Vreemdgaan vertellen?
hoi allemaal,
Ik heb nu 4 jaar een relatie. Helaas waren we de afgelopen 1,5 jaar niet meer intiem. Er is veel gebeurd en, niet eens dingen die met de relatie te maken hebben. We proberen nu een tijdje elkaar weer te vinden.
2 dagen geleden heb ik een hele stomme fout gemaakt. Ik heb seks gehad met een ander. Ik voelde me erg eenzaam en mis seks natuurlijk ook gewoon. Ik had best veel gedronken. En toen appte uit het niets een scharrel van jaren geleden. Ik vind het heel erg dat dit gebeurd is en voel me walgelijk! Ik weet alleen niet wat ik nu moet doen. Het was absoluut eenmalig. Dit doe ik nooit weer!
Het aan mijn vriend vertellen zou jem kapot maken en einde relatie. Maar hij heeft er natuurlijk wel recht op. Ik weet niet waar ik nu goed aan doe...
Ik ben vast niet de enige die deze stomme fout heeft gemaakt. Weet iemand hoe ik hieruit kom met mezelf?
Bedankt!
Izza schreef op 08-07-2026 om 16:16:
Ik denk dat niemand een voorstander is van vreemdgaan. Maar dat maakt iemand die zoiets doet niet meteen een slecht mens. Of iemand waarmee iets niet goed zou zijn. Omstandigheden kunnen wel degelijk een rol spelen. En het soort vreemdgaan natuurlijk ook. Een dronken zoen in het cafe is voor sommigen zelfs al vreemdgaan. Maar herhaaldelijk of langdurige affaires zijn voor de meeste mensen van een andere categorie. Ik denk dat opbiechten het beste is omdat je dan bij de ander de beslissing laat. Die kan kijken of hij of zij verder wil. Maar wel op basis van alle informatie. Niet iedereen is even moeilijk in wat toelaatbaar is. Of voor welke omstandigheden begrip is. Als deze man wil stoppen is dat zijn goed recht. Deze relatie klinkt toch al niet heel gezond nog los van deze eenmalige uitspatting. Iemand niets vertellen om de relatie maar te behouden is wat mij betreft echt heel erg verkeerd. Maar het is niet zo zwart wit dat alle bedriegers slechte mensen zijn.
Aanvulling op vetgedrukte: of dat desbetreffende opbiechters ‘opeens’ heilig verklaard kunnen worden, want deze garantie heb/krijg je ook nooit!
Als je zeker weet dat het hierbij blijft en zeker weet dat hij het nooit te weten komt: NIET vertellen.
De enige reden waarom je het zou vertellen is dat het jou wat minder schulgevoel geeft. Maar als je vreemdgaan hebt laten gebeuren, moet je ook leven met de last en het schulgevoel. Daar hoef je hem niet mee op te zadelen als het echt en eenmalige misstap is.
Ik zou wel bedenken wat je wil met je relatie. 1,5 jaar niet intiem zijn in een relatie van 4 jaar is geen goed teken.
I
key_west schreef op 08-07-2026 om 20:26:
Als je zeker weet dat het hierbij blijft en zeker weet dat hij het nooit te weten komt: NIET vertellen.
De enige reden waarom je het zou vertellen is dat het jou wat minder schulgevoel geeft. Maar als je vreemdgaan hebt laten gebeuren, moet je ook leven met de last en het schulgevoel. Daar hoef je hem niet mee op te zadelen als het echt en eenmalige misstap is.
Ik zou wel bedenken wat je wil met je relatie. 1,5 jaar niet intiem zijn in een relatie van 4 jaar is geen goed teken.
I
Niet mee eens. Het leven heeft geen garantie. En to weet niet of niemand er ooit iets van hoort of dat ze het niet meer zal doen. Dat moet in een goede relatie ook niet het uitgangspunt zijn. Dat je alleen dingen gaat vertellen als iemand het te weten komt. Ook is het gedeelte over het afschuiven van schuldgevoel niet correct. Dat zal to na de bekentenis nog steeds houden neem ik aan. De gebeurtenis is nog net zo erg. Het verschil is alleen dat je het dan samen kunt bespreken. En dat je je partner zelf de keuze geeft ipv dat je die keuze nu voor een ander maakt.
MRI schreef op 08-07-2026 om 11:32:
[..]
Zegt toch helemaal niets: bij de eerste kan de relatie stuk gaan omdat het al op knappen stond (en dat zou hier wel eens het geval kunnen zijn) bij de tweede kan de relatie schijnbaar verbeteren omdat de bedrogen partij een tandje bijzette omdat ze niet alleen durfde zijn en niet onder ogen wilde zien wat een jarenlang dubbelleven van haar partner met haar deed en wat het zegt over zijn persoonlijkheid. Alles heeft er de schijn van dat je je eigen situatie op die van TO projecteert en gaat zeggen dat er iets mis is in haar brein en ze dat ze iets vreselijks heeft gedaan teneinde te polariseren t.o.v. Izza. Je weet, ik ben voor eerlijkheid, en ik denk dat ze het ook moet gaan zeggen en vooral de relatie moet evalueren. Maar om nou te doen alsof ze een halsmisdaad heeft begaan en dat er iets mis is in haar brein, kom op
Vanuit de psychologie en psychiatrie wordt daar idd anders naar gekeken. Maar ik vind egoïsme of ernstig immoreel gedrag behoren tot een gestoord brein.
dus : volledig weten wat hij/zij doet, begrijpen dat het anderen zal kwetsen; toch besluiten zijn/haar eigen verlangens voorrang te geven.
Dat is bij alle vormen van vreemdgaan hetzelfde.
uiteraard mee eens dat herhaling hiervan het nog erger maakt voor de bedrogen partner. Maar om dat dan wel een persoonlijkheidsstoornis te noemen klopt m.i. ook niet.
