. Kontrakt is verlengd voor 7 maanden, kinderen zijn het huis uit, misschien dat ik nu aan sparen kan gaan denken (als... kapotte keukenapparatuur is vervangen, auto niet teveel onkosten krijgt (is op leeftijd), huis van het gas af is, buitenkant eindelijk weer geverfd is,, er een begin gemaakt is met aflossen van aflossingsvrije deel van hypotheek etc.).

tsjor

tsjor
Optellen

Je zou eens moeten optellen waarvoor wij nu allemaal geacht worden t gaan sparen:
- studiefinanciering kinderen (50.000 per kind)
- eerste bijdrage woning (15.000 per kind)
- twee maanden geen inkomen als je je werk verliest, voordat je ww krijgt (4000,--)
- aow en pensioengaten (20.000 per levensjaar)
En daarvoor heb je 18 (kinderen) tot 40 (inkomensverlies) jaar de tijd. Iemand merkte op dat 200-250 euro per maand sparen voor de studie van een kind wel haalbaar moet zijn. Met 1 kind wellicht. Maar stel je nu eens voor dat je er 2 krijgt?

Tsjor

M Lavell
Familiesparen

Je vergeet scheiding en buffer te tellen. Dat gaat ook over tienduizenden euro’s. Erg realistisch is dat gespaar inderdaad allemaal niet.
Maar goed, ‘men’ moet ergens beginnen.
Familiesparen heeft de toekomst. Voor zolang als het duurt natuurlijk, want over tien jaar is alles weer anders.

Alkes
sorry

Het was me ontgaan dat TS in Amsterdam woont. Nee daar is het sowieso onmogelijk om een huis te kopen.

Pagina's